Ang Pulong Sa Dios

Lucas 8

Ang mga Babaye nga Nagtabang kang Jesus

1Pagkahuman niadto, milibot si Jesus sa mga lungsod ug mga baryo ug nagwali sa Maayong Balita mahitungod sa paghari sa Dios. Uban kaniya ang dose ka mga apostoles, ug ang pipila sa mga babaye nga iyang giayo gikan sa mga daotang espiritu ug mga sakit. Ang usa kanila mao si Maria nga taga-Magdala[a] nga kanhi may pito ka daotang espiritu nga gipapahawa gikan kaniya. Uban usab kanila mao si Juana nga asawa ni Chuza nga mao ang sinaligan ni Herodes sa iyang palasyo. Mikuyog usab si Susana ug daghan pang kababayen-an. Kini nga mga babaye maoy nagahatag sa mga kinahanglanon nila ni Jesus gikan sa ilang katigayonan.

Ang Sambingay Mahitungod sa Tigsabwag

Daghang mga tawo nga gikan sa mga kalungsoran ang nagsige pag pangabot ug nagpundok didto kang Jesus. Gisultihan sila ni Jesus niini nga sambingay:

“May usa ka mag-uuma nga nagsabwag ug binhi. Sa iyang pagsabwag, nasabwag ang uban sa daplin sa dalan, ug natumban kini sa mga nangagi ug gituka sa mga langgam. Ang uban nasabwag sa kabatoan. Miturok kini apan nalaya dayon tungod kay uga ang yuta. Ang uban nasabwag sa yuta nga may tunokon nga mga sagbot, ug nagdungan pagtubo kining sagbot ug ang binhi. Busa sa wala madugay natabonan kini sa mga sagbot. Ang uban nasabwag sa maayong yuta, mitubo ug namunga ug daghan.” Mipadayon pagsulti si Jesus kanila, “Kamo nga nagapaminaw, kinahanglan sabton gayod ninyo kining inyong nadungog.”

Ang Katuyoan sa mga Sambingay

Gipangutana siya sa iyang mga sumusunod kon unsa ang kahulogan sa maong sambingay. 10 Mitubag siya, “Ang mga tinago mahitungod sa paghari sa Dios gisulti kaninyo sa pamaagi nga masabtan ninyo, apan ngadto sa uban gisulti kini pinaagi sa mga sambingay aron nga ‘bisan magtan-aw sila dili sila makakita, ug bisan maminaw sila dili sila makasabot.’[b]

Gipasabot ni Jesus ang Sambingay Mahitungod sa Tigsabwag

11 Unya gipasabot ni Jesus ang kahulogan sa sambingay. Miingon siya, “Ang binhi mao ang pulong sa Dios. 12 Ang daplin sa dalan nga nasabwagan ug binhi mao ang mga tawo nga nakadungog sa pulong sa Dios, apan miabot si Satanas ug gikuha niya ang pulong sa Dios sa ilang kasingkasing, aron dili sila motuo ug maluwas. 13 Ang kabatoan nga nasabwagan ug binhi mao ang mga tawo nga nakadungog ug midawat sa pulong sa Dios nga may kalipay. Apan kini dili kinasingkasing, busa wala molungtad ang ilang pagtuo. Pag-abot sa mga pagsulay mitalikod dayon sila. 14 Ang yuta nga may tunokon nga mga sagbot nga nasabwagan ug binhi mao ang mga tawo nga nakadungog sa pulong sa Dios. Apan ang ilang mga kabalaka, ang ilang mga kabtangan, ug ang mga kahilayan niining kalibotan nahimong babag sa ilang pagsunod sa kabubut-on sa Dios alang kanila. 15 Apan ang maayo nga yuta nga nasabwagan ug binhi mao ang mga tawo nga nakadungog sa pulong sa Dios, ug gitipigan nila kini sa ilang hinlo ug matinud-anon nga kasingkasing ug naninguha sila sa pagtuman niini.”

Ang Sambingay Mahitungod sa Suga

16 Miingon pa gayod si Jesus, “Walay magdagkot ug suga ug unya takloban lang dayon ug kolon o ibutang lang ilalom sa katre. Ibutang hinuon niya kini sa tungtonganan aron mahayagan ang mga tawo nga mosulod sa balay. 17 Mao kana nga wala gayoy tinago nga dili mogawas sa kaulahian, ug walay tinagoan mahitungod sa paghari sa Dios nga dili mahibaloan ug madayag.

18 “Busa paminaw kamo pag-ayo kanako, tungod kay ang tawo nga may pagsabot sa kamatuoran hatagan pa gayod. Apan ang tawo nga walay pagsabot sa kamatuoran, bisan ang gamay nga iyang nasabtan kuhaon pa kaniya.”

Ang Inahan ug ang mga Igsoon ni Jesus

19 Unya miabot ang inahan ug ang mga igsoon ni Jesus. Tungod sa kadaghan sa mga tawo dili sila makaduol kaniya. 20 Busa may miingon kang Jesus, “Ang imong inahan ug mga igsoon nagtindog didto sa gawas. Buot silang makigkita kanimo.” 21 Apan miingon si Jesus kanila, “Ang akong inahan ug mga igsoon mao kadtong nagapaminaw ug nagatuman sa pulong sa Dios.”

Gipahunong ni Jesus ang Kusog nga Hangin ug Balod

22 Usa ka adlaw niana misakay si Jesus ug ang iyang mga sumusunod sa sakayan. Miingon siya kanila, “Tana, motabok kita sa linaw.” Ug migikan sila. 23 Samtang naglawig sila nakatulog si Jesus. Kalit lang nga mikusog ang hangin ug misulod na ang tubig sa ilang sakayan. Namiligro ang ilang kahimtang. 24 Busa giduol nila si Jesus ug gipukaw, “Magtutudlo![c] Magtutudlo! Malunod na kita!” Mibangon si Jesus ug gimandoan niya ang hangin ug ang mga balod nga mohunong. Ug diha-diha milinaw. 25 Unya miingon si Jesus sa iyang mga sumusunod, “Hain na man ang inyong pagtuo?” Natingala gayod ang iyang mga sumusunod ug nahadlok. Miingon sila sa usag usa, “Kinsa gayod kaha kini, nga bisan gani ang hangin ug mga balod gimandoan niya ug mituman kaniya?”

Giayo ni Jesus ang Tawo nga Gigamhan sa mga Daotang Espiritu

26 Nagpadayon sila paglawig hangtod nga nakaabot sila sa dapit sa mga Gerasenhon[d] atbang sa Galilea. 27 Sa pagkawas ni Jesus, gisugat siya sa usa ka tawo nga gisudlan sa mga daotang espiritu. Kini nga tawo kanunayng hubo ug wala na mopauli sa iyang balay nga anaa sa lungsod. Didto siya magkanunayan sa mga langub nga lubnganan. 28 Pagkakita niya kang Jesus misinggit siya ug miluhod sa iyang atubangan. Unya misulti siya sa makusog nga tingog, “Jesus, Anak sa Dios nga labaw sa tanan, unsay imong labot kanako? Nagapakilooy ako kanimo nga dili mo ako silotan.” 29 Gisulti niya kini tungod kay gimandoan na ni Jesus ang daotang espiritu nga mogawas kaniya. Dugay na siya nga gigamhan sa daotang espiritu, ug bisan gikadenahan na sa mga tawo ang iyang mga kamot ug tiil ug binantayan pa siya, gipamugto lang niya kini, ug gidala siya sa daotang espiritu didto sa dapit nga awaaw. 30 Gipangutana siya ni Jesus, “Unsay imong ngalan?” Mitubag siya, “Ako si Panon.” Mao kana ang iyang gitubag tungod kay daghan ang mga daotang espiritu nga misulod kaniya. 31 Ug nagpakilooy ang mga daotang espiritu nga dili sila abugon ngadto sa kinahiladman sa yuta diin didto sila silotan.

32 Duol didto, may daghang mga baboy nga nangungad sa bakilid. Nagpakilooy kang Jesus ang mga daotang espiritu nga tugotan sila nga mosulod sa mga baboy. Ug gitugotan sila ni Jesus. 33 Busa migawas ang mga daotang espiritu gikan sa tawo ug misulod sila sa mga baboy. Unya mihaguros sa pagpanagan ang mga baboy padulhog sa bakilid diretso sa linaw ug nangalumos.

34 Sa dihang nakita sa mga nag-atiman sa mga baboy ang nahitabo, nanagan sila, ug gisulti nila kini sa mga tawo sa lungsod ug sa kaumahan. 35 Busa miadto ang mga tawo kang Jesus aron tan-awon ang nahitabo. Sa pag-abot nila didto nakita nila ang tawo nga kaniadto gigamhan sa mga daotang espiritu nga nagalingkod sa tiilan ni Jesus nga may bisti na ug maayo nag pangisip. Busa nangahadlok sila. 36 Ang mga nakakita sa nahitabo misulti sa mga tawo kon giunsa pag-ayo ang tawo nga gigamhan kaniadto sa mga daotang espiritu. 37 Unya ang tanang mga Gerasenhon[e] ug ang mga tawo nga nagpuyo sa ilang palibot mihangyo kang Jesus nga mopahawa siya didto sa ilang dapit, tungod kay dako gayod ang ilang kahadlok. Busa misakay si Jesus sa sakayan ug mibalik sa iyang gigikanan. 38 Ang tawo nga gigamhan kaniadto sa mga daotang espiritu nagpakilooy kang Jesus nga mouban kaniya. Apan miingon si Jesus kaniya, 39 “Pauli na sa inyo ug isulti ang mga gihimo sa Dios kanimo.” Busa mipauli ang tawo, ug gisugilon niya sa tibuok lungsod ang tanang gihimo ni Jesus kaniya.

Ang Batang Babaye ni Jairus ug ang Babaye nga Nagdugo-dugo

40 Sa pagdunggo ni Jesus balik sa pikas sa linaw, nalipay gayod ang mga tawo sa pag-abiabi kaniya tungod kay silang tanan nagpaabot kaniya. 41 Pagkataudtaod may miabot nga tawo nga ang iyang ngalan si Jairus. Tigdumala siya sa simbahan sa mga Judio. Sa pagduol niya kang Jesus miluhod siya ug nagpakilooy nga moadto si Jesus didto sa iyang balay 42 tungod kay himalatyon na ang iyang bugtong anak. Kining iyang anak nga babaye nag-edad ug 12 ka tuig. Sa dihang nagpadulong sila si Jesus sa balay ni Jairus nagdasok ang daghang mga tawo libot kaniya. 43 May babaye didto nga nagdugo-dugo[f] sulod na sa 12 ka tuig. [Nagasto na niya ang tanan niyang katigayonan sa pagpatambal.] Apan wala gayoy nakaayo kaniya. 44 Miadto siya sa likod ni Jesus. Unya gihikap niya ang sidsid sa bisti ni Jesus, ug diha-diha mihunong ang iyang pagdugo-dugo. 45 Unya miingon si Jesus, “Kinsa ang mihikap kanako?” Tanan sila misulti nga wala sila mohikap kaniya. Busa miingon si Pedro, “Ginoo, daghan ang mga tawo nga nagadasok palibot kanimo, nganong nangutana ka pa man kon kinsa ang mihikap kanimo? 46 Apan mitubag si Jesus, “May mihikap gayod kanako, tungod kay gibati ko nga may gahom nga migawas gikan kanako.” 47 Sa dihang namatikdan sa babaye nga nahibaloan ni Jesus ang iyang gihimo, miduol siya nga nagkurog ug miluhod kang Jesus. Sa atubangan sa tanan gisulti niya kang Jesus kon nganong gihikap niya siya ug kon giunsa nga naayo siya dayon. 48 Miingon si Jesus kaniya, “Anak, ang imong pagtuo maoy nakapaayo[g] kanimo. Sige, pauli nga malinawon.”

49 Samtang nagsulti pa siya sa babaye may miabot gikan sa balay ni Jairus nga nag-ingon, “Patay na ang imong anak. Ayaw na lang samoka ang magtutudlo.” 50 Apan pagkadungog niini ni Jesus miingon siya kang Jairus, “Ayaw kahadlok, tuo lang ug mamaayo siya.” 51 Pag-abot nila sa balay ni Jairus wala niya tugoti ang uban nga mokuyog kaniya ngadto sa sulod gawas lang kanila ni Pedro, Juan, ug Santiago, ug sa amahan ug inahan sa bata. 52 Nagminatay ug hilak ang mga tawo didto. Busa miingon si Jesus kanila, “Ayaw kamo paghilak, tungod kay wala mamatay ang bata kondili natulog lang siya.” 53 Gikataw-an nila si Jesus tungod kay nahibalo sila nga patay na gayod ang bata. 54 Miduol si Jesus sa bata ug gikuptan niya ang kamot niini ug miingon, “Bangon Inday!” 55 Ug diha-diha mibalik ang espiritu niini ug mibangon dayon kini. Misugo si Jesus nga pakan-on ang bata. 56 Natingala gayod ang iyang mga ginikanan, apan gimandoan sila ni Jesus nga dili gayod isulti kang bisan kinsa ang nahitabo.

Notas al pie

  1. Lucas 8:2 taga-Magdala: Mao ang buot ipasabot sa pulong nga Magdalena.
  2. Lucas 8:10 Tan-awa usab ang Isa. 6:9.
  3. Lucas 8:24 Magtutudlo: kini nga pulong sa literal, Agalon.
  4. Lucas 8:26 Gerasenhon: Sa uban nga mga kopya sa Griego, Gadarenhon o, Gergesenhon.
  5. Lucas 8:37 Gerasenhon: Tan-awa ang sa bersikulo 26.
  6. Lucas 8:43 nagdugo-dugo: kini nga babaye may problema sa iyang regla.
  7. Lucas 8:48 nakapaayo: o, nagluwas.

The Message

Luke 8

11-3 He continued according to plan, traveled to town after town, village after village, preaching God’s kingdom, spreading the Message. The Twelve were with him. There were also some women in their company who had been healed of various evil afflictions and illnesses: Mary, the one called Magdalene, from whom seven demons had gone out; Joanna, wife of Chuza, Herod’s manager; and Susanna—along with many others who used their considerable means to provide for the company.

The Story of the Seeds

4-8 As they went from town to town, a lot of people joined in and traveled along. He addressed them, using this story: “A farmer went out to sow his seed. Some of it fell on the road; it was tramped down and the birds ate it. Other seed fell in the gravel; it sprouted, but withered because it didn’t have good roots. Other seed fell in the weeds; the weeds grew with it and strangled it. Other seed fell in rich earth and produced a bumper crop.

“Are you listening to this? Really listening?”

His disciples asked, “Why did you tell this story?”

10 He said, “You’ve been given insight into God’s kingdom—you know how it works. There are others who need stories. But even with stories some of them aren’t going to get it:

Their eyes are open but don’t see a thing,
Their ears are open but don’t hear a thing.

11-12 “This story is about some of those people. The seed is the Word of God. The seeds on the road are those who hear the Word, but no sooner do they hear it than the Devil snatches it from them so they won’t believe and be saved.

13 “The seeds in the gravel are those who hear with enthusiasm, but the enthusiasm doesn’t go very deep. It’s only another fad, and the moment there’s trouble it’s gone.

14 “And the seed that fell in the weeds—well, these are the ones who hear, but then the seed is crowded out and nothing comes of it as they go about their lives worrying about tomorrow, making money, and having fun.

15 “But the seed in the good earth—these are the good-hearts who seize the Word and hold on no matter what, sticking with it until there’s a harvest.

Misers of What You Hear

16-18 “No one lights a lamp and then covers it with a washtub or shoves it under the bed. No, you set it up on a lamp stand so those who enter the room can see their way. We’re not keeping secrets; we’re telling them. We’re not hiding things; we’re bringing everything out into the open. So be careful that you don’t become misers of what you hear. Generosity begets generosity. Stinginess impoverishes.”

19-20 His mother and brothers showed up but couldn’t get through to him because of the crowd. He was given the message, “Your mother and brothers are standing outside wanting to see you.”

21 He replied, “My mother and brothers are the ones who hear and do God’s Word. Obedience is thicker than blood.”

22-24 One day he and his disciples got in a boat. “Let’s cross the lake,” he said. And off they went. It was smooth sailing, and he fell asleep. A terrific storm came up suddenly on the lake. Water poured in, and they were about to capsize. They woke Jesus: “Master, Master, we’re going to drown!”

Getting to his feet, he told the wind, “Silence!” and the waves, “Quiet down!” They did it. The lake became smooth as glass.

25 Then he said to his disciples, “Why can’t you trust me?”

They were in absolute awe, staggered and stammering, “Who is this, anyway? He calls out to the winds and sea, and they do what he tells them!”

The Madman and the Pigs

26-29 They sailed on to the country of the Gerasenes, directly opposite Galilee. As he stepped out onto land, a madman from town met him; he was a victim of demons. He hadn’t worn clothes for a long time, nor lived at home; he lived in the cemetery. When he saw Jesus he screamed, fell before him, and bellowed, “What business do you have messing with me? You’re Jesus, Son of the High God, but don’t give me a hard time!” (The man said this because Jesus had started to order the unclean spirit out of him.) Time after time the demon threw the man into convulsions. He had been placed under constant guard and tied with chains and shackles, but crazed and driven wild by the demon, he would shatter the bonds.

30-31 Jesus asked him, “What is your name?”

“Mob. My name is Mob,” he said, because many demons afflicted him. And they begged Jesus desperately not to order them to the bottomless pit.

32-33 A large herd of pigs was browsing and rooting on a nearby hill. The demons begged Jesus to order them into the pigs. He gave the order. It was even worse for the pigs than for the man. Crazed, they stampeded over a cliff into the lake and drowned.

34-36 Those tending the pigs, scared to death, bolted and told their story in town and country. People went out to see what had happened. They came to Jesus and found the man from whom the demons had been sent, sitting there at Jesus’ feet, wearing decent clothes and making sense. It was a holy moment, and for a short time they were more reverent than curious. Then those who had seen it happen told how the demoniac had been saved.

37-39 Later, a great many people from the Gerasene countryside got together and asked Jesus to leave—too much change, too fast, and they were scared. So Jesus got back in the boat and set off. The man whom he had delivered from the demons asked to go with him, but he sent him back, saying, “Go home and tell everything God did in you.” So he went back and preached all over town everything Jesus had done in him.

His Touch

40-42 On his return, Jesus was welcomed by a crowd. They were all there expecting him. A man came up, Jairus by name. He was president of the meeting place. He fell at Jesus’ feet and begged him to come to his home because his twelve-year-old daughter, his only child, was dying. Jesus went with him, making his way through the pushing, jostling crowd.

43-45 In the crowd that day there was a woman who for twelve years had been afflicted with hemorrhages. She had spent every penny she had on doctors but not one had been able to help her. She slipped in from behind and touched the edge of Jesus’ robe. At that very moment her hemorrhaging stopped. Jesus said, “Who touched me?”

When no one stepped forward, Peter said, “But Master, we’ve got crowds of people on our hands. Dozens have touched you.”

46 Jesus insisted, “Someone touched me. I felt power discharging from me.”

47 When the woman realized that she couldn’t remain hidden, she knelt trembling before him. In front of all the people, she blurted out her story—why she touched him and how at that same moment she was healed.

48 Jesus said, “Daughter, you took a risk trusting me, and now you’re healed and whole. Live well, live blessed!”

49 While he was still talking, someone from the leader’s house came up and told him, “Your daughter died. No need now to bother the Teacher.”

50-51 Jesus overheard and said, “Don’t be upset. Just trust me and everything will be all right.” Going into the house, he wouldn’t let anyone enter with him except Peter, John, James, and the child’s parents.

52-53 Everyone was crying and carrying on over her. Jesus said, “Don’t cry. She didn’t die; she’s sleeping.” They laughed at him. They knew she was dead.

54-56 Then Jesus, gripping her hand, called, “My dear child, get up.” She was up in an instant, up and breathing again! He told them to give her something to eat. Her parents were ecstatic, but Jesus warned them to keep quiet. “Don’t tell a soul what happened in this room.”