Bibelen på hverdagsdansk

Salme 27

Tillid til Herren

1En sang af David.

Herren er mit lys og min redning,
    så hvem har jeg grund til at frygte?
Herren beskytter mit liv,
    hvad har jeg så at være bange for?
Når mine fjender angriber mig og vil mig til livs,
    så snubler de alle og falder.
Selv om jeg omringes af en hær, er jeg ikke bange.
    Selv om alt tyder på krig, er jeg stadig tryg.
Jeg har bedt Herren om én ting,
    og det er mit højeste ønske:
at få lov at leve i hans nærhed livet igennem,
    at se hans herlighed og meditere i hans helligdom.
Herren beskytter mig,
    når der er fare på færde.
Han skjuler mig i sit telt,
    sætter mig højt på en klippe.
Dér kan jeg være i fred,
    for fjenden kan ikke nå mig.
Dér vil jeg bringe ofre til Herren
    og lovprise ham af hele mit hjerte.

Herre, hør min bøn!
    Vær mig nådig og svar mig.
Mit hjerte byder mig at søge dig,
    og derfor kommer jeg til dig.[a]
Vend mig ikke ryggen, Herre.
    Vis ikke din tjener bort i vrede.
Du er min redning, svigt mig ikke nu!
    Lad mig ikke i stikken, min frelses Gud!
10 Selv hvis min far og mor forlod mig,
    ville du altid blive hos mig, Herre.
11 Vis mig den vej, jeg bør følge,
    led mig på ærlighedens sti.
Mine fjender venter på, at jeg falder.
12     Lad mig ikke falde i hænderne på dem!
De anklager mig for ting, jeg ikke har gjort,
    og de er altid ude på vold.
13 Men jeg er sikker på, at Herren vil hjælpe mig,
    så jeg oplever hans godhed hele mit liv.
14 Regn med Herren og hold ud!
    Stol på ham og tab ikke modet!

Notas al pie

  1. 27,8 Teksten er uklar.

Kurdi Sorani Standard

زەبوورەکان 27

زەبوورێکی داود.

1یەزدان ڕووناکی و ڕزگاریی منە،
    لە کێ بترسم؟
یەزدان قەڵای ژیانی منە،
    لە کێ بتۆقم؟

کاتێک بەدکاران لێم نزیک بنەوە
    بۆ ئەوەی گۆشتم بخۆن،
کاتێک دوژمنان و ناحەزانم پەلامارم بدەن،
    ساتمە دەکەن و دەکەون.
ئەگەر لەشکرێکیش دەورم بدات،
    دڵم ناترسێت.
ئەگەر جەنگ بەرپا بکەن دژم،
    ئەو کاتەش هەر دڵنیا دەبم.

داوای یەک شت لە یەزدان دەکەم،
    ئەوەی بەدوایدا دەگەڕێم:
کە هەموو ڕۆژانی ژیانم
    لە ماڵی یەزدان نیشتەجێ بم،
هەتا تەماشای جوانی یەزدان بکەم و
    لە پەرستگاکەی ورد ببمەوە.
چونکە لە ڕۆژی بەڵا،
    لەژێر سێبەری خۆی دەمشارێتەوە،
بە پڵاسی نشینگەکەی دامدەپۆشێت.
    بۆ سەر تاشەبەردێک بڵندم دەکاتەوە.

ئێستاش سەرفرازم بەسەر دوژمنانی دەوروبەرم،
    لەناو نشینگەکەیدا بە هاوار و خۆشییەوە قوربانی پێشکەش دەکەم،
    سروود بۆ یەزدان دەڵێم و مۆسیقا دەژەنم.

ئەی یەزدان، گوێت لە دەنگم بێ کاتێک لێت دەپاڕێمەوە،
    لەگەڵم میهرەبان بە و وەڵامم بدەوە.
سەبارەت بە تۆ دڵم دەڵێت: «ڕووت لەو بکە!»
    ئەی یەزدان، ڕووم لە تۆ دەکەم.
ڕووی خۆتم لێ مەشارەوە،
    خزمەتکاری خۆت لە کاتی تووڕەییت مەگەڕێنەوە،
    تۆ یارمەتیدەری من بوویت.
ئەی خودای ڕزگارکەرم،
    ڕەتم مەکەرەوە و جێم مەهێڵە.
10 تەنانەت دایک و باوکیشم وازم لێ بهێنن،
    یەزدان دەمگرێتە خۆی.
11 ئەی یەزدان، ڕێگای خۆتم فێر بکە،
    بۆ ڕێگای ڕاست ڕێنماییم بکە،
    لەبەر دوژمنەکانم.
12 بە ویستی ناحەزەکانم مەمسپێرە،
    چونکە شایەتی درۆ لێم ڕاست بوونەتەوە،
    هەناسەی زۆردارییان لێ دێتە دەرەوە.

13 من هێشتا باوەڕم بەوە هەیە،
    کە لە خاکی زیندووان
    چاکەی یەزدان دەبینم.
14 چاوەڕێی یەزدان بە،
    خۆت ئازا بکە و دڵت بەهێز بکە،
    چاوەڕێی یەزدان بە.