Ang Pulong Sa Dios

Roma 8

Ang Kinabuhi nga Gigamhan sa Espiritu Santo

1Karon, ang mga anaa kang Cristo Jesus dili na silotan sa Dios. Kay human kita mahiusa kang Cristo Jesus gigamhan na kita sa Espiritu Santo nga nagahatag ug kinabuhi. Busa luwas na kita gikan sa sala ug kamatayon nga nagagahom kanato. Ang Kasugoan dili makakuha sa gahom sa sala diha sa atong kinabuhi, tungod sa kahuyang sa atong tawhanong kinaiya. Ang Dios mao ang nagkuha sa gahom sa sala diha sa kinabuhi sa tawo. Gipadala niya dinhi sa kalibotan ang iyang Anak nga nahimong tawo sama kanatong mga makasasala aron mahimong halad alang sa atong mga sala. Ug diha sa iyang pagkatawhanon, gilaglag sa Dios ang gahom sa sala. Gibuhat niya kini aron nga ang gipatuman sa Kasugoan matuman dinhi kanato nga wala na magkinabuhi sumala sa atong tawhanon nga kinaiya kondili sumala sa Espiritu Santo. Ang mga tawo nga nagakinabuhi sumala sa ilang tawhanon nga kinaiya walay lain nga ginahunahuna kondili ang kagustohan sa ilang tawhanon nga kinaiya, apan ang mga tawo nga nagakinabuhi sumala sa pagtultol sa Espiritu Santo walay lain nga ginahunahuna kondili ang nahimut-an sa Espiritu Santo. Kon ang panghunahuna sa tawo ginagamhan sa iyang tawhanon nga kinaiya, mosangpot kini sa kamatayon. Apan kon ang nahimut-an sa Espiritu Santo mao ang iyang kanunay nga ginahunahuna, makaangkon siyag kinabuhi ug kalinaw. Kaaway sa Dios ang tawo kansang panghunahuna ginagamhan sa iyang tawhanon nga kinaiya, kay wala siya magtuman sa Kasugoan sa Dios, ug ang tinuod dili siya makatuman niini. Ang mga tawo nga nagasunod sa ilang tawhanon nga kinaiya dili gayod makapalipay sa Dios. Apan kamo dili na ilalom sa gahom sa inyong tawhanon nga kinaiya. Kay kon ang Espiritu sa Dios nagapuyo diha kaninyo, ginagamhan na kamo sa Espiritu. Ang tawo nga wala diha kaniya ang Espiritu ni Cristo dili iya ni Cristo. 10 Apan tungod kay si Cristo anaa kaninyo, bisan mamatay ang inyong lawas tungod sa sala, mabuhi gihapon ang inyong espiritu tungod kay gipakamatarong kamo sa Dios. 11 Unya, tungod kay ang Espiritu sa Dios nga nagbanhaw kang Jesus anaa kaninyo, siya nga nagbanhaw kang Cristo mao usab ang maghatag ug kinabuhi sa inyong mga may kamatayon nga lawas. Buhaton niya kini pinaagi sa Espiritu nga nagapuyo diha kaninyo.

12 Busa mga igsoon, kinahanglan sundon nato ang Dios ug isalikway nato ang atong tawhanon nga kinaiya. 13 Kay kon magkinabuhi kamo sumala sa inyong tawhanon nga kinaiya, mamatay kamo. Apan kon pinaagi sa Espiritu Santo isalikway ninyo ang daotang binuhatan, mabuhi gayod kamo.

Ang mga Anak sa Dios

14 Ang mga ginatultolan sa Espiritu sa Dios mao ang tinuod nga mga anak sa Dios. 15 Kay ang Espiritu nga inyong nadawat wala maghimo kaninyo nga mahadlokon sama sa inyong gibati kaniadto sa dihang mga ulipon pa kamo, hinuon naghimo kini kaninyo nga mga anak sa Dios. Karon, pinaagi sa Espiritu Santo makatawag na kita sa Dios nga, “Amahan.”[a] 16 Ang Espiritu Santo uban sa atong espiritu mao ang nagapamatuod nga kita mga anak sa Dios. 17 Ug tungod kay kita mga anak na sa Dios, mga manununod kita sa mga butang nga gitagana sa Dios alang kanato. Mga manununod kita kauban ni Cristo. Kay kon nagaantos kita karon sama sa pag-antos ni Cristo kaniadto, moabot ang adlaw nga pasidunggan usab kita uban kaniya.

Ang Atong Maayo Kaayo nga Kahimtang sa Umaabot

18 Alang kanako, ang mga pag-antos karon dili ikatandi sa maayo kaayo nga kahimtang nga maangkon nato unya sa umaabot. 19 Kay ang tanang binuhat sa Dios naghinam-hinam gayod nga nagapaabot sa higayon nga ipadayag na sa Dios ang iyang mga anak. 20 Kay ang tanan nga binuhat sa Dios wala makakab-ot sa iyang katuyoan alang kanila. Nahitabo kini dili tungod sa ilang kaugalingong kabubut-on kondili tungod kay mao kini ang pagbuot sa Dios. Apan may paglaom pa, 21 kay moabot ang adlaw nga ang mga binuhat sa Dios maluwas gikan sa pagkamadunoton ug mahimutang sa nindot kaayo nga kagawasan sa mga anak sa Dios. 22 Nasayran nato nga hangtod karon ang tanan nga binuhat sa Dios nagaagulo sa kasakit sama sa babaye nga manganakay. 23 Bisan kita nga nakadawat sa Espiritu Santo nga mao ang una nga gasa sa Dios nagaagulo usab sa kasakit samtang nagapaabot kita sa adlaw nga ang atong mga lawas bag-ohon sa Dios ug mahingpit ang atong katungod isip iyang mga anak. 24 Naluwas na kita ug nagapaabot na lang nga mahingpit kini nga kaluwasan. Ang paglaom dili na matawag nga paglaom kon anaa na ang ginalaoman. Kay kinsa ba ang magalaom sa anaa na? 25 Apan kon nagalaom kita sa mga butang nga wala pa kanato, nagahulat kita nga mapailubon.

26 Ug tungod kay maluya kita, ang Espiritu Santo nagatabang kanato. Dili kita kahibalo kon unsa gayod ang angay nato nga iampo; mao nga ang Espiritu Santo nagahangyo sa Dios alang kanato uban sa mga pag-agulo nga dili malitok. 27 Ug tungod kay nasayod ang Dios kon unsa ang sulod sa kasingkasing sa tawo, nasayod usab siya sa hunahuna sa Espiritu Santo. Kay ang Espiritu Santo nagahangyo sa Dios alang sa iyang mga anak, sumala sa kabubut-on sa Dios.

28 Nasayod kita nga ang tanang panghitabo ginabuhat sa Dios alang sa kaayohan sa mga nagahigugma kaniya nga iyang mga pinili sumala sa iyang katuyoan. 29 Kay sukad pa kaniadto, nasayran na sa Dios kon kinsa ang iyang mahimong mga anak. Ug giplano na niyang daan nga mahisama sila sa iyang Anak nga si Jesus, aron siya ang mahimong kamagulangan sa daghan nga mga managsoon. 30 Busa ang mga tawo nga gipili na niyang daan iyang gitawag nga mahimong iyang mga anak; ug ang mga tawo nga iyang gitawag, iya usab nga gipakamatarong; ug ang iyang gipakamatarong, iya usab nga gipasidunggan.

Ang Gugma sa Dios

31 Karon, kon hunahunaon ta kini nga mga butang, makaingon kita nga ang Dios dapig gayod kanato, ug walay makabatok kanato. 32 Wala niya ihikaw ang iyang Anak, hinuon gihalad niya kini alang kanatong tanan. Kon gihatag niya ang iyang Anak, ihatag usab niya kanato ang tanang butang. 33 Walay makaingon nga kitang mga pinili sa Dios mga makasasala, kay ang Dios na gayod ang nagaingon nga kita gipakamatarong na. 34 Wala nay makaingon nga silotan kita, kay si Cristo Jesus mismo gisilotan ug namatay alang kanato, ug dili kay kana lang, gibanhaw usab siya ug karon atua sa tuong kamot sa Dios ug nagahangyo sa Dios alang kanato. 35 Walay makapahimulag kanato gikan sa gugma sa Dios. Bisag makasinati pa kita ug mga pag-antos, kalisod, paglutos, kagutom, kakabos, katalagman, ug bisan pag kamatayon, masiguro nato nga gihigugma gihapon kita ni Cristo. 36 Ang Kasulatan nagaingon,

“Tungod sa among pagtuo kanimo, anaa kami kanunay sa kakuyaw sa kamatayon. Sama kami sa mga karnero nga ihawonon.”[b]

37 Apan bisag mao kini ang atong kahimtang, masagubang nato kini pinaagi sa tabang ni Cristo nga nagahigugma kanato. 38-39 Kay nasiguro ko gayod nga walay makapahimulag kanato gikan sa gugma sa Dios nga gipakita niya pinaagi kang Cristo Jesus nga atong Ginoo. Bisan pa ang kinabuhi dinhi o ang kamatayon, ang mga anghel o mga demonyo, ang mga panghitabo karon o ang mahitabo sa umaabot, ang mga may gahom, ang mga anaa sa ibabaw o sa ilalom sa kalibotan, o bisag unsa pa nga mga binuhat sa Dios dili makapahimulag kanato gikan sa iyang gugma.

Notas al pie

  1. Roma 8:15 Amahan: Sa literal makita ang Hebreo nga pulong ‘abba’ ug ang Griego nga pulong ‘pater’, nga pareho nga nagakahulogan nga ‘papa’ o kaha ‘amahan’.
  2. Roma 8:36 Tan-awa usab ang Salmo 44:22.

Amplified Bible

Romans 8

Escape from Bondage

1Therefore there is now no condemnation [no guilty verdict, no punishment] for those who are in Christ Jesus [who believe in Him as personal Lord and Savior]. For the law of the Spirit of life [which is] in Christ Jesus [the law of our new being] has set you free from the law of sin and of death. For what the Law could not do [that is, overcome sin and remove its penalty, its power] being weakened by the flesh [man’s nature without the Holy Spirit], God did: He sent His own Son in the likeness of sinful man as an offering for sin. And He condemned sin in the flesh [subdued it and overcame it in the person of His own Son], so that the [righteous and just] requirement of the Law might be fulfilled in us who do not live our lives in the ways of the flesh [guided by worldliness and our sinful nature], but [live our lives] in the ways of the Spirit [guided by His power]. For those who are living according to the flesh set their minds on the things of the flesh [which gratify the body], but those who are living according to the Spirit, [set their minds on] the things of the Spirit [His will and purpose]. Now the mind of the flesh is death [both now and forever—because it pursues sin]; but the mind of the Spirit is life and peace [the spiritual well-being that comes from walking with God—both now and forever]; the mind of the flesh [with its sinful pursuits] is actively hostile to God. It does not submit itself to God’s law, since it cannot, and those who are in the flesh [living a life that caters to sinful appetites and impulses] cannot please God.

However, you are not [living] in the flesh [controlled by the sinful nature] but in the Spirit, if in fact the Spirit of God lives in you [directing and guiding you]. But if anyone does not have the Spirit of Christ, he does not belong to Him [and is not a child of God]. 10 If Christ lives in you, though your [natural] body is dead because of sin, your spirit is alive because of righteousness [which He provides]. 11 And if the Spirit of Him who raised Jesus from the dead lives in you, He who raised Christ Jesus from the dead will also give life to your mortal bodies through His Spirit, who lives in you.

12 So then, [a]brothers and sisters, we have an obligation, but not to our flesh [our human nature, our worldliness, our sinful capacity], to live according to the [impulses of the] flesh [our nature without the Holy Spirit]— 13 for if you are living according to the [impulses of the] flesh, you are going to die. But if [you are living] by the [power of the Holy] Spirit you are habitually putting to death the sinful deeds of the body, you will [really] live forever. 14 For all who are allowing themselves to be led by the Spirit of God are sons of God. 15 For you have not received a spirit of slavery leading again to fear [of God’s judgment], but you have received the Spirit of adoption as sons [the Spirit producing sonship] by which we [joyfully] cry, “[b]Abba! Father!” 16 The Spirit Himself testifies and confirms together with our spirit [assuring us] that we [believers] are children of God. 17 And if [we are His] children, [then we are His] heirs also: heirs of God and fellow heirs with Christ [sharing His spiritual blessing and inheritance], if indeed we share in His suffering so that we may also share in His glory.

18 For I consider [from the standpoint of faith] that the sufferings of the present life are not worthy to be compared with the glory that is about to be revealed to us and in us! 19 For [even the whole] creation [all nature] waits eagerly for the children of God to be revealed. 20 For the creation was subjected to frustration and futility, not willingly [because of some intentional fault on its part], but by the will of Him who subjected it, in hope 21 that the creation itself will also be freed from its bondage to decay [and gain entrance] into the glorious freedom of the children of God. 22 For we know that the whole creation has been moaning together as in the pains of childbirth until now. 23 And not only this, but we too, who have the first fruits of the Spirit [a joyful indication of the blessings to come], even we groan inwardly, as we wait eagerly for [the sign of] our adoption as sons—the redemption and transformation of our body [at the resurrection]. 24 For in this hope we were saved [by faith]. But hope [the object of] which is seen is not hope. For who hopes for what he already sees? 25 But if we hope for what we do not see, we wait eagerly for it with patience and composure.

Our Victory in Christ

26 In the same way the Spirit [comes to us and] helps us in our weakness. We do not know what prayer to offer or how to offer it as we should, but the Spirit Himself [knows our need and at the right time] intercedes on our behalf with sighs and groanings too deep for words. 27 And He who searches the hearts knows what the mind of the Spirit is, because the Spirit intercedes [before God] on behalf of [c]God’s people in accordance with God’s will.

28 And we know [with great confidence] that God [who is deeply concerned about us] causes all things to work together [as a plan] for good for those who love God, to those who are called according to His plan and purpose. 29 For those whom He foreknew [and loved and chose beforehand], He also predestined to be conformed to the image of His Son [and ultimately share in His complete sanctification], so that He would be the firstborn [the most beloved and honored] among many believers. 30 And those whom He predestined, He also called; and those whom He called, He also justified [declared free of the guilt of sin]; and those whom He justified, He also glorified [raising them to a heavenly dignity].

31 What then shall we say to all these things? If God is for us, who can be [successful] against us? 32 He who did not spare [even] His own Son, but gave Him up for us all, how will He not also, along with Him, graciously give us all things? 33 Who will bring any charge against God’s elect (His chosen ones)? It is God who justifies us [declaring us blameless and putting us in a right relationship with Himself]. 34 Who is the one who condemns us? Christ Jesus is the One who died [to pay our penalty], and more than that, who was raised [from the dead], and who is at the right hand of God interceding [with the Father] for us. 35 Who shall ever separate us from the love of [d]Christ? Will tribulation, or distress, or persecution, or famine, or nakedness, or danger, or sword? 36 Just as it is written and forever remains written,

For Your sake we are put to death all day long;
We are regarded as sheep for the slaughter.”

37 Yet in all these things we are more than conquerors and gain an overwhelming victory through Him who loved us [so much that He died for us]. 38 For I am convinced [and continue to be convinced—beyond any doubt] that neither death, nor life, nor angels, nor principalities, nor things present and threatening, nor things to come, nor powers, 39 nor height, nor depth, nor any other created thing, will be able to separate us from the [unlimited] love of God, which is in Christ Jesus our Lord.

Notas al pie

  1. Romans 8:12 Lit brethren.
  2. Romans 8:15 An Aramaic word used by young children when addressing their fathers, but not used by Jews in prayer because it implies a sense of familiarity. Jesus’ use of the word emphasized his Father-Son relationship with God.
  3. Romans 8:27 Lit the saints.
  4. Romans 8:35 Two early mss read God.