Bibelen på hverdagsdansk

Salme 48

Guds udvalgte by, Jerusalem

1En sang af Koras slægt.

Herren er stor og værdig til al ære,
    vi priser ham i den by, han har valgt.
Se, hvor Zions hellige bjerg
    knejser smukt mod nord.[a]
Zion er hele jordens glæde,
    den store Konges bolig.
Gud er til stede midt i sin by,
    han er selv dens stærkeste fæstning.
Jordens konger sluttede sig sammen,
    rykkede frem i flok.
Hvad de så, gjorde dem skrækslagne,
    så de skyndte sig bort.
Pludselig gik de i panik,
    blev grebet af angst som af fødselsveer.
Gud knuste dem som de store skibe,
    der kan splintres af en orkan.
Vi har hørt om Guds undere i fortiden,
    og nu har vi set dem med egne øjne.
Den almægtige Gud har reddet sin by,
    og han vil beskytte den til hver en tid.
10 Vi mindes din urokkelige kærlighed, Gud,
    når vi tilbeder dig i dit hellige tempel.
11 Hele verden har hørt om din storhed,
    du bliver lovprist over alt på jorden.
Du er en god konge,
12     og derfor er der glæde i Jerusalem.
Judas byer, bryd ud i jubel
    over Guds godhed.
13 Gå ud og se på Guds by,
    gå rundt om den og tæl dens tårne.
14 Læg mærke til dens enorme bymur,
    undersøg dens fæstninger,
        så I kan fortælle de kommende slægter:
15 „Den almægtige Gud skal altid være vores Gud,
    han er for evigt vores leder.”

Notas al pie

  1. 48,3 Teksten er uklar. Måske er der en sammenligning med Nordens Bjerg, hvor guderne samledes.

Het Boek

Psalmen 48

1Een psalm van de Korachieten.

De Here is groot en alle lof komt Hem toe
in de stad van God op zijn heilige berg.
De berg Sion is zo mooi doordat zij zo hoog gelegen is,
een vreugde voor ieder die haar ziet.
Zafon is werkelijk Sion,
waar de stad van onze grote Koning ligt.
In de paleizen van Jeruzalem maakt God Zich kenbaar,
Hij beschermt ons.
Let maar eens op:
er was een samenzwering van koningen,
met elkaar trokken zij op naar Jeruzalem.
Maar zodra zij er kwamen en het zagen,
waren zij verbijsterd.
Van schrik sloegen ze op de vlucht.
Zij sidderden angstig als een vrouw die een kind baart.
U laat de schepen van Tarsis door de oostenwind vergaan.
Eerst hadden wij ervan gehoord,
maar later zagen wij het zelf
in de stad van de Almachtige Here,
in de stad van onze God:
Hij houdt de stad in stand.
10 Steeds opnieuw, o God, herinneren wij ons uw goedheid
en trouw wanneer wij in uw tempel zijn.
11 De eer die U toekomt, is net als uw naam, o God,
zo groot dat die reikt tot aan het einde der aarde.
U bent de bron van de rechtvaardigheid.
12 De berg Sion is blij
en de dochters van Juda juichen over uw rechtvaardigheid.
13 Loop maar eens om Jeruzalem heen
en tel haar wachttorens.
14 Kijk eens goed naar haar muren en loop door haar paleizen.
Dan kunt u het aan uw nakomelingen vertellen:
15 kijk, zo is God. Hij is voor eeuwig onze God
en tot de dag dat wij sterven
is Hij bij ons en wijst ons de weg.