La Bible du Semeur

Habaquq 1:1-17

1Proclamation dont Habaquq, le prophète, a reçu la révélation.

Plaintes et questions

Le prophète discute avec Dieu

2Jusques à quand, ô Eternel,

appellerai-je à l’aide

sans que tu ne m’entendes ?

Jusques à quand devrai-je |crier vers toi |au sujet de la violence

sans que tu sauves ?

3Pourquoi me fais-tu voir |de telles injustices ?

Comment peux-tu te contenter |d’observer les méfaits |qui se commettent ?

Je ne vois devant moi |que ravage et violence,

il y a des querelles,

et des conflits surgissent.

4A cause de cela, |on ne respecte plus la loi,

et le droit ne triomphe pas.

Car les méchants |empêchent les justes d’agir1.4 Autre traduction : l’emportent sur les justes (dans les tribunaux).,

les jugements qui sont rendus |sont corrompus.

La réponse inattendue de Dieu

5– Regardez, traîtres1.5 traîtres : d’après un texte hébreu retrouvé à Qumrân et l’ancienne version grecque (voir Ac 13.41). Le texte hébreu traditionnel a : les nations., |et observez !

Vous serez stupéfaits, |vous serez ébahis,

car je vais accomplir |en votre temps une œuvre ;

vous ne le croiriez pas |si on vous en parlait.

6Je vais faire venir |les Chaldéens1.6 Le nom Chaldéens désigne ici les Babyloniens, qui ont reconquis leur indépendance de l’Assyrie vers 630 av. J.-C. et fondé un empire néo-babylonien en 626, pour dominer tout le Proche-Orient de 605 à 539, en particulier durant le règne de Nabuchodonosor (605 à 562 av. J.-C.).,

peuple féroce |et déchaîné,

qui parcourt les étendues de la terre

pour prendre possession |des demeures d’autrui.

7Il est terrible et redoutable,

il impose lui-même |son droit et son pouvoir.

8Ses chevaux sont agiles, |plus que des léopards,

et ils ont du mordant, |plus que les loups du soir.

Ses coursiers se déploient,

ils arrivent de loin,

ils volent comme l’aigle

lorsqu’il fond sur sa proie.

9Oui, les voilà qui viennent |tous adonnés à la violence ;

le visage tendu, |ils foncent en avant.

Voilà les prisonniers |rassemblés, innombrables |comme les grains de sable.

10Partout, ce peuple traite |les rois avec mépris,

et il se rit des princes,

il se rit de toutes leurs forteresses ;

il élève contre elles |des terrasses de siège

et s’en empare.

11Puis il change d’avis |et il passe plus loin1.11 Verset difficile. Autres traductions : il est passé comme le vent et s’en est allé ou le vent est passé et s’en est allé..

Il se charge de crimes,

lui qui voue sa force à son dieu1.11 Il se charge de crimes, lui … à son dieu. L’ancienne version grecque a : alors j’exposerai ma remontrance à mon Dieu. La fin du verset a été traduite diversement : lui qui attribue sa force à son Dieu ou lui dont la force est le dieu..

Pourquoi, ô Dieu ?

12– N’es-tu pas depuis l’origine, |ô Eternel ?

Tu es mon Dieu, mon Saint,

tu ne meurs pas1.12 Selon une tradition de copistes juifs. Ce texte, jugé offensant pour Dieu, semble avoir été modifié en : nous ne mourrons pas, que l’on a actuellement dans le texte hébreu traditionnel..

O Eternel, |toi le rocher, |c’est pour exécuter |le jugement |que tu as suscité ce peuple,

et tu l’as rendu fort1.12 Autre traduction : formé. |pour qu’il soit l’instrument |du châtiment.

13Tes yeux sont bien trop purs |pour supporter la vue du mal,

tu ne peux accepter |de voir des méfaits se commettre.

Pourquoi supportes-tu |la vue des traîtres ?

Pourquoi gardes-tu le silence |quand l’impie engloutit |un plus juste que lui ?

14Tu traites les humains |tout comme des poissons

ou comme des bestioles |qui sont sans maître.

15Car le Chaldéen les prend tous |à l’hameçon,

il les drague dans son filet

et les entasse dans sa nasse.

Alors il se réjouit |et il exulte.

16Alors il offre |à son filet des sacrifices,

il brûle de l’encens |en l’honneur de sa nasse,

car il obtient, par eux, |une pêche abondante,

des repas plantureux.

17Continuera-t-il donc toujours |à dégainer son glaive1.17 D’après le commentaire d’Habaquq retrouvé à Qumrân. Le texte hébreu traditionnel a : à vider son filet.

pour égorger les autres peuples |sans aucune pitié ?

Kurdi Sorani Standard

حەبەقوق 1:1-17

1ئەو سروشەی1‏:1 فەرموودەیەکی خودایە کە لە ڕێگای ڕۆحی پیرۆزەوە بۆ مرۆڤ هاتبێت.‏ کە بۆ حەبەقوقی پێغەمبەر هات.

سکاڵای حەبەقوق

2ئەی یەزدان، هەتا کەی هانات بۆ بهێنم و

تۆش گوێ ناگریت؟

هەتا کەی لە دەست ستەم هاوارت بۆ دەهێنم و

تۆش ڕزگار ناکەیت؟

3بۆ چی ناڕەواییم پیشان دەدەیت؟

بۆ چی بەرگەی خراپە دەگریت؟

وێرانکردن و ستەم لەبەردەممە،

ناکۆکی و ڕکابەری سەرهەڵدەدات.

4لەبەر ئەوە تەورات لەکارخراوە و

دادپەروەری قەد سەرکەوتوو نابێت.

خراپەکار گەمارۆی کەسی ڕاستودروستی دا،

لەبەر ئەوە دادپەروەری دەشێوێنرێت.

وەڵامی یەزدان

5«تەماشای نەتەوەکان بکەن و سەرنج بدەن،

بە تەواوی سەرسام بن،

چونکە لە سەردەمی ئێوەدا کارێکی وا دەکەم،

ئەگەر باس بکرێت باوەڕ ناکەن.

6چونکە من بابلییەکان1‏:6 عیبری: کلدانییەکان؛ لەژێر سەرکردایەتی نەبوخودنەسری دووەم بوون.‏ هەڵدەستێنمەوە،

گەلێکی دڵڕەق و بە پەلە،

بە فراوانی زەوی ڕێگای گرتووەتەبەر،

بۆ داگیرکردنی ئەو نشینگانەی کە هی خۆی نییە.

7تۆقێنەر و ترسێنەرە،

خۆیان حوکم دادەنێن و

شکۆی خۆیان دەسەپێنن.

8ئەسپەکانیان لە پڵنگ بەتاوترن و

لە گورگی ئێواران توندوتیژترن،

سوارەکانی بە پڕتاوی

لە دوورەوە دێن،

وەک هەڵۆیەکی بە پەلە بۆ خواردن دەفڕن.

9هەموو بۆ ستەمکاری دێن،

ئاپۆرەکەیان وەک بای ڕۆژهەڵات پەرەوپێش دەچێت،

وەک لم دیل کۆدەکەنەوە.

10گاڵتە بە پاشایان دەکەن و

میران دەکەنە گاڵتەجاڕ،

بە هەموو شارێکی قەڵابەند پێدەکەنن،

خۆڵ دەکەنە گرد و دەیگرن.

11ئینجا وەک با هەڵدەکەن و دەڕۆن،

تاوانبارن، هێزی خۆیان دەپەرستن.»

دووەم سکاڵای حەبەقوق

12ئەی یەزدان، ئایا تۆ لە ئەزەلەوە نیت؟

خودای من، پیرۆزەکەم، تۆ هەرگیز نامریت.

ئەی یەزدان، بابلییەکانت بۆ جێبەجێکردنی حوکمەکانت دانا،

ئەی تاشەبەرد، ئەرکی سزادانت بەوان سپاردووە.

13چاوەکانت لەوە پاکترن تەماشای خراپە بکەن،

ناتوانیت بەرگەی خراپەکاری بگریت.

کەواتە بۆچی بەرگەی ناپاکەکان دەگریت؟

بۆچی بێدەنگ دەبیت کاتێک بەدکار کەسێکی لە خۆی ڕاستودروستتر قووت دەدات؟

14مرۆڤ وەک ماسی دەریا لێدەکەیت،

وەک بوونەوەری ئاوی کە فەرمانڕەوای نییە.

15دوژمنی خراپەکار بە قولاپەکەی هەمووان سەردەخات،

بە تۆڕەکەی ڕاویان دەکات،

لەناو تۆڕەکەی کۆیان دەکاتەوە،

لەبەر ئەوە شاد و دڵخۆشە.

16هەر لەبەر ئەوەش قوربانی بۆ تۆڕەکەی سەردەبڕێت و

بخووری بۆ دەسووتێنێت،

چونکە بەهۆی تۆڕەکەیەوە خۆش ڕادەبوێرێت و

خواردنەکەی چەورە.

17هەتا کەی بەردەوام دەبێ لەوەی بە تۆڕەکەی ڕاو بکات،

بە بێ بەزەیی نەتەوەکان لەناوببات؟