La Bible du Semeur

Psaumes 129

Affligé mais non abattu

1Cantique pour la route vers la demeure de l’Eternel[a].

Depuis ma jeunesse[b], on m’a souvent combattu.
Qu’Israël le dise:
«Depuis ma jeunesse on m’a souvent combattu,
mais on n’a pas pu l’emporter sur moi.»
On a labouré mon dos,
on y a tracé de très longs sillons.
L’Eternel est juste
et il a brisé les liens imposés par les méchants.

Qu’ils soient dans la honte et qu’ils battent en retraite,
tous ceux qui ont de la haine pour Sion.
Qu’ils soient comme l’herbe poussant sur les toits
et qui se dessèche avant qu’on l’arrache[c],
dont le moissonneur n’emplit pas sa main,
dont celui qui lie les gerbes n’emplit pas son sac.
Et que les passants ne leur disent pas:
«Que l’Eternel vous bénisse!
Nous vous bénissons de la part de l’Eternel.»

Notas al pie

  1. 129.1 Voir note 120.1.
  2. 129.1 C’est le peuple d’Israël personnifié qui parle. La jeunesse du peuple (cf. Os 11.1; Ez 23.3) fait allusion au séjour en Egypte où Israël fut opprimé.
  3. 129.6 En Israël, les toits plats étaient rendus imperméables par une couche de terre mêlée de cendres ou de sable, tassée au rouleau. La pluie y faisait pousser des plantes que le soleil desséchait vite car elles n’avaient pas de racines profondes (Es 37.27).

Thai New Contemporary Bible

สดุดี 129

(บทเพลงใช้แห่ขึ้นไปยังเยรูซาเล็ม)

1พวกเขาข่มเหงรังแกข้าพเจ้าอย่างหนักตั้งแต่วัยเยาว์
ให้อิสราเอลกล่าวเถิดว่า
พวกเขาข่มเหงรังแกข้าพเจ้าอย่างหนักตั้งแต่วัยเยาว์
ถึงกระนั้นพวกเขาก็ไม่ชนะข้าพเจ้า
พวกเขาทำนาบนหลังข้าพเจ้า
และฝากรอยไถไว้ยาว
แต่องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงชอบธรรม
พระองค์ทรงตัดเชือกมัดของคนชั่วออก ปลดปล่อยข้าพเจ้าให้เป็นอิสระ

ขอให้ผู้ที่เกลียดชังศิโยน
ล่าถอยกลับไปด้วยความอับอาย
ขอให้พวกเขาเป็นเหมือนหญ้าบนหลังคา
ซึ่งเหี่ยวเฉาไปเมื่อยังไม่ทันโต
ซึ่งคนเก็บไม่แยแส
และคนมัดก็ยังเมิน
ขอให้ทุกคนที่ผ่านไปมาปฏิเสธที่จะอวยพรพวกเขาว่า
“ขอพระพรขององค์พระผู้เป็นเจ้าจงมีแก่ท่าน
เราขออวยพรท่านในพระนามพระยาห์เวห์”