Ang Pulong Sa Dios

Mateo 15

Ang Tulumanon sa mga Katigulangan

1Human niadto, may mga Pariseo ug mga magtutudlo sa Kasugoan gikan sa Jerusalem nga miduol kang Jesus ug nangutana. “Ngano man nga ang imong mga sumusunod wala nagatuman sa mga tulumanon sa atong katigulangan? Wala sila manghugas sa ilang mga kamot una sila mangaon.” Gitubag sila ni Jesus, “Kamo usab, nganong ginalapas ninyo ang sugo sa Dios tungod sa inyong pagsunod nianang inyong mga tulumanon? Kay nagaingon ang Dios, ‘Tahora ang imong amahan ug inahan,’[a] ug ‘Ang mosultig daotan batok sa iyang amahan o inahan angayng patyon.’[b] Apan kamo nagatudlo nga kon ang tawo may ikatabang unta sa iyang mga ginikanan, ug moingon kanila, ‘kini alang sa Dios,’ dili na siya angayng motabang kanila. Gihimo ninyo nga walay kapuslanan ang pulong sa Dios tungod sa inyong mga tulumanon. Mga tigpakaaron-ingnon! Tinuod gayod ang giingon sa Dios mahitungod kaninyo pinaagi kang Isaias,

‘Kining mga tawhana nagatahod kanako sa baba lang,
apan ang ilang kasingkasing halayo kanako.
Walay kapuslanan ang ilang pagsimba kanako,
kay ang ilang gitudlo nga mga pagtulon-an mga hinimo lang sa mga tawo.’”[c]

Ang Makapahugaw sa Tawo

10 Gitawag ni Jesus ang mga tawo ug giingnan niya sila, “Pamati kamo ug sabta ninyo ang akong isulti. 11 Ang mga pagkaon nga isulod sa baba sa tawo dili maoy makapahugaw kaniya, kondili ang mga pulong nga mogawas sa iyang baba.”

12 Unya miduol kaniya ang iyang mga sumusunod ug miingon, “Nahibaloan mo ba nga nahiubos ang mga Pariseo niadtong imong gisulti?” 13 Mitubag si Jesus, “Ang matag tanom nga wala itanom sa akong Amahan nga langitnon pagaibton. 14 Pasagdi lang ninyo sila. Mga giya sila nga buta. Ug kon ang buta mogiya sa laing buta, mangahulog silang duha sa bangag.” 15 Unya miingon si Pedro kang Jesus, “Sultihi kami sa kahulogan niadto nga panultihon.” 16 Miingon si Jesus kanila, “Wala pa ba usab kamo makasabot? 17 Wala ba kamo mahibalo nga ang bisan unsa nga mosulod sa baba molahos sa tiyan ug unya mogawas ra gikan sa lawas? 18 Apan ang mogawas sa baba gikan sa kasingkasing, ug mao kana ang makapahugaw sa tawo. 19 Kay gikan sa kasingkasing sa tawo ang daota nga mga panghunahuna, nga mao ang motukmod kaniya sa pagpatay, pagpanapaw, pagpakighilawas gawas sa kaminyoon, pagpangawat, pagsaksi ug bakak, ug pagsulti ug daotan batok sa iyang isigka-tawo. 20 Mao kini ang makapahugaw sa tawo. Apan ang magkaon nga walay panghugas sa kamot dili makapahugaw sa tawo.”

Ang Pagtuo sa Usa ka Babaye nga Taga-Canaan

21 Mibiya si Jesus niadto nga dapit ug miadto sa mga dapit nga duol sa mga siyudad sa Tyre ug Sidon. 22 May usa ka babaye nga taga-Canaan nga nagpuyo niadtong dapita. Miduol siya kang Jesus nga nagpakilooy. Miingon siya, “Ginoo, kaliwat ni David,[d] kaloy-i intawon ako! Ang akong anak nga babaye gigamhan sa daotang espiritu ug nag-antos gayod siya.” 23 Apan wala motubag si Jesus. Ang iyang mga sumusunod miduol kaniya ug mihangyo nga nagaingon, “Papahawaa kanang babayhana, kay nagsunod-sunod siya kanato ug saba kaayo.” 24 Unya miingon si Jesus, “Gipadala ako dinhi aron sa pagtabang sa mga Israelinhon nga sama sa mga karnero nga nangawala.” 25 Apan mipaduol pa gayod ang babaye kang Jesus ug miluhod sa iyang atubangan nga nagaingon, “Ginoo, tabangi intawon ako!” 26 Miingon si Jesus kaniya pinaagi sa panultihon, “Dili maayo nga kuhaon ang pagkaon gikan sa mga anak ug ilabay ngadto sa mga iro.”[e] 27 Ug miingon ang babaye, “Husto kana Ginoo, apan bisan pa ang mga iro mokaon sa mga pagkaon nga natagak gikan sa lamisa sa ilang agalon.” 28 Unya miingon si Jesus kaniya, “Kadako sa imong pagtuo! Busa madawat mo ang imong gipangayo kanako.” Ug niadto gayong orasa naayo ang iyang anak.

Daghan ang Gipang-ayo ni Jesus

29 Mibiya si Jesus didto ug miadto sa daplin sa Linaw sa Galilea. Ug unya mitungas siya sa bukid ug milingkod didto. 30 Daghang mga tawo ang miduol kaniya. Gidala nila ang mga bakol, ang mga singkaw, ang mga buta, ang mga amang ug daghan pa nga mga masakiton. Gipahimutang sila sa tiilan ni Jesus ug giayo niya silang tanan. 31 Nahibulong gayod ang mga tawo kay nakita nila nga ang mga amang makasulti na, maayo na ang kamot sa mga singkaw, ang mga bakol makalakaw na ug ang mga buta makakita na. Ug gidayeg nila ang Dios sa Israel.

Gipakaon ni Jesus ang 4,000 ka mga Tawo

32 Gitawag ni Jesus ang iyang mga sumusunod ug miingon siya kanila, “Nalooy gayod ako niining mga tawhana. Tulo na ka adlaw silang nag-uban-uban kanako ug wala na silay pagkaon. Dili ko gusto nga mopauli sila nga dili makakaon kay basin ug makuyapan sila sa dalan.” 33 Miingon ang iyang mga sumusunod kaniya, “Asa ba kita makakuha ug pagkaon dinhi sa kamingawan alang niining daghan nga mga tawo?” 34 Nangutana si Jesus kanila, “Pila ka buok ang inyong pan diha?” Mitubag sila, “Pito ka pan ug pipila lang ka gagmayng isda.” 35 Unya gipalingkod ni Jesus ang mga tawo. 36 Gikuha niya ang pito ka pan ug ang mga isda ug nagpasalamat sa Dios. Ug unya, gipikas-pikas niya kini ug gihatag sa iyang mga sumusunod. Ug sila mao ang nang-apod-apod niini ngadto sa mga tawo. 37 Nakakaon silang tanan ug nangabusog. Ug unya, gitigom nila ang pan nga nasobra, ug napuno pa ang pito ka bukag. 38 Mga 4,000 ka mga lalaki ang nangaon wala pay labot niana ang mga babaye ug mga bata.

39 Human niadto gipapauli ni Jesus ang mga tawo. Unya misakay siya sa sakayan ug mitabok sa dapit sa Magadan.

Notas al pie

  1. Mateo 15:4 Tan-awa usab ang Exo. 20:12; Deu. 5:16.
  2. Mateo 15:4 Tan-awa usab ang Exo. 21:17; Lev. 20:9.
  3. Mateo 15:9 Tan-awa usab ang Isa. 29:13.
  4. Mateo 15:22 kaliwat ni David: ang buot ipasabot, ginaila niya nga manununod si Jesus sa gingharian ni David.
  5. Mateo 15:26 Ang buot ipasabot ni Jesus, nga tabangan niya una ang mga Judio ug dili lang una ang mga dili Judio.

The Message

Matthew 15

What Pollutes Your Life

11-2 After that, Pharisees and religion scholars came to Jesus all the way from Jerusalem, criticizing, “Why do your disciples play fast and loose with the rules?”

3-9 But Jesus put it right back on them. “Why do you use your rules to play fast and loose with God’s commands? God clearly says, ‘Respect your father and mother,’ and, ‘Anyone denouncing father or mother should be killed.’ But you weasel around that by saying, ‘Whoever wants to, can say to father and mother, What I owed to you I’ve given to God.’ That can hardly be called respecting a parent. You cancel God’s command by your rules. Frauds! Isaiah’s prophecy of you hit the bull’s-eye:

These people make a big show of saying the right thing,
    but their heart isn’t in it.
They act like they’re worshiping me,
    but they don’t mean it.
They just use me as a cover
    for teaching whatever suits their fancy.”

10-11 He then called the crowd together and said, “Listen, and take this to heart. It’s not what you swallow that pollutes your life, but what you vomit up.”

12 Later his disciples came and told him, “Did you know how upset the Pharisees were when they heard what you said?”

13-14 Jesus shrugged it off. “Every tree that wasn’t planted by my Father in heaven will be pulled up by its roots. Forget them. They are blind men leading blind men. When a blind man leads a blind man, they both end up in the ditch.”

15 Peter said, “I don’t get it. Put it in plain language.”

16-20 Jesus replied, “You, too? Are you being willfully stupid? Don’t you know that anything that is swallowed works its way through the intestines and is finally defecated? But what comes out of the mouth gets its start in the heart. It’s from the heart that we vomit up evil arguments, murders, adulteries, fornications, thefts, lies, and cussing. That’s what pollutes. Eating or not eating certain foods, washing or not washing your hands—that’s neither here nor there.”

Healing the People

21-22 From there Jesus took a trip to Tyre and Sidon. They had hardly arrived when a Canaanite woman came down from the hills and pleaded, “Mercy, Master, Son of David! My daughter is cruelly afflicted by an evil spirit.”

23 Jesus ignored her. The disciples came and complained, “Now she’s bothering us. Would you please take care of her? She’s driving us crazy.”

24 Jesus refused, telling them, “I’ve got my hands full dealing with the lost sheep of Israel.”

25 Then the woman came back to Jesus, went to her knees, and begged. “Master, help me.”

26 He said, “It’s not right to take bread out of children’s mouths and throw it to dogs.”

27 She was quick: “You’re right, Master, but beggar dogs do get scraps from the master’s table.”

28 Jesus gave in. “Oh, woman, your faith is something else. What you want is what you get!” Right then her daughter became well.

29-31 After Jesus returned, he walked along Lake Galilee and then climbed a mountain and took his place, ready to receive visitors. They came, tons of them, bringing along the paraplegic, the blind, the maimed, the mute—all sorts of people in need—and more or less threw them down at Jesus’ feet to see what he would do with them. He healed them. When the people saw the mutes speaking, the maimed healthy, the paraplegics walking around, the blind looking around, they were astonished and let everyone know that God was blazingly alive among them.

32 But Jesus wasn’t finished with them. He called his disciples and said, “I hurt for these people. For three days now they’ve been with me, and now they have nothing to eat. I can’t send them away without a meal—they’d probably collapse on the road.”

33 His disciples said, “But where in this deserted place are you going to dig up enough food for a meal?”

34-39 Jesus asked, “How much bread do you have?”

“Seven loaves,” they said, “plus a few fish.” At that, Jesus directed the people to sit down. He took the seven loaves and the fish. After giving thanks, he divided it up and gave it to the people. Everyone ate. They had all they wanted. It took seven large baskets to collect the leftovers. Over four thousand people ate their fill at that meal. After Jesus sent them away, he climbed in the boat and crossed over to the Magadan hills.