Ang Pulong Sa Dios

Mateo 25

Ang Sambingay Mahitungod sa Napulo ka mga Dalaga

1“Nianang adlawa[a] mahisama ang paghari sa Dios sa napulo ka mga dalaga nga nagadala sa ilang mga suga aron mosugat sa pamanhonon. Ang lima kanila danghag ug ang laing lima maalamon. Ang lima nga danghag nagdala sa ilang mga suga, apan wala sila magdala ug dugang nga lana aron nga kon mahurot na ang lana sa ilang suga may ikatubil pa sila. Ang mga dalaga nga maalamon nagdala usab sa ilang mga suga ug nagdala pa gayod ug dugang nga lana. Ug tungod kay nadugay ang pamanhonon nagduka ug nakatulog silang tanan.

“Sa tungang gabii na may misinggit, ‘Ania na ang pamanhonon! Dali kamo, sugata ninyo siya.’ Ang napulo ka mga dalaga namangon ug giandam nila ang ilang mga suga. Unya ang mga dalaga nga danghag miingon sa mga maalamon, ‘Hatagi kami sa inyong lana kay kapalongon na ang among suga.’ Apan mitubag ang mga maalamon, ‘Dili mahimo, kay kon hatagan namo kamo managsama na kita nga kulangon sa lana. Adto na lang kamo sa mga tindahan ug palit ug alang kaninyo.’ 10 Sa paggikan nila aron mopalit ug lana mao usab ang pag-abot sa pamanhonon. Ang lima nga maalamon nanguban kaniya sa kombira. Pagsulod na nila, gisirad-an dayon ang pultahan.

11 “Pagkataudtaod miabot usab ang lima ka mga dalaga nga mipalit ug lana, ug nanawag sila, ‘Sir, Sir, pasudla kami.’ 12 Apan mitubag ang pamanhonon, ‘Wala ako makaila kaninyo.’” 13 Unya miingon si Jesus, “Mao kana ang hinungdan nga kinahanglan gayod nga mangandam kamo kay wala gayod kamo masayod kon unsa ang adlaw o oras sa akong pag-abot.”

Ang Sambingay Mahitungod sa Tulo ka Sulugoon

14 Miingon pa si Jesus, “Ang paghari sa Dios sama sa usa ka tawo nga hapit nang moadto sa lain nga dapit. Busa gitawag niya ang iyang mga sulugoon ug gitugyan kanila ang iyang kuwarta aron inegosyo nila. 15 Ang matag usa kanila gihatagan niya sumala sa ilang abilidad sa pagnegosyo. Ang usa gihatagan niya ug 5,000, ang usa 2,000, ug ang usa gihatagan niya ug 1,000. Unya milakaw siya. 16 Ang sulugoon nga nakadawat ug 5,000 nagnegosyo dayon ug nakaginansya siya ug 5,000. 17 Mao usab ang gibuhat sa nakadawat ug 2,000. Nakaginansya usab siya ug 2,000. 18 Apan ang nakadawat ug 1,000 milakaw ug gilubong niya sa yuta ang kuwarta nga gihatag sa iyang agalon aron unta inegosyo.

19 “Sa kaulahian mibalik ang ilang agalon ug gitawag niya ang iyang mga sulugoon aron magsuma sila sa iyang kuwarta nga gipanegosyo kanila. 20 Ang sulugoon nga nakadawat ug 5,000 miduol ug mihatag sa iyang agalon sa 5,000 nga kapital apil ang 5,000 nga iyang ginansya. Miingon siya, ‘Sir, dili ba gihatagan mo man ako ug 5,000? Ania, nakaginansya pa gayod ako ug 5,000.’ 21 Ug miingon ang iyang agalon, ‘Maayo ka nga sulugoon! Kasaligan ka! Ug tungod kay kasaligan ka man ug maayong magpalambo sa gamay nga kantidad, karon piyalan ko ikaw sa mas dako pa gayod nga kantidad. Dali, paglipay uban kanako!’ 22 Ang sulugoon nga nakadawat ug 2,000 miduol usab. Miingon siya sa iyang agalon, ‘Dili ba gihatagan mo man ako ug 2,000? Ania, nakaginansya usab ako ug 2,000!’ 23 Miingon ang iyang agalon, ‘Maayo ka nga sulugoon! Kasaligan ka! Ug tungod kay kasaligan ka ug maayong magpalambo sa gamay nga kantidad, karon piyalan ko ikaw sa mas dako pa gayod nga kantidad. Dali, paglipay uban kanako!’ 24 Miduol usab ang sulugoon nga nakadawat ug 1,000. Miingon siya, ‘Nahibaloan ko nga isog ka ug walay kalooy, kay nagapanguha ka sa ani bisan dili ikaw ang nagtanom ug nagapanguha ka sa ginansya nga gihagoan sa uban. 25 Busa nahadlok ako, ug gilubong ko na lang sa yuta ang imong kuwarta. Ania, ibalik ko kini.’ 26 Miingon ang iyang agalon, ‘Daotan ka ug tapolan nga sulugoon! Nahibalo ka man diay nga nagapanguha ako sa ani bisan dili ako ang nagtanom ug nagapanguha sa ganansya nga gihagoan sa uban, 27 gibangko mo unta ang akong kuwarta aron nga sa akong pagbalik makuha ko lakip na ang iyang tubo.’ 28 Ug unya miingon siya sa uban nga mga sulugoon, ‘Sige kuhaa ninyo ang iyang kuwarta ug ihatag sa sulugoon nga may 10,000. 29 Kay ang kasaligan hatagan pa gayod aron modaghan pa ang gitugyan kaniya; apan ang dili kasaligan, bisan ang gamay nga gitugyan kaniya kuhaon pa. 30 Ang sulugoon nga walay kapuslanan ilabay sa gawas, didto sa kangitngitan, diin mohilak siya ug magkagot ang iyang mga ngipon.’”

Ang Kataposan nga Paghukom

31 “Kon ako nga Anak sa Tawo moabot na ingon nga Hari, inubanan sa tanang anghel, molingkod unya ako sa akong trono nga harianon. 32 Ang tanang katawhan sa kalibotan tigomon aron moatubang kanako. Unya bahinon ko sila sa duha ka grupo sama sa gihimong paglain sa magbalantay ngadto sa mga karnero ug mga kanding. 33 Ang mga tawo nga nagasunod kanako ipahimutang ko sa akong tuo, ug ang mga tawo nga wala nagasunod kanako ipahimutang ko sa akong wala.[b] 34 Ug ingon nga Hari, moingon ako sa mga tawo sa akong tuo, ‘Kamo nga gipanalanginan sa Dios nga akong Amahan, angkona ninyo ang gingharian nga giandam alang kaninyo sukad pa sa pagbuhat sa kalibotan. 35 Kay sa dihang gigutom ako inyo akong gipakaon, ug sa dihang giuhaw ako inyo akong gipainom. Sa dihang nahimo akong dumuduong gipadayon ninyo ako sa inyong balay; 36 sa dihang wala akoy bisti inyo akong gibistihan; sa dihang nagsakit ako inyo akong giatiman; ug sa dihang gipriso ako inyo akong gibisitahan.’ 37 Unya motubag ang mga matarong nga diha sa akong tuo, ‘Ginoo, kanus-a ka ba namo nakita nga gigutom ug among gipakaon, o giuhaw ug among gipainom? 38 Kanus-a ka ba namo nakita nga nahimong dumuduong ug gipadayon sa among balay, o walay bisti ug among gibistihan? 39 Kanus-a ka ba namo nakita nga nagsakit o napriso ug among gibisitahan?’ 40 Ako ingon nga Hari motubag, ‘Ang tinuod, sa dihang gibuhat ninyo kini ngadto sa usa sa labing ubos nako nga mga igsoon, sama ra nga gibuhat usab ninyo kini kanako.’

41 “Unya moingon ako sa mga tawo nga diha sa akong wala, ‘Pahawa kamo dinhi, kamong mga tinunglo sa Dios! Didto kamo sa kalayo nga nagadilaab sa walay kataposan nga giandam alang kang Satanas ug sa iyang mga anghel. 42 Kay gigutom ako apan wala ninyo ako pakan-a, giuhaw ako apan wala ninyo ako paimna. 43 Sa dihang nahimo akong dumuduong wala ninyo ako padayona sa inyong balay; sa dihang wala akoy bisti wala ninyo ako bistihi; sa akong pagsakit ug pagkapriso wala ninyo ako atimana.’ 44 Unya motubag sila, ‘Ginoo, kanus-a ka ba namo nakita nga gigutom o giuhaw, o walay gidayonan, o walay bisti, o nagsakit, o napriso ug wala kami motabang kanimo?’ 45 Ug ako ingon nga Hari motubag, ‘Ang tinuod, sa dihang wala ninyo tabangi ang usa sa labing ubos nako nga mga igsoon, sama ra nga wala usab ninyo ako tabangi.’ 46 Ug kining mga tinunglo papahawaon ug silotan hangtod sa kahangtoran. Apan ang mga matarong hatagan ug kinabuhi nga walay kataposan.”

Notas al pie

  1. Mateo 25:1 Nianang adlawa: tingali ang buot ipasabot, ang pagbalik ni Ginoong Jesus. Tan-awa ang 24:35.
  2. Mateo 25:33 Sa literal: Ang mga karnero ibutang sa tuo, ug ang mga kanding ibutang sa wala.

Amplified Bible

Matthew 25

Parable of Ten Virgins

1“Then the kingdom of heaven will be like ten virgins, who took their lamps and went to [a]meet the bridegroom. Five of them were foolish [thoughtless, silly, and careless], and five were wise [far-sighted, practical, and sensible]. For when the foolish took their lamps, they did not take any [extra] oil with them, but the wise took flasks of oil along with their lamps. Now while the bridegroom was delayed, they all began to nod off, and they fell asleep. But at midnight there was a shout, ‘Look! The bridegroom [is coming]! Go out to meet him.’ Then all those virgins got up and put their own lamps in order [trimmed the wicks and added oil and lit them]. But the foolish virgins said to the wise, ‘Give us some of your oil, because our lamps are going out.’ But the wise replied, ‘No, otherwise there will not be enough for us and for you, too; go instead to the dealers and buy oil for yourselves.’ 10 But while they were going away to buy oil, the bridegroom came, and those who were ready went in with him to the wedding feast; and the door was shut and locked. 11 Later the others also came, and said, ‘Lord, Lord, open [the door] for us.’ 12 But He replied, ‘I assure you and most solemnly say to you, I do not know you [we have no relationship].’ 13 Therefore, be on the alert [be prepared and ready], for you do not know the day nor the hour [when the Son of Man will come].

Parable of the Talents

14 “For it is just like a man who was about to take a journey, and he called his servants together and entrusted them with his possessions. 15 To one he gave five [b]talents, to another, two, and to another, one, each according to his own ability; and then he went on his journey. 16 The one who had received the five talents went at once and traded with them, and he [made a profit and] gained five more. 17 Likewise the one who had two [made a profit and] gained two more. 18 But the one who had received the one went and dug a hole in the ground and hid his master’s money.

19 “Now after a long time the master of those servants returned and settled accounts with them. 20 And the one who had received the five talents came and brought him five more, saying, ‘Master, you entrusted to me five talents. See, I have [made a profit and] gained five more talents.’ 21 His master said to him, ‘Well done, good and faithful servant. You have been faithful and trustworthy over a little, I will put you in charge of many things; share in the joy of your master.’

22 “Also the one who had the two talents came forward, saying, ‘Master, you entrusted two talents to me. See, I have [made a profit and] gained two more talents.’ 23 His master said to him, ‘Well done, good and faithful servant. You have been faithful and trustworthy over a little, I will put you in charge of many things; share in the joy of your master.’

24 “The one who had received one talent also came forward, saying, ‘Master, I knew you to be a harsh and demanding man, reaping [the harvest] where you did not sow and gathering where you did not scatter seed. 25 So I was afraid [to lose the talent], and I went and hid your talent in the ground. See, you have what is your own.’

26 “But his master answered him, ‘You wicked, lazy servant, you knew that I reap [the harvest] where I did not sow and gather where I did not scatter seed. 27 Then you ought to have put my money with the bankers, and at my return I would have received my money back with interest. 28 So take the talent away from him, and give it to the one who has the ten talents.’

29 “For to everyone who has [and values his blessings and gifts from God, and has used them wisely], more will be given, and [he will be richly supplied so that] he will have an abundance; but from the one who does not have [because he has ignored or disregarded his blessings and gifts from God], even what he does have will be taken away. 30 And throw out the worthless servant into the outer darkness; in that place [of grief and torment] there will be weeping [over sorrow and pain] and grinding of teeth [over distress and anger].

The Judgment

31 “But when the Son of Man comes in His glory and majesty and all the angels with Him, then He will sit on the throne of His glory. 32 All the nations will be gathered before Him [for judgment]; and He will separate them from one another, as a shepherd separates his sheep from the goats; 33 and He will put the sheep on His right [the place of honor], and the goats on His left [the place of rejection].

34 “Then the King will say to those on His right, ‘Come, you blessed of My Father [you favored of God, appointed to eternal salvation], inherit the kingdom prepared for you from the foundation of the world. 35 For I was hungry, and you gave Me something to eat; I was thirsty, and you gave Me something to drink; I was a stranger, and you invited Me in; 36 I was naked, and you clothed Me; I was sick, and you visited Me [with help and ministering care]; I was in prison, and you came to Me [ignoring personal danger].’ 37 Then the righteous will answer Him, ‘Lord, when did we see You hungry, and feed You, or thirsty, and give You something to drink? 38 And when did we see You as a stranger, and invite You in, or naked, and clothe You? 39 And when did we see You sick, or in prison, and come to You?’ 40 The King will answer and say to them, ‘I assure you and most solemnly say to you, to the extent that you did it for one of these brothers of Mine, even the least of them, you did it for Me.’

41 “Then He will say to those on His left, ‘Leave Me, you cursed ones, into the eternal fire which has been prepared for the devil and his angels (demons); 42 for I was hungry, and you gave Me nothing to eat; I was thirsty, and you gave Me nothing to drink; 43 I was a stranger, and you did not invite Me in; naked, and you did not clothe Me; sick, and in prison, and you did not visit Me [with help and ministering care].’ 44 Then they also [in their turn] will answer, ‘Lord, when did we see You hungry, or thirsty, or as a stranger, or naked, or sick, or in prison, and did not minister to You?’ 45 Then He will reply to them, ‘I assure you and most solemnly say to you, to the extent that you did not do it for one of the least of these [my followers], you did not do it for Me.’ 46 Then these [unbelieving people] will go away into eternal (unending) punishment, but those who are righteous and in right standing with God [will go, by His remarkable grace] into eternal (unending) life.”

Notas al pie

  1. Matthew 25:1 In a procession, the bridegroom and his friends brought the bride from her father’s house to his house where the wedding feast was prepared.
  2. Matthew 25:15 A talent was a measurement of weight, usually 58-80 pounds. One talent of silver was worth more than 15 years’ wages. One talent of gold was worth even more.