Bibelen på hverdagsdansk

Salme 102

Bøn om Herrens indgreb

1Fra en, der lider, men beder om og forventer Herrens hjælp.

Herre, hør min bøn,
    lad mit nødråb nå frem til dig.
Vend dig ikke bort fra mig,
    for jeg lider og er i stor nød.
Hør mig, når jeg kalder på dig,
    kom mig hurtigt til hjælp.
Jeg føler mit liv forsvinde som en røg,
    det er, som om jeg blev lagt på et bål.
Jeg er som afskåret græs, der er ved at visne,
    jeg har mistet lysten til at spise.
Jeg sukker og stønner højlydt,
    jeg er snart ikke andet end skind og ben.
Jeg er mager som en grib i ørkenen,
    som en ugle i øde ruiner.
Om natten ligger jeg vågen og jamrer,
    så ulykkelig som en ensom fugl på taget.
Dagen lang bliver jeg hånet af mine fjender,
    de gør nar af mig og forbander mig.
10 Den mad, jeg spiser, smager som aske,
    min drik er blandet med tårer,
11 fordi du udøste din vrede over mig,
    du tog mig i kraven og kastede mig bort.
12 Mit liv er snart forbi som aftenskyggen,
    jeg visner bort som afskåret græs.

13 Men du, min Gud, sidder evigt på tronen,
    din storhed berømmes fra slægt til slægt.
14 Rejs dig og se i nåde til Zion.
    Det er tid til at vise din barmhjertighed,
        du har jo lovet at komme os til hjælp.
15 Selv om Jerusalem ligger i ruiner,
    elsker dit folk byens sten og murbrokker.

16 Folkeslag skal ære Herrens navn,
    og jordens konger skal frygte for hans magt.
17 For Herren vil genopbygge Jerusalem,
    han vil åbenbare sin magt og herlighed.
18 Han vil lytte til de nødstedtes råb,
    ikke afvise deres indtrængende bøn.
19 Det bliver nedskrevet for efterslægtens skyld,
    så kommende generationer må prise Herren.
20 Herren ser os fra sin bolig i himlen,
    han betragter jorden fra sit himmelske tempel.

21 Han hører de tilfangetagne stønne og klage,
    han befrier dem, som var dømt til at dø.
22 Sådan skal Herrens magt fejres i Zion,
    hans frelse skal prises i Jerusalem.
23 Da vil nationerne rådslå med hinanden,
    og konger skal bøje sig for Herren.

24 Herre, du har ramt mig i min bedste alder,
    jeg føler, at min livskraft ebber ud.
25 Åh, min Gud, du som lever for evigt,
    lad mig ikke dø i min bedste alder.
26 I begyndelsen grundlagde du jorden,
    med egne hænder skabte du himmelrummet.
27 Det hele skal forgå, men du vil bestå.
    Himmel og jord slides op som en klædning,
        du lægger dem væk som et udslidt stykke tøj.
28 Men du er altid den samme,
    dine leveår får aldrig ende.
29 De kommende slægter skal leve i sikkerhed,
    de skal få lov at trives i din nærhed.

Het Boek

Psalmen 102

1Deze psalm is het gebed van iemand die in diepe ellende zit, geen raad meer weet en zijn hart uitstort bij de Here.

Here, luister toch naar mijn gebed,
ik bid dat mijn hulpgeroep U bereikt.
Verberg U niet voor mij,
nu het mij allemaal te veel wordt,
luister toch naar mij.
Antwoord mij toch snel, nu ik U roep.
Want ik word zo snel oud
en mijn botten doen zeer, zij gloeien.
Mijn hart is dor als dood gras
en alle eetlust is verdwenen.
Door al mijn verdriet
voel ik mij lichamelijk een wrak.
Ik voel mij als een pelikaan in de woestijn, hulpeloos.
Alsof ik een steenuil ben die in de ruïnes zit.
Ik kan niet slapen en lijk op een vogel, alleen op een dak.
Mijn tegenstanders bespotten mij voortdurend.
Mijn naam geldt als een vloek
voor wie mijn bloed wel kunnen drinken.
10 Ik eet as in plaats van brood
en mijn tranen mengen zich met het water dat ik drink.
11 Dat komt allemaal doordat U
uw toorn en ergernis over mij hebt uitgegoten,
eerst nam U mij op
en toen gooide U mij weer neer.
12 Mijn dagen zijn stil en duister
en ik verga.
13 Here, U heerst echter tot in eeuwigheid.
Uw naam zal nooit worden uitgewist en blijft altijd bestaan.
14 Eens zult U Zich over Jeruzalem komen ontfermen.
De tijd is aangebroken om uw stad genade te geven.
15 Uw dienaren houden van deze stad
en hebben medelijden met de puinhopen die er liggen.
16 Dan zullen alle volken ter wereld
eerbied en ontzag hebben voor de naam van de Here.
Alle heersers
zullen uw grootheid erkennen.
17 Dan zal de Here Jeruzalem herbouwen
en er met zijn grootheid en macht gaan wonen.
18 Dan zal Hij de gebeden van de armen aanhoren
en Zich tot hen overbuigen.
19 Laten we dit opschrijven voor de komende generaties.
Het volk dat dan leeft, zal de Here prijzen.
20 Want de Here heeft hoog vanuit zijn heilige hemel
neergezien op de aarde.
21 Hij hoorde het klagen en huilen van de gevangenen
en bevrijdde hen die ten dode waren opgeschreven.
22 Daarom zal men in Jeruzalem over de Here vertellen
en zijn naam groot maken.
23 Dan zullen alle volken en koninkrijken bij elkaar komen
en de Here dienen.
24 Halverwege mijn leven heeft Hij mijn kracht afgenomen.
Ik leef nog maar kort.
25 Ik zeg tegen Hem:
mijn God, laat mij nog niet sterven,
ik ben nog veel te jong.
Maar U bestaat al eeuwen.
26 In het begin hebt U de aarde gemaakt
en ook de hemel was uw werk.
27 Dit alles zal eenmaal verdwijnen,
maar U blijft altijd aanwezig.
Alles slijt weg als oude kleren,
28 maar U blijft dezelfde.
Aan uw bestaan komt geen einde.
29 De nakomelingen van uw dienaren kunnen veilig leven.
Het volk dat uit hen voortkomt,
zal altijd veilig onder uw hoede blijven.