Ang Pulong Sa Dios

Roma 14

Ayaw Ninyo Hukmi ang Uban

1Dawata ninyo ang tawo nga maluya ug pagtuo, ug ayaw ninyo pagsawaya ang iyang mga panghunahuna. Adunay mga tumutuo nga nagatuo nga mahimo nga mokaon ug bisan unsa, ug adunay mga tumutuo nga luya ug pagtuo nga ang ilang ginakaon utanon lang. Ang tumutuo nga nagakaon ug bisan unsa dili angayng mosaway sa tumutuo nga utanon lang ang ginakaon, ug ang tumutuo nga utanon lang ang ginakaon dili usab angay nga maghukom sa nagakaon ug bisan unsa. Kay managsama silang gidawat sa Dios, ug sa Dios sila manubag. Busa kinsa ka ba nga mohukom sa sulugoon sa uban? Ang iyang Agalon lang gayod mao ang makasulti kon maayo o daotan ang iyang gibuhat. Ug mahimo gayod niya ang maayo, kay ang Ginoo mao ang motabang kaniya sa pagbuhat ug maayo.

Adunay mga tawo nga nagatuo nga may mga adlaw nga mas bililhon kaysa ubang mga adlaw. Ug may nagatuo usab nga ang tanang adlaw managsama lang. Ang matag usa angayng maghimo kon unsa sa iyang pagtuo ang husto atubangan sa Dios. Kon ang tawo adunay pinasahi nga adlaw, ginabuhat niya kini alang sa Ginoo. Ug ang tawo nga nagakaon ug bisan unsa, nagabuhat usab niini alang sa Ginoo, tungod kay nagapasalamat siya sa Dios sa iyang ginakaon. Ang dili mokaon sa uban nga pagkaon nagabuhat usab niini alang sa Ginoo, ug nagapasalamat usab siya sa Dios. Kay walay bisan kinsa kanato nga mga tumutuo ang nagakinabuhi o mamatay alang sa iyang kaugalingon. Kon nagakinabuhi kita, nagakinabuhi kita alang sa Ginoo, ug kon mamatay kita, alang usab sa Ginoo. Busa kon magkinabuhi kita o mamatay, iya kita sa Ginoo. Mao kini ang hinungdan nga si Cristo nagpakamatay ug nabanhaw, aron mahimo siyang Ginoo sa mga buhi ug sa mga patay. 10 Busa ayaw ninyo tamaya o hukmi ang inyong mga igsoon kang Cristo. Kay kitang tanan moatubang sa Dios ug siya ang mohukom kon ang atong gibuhat maayo o daotan. 11 Kay nagaingon ang Kasulatan, “Ako ang Ginoo nga buhi. Moabot ang adlaw nga ang tanang tawo moluhod sa akong atubangan ug moila nga ako Dios.”[a] 12 Mao kini ang hinungdan nga ang matag usa kanato manubag sa Dios sa iyang gibuhat dinhi sa kalibotan.

13 Busa dili na kita maghukom sa usag-usa. Hinuon likayan nato ang mga butang nga mahimong hinungdan sa pagpakasala sa atong igsoon kang Cristo. 14 Tungod kay ako anaa kang Ginoong Jesus, nasayran ko nga walay pagkaon nga dili hinlo. Apan si bisan kinsa nga nagatuo nga adunay pagkaon nga ginadili, dili siya angayng mokaon niini. 15 Kon tungod sa imong pagkaon masilo ang imong igsoon, wala ka mahigugma kaniya. Si Cristo nagpakamatay usab alang kaniya, busa ayaw gub-a ang iyang pagtuo tungod lang sa imong pagkaon. 16 Bisag nagatuo kamo nga ang usa ka butang dili daotan, ayaw ninyo kini pagbuhata kon daoton kamo sa uban tungod niini. 17 Kay ang gingharian sa Dios dili mahitungod sa pagkaon ug pag-inom, kondili mahitungod sa matarong nga pagkinabuhi, maayo nga relasyon sa usag usa, ug kalipay nga gikan sa Espiritu Santo. 18 Si bisan kinsa nga nagaalagad kang Cristo pinaagi niini mao ang nahimut-an sa Dios ug ginatahod sa mga tawo.

19 Busa paningkamotan gayod nato ang pagbuhat sa mga butang nga makaayo sa relasyon ug makapalig-on sa pagtuo sa usag usa. 20 Ayaw gub-a ang pagtuo nga gihatag sa Dios tungod lang sa pagkaon. Mahimong kaonon ang tanang matang sa pagkaon, apan dili maayo nga mokaon sa kalan-on nga mahimong hinungdan sa pagpakasala sa uban. 21 Ang maayong buhaton mao ang dili pagkaon sa karne o kaha pag-inom sa mga ilimnon nga makahubog o kaha paghimo sa bisan unsa nga mahimong hinungdan nga makasala ang imong igsoon. 22 Kinahanglan nga ikaw lang ug ang Dios ang masayod sa imong ginatuohan mahitungod niini. Bulahan ang tawo nga wala hasola sa iyang konsensya tungod sa pagbuhat sa butang nga gituohan niyang maayo. 23 Apan kon nagaduhaduha siya sa iyang pagkaon, hasolon siya sa iyang konsensya kon iya kining kaonon kay ang iyang ginabuhat wala mabasi sa iyang ginatuohan. Sala ang bisan unsa nga buhaton nato nga wala mabasi sa atong ginatuohan.

Notas al pie

  1. Roma 14:11 Tan-awa usab ang Isa. 45:23.

Amplified Bible

Romans 14

Principles of Conscience

1As for the [a]one whose faith is weak, accept him [into your fellowship], but not for [the purpose of] quarreling over his opinions. One man’s faith permits him to eat everything, while the weak believer eats only vegetables [to avoid eating ritually unclean meat or something previously considered unclean]. The one who eats [everything] is not to look down on the one who does not eat, and the one who does not eat must not criticize or pass judgment on the one who eats [everything], for God has accepted him. Who are you to judge the servant of another? Before his own master he stands [approved] or falls [out of favor]. And he [who serves the Master—the Lord] will stand, for the Lord is able to make him stand.

One person regards one day as better [or more important] than another, while another regards every day [the same as any other]. Let everyone be fully convinced (assured, satisfied) in his own mind. He who observes the day, observes it for the Lord. He who eats, eats for the Lord, since he gives thanks to God; while he who abstains, abstains for the Lord and gives thanks to God. None of us lives for himself [for his own benefit, but for the Lord], and none of us dies for himself [but for the Lord]. If we live, we live for the Lord, and if we die, we die for the Lord. So then, whether we live or die, we are the Lord’s. For Christ died and lived again for this reason, that He might be Lord of both the dead and the living.

10 But you, why do you criticize your brother? Or you again, why do you look down on your [believing] brother or regard him with contempt? For we will all stand before the judgment seat of God [who alone is judge]. 11 For it is written [in Scripture],

As I live, says the Lord, every knee shall bow to Me,
And every tongue shall give praise to God.”

12 So then, each of us will give an account of himself to God.

13 Then let us not criticize one another anymore, but rather determine this—not to put an obstacle or a stumbling block or a source of temptation in another believer’s way. 14 I know and am convinced [as one] in the Lord Jesus that nothing is unclean [ritually defiled, and unholy] in itself; but [nonetheless] it is unclean to anyone who thinks it is unclean. 15 If your brother is being hurt or offended because of food [that you insist on eating], you are no longer walking in love [toward him]. Do not let what you eat destroy and spiritually harm one for whom Christ died. 16 Therefore do not let what is a good thing for you [because of your freedom to choose] be spoken of as evil [by someone else]; 17 for the kingdom of God is not a matter of eating and drinking [what one likes], but of righteousness and peace and joy in the Holy Spirit. 18 For the one who serves Christ in this way [recognizing that food choice is secondary] is acceptable to God and is approved by men. 19 So then, let us pursue [with enthusiasm] the things which make for peace and the building up of one another [things which lead to spiritual growth]. 20 Do not, for the sake of food, tear down the work of God. All things indeed are [ceremonially] clean, but they are wrong for the person who eats and offends [another’s conscience in the process]. 21 It is good [to do the right thing and] not eat meat or drink wine, or do anything that offends your brother and weakens him spiritually. 22 The faith which you have [that gives you freedom of choice], have as your own conviction before God [just keep it between yourself and God, seeking His will]. Happy is he who has no reason to condemn himself for what he approves. 23 But he who is uncertain [about eating a particular thing] is condemned if he eats, because he is not acting from faith. Whatever is not from faith is sin [whatever is done with doubt is sinful].

Notas al pie

  1. Romans 14:1 Some Jewish believers may have struggled with abandoning all the old requirements of the Law regarding eating things considered unclean, while some Gentile believers may have been overly sensitive to anything associated with paganism, such as eating meat offered to idols.