Ang Pulong Sa Dios

Roma 14

Ayaw Ninyo Hukmi ang Uban

1Dawata ninyo ang tawo nga maluya ug pagtuo, ug ayaw ninyo pagsawaya ang iyang mga panghunahuna. Adunay mga tumutuo nga nagatuo nga mahimo nga mokaon ug bisan unsa, ug adunay mga tumutuo nga luya ug pagtuo nga ang ilang ginakaon utanon lang. Ang tumutuo nga nagakaon ug bisan unsa dili angayng mosaway sa tumutuo nga utanon lang ang ginakaon, ug ang tumutuo nga utanon lang ang ginakaon dili usab angay nga maghukom sa nagakaon ug bisan unsa. Kay managsama silang gidawat sa Dios, ug sa Dios sila manubag. Busa kinsa ka ba nga mohukom sa sulugoon sa uban? Ang iyang Agalon lang gayod mao ang makasulti kon maayo o daotan ang iyang gibuhat. Ug mahimo gayod niya ang maayo, kay ang Ginoo mao ang motabang kaniya sa pagbuhat ug maayo.

Adunay mga tawo nga nagatuo nga may mga adlaw nga mas bililhon kaysa ubang mga adlaw. Ug may nagatuo usab nga ang tanang adlaw managsama lang. Ang matag usa angayng maghimo kon unsa sa iyang pagtuo ang husto atubangan sa Dios. Kon ang tawo adunay pinasahi nga adlaw, ginabuhat niya kini alang sa Ginoo. Ug ang tawo nga nagakaon ug bisan unsa, nagabuhat usab niini alang sa Ginoo, tungod kay nagapasalamat siya sa Dios sa iyang ginakaon. Ang dili mokaon sa uban nga pagkaon nagabuhat usab niini alang sa Ginoo, ug nagapasalamat usab siya sa Dios. Kay walay bisan kinsa kanato nga mga tumutuo ang nagakinabuhi o mamatay alang sa iyang kaugalingon. Kon nagakinabuhi kita, nagakinabuhi kita alang sa Ginoo, ug kon mamatay kita, alang usab sa Ginoo. Busa kon magkinabuhi kita o mamatay, iya kita sa Ginoo. Mao kini ang hinungdan nga si Cristo nagpakamatay ug nabanhaw, aron mahimo siyang Ginoo sa mga buhi ug sa mga patay. 10 Busa ayaw ninyo tamaya o hukmi ang inyong mga igsoon kang Cristo. Kay kitang tanan moatubang sa Dios ug siya ang mohukom kon ang atong gibuhat maayo o daotan. 11 Kay nagaingon ang Kasulatan, “Ako ang Ginoo nga buhi. Moabot ang adlaw nga ang tanang tawo moluhod sa akong atubangan ug moila nga ako Dios.”[a] 12 Mao kini ang hinungdan nga ang matag usa kanato manubag sa Dios sa iyang gibuhat dinhi sa kalibotan.

13 Busa dili na kita maghukom sa usag-usa. Hinuon likayan nato ang mga butang nga mahimong hinungdan sa pagpakasala sa atong igsoon kang Cristo. 14 Tungod kay ako anaa kang Ginoong Jesus, nasayran ko nga walay pagkaon nga dili hinlo. Apan si bisan kinsa nga nagatuo nga adunay pagkaon nga ginadili, dili siya angayng mokaon niini. 15 Kon tungod sa imong pagkaon masilo ang imong igsoon, wala ka mahigugma kaniya. Si Cristo nagpakamatay usab alang kaniya, busa ayaw gub-a ang iyang pagtuo tungod lang sa imong pagkaon. 16 Bisag nagatuo kamo nga ang usa ka butang dili daotan, ayaw ninyo kini pagbuhata kon daoton kamo sa uban tungod niini. 17 Kay ang gingharian sa Dios dili mahitungod sa pagkaon ug pag-inom, kondili mahitungod sa matarong nga pagkinabuhi, maayo nga relasyon sa usag usa, ug kalipay nga gikan sa Espiritu Santo. 18 Si bisan kinsa nga nagaalagad kang Cristo pinaagi niini mao ang nahimut-an sa Dios ug ginatahod sa mga tawo.

19 Busa paningkamotan gayod nato ang pagbuhat sa mga butang nga makaayo sa relasyon ug makapalig-on sa pagtuo sa usag usa. 20 Ayaw gub-a ang pagtuo nga gihatag sa Dios tungod lang sa pagkaon. Mahimong kaonon ang tanang matang sa pagkaon, apan dili maayo nga mokaon sa kalan-on nga mahimong hinungdan sa pagpakasala sa uban. 21 Ang maayong buhaton mao ang dili pagkaon sa karne o kaha pag-inom sa mga ilimnon nga makahubog o kaha paghimo sa bisan unsa nga mahimong hinungdan nga makasala ang imong igsoon. 22 Kinahanglan nga ikaw lang ug ang Dios ang masayod sa imong ginatuohan mahitungod niini. Bulahan ang tawo nga wala hasola sa iyang konsensya tungod sa pagbuhat sa butang nga gituohan niyang maayo. 23 Apan kon nagaduhaduha siya sa iyang pagkaon, hasolon siya sa iyang konsensya kon iya kining kaonon kay ang iyang ginabuhat wala mabasi sa iyang ginatuohan. Sala ang bisan unsa nga buhaton nato nga wala mabasi sa atong ginatuohan.

Notas al pie

  1. Roma 14:11 Tan-awa usab ang Isa. 45:23.

O Livro

Romanos 14

Problemas de consciência

1Recebam sempre o melhor possível qualquer irmão, ainda que fraco na sua fé. Não discutam com ele sobre os seus escrúpulos. Uns crêem que se pode comer de tudo; mas outros há que pensarão que isso não está certo e irão ao ponto de comer só vegetais. E aqueles que não acham mal comer de tudo não devem desprezar os que apenas comem certas coisas, tal como também estes últimos não devem julgar os primeiros, porque Deus os aceitou como filhos. Eles são servos de Deus, e não vossos. É a Deus que dão contas, não a vocês. Por isso deixem que seja Deus a dizer­lhes se fazem bem ou mal. E Deus pode certamente levá­los a fazer o que devem.

Há também pessoas que pensam que os cristãos deveriam respeitar dias de festa dos judeus, como ocasiões especiais de adoração a Deus; mas outras pensam que todos os dias são igualmente ocasiões de servir Deus. Cada pessoa deve ter a sua convicção sobre este assunto. Afinal, aqueles que querem assinalar de forma especial determinados dias fazem­no para adorar Deus. Da mesma forma, quem come de tudo, sem escrúpulos de consciência, fá­lo também para o Senhor; a prova é que dá graças a Deus por aquilo que come. A pessoa que recusa certos alimentos, se faz assim é também porque está desejosa de agradar ao Senhor, estando igualmente grata a Deus.

Nós não somos donos de nós mesmos, de forma a vivermos ou morrermos segundo a nossa vontade ou conveniência. Quer vivamos, quer morramos, somos do Senhor, dependemos da sua vontade. Quando morrermos, iremos estar com o Senhor. Por isso, tanto na vida como na morte, pertencemos ao Senhor. Foi para isto mesmo aliás que Cristo morreu e ressuscitou, para ser Senhor das nossas vidas, quer vivamos, quer morramos.

10 Vocês não têm o direito de julgar os vossos irmãos, ou de os criticar com superioridade. Lembrem­se de que cada um de nós terá de prestar contas perante o tribunal de Deus. 11 Porque está escrito:

    “Tão certo como eu vivo, diz o Senhor,
    todo o joelho se dobrará perante mim
    e toda a língua confessará que sou Deus”.

12 Sim, cada um dará contas de si mesmo a Deus. 13 Por isso não se critiquem mais uns aos outros. Em vez disso, procurem viver de tal modo que nada do que fazem possa levar o vosso irmão a pecar, ou a ficar perturbado na sua consciência.

14 Quanto a mim pessoalmente, estou certo, porque assim mo ensinou o Senhor Jesus, de que não há nada de mal em comer comida considerada imunda pela lei. Contudo, se alguém pensa o contrário deverá fazer segundo a sua consciência, porque para ele é mal. 15 E se o teu irmão pode perturbar­se na sua consciência por aquilo que tu comes, não estarás a dar provas do amor de Deus em ti, se continuares a comer disso. Não faças com que aquilo que comes leve a perder aquele por quem Cristo morreu. 16 Não faças nada que te leve a ser criticado ainda que por coisas que sabes que estão certas.

17 Porque o reino de Deus não é uma questão do que comemos ou bebemos, mas de vivermos uma vida de bondade e paz e alegria no Espírito Santo. 18 Porque quem serve Cristo desta maneira dará alegria a Deus e será estimado pelos homens. 19 Tenham sempre como objectivo a paz uns com os outros, assim como o progresso da vida espiritual de cada um. 20 Não desfaçam a obra de Deus na vida de um irmão vosso por uma questão de comida. Lembrem­se que não há nenhum mal naquilo que se come; o mal é quando aquilo que se come pode afectar a vida espiritual de alguém. 21 Então o melhor a fazer será deixar de comer carne, ou de beber bebidas alcoólicas ou de fazer seja o que for que possa vir a afectar o vosso irmão e até levá­lo a pecar.

22 Estás convencido de que perante Deus não há mal naquilo que fazes? Pois reserva essa tua convicção entre ti e Deus. Feliz é o homem, na verdade, que não se sente condenado quando faz o que sabe estar certo. 23 Mas se alguém tem dúvidas sobre se deve ou não comer alguma coisa, não deve comer. Seria condenado por não agir com fé perante Deus. Se fizer alguma coisa que julga não estar certa, está a pecar.