Bibelen på hverdagsdansk

Jeremias 51

1Herren siger: „Jeg sender et ødelæggende stormvejr ind over Babylonien, en voldsom vind midt ind i landet. Befolkningen skal blæses bort som avner, når man renser korn. Fremmede vil angribe fra alle sider, indtil landet er tomt og øde. Når katastrofen rammer dem, vil ingen kunne nå at få rustning på eller spænde buen. Ingen bliver skånet, både unge og ældre bliver dræbt. De faldne ligger overalt i landet, og døde kroppe hober sig op i byernes gader, for jeg er Herren, den Almægtige, og jeg svigter ikke Israel og Juda. Babylonierne bliver straffet for deres mange synder imod Israels hellige Gud.”

Flygt fra Babylonien, alle I fremmede, som blev holdt i fangenskab. Bring jer i sikkerhed, så I ikke også bliver dræbt, når Herren hævner sig på babylonierne og giver dem, hvad de har fortjent. Babylon var som et guldbæger i Herrens hånd, og de fremmede fra alverdens lande blev betaget og beruset af dets storhed. Derfor er de lamslåede og siger: „Pludselig er Babylon faldet og knust. Græd over hendes skæbne. Skaf hende lægende salver, måske er der endnu håb. Vi ville gerne hjælpe hende, hvis vi kunne, men nu kan intet redde hende. Derfor må vi lade hende være og vende hjem til vores eget land. Den straf, Herren sendte mod hende fra Himlen, er så stor, at den ikke kan måles.”

10 Og Judas folk siger: „Herren har givet os oprejsning. Kom, lad os vende hjem til Jerusalem og fortælle om alt, hvad Herren, vores Gud, har gjort.”

11 „Gør pilene spidse og fyld jeres koggere!” siger Herren, for han har gjort medernes konger opsatte på at erobre og ødelægge Babylonien. Det er Herrens hævn over dem, der vanærede hans tempel. 12 „Giv signal til angreb på Babylons mure! Sæt vagter ved portene og hele vejen rundt om muren, så ingen slipper væk. Gør klar til bagholdsangreb.”

Herren vil nu udføre sin plan og gøre alvor af sine trusler. 13 Du prægtige by ved de mange vandområder, du blomstrende handelscentrum, nu er timen kommet, hvor du får din straf. 14 Herren den Almægtige har givet et højtideligt løfte: Jeg vil lade dine fjender oversvømme dig, som var de græshopper, og de vil udstøde vældige sejrsråb.

15 Det var Herren, der med sin vældige styrke, visdom og snilde grundlagde universet, skabte jorden og udspændte himmelhvælvingen. 16 Med sin tordnende røst får han regnen til at styrte ned. Han samler skyerne fra horisonten, skaber lyn og regn, og slipper vinden løs.

17 Alle afgudsdyrkerne er tåbelige, de forstår ingenting. Guldsmedene vil engang skamme sig over at have lavet afgudsbilleder, som er det rene svindel og bedrag. Der er jo ikke gnist af liv i deres afguder. 18 De er nytteløse og latterlige, og en skønne dag bliver de ødelagt.

19 Men Jakobs Gud er helt anderledes. Han er verdens Skaber, og Israel er hans udvalgte folk. Han er den almægtige Gud.

20 „Babylonien, du var mit våben, min kølle,” siger Herren. „Med dig knuste jeg folkeslag og ødelagde riger. 21 Med dig knuste jeg heste og ryttere, stridsvogne og vognkæmpere. 22 Med dig knuste jeg gamle og unge, mænd og kvinder, 23 hyrder og fåreflokke, bønder og kvæg, regenter og guvernører. 24 I judæere har oplevet deres grusomhed i Jerusalem, men I vil nu få at se, hvordan jeg straffer Babylon og det babyloniske folk for deres ondskab.

25 Nu er jeg blevet din fjende, du vældige bjerg, der knuste jordens nationer. Jeg løfter min hånd imod dig og styrter dig ned fra din høje plads, så der kun er en afsvedet bakketop tilbage. 26 Du skal fra nu af ligge øde og forladt, og dine murbrokker vil aldrig blive genbrugt til fundamenter for nye huse, siger Herren.

27 Kald på de andre nationer, så de kan gå i krig mod Babylonien. Lad krigsråbet lyde, tilkald hære fra landene Ararat, Minni og Ashkenaz. Udpeg en angrebsleder, og lad hestene storme frem som sultne græshopper. 28 Lad de mediske konger gøre sig klar til kamp og sende besked til alle guvernørerne i det mediske storrige. Alle hære i hele riget skal mobiliseres.

29 Babylon skælver og vrider sig i smerte, for Herren vil nu gennemføre sin plan, og han giver ikke op, før byen er raseret og lagt øde. 30 Babylons krigere vil opgive at gøre modstand. De gemmer sig i deres fæstninger og ryster som skræmte kvinder. Byens porte vil blive sprængt og husene brændt ned. 31 Fra alle sider kommer der løbere med bud til kongen om, at slaget er tabt. 32 Alle flodovergange er spærrede, marsken står i lys lue, og alle krigerne er panikslagne.”

33 Herren, den Almægtige, Israels Gud, siger: „Babylon er som en tærskeplads, der er stampet til og gjort klar. Om kort tid begynder høsten.”

34 „Kong Nebukadnezar faldt over os,” siger judæerne. „Som et mægtigt havuhyre kom han og slugte os og fyldte sin vom med vores rigdomme. Han åd os rub og stub og slikkede tallerkenen ren. 35 Lad nu Babylon få betalt for de grusomme lidelser, han påførte os. Lad byens befolkning betale prisen for alle dem hos os, der mistede livet.”

36 „Jeg vil kæmpe for jer,” siger Herren til Jerusalem. „Jeg vil føre jeres sag og skaffe jer hævn. Jeg udtørrer Babylons bassiner og stopper byens vandforsyning. 37 Jeg gør Babylon til en ruinbunke, et hjemsted for sjakaler, et eksempel til skræk og advarsel.

38 Babylon plejede at brøle som en løve på rov og knurre som sultne løveunger. 39 Men nu skal den få lov at tømme min vredes bæger, så den drikker sig fra sans og samling. Den vil segne bevidstløs om og aldrig vågne igen, siger Herren. 40 Jeg fører dens befolkning til slagtebænken, som var de får eller geder.

41 Tænk, Babylon er faldet, den store, stolte by, som alle jordens lande beundrede. Babylons undergang har rystet hele verden. 42 Et hav af krigere skyllede hen over Babylon og jævnede den med jorden. 43 Nu ligger alle bydele i ruiner. De er øde og forladte som en ørken, hvor ingen bor, og hvor ingen rejser igennem. 44 Jeg straffer Bel, Babylons gud, og river byttet ud af gabet på ham. Folkeslagene skal ikke længere komme langvejsfra for at dyrke ham. Babylons mure er faldet.

45 Mit folk, flygt ud af Babylon. Bring jer i sikkerhed. Søg i dækning for den straf, jeg vil ramme byen med. 46 Men lad jer ikke skræmme af de rygter, I hører. Der vil hele tiden være nye rygter, år efter år, om voldelige begivenheder og lande, der bekriger hinanden. 47 Snart vil jeg straffe babylonierne og deres afguder. Hele landet vil blive ydmyget, og de faldne vil fylde gaderne. 48 Himlen og jorden skal fryde sig, når hærene fra nord vælter ind over landet, siger Herren. 49 Babyloniens hær dræbte Israels folk og andre folkeslag ud over jorden. Nu står Babylonien selv for tur. 50 Flygt fra krigens rædsler, mit folk. Stands ikke op for se på det. Tænk på jeres Gud, skønt I er i et fjernt land, og glem ikke Jerusalem.

51 I siger, at I er blevet hånet og ydmyget, fordi fremmede folkeslag vanærede Herrens hellige tempel. 52 Ja, men snart vil jeg hævne mig på Babyloniens afguder, og der skal lyde stønnen fra sårede over hele landet. 53 Selv om Babylon forsøger at klatre op på den højeste tinde og befæster sine forsvarsværker, vil jeg sende en hær imod byen, som vil udslette den,” siger Herren.

54 Hør! Dødsskriget stiger op fra Babylon, hele Babyloniens land er brudt sammen. 55 Det er Herren, som angriber Babylons befolkning og lukker munden på deres praleri. Fjendehære skyller ind over landet som brusende bølger, og der høres krigslarm i byen. 56 Ødelæggelsen trænger ind i byen, overrumpler dens stolte krigere og brækker deres buer, for Herren er en Gud, som straffer mennesker for deres ondskab.

57 „Alle landets ledere og vismænd skal tømme min vredes bæger,” siger Kongen, Herren, den Almægtige. „Alle guvernører, stormænd og krigere får min vrede at føle. De segner om for aldrig at vågne igen. 58 Babylons brede bymur skal jævnes med jorden, og de høje porte skal brænde ned til grunden. Folkenes slid er forgæves, for det hele bliver flammernes bytte.”

Jeremiasʼ budskaber bliver sendt til Babylonien

59-61 Kong Zidkija af Juda blev i sit fjerde regeringsår kaldt til Babylon, og hans kvartermester Seraja, søn af Nerija, som var søn af Maseja, skulle ledsage ham. Jeremias skrev så alle domsprofetierne om Babylon ned, gav bogrullen til Seraja og sagde til ham: „Så snart du kommer til Babylon, skal du oplæse ordene i bogrullen for folk der 62 og fremsige følgende ord: ‚Herre, du har sagt, at du vil jævne Babylon med jorden, så den fremover skal ligge ubeboet hen.’ 63 Når du har læst hele bogrullen op, skal du kaste den i Eufratfloden 64 og sige: ‚Sådan skal det gå Babylon: Hun skal synke og aldrig komme op til overfladen igen, for Herren har besluttet at straffe hende.’ ”

Her slutter Jeremiasʼ budskaber.

Thai New Contemporary Bible

เยเรมีย์ 51

1องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสว่า

“ดูเถิด เราจะดลใจผู้ทำลายล้าง
มาสู้กับบาบิโลนและชาวเลบคามาย[a]
เราจะส่งคนต่างชาติมายังบาบิโลน
เพื่อฝัดร่อนและล้างผลาญดินแดนนั้น
พวกเขาจะมาสู้รบกับบาบิโลนทุกด้าน
ในวันแห่งหายนะของบาบิโลน
อย่าให้พลธนูโก่งธนูได้
และอย่าให้เขาหยิบเสื้อเกราะมาสวมทัน
อย่าไว้ชีวิตชายหนุ่มของดินแดนนั้น
จงทำลาย[b]ทั้งกองทัพให้สิ้นไป
พวกเขาจะล้มตายในบาบิโลน[c]
บาดเจ็บสาหัสตามถนนหนทาง
เพราะพระเจ้า พระยาห์เวห์ผู้ทรงฤทธิ์
ไม่ได้ทรงทอดทิ้งอิสราเอลและยูดาห์
แม้ดินแดนของเขา[d]จะเต็มไปด้วยความผิด
ต่อหน้าองค์บริสุทธิ์แห่งอิสราเอล

“จงหนีจากบาบิโลน!
จงหนีเอาชีวิตรอดเถิด!
อย่าพลอยถูกทำลายเพราะบาปของมัน
ถึงเวลาการแก้แค้นขององค์พระผู้เป็นเจ้าแล้ว
พระองค์จะทรงกระทำแก่บาบิโลนให้สาสม
บาบิโลนเป็นถ้วยทองคำในพระหัตถ์ขององค์พระผู้เป็นเจ้า
บาบิโลนทำให้ทั้งโลกเมามาย
ชนชาติทั้งหลายได้ดื่มเหล้าองุ่นของบาบิโลน
บัดนี้พวกเขาจึงคลุ้มคลั่งไป
บาบิโลนจะล่มจมอย่างฉับพลัน แล้วก็แหลกลาญ
จงร่ำไห้ให้กับมัน!
เอายามาบำบัดความเจ็บปวดให้บาบิโลนสิ
เผื่อว่ามันจะหาย

“ ‘เราน่าจะรักษาบาบิโลนให้หาย
แต่มันก็ไม่ยอมหาย
ให้เราทิ้งบาบิโลน และต่างคนต่างกลับไปยังดินแดนของตน
เพราะโทษทัณฑ์ของบาบิโลนสูงเสียดฟ้า
สูงเทียมเมฆ’

10 “ ‘องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงให้ความเป็นธรรมแก่เราแล้ว
มาเถิด ให้เราบอกกล่าวในศิโยน
ถึงสิ่งที่พระยาห์เวห์พระเจ้าของเราได้ทรงกระทำ’

11 “จงลับลูกศรให้แหลมคม
จงหยิบโล่ขึ้นเตรียมพร้อม
องค์พระผู้เป็นเจ้าได้ทรงเร่งเร้าเหล่ากษัตริย์แห่งมีเดีย
เพราะทรงตั้งใจจะทำลายบาบิโลน
องค์พระผู้เป็นเจ้าจะทรงแก้แค้น
แก้แค้นให้พระวิหารของพระองค์
12 จงชูธงขึ้นประชิดกำแพงของบาบิโลน!
จงเสริมกำลังผู้รักษาการณ์
จงวางยามประจำ
จงเตรียมกองซุ่มโจมตีไว้!
องค์พระผู้เป็นเจ้าจะทรงทำให้สำเร็จตามที่ทรงมุ่งหมายไว้
ตามประกาศิตเกี่ยวกับชาวบาบิโลน
13 เจ้าผู้อาศัยริมห้วงน้ำทั้งหลาย
และมีทรัพย์สมบัติมั่งคั่ง
ถึงจุดจบของเจ้าแล้ว
ถึงเวลาแล้วที่เจ้าจะถูกตัดขาด
14 พระยาห์เวห์ผู้ทรงฤทธิ์ได้ปฏิญาณไว้โดยอ้างพระองค์เองว่า
แน่นอน เราจะให้ผู้คนเนืองแน่นดินแดนของเจ้าเหมือนตั๊กแตนฝูงมหึมา
และพวกเขาจะโห่ร้องมีชัยเหนือเจ้า

15 “พระองค์ทรงสร้างโลกโดยฤทธานุภาพ
ทรงสถาปนาพิภพไว้ด้วยพระปรีชาญาณ
และทรงคลี่ฟ้าสวรรค์ออกด้วยความเข้าใจ
16 เมื่อพระองค์ทรงเปล่งพระสุรเสียง ห้วงน้ำในฟ้าสวรรค์ก็ร้องคำราม
พระองค์ทรงให้เมฆลอยขึ้นจากสุดปลายแผ่นดินโลก
ทรงส่งฟ้าแลบให้มากับฝน
และทรงนำกระแสลมออกมาจากคลัง

17 “ทุกคนก็สิ้นคิดและขาดความรู้
ช่างทองทุกคนอับอายขายหน้าเพราะรูปเคารพของตน
เทวรูปของเขาเป็นสิ่งจอมปลอม
พวกมันไม่มีลมหายใจ
18 มันเป็นของไร้ค่า เป็นสิ่งที่น่าเยาะเย้ย
เมื่อถึงเวลาพิพากษา มันก็พินาศ
19 แต่พระองค์ผู้มีกรรมสิทธิ์เหนือยาโคบไม่เหมือนเทวรูปเหล่านี้
เพราะพระองค์ทรงเป็นพระผู้สร้างสรรพสิ่ง
รวมทั้งเผ่าที่เป็นกรรมสิทธิ์ของพระองค์
พระนามของพระองค์คือพระยาห์เวห์ผู้ทรงฤทธิ์

20 “เจ้าเป็นตะบองรบ
เป็นอาวุธสำหรับทำสงครามของเรา
ซึ่งเราใช้เจ้าทุบบรรดาประชาชาติ
เราใช้เจ้าทำลายอาณาจักรต่างๆ
21 เราใช้เจ้าทุบม้าและพลม้า
เราใช้เจ้าทุบรถม้าศึกและพลขับ
22 เราใช้เจ้าทุบผู้ชายและผู้หญิง
เราใช้เจ้าทุบคนแก่และเด็ก
เราใช้เจ้าทุบชายหนุ่มและหญิงสาว
23 เราใช้เจ้าทุบคนเลี้ยงแกะและฝูงแกะ
เราใช้เจ้าทุบชาวนาและวัว
เราใช้เจ้าทุบผู้ว่าการและขุนนางทั้งหลาย

24 “เราจะตอบสนองบาบิโลนและคนทั้งปวงที่อาศัยอยู่ในบาบิโลน[e]ต่อหน้าต่อตาเจ้าเพราะความผิดทั้งหมดที่เขาทำในศิโยน” องค์พระผู้เป็นเจ้าประกาศดังนั้น

25 “เราเป็นศัตรูกับเจ้า เจ้าภูเขาผู้ทำลายล้างเอ๋ย
เจ้าผู้ผลาญทำลายทั้งโลก”
            องค์พระผู้เป็นเจ้าประกาศดังนั้น
“เราจะเหยียดมือออกสู้กับเจ้า
จะกลิ้งเจ้าลงจากหน้าผา
และเผาเจ้าให้วอดวาย
26 จะไม่มีการสกัดหินจากเจ้าไปเป็นศิลาหัวมุม
หรือทำเป็นฐานราก
เพราะเจ้าจะถูกทิ้งร้างตลอดไป”
            องค์พระผู้เป็นเจ้าประกาศดังนั้น

27 “จงชูธงขึ้นในดินแดนนั้น!
จงเป่าแตรในหมู่ประชาชาติ
จงเตรียมชนชาติต่างๆ ไว้สู้รบกับมัน
จงเรียกอาณาจักรเหล่านี้มาสู้กับมัน
คือเรียกอารารัต มินนี และอัชเคนัส
จงตั้งแม่ทัพขึ้นสู้รบกับดินแดนนั้น
จงส่งฝูงม้ามาให้เนืองแน่นเหมือนฝูงตั๊กแตน
28 จงเตรียมประชาชาติทั้งหลายมาสู้รบกับบาบิโลน
ได้แก่บรรดากษัตริย์มีเดีย
ผู้ว่าการและขุนนางทั้งปวง
ตลอดจนประเทศทั้งปวงใต้อาณัติ
29 แผ่นดินก็สั่นสะท้านและทุรนทุราย
เพราะองค์พระผู้เป็นเจ้าทรงยืนยันที่จะทำกับบาบิโลนตามที่ทรงตั้งพระทัยไว้
คือทำให้ดินแดนบาบิโลนถูกทิ้งร้าง
ไม่มีผู้คนอาศัยอยู่
30 นักรบของบาบิโลนหยุดต่อสู้
หมกตัวอยู่ในที่มั่น
พลังของพวกเขาหมดสิ้นไป
เขากลายเป็นเหมือนผู้หญิง
ที่อยู่อาศัยในบาบิโลนถูกวางเพลิง
ลูกกรงประตูเมืองต่างๆ หักพัง
31 นักวิ่งไล่ตามกันไป
ผู้สื่อสารไล่ตามกันไป
เพื่อไปรายงานกษัตริย์บาบิโลนว่า
ทั้งกรุงถูกยึดไปแล้ว
32 ท่าข้ามแม่น้ำถูกยึด
เครื่องกีดขวางถูกเผา
และเหล่าทหารก็ตกใจกลัว”

33 พระยาห์เวห์ผู้ทรงฤทธิ์ พระเจ้าแห่งอิสราเอลตรัสว่า

“ธิดาแห่งบาบิโลน[f]เหมือนลานนวดข้าว
เมื่อถึงเวลาก็ถูกเหยียบย่ำ
ไม่ช้าก็จะถึงเวลาเก็บเกี่ยวบาบิโลน”

34 “กษัตริย์เนบูคัดเนสซาร์แห่งบาบิโลนได้ขย้ำเรา
พระองค์ได้เหวี่ยงเราลงสู่ความสับสน
พระองค์ได้ทรงทำให้เรากลายเป็นไหเปล่า
พระองค์ได้ทรงกลืนเราเหมือนงูพิษ
กินสิ่งโอชะของเราจนเต็มท้อง
แล้วสำรอกเราออกมา
35 ขอให้ความอำมหิตที่เรากับลูกหลานได้รับนั้นตกอยู่กับบาบิโลนเถิด”
ชาวศิโยนกล่าวดังนั้น
เยรูซาเล็มกล่าวว่า
“ขอให้คนที่อาศัยอยู่ในบาบิโลนชดใช้ที่ทำให้เราสูญเสียเลือดเนื้อ”

36 ฉะนั้นองค์พระผู้เป็นเจ้า ตรัสว่า

“ดูเถิด เราจะให้ความเป็นธรรมแก่เจ้า
และแก้แค้นให้เจ้า
เราจะทำให้ทะเล
และธารน้ำของบาบิโลนเหือดแห้ง
37 บาบิโลนจะเป็นซากปรักหักพัง
เป็นที่อยู่ของหมาใน
เป็นเป้าของความสยดสยองและการดูหมิ่น
เป็นที่ซึ่งไม่มีผู้ใดอยู่อาศัย
38 มวลประชากรของบาบิโลนร้องคำรามเหมือนสิงโตหนุ่ม
ครวญครางเหมือนลูกสิงห์
39 แต่ขณะที่พวกเขาถูกเร่งเร้า
เราจะจัดงานเลี้ยงให้พวกเขา
และทำให้พวกเขามึนเมา
เพื่อพวกเขาจะหัวเราะลั่น
แล้วก็หลับใหลไม่ตื่นตลอดกาล”
            องค์พระผู้เป็นเจ้าประกาศดังนั้น
40 “เราจะปราบเขาลง
เหมือนแพะแกะที่ถูกต้อนไปฆ่า

41 “เชชัค[g]จะถูกพิชิต
เมืองซึ่งเป็นที่โอ้อวดของทั่วโลกจะถูกยึด!
บาบิโลนจะเป็นที่สยดสยองยิ่งนัก
ในหมู่ประชาชาติ!
42 ทะเลจะซัดท่วมบาบิโลน
คลื่นคำรามของมันจะกลบบาบิโลนจนมิด
43 เมืองต่างๆ ของบาบิโลนจะถูกทิ้งร้าง
เป็นถิ่นกันดารแห้งแล้ง
เป็นแผ่นดินซึ่งไม่มีใครอยู่อาศัย
ไม่มีใครสัญจรผ่าน
44 เราจะลงโทษพระเบลในบาบิโลน
ทำให้เขาคายสิ่งที่กลืนลงไปออกมา
ชนชาติทั้งหลายจะไม่หลั่งไหลมาหาพระเบลอีกต่อไป
และกำแพงของบาบิโลนจะพังทลาย

45 “ประชากรของเราเอ๋ย จงออกมาจากบาบิโลน
จงหนีเอาชีวิตรอดเถิด!
จงหนีให้พ้นจากพระพิโรธอันรุนแรงขององค์พระผู้เป็นเจ้า
46 อย่าเสียขวัญหรือหวาดหวั่น
เมื่อได้ยินข่าวลือในดินแดนนั้น
ปีนี้ลือกันว่าอย่างนี้ ปีหน้าลือกันว่าอย่างนั้น
ข่าวลือเรื่องการนองเลือดในแผ่นดิน
และเรื่องนักปกครองต่อสู้กัน
47 เพราะเวลานั้นจะมาถึงอย่างแน่นอน
เวลาที่เราจะลงโทษรูปเคารพทั้งหลายของบาบิโลน
ดินแดนบาบิโลนทั้งหมดจะอับอายขายหน้า
และบรรดาผู้ถูกฆ่าจะนอนตายอยู่ในนั้น
48 แล้วฟ้าสวรรค์กับแผ่นดินโลกและสรรพสิ่งในนั้น
จะโห่ร้องยินดีเหนือบาบิโลน
เพราะบรรดาผู้ทำลายจากทางเหนือ
จะมาโจมตีบาบิโลน”
            องค์พระผู้เป็นเจ้าประกาศดังนั้น

49 “บาบิโลนจะต้องล่มจมเพราะชนอิสราเอลที่ถูกฆ่า
เช่นเดียวกับคนทั่วโลกที่ถูกฆ่า
ที่ต้องล้มตายเพราะบาบิโลน
50 พวกเจ้าผู้หนีรอดจากคมดาบ
จงไปเสีย อย่ามัวร่ำไรอยู่!
ในแดนไกลโพ้น จงระลึกถึงองค์พระผู้เป็นเจ้า
และคิดถึงเยรูซาเล็ม”

51 “เราอับอายขายหน้า
เพราะเราถูกสบประมาท
และความอัปยศกลบหน้าเรา
เพราะคนต่างชาติเข้ามาในที่บริสุทธิ์
ของพระนิเวศขององค์พระผู้เป็นเจ้า”

52 องค์พระผู้เป็นเจ้าประกาศว่า “แต่วันเวลาจะมาถึง
เมื่อเราจะลงโทษรูปเคารพต่างๆ ของบาบิโลน
และทั่วดินแดนบาบิโลน
จะครวญครางเพราะความย่อยยับ
53 ถึงแม้ว่าบาบิโลนสูงเทียมฟ้า
และเสริมป้อมปราการให้แข็งแกร่ง
เราก็จะส่งผู้ทำลายมารบกับมัน”
            องค์พระผู้เป็นเจ้าประกาศดังนั้น

54 “เสียงร้องดังมาจากบาบิโลน
เสียงหายนะใหญ่หลวง
ดังมาจากดินแดนของชาวบาบิโลน
55 องค์พระผู้เป็นเจ้าจะทรงทำลายล้างบาบิโลน
จะทรงสยบเสียงอึกทึกน่ารำคาญของมัน
คลื่นศัตรูจะรุกเข้ามาเหมือนห้วงน้ำใหญ่
เสียงสนั่นของเขาจะดังก้อง
56 ผู้ทำลายจะมาสู้กับบาบิโลน
นักรบของบาบิโลนจะถูกจับเป็นเชลย
ธนูของเขาจะถูกหักทิ้ง
เพราะพระยาห์เวห์ทรงเป็นพระเจ้าแห่งการตอบสนอง
พระองค์จะทรงตอบสนองอย่างสาสม
57 เราจะทำให้เหล่าขุนนางและปราชญ์ของบาบิโลนมึนเมา
ตลอดจนผู้ว่าการ นายทหารและนักรบทั้งหลาย
พวกเขาจะหลับใหลและไม่ตื่นอีกเลยตลอดกาล”
            องค์กษัตริย์ผู้ทรงพระนามว่าพระยาห์เวห์ผู้ทรงฤทธิ์ประกาศดังนั้น

58 พระยาห์เวห์ผู้ทรงฤทธิ์ตรัสว่า

“กำแพงหนาของบาบิโลนจะถูกทลายราบ
และประตูสูงของมันจะถูกเผา
ประชาชาติทั้งหลายจะเหนื่อยเปล่า
สิ่งที่ได้ลงแรงไว้จะกลายเป็นเพียงเชื้อไฟ”

59 ทั้งหมดนี้เป็นเนื้อความซึ่งเยเรมีย์สั่งไว้กับผู้ดูแลแขวงชื่อเสไรอาห์บุตรเนริยาห์บุตรมาอาเสอาห์ เมื่อเขาไปยังบาบิโลนพร้อมกับกษัตริย์เศเดคียาห์แห่งยูดาห์ในปีที่สี่แห่งรัชกาลของพระองค์ 60 เยเรมีย์บันทึกเกี่ยวกับภัยพิบัติทั้งปวงซึ่งจะเกิดขึ้นกับบาบิโลนไว้ในหนังสือม้วนทั้งหมดซึ่งบันทึกมาข้างต้นเกี่ยวกับบาบิโลน 61 เยเรมีย์กล่าวกับเสไรอาห์ว่า “เมื่อท่านไปถึงบาบิโลน จงอ่านออกเสียงข้อความทั้งหมดนี้ 62 แล้วจงกล่าวว่า ‘ข้าแต่องค์พระผู้เป็นเจ้า พระองค์ได้ตรัสไว้ว่าจะทรงทำลายสถานที่นี้จนไม่มีทั้งคนและสัตว์อาศัยอยู่ในดินแดนนี้เลย มันจะถูกทิ้งร้างตลอดกาล’ 63 เมื่อท่านอ่านจบแล้ว จงเอาหนังสือม้วนนี้ผูกเข้ากับก้อนหินแล้วเหวี่ยงลงในแม่น้ำยูเฟรติส 64 จากนั้นจงกล่าวว่า ‘เช่นนี้แหละ บาบิโลนจะจมลง ไม่ได้ผุดไม่ได้โผล่อีกเลย เพราะภัยพิบัติซึ่งเราจะนำมายังบาบิโลนและพลเมืองของบาบิโลนจะล้มตาย’ ”

ถ้อยคำของเยเรมีย์จบลงเพียงเท่านี้

Notas al pie

  1. 51:1 เลบคามายเป็นรหัสลับที่หมายถึง เคลเดีย ซึ่งก็คือบาบิโลน
  2. 51:3 คำนี้ในภาษาฮีบรูหมายถึงสิ่งของหรือบุคคลที่ถวายแด่องค์พระผู้เป็นเจ้า แล้วไม่อาจเรียกคืนได้ มักจะต้องทำลายให้หมดสิ้นไป
  3. 51:4 หรือเคลเดีย
  4. 51:5 หรือและดินแดนของชาวบาบิโลน
  5. 51:24 หรือเคลเดียเช่นเดียวกับข้อ 35
  6. 51:33 คือ ชาวบาบิโลน
  7. 51:41 เชชัคเป็นรหัสลับที่หมายถึงบาบิโลน