La Bible du Semeur

Psaumes 142

Tu es mon seul abri

1Méditation[a] de David. Prière qu’il prononça quand il était dans la caverne[b].

A pleine voix, |je crie vers l’Eternel.
A pleine voix, |je supplie l’Eternel,
et, devant lui, |je me répands en plaintes.
En sa présence, |j’expose ma détresse.
Quand mon esprit |est abattu,
toi tu connais |par quel chemin je passe.
Sur la route où je marche,
ils m’ont tendu un piège.
Regarde à droite[c] et vois :
il n’y a plus personne |qui veuille me connaître !
Je ne sais plus |où chercher un refuge
et nul ne veut |s’inquiéter de ma vie.

O Eternel, |je fais appel à toi,
et je m’écrie : |« Tu es mon seul abri !
Tu es mon bien |au pays des vivants ! »
Sois attentif |à mes supplications
car j’ai touché |le fond de la misère.
Délivre-moi |de mes persécuteurs !
Ils sont bien plus puissants que moi.
Libère-moi |de ma prison
pour que je puisse te louer !
Autour de moi, |les justes feront cercle
quand tu m’auras |comblé de tes bienfaits.

Notas al pie

  1. 142.1 Signification incertaine.
  2. 142.1 Voir 1 S 22.1-2 ; 24.1-9 ; cf. Ps 57.1.
  3. 142.5 C’est-à-dire du côté où se tient le défenseur (16.8 ; 109.31 ; 110.5).

Het Boek

Psalmen 142

1Een leerzaam gedicht van David. Hij schreef dit gebed toen hij zich in de grot verborg.

Hardop roep ik naar de Here
en ik smeek Hem naar mij te luisteren.
Ik stort mijn hele hart voor Hem uit,
al mijn ellende vertel ik Hem.
Als alles mij te veel wordt,
weet U hoe ik verder moet.
Men zet vallen voor mij op het pad dat ik moet gaan.
Ik kijk naar rechts en zie uit naar hulp,
maar geen mens kijkt naar mij om.
Ik heb geen plek om te schuilen
en niemand vraagt hoe het met mij gaat.
Here, ik roep naar U:
‘U bent de beste plaats om te schuilen.
U houdt mij in leven.
Luister naar mijn smeekgebed,
ik ben zo verzwakt.
Bevrijd mij van de vijanden
die mij achtervolgen,
zij zijn veel sterker dan ik.
Leid mij uit deze diepe ellende,
dan zal ik uw naam prijzen.
Als U mij redt,
zullen oprechte mensen om mij heen komen staan.’