Bibelen på hverdagsdansk

Salme 106

Herrens trofasthed imod sit folk

1Halleluja!
Tak Herren, for han er god.
    Hans trofasthed varer til evig tid.
Hvem har tal på alle hans undere?
    Hvordan kan vi nogensinde takke ham nok?
Velsignede er de, der gør det gode,
    de, der altid handler ret.

Husk på mig, Herre, når du velsigner dit folk,
    giv også mig del i dine goder.
Lad mig se dit folk få fremgang,
    lad mig glædes sammen med dine udvalgte,
        juble med det folk, som tilhører dig.
Vi har svigtet dig, som vore forfædre gjorde,
    vi har begået fejl og handlet forkert.
Vore forfædre ænsede ikke dine undere i Egypten,
    de glemte hurtigt din trofasthed imod dem,
        i stedet gjorde de oprør imod dig ved Det Røde Hav.
Alligevel frelste Herren sit folk for sin æres skyld
    og for at vise sin magt for verden.
Han truede Det Røde Hav, så det tørrede ud,
    og folket kunne gå tørskoet over.
10 Han frelste dem fra deres fjender,
    friede dem fra egypternes had.
11 Vandet skyllede hen over forfølgerne,
    så de druknede alle som en.
12 Da troede folket på Guds løfter
    og brød ud i lovsang til ham.

13 Men de glemte snart, hvad Herren havde gjort,
    de holdt op med at søge hans vilje.
14 I ørkenen krævede de kød at spise,
    de udfordrede Guds tålmodighed.
15 Han gav dem, hvad de forlangte,
    men straffede dem også for deres oprør.
16 Nogle i lejren blev misundelige på Moses
    og på Aron, Guds udvalgte præst.
17 Som straf åbnede jorden sig og opslugte Datan,
    lukkede sig over Abiram og de medsammensvorne.
18 Ild for ned fra himlen
    og fortærede dem, der gjorde oprør.
19 Ved Horebs bjerg støbte de en tyrekalv,
    de tilbad en afgud af metal.
20 De byttede Guds herlighed bort
    for et billede af et dyr, der æder græs.
21 De glemte den Gud, der førte dem ud af Egypten,
    han, som reddede dem på forunderlig vis.
22 Tænk på de mirakler, han udførte,
    de fantastiske undere ved Det Røde Hav.
23 Gud var lige ved at udrydde sit oprørske folk,
    men hans tjener Moses gik i forbøn for dem,
        så de ikke blev tilintetgjort af hans vrede.
24 De nægtede at gå ind i det frugtbare land,
    for de troede ikke på Guds løfte.
25 De sad bare i deres telte og surmulede
    og ville slet ikke høre på Herrens ord.
26 Derfor svor han højt og helligt,
    at oprørerne skulle dø i ørkenen.
27 Deres efterkommere skulle spredes blandt folkeslagene
    og gøres til flygtninge i fremmede lande.
28 Dernæst tilbad de Ba’al i Peor,
    de holdt fest og ofrede til livløse afguder.
29 Deres opførsel krænkede Herren dybt,
    og han lod en pest bryde ud iblandt dem.
30 Men Pinehas tog mod til sig og greb ind,
    og det gjorde, at plagen holdt op.
31 Pinehas viste sig som en gudfrygtig mand,
    og det vil han altid blive husket for.
32 Ved Meribas kilder gjorde de oprør igen,
    og Moses faldt i unåde hos Herren.
33 De gjorde ham nemlig så oprørt,
    at han talte i vrede og handlede overilet.
34 De undlod også at tilintetgøre de folkeslag,
    som Herren havde befalet dem at udrydde.
35 De giftede sig tilmed ind i deres familier,
    lærte sig deres ugudelige skikke,
36 så de dyrkede de fremmedes afguder
    og derved blev skyld i deres egen ulykke.
37 De ofrede både deres sønner og døtre
    til de fremmede folkeslags guder.
38 Fordi de myrdede uskyldige børn
    og ofrede dem til afguderne,
        blev landet besmittet af det udgydte blod.
39 Guds folk var blevet urent i hans øjne,
    deres handlinger viste deres utroskab mod Herren.
40 Derfor blussede Guds vrede op imod dem,
    han følte afsky for sit ejendomsfolk.
41 Han overgav dem i fremmedes vold,
    deres fjender undertrykte dem.
42 De gjorde livet surt for dem
    og kuede dem på alle måder.
43 Gang på gang befriede Herren sit folk,
    men de blev ved med at gøre oprør
        og falde dybere og dybere i synd.
44 Alligevel kunne han ikke lukke øjnene for deres nød,
    han hørte deres råb om nåde.
45 Han havde jo indgået en pagt med sit folk,
    og hans trofasthed forbød ham at udslette dem helt.
46 Han sørgede for, at de fremmede herskere
    fik medlidenhed med dem.

47 Vor Herre og Gud, frels os!
    Bring os tilbage fra landflygtigheden,
så vi kan give dig taknemmelighedsofre
    og lovprise dit hellige navn.
48 Lovet være Herren, Israels Gud.
    Lad os prise ham nu og til evig tid.
Lad hele folket svare: Amen!
    Halleluja!

Ang Pulong Sang Dios

Salmo 106

Ang Kaayo sang Dios sa Iya Katawhan

1Dayawa ang Ginoo!
Pasalamati siya kay maayo siya;
ang iya gugma wala sing katapusan.
Wala sing may makasugid ukon makadayaw sing bug-os sang gamhanan nga mga binuhatan sang Ginoo.
Bulahan ang tawo nga nagahimo sing husto kag matarong sa tanan nga tion.

Ginoo, dumduma ako kon magbulig ka sa imo katawhan;
luwasa man ako kon magluwas ka sa ila,
agod maagom ko man ang kauswagan sang imo pinili nga nasyon
kag agod makaambit man ako sang ila kalipay
kag makaupod ako sa ila pagdayaw sa imo.
Nakasala kami pareho sang amon mga katigulangan;
malain gid ang amon ginhimo.
Sang didto sa Egipto ang amon mga katigulangan, wala nila ginsapak ang imo makatilingala nga mga binuhatan.
Wala nila pagdumduma ang imo gugma nga ginpakita sa ila sing makapila ka beses,
kag nagrebelde sila sa imo sa Mapula nga Dagat.
Pero ginluwas mo sila agod mapadunggan ka kag makita nila ang imo gahom.

Ginmanduan sang Ginoo ang Mapula nga Dagat nga magmala, kag nagmala ini;
kag gintuytuyan niya ang iya katawhan sa pagtabok sa dagat nga daw sa nagalakat lang sila sa desierto.
10 Ginluwas niya sila sa kamot sang mga kaaway.
11 Gintabunan sang tubig ang ila mga kaaway
kag wala gid sing may nakaluwas sa ila.
12 Gani nagtuo sila sa iya mga promisa
kag nagkanta sila sang pagdayaw sa iya.
13 Pero nalimtan dayon nila ang iya ginhimo
kag wala sila maghulat sang iya laygay.
14 Didto sa kamingawan, gintilawan nila ang Dios tungod sang ila sobra nga handom sa pagkaon.
15 Gani ginhatag niya sa ila ang ila ginpangayo,
pero ginpadal-an man niya sila sang balatian nga nagpaluya sa ila.

16 Didto sa ila nga kampo sa kamingawan, nahisa sila kay Moises kag kay Aaron. Si Aaron gindedikar nga mag-alagad sa Ginoo.
17 Gani nagbuka ang duta kag nahulog si Datan kag si Abiram kag ang ila mga pamilya.
18 Kag may kalayo pa gid nga nagsunog sa ila malaot nga mga sumulunod.

19 Didto sa Horeb, naghimo ang mga Israelinhon sang bulawan nga torite nga baka
kag ginsimba nila ini nga dios-dios.
20 Ginbayluhan nila ang ila dungganon nga Dios sang imahen sang isa ka turo nga baka nga nagahalab sang hilamon.
21-22 Ginkalimtan nila ang Dios nga nagluwas sa ila kag naghimo sang gamhanan kag makatilingala nga mga binuhatan didto sa Egipto, ang duta sang mga kaliwat ni Ham, kag didto sa Mapula nga Dagat.
23 Ginlaglag na kuntani sang Dios ang iya katawhan kon wala magpatunga si Moises nga iya alagad, sa pagkombinsi sa iya nga punggan niya ang iya kaakig agod indi niya sila malaglag.
24 Ginbaliwala pa gid nila ang maayo nga duta kay wala sila magtuo sa promisa sang Dios.
25 Nagkinumod sila sa ila mga tolda kag wala sila magtuman sa Ginoo.
26 Gani nagpanumpa ang Ginoo nga pamatyon niya sila sa kamingawan,
27 kag laptahon niya ang ila mga kaliwat sa iban nga mga nasyon nga sa diin magakalamatay sila.

28 Gintugyan nila ang ila kaugalingon sa dios-dios nga si Baal nga didto sa Bukid sang Peor
kag nagkaon sila sang mga halad nga ginhalad sa mga patay.[a]
29 Ginpaakig nila ang Ginoo tungod sang ila malaot nga mga binuhatan,
gani nag-abot sa ila ang kalalat-an.
30 Pero nagpatunga si Finehas,
gani nag-untat ang kalalat-an.
31 Ang ginhimo ni Finehas ginakabig nga matarong,
kag dumdumon ini sang mga tawo hasta san-o.

32 Didto sa tuburan sang Meriba, ginpaakig sang mga Israelinhon ang Ginoo,
kag naglain gid ang buot ni Moises sa ila mga ginhimo.
33 Tungod nga ginpalain nila ang buot ni Moises, nakahambal siya sang mga pulong nga wala niya paghunahunaa sing maayo.

34 Wala ginpamatay sang mga Israelinhon ang mga katawhan sa Canaan suno sa ginsiling sa ila sang Ginoo.
35 Sa baylo, nagpakig-isa sila sa sini nga mga katawhan kag ginsunod nila ang ila pagginawi.
36 Ginsimba nila ang ila mga dios-dios kag nagdala ini sang kalaglagan sa ila.
37 Ginhalad nila ang ila mga kabataan sa mga demonyo
38 nga mga dios-dios sang Canaan.
Tungod sang ila pagpamatay sang ila inosente nga mga kabataan, ginhigkuan nila ang duta sang Canaan
39 pati ang ila kaugalingon.
Tungod sang ila ginhimo, nagluib sila sa Dios pareho sa isa ka babayi nga nagpanginlalaki.
40 Gani naakig ang Ginoo sa katawhan nga iya ginapanag-iyahan,
kag ginkangil-aran niya sila.
41 Gintugyan niya sila sa mga nasyon nga ila mga kaaway,
kag gin-gamhan sila sang sini nga mga nasyon.
42 Ginpigos sila sang ila mga kaaway kag gin-ulipon.
43 Madamo nga beses nga ginluwas sila sang Dios,
pero ginahungod pa gid nila nga magrebelde sa iya,
gani nalaglag sila tungod sang ila sala.
44 Pero kon magpanawag gani sila sa Dios, ginabuligan niya gihapon sila sa ila mga kalisod.
45 Gindumdom sang Dios ang iya kasugtanan sa ila,
kag tungod sa iya dako nga gugma sa ila nagbaylo ang iya hunahuna nga indi na niya sila pagsilutan.
46 Ginbuot niya nga kaluoyan sila sang mga nagbihag sa ila.

47 Luwasa kami, Ginoo nga amon Dios,
kag tipuna kami liwat sa amon duta halin sa mga nasyon,
agod makapasalamat kami kag makadayaw sa imo pagkabalaan.[b]

48 Dalayawon ang Ginoo, ang Dios sang Israel, sa wala sing katapusan.
Ang tanan nga katawhan magsabat sang, “Amen!”

Dayawa ang Ginoo!

Notas al pie

  1. 106:28 mga patay: ukon, patay nga mga dios-dios.
  2. 106:47 pagkabalaan: sa literal, balaan nga ngalan.