Ang Pulong Sa Dios

Leviticus 14:1-57

Ang Patakaran sa Paghinlo sa Tawong Naayo sa Iyang Ngilngig nga Sakit sa Panit

1-2Mao kini ang mga patakaran nga giingon sa Ginoo kang Moises mahitungod sa paghinlo sa tawong naayo sa iyang ngilngig nga sakit sa panit:

Human pahibaloon ang pari mahitungod sa kahimtang sa sakit sa usa ka tawo, 3mogawas ang pari sa kampo ug tan-awon niya ang lawas niadtong tawo. Kon naayo na ang iyang ngilngig nga sakit sa panit, 4magpakuha ang pari ug duha ka langgam nga buhi nga giisip nga hinlo,14:4 nga giisip nga hinlo: Ang buot ipasabot, mahimong kan-on o ihalad sa Ginoo. usa ka putol sa kahoyng sedro, pula nga higot, ug usa ka pungpong nga isopo. 5Unya ipaihaw sa pari ang usa ka langgam diha ibabaw sa kolon nga gisudlan ug tubig gikan sa tuboran. 6Unya kuhaon sa pari ang buhi nga langgam ug ituslob niya kini uban sa kahoyng sedro, pula nga higot, ug isopo, didto sa dugo sa langgam nga giihaw ibabaw sa kolon nga may tubig. 7Dayon wisik-wisikan niyag makapito ang tawong naayo sa iyang ngilngig nga sakit sa panit. Pagkahuman ipahibalo niya nga hinlo na ang maong tawo, ug buhian niya ang langgam.

8Apan sa dili pa ipahibalo nga hinlo na siya, labhan una sa tawo ang iyang bisti, kagisan ang tanan niyang buhok ug balhibo, ug maligo. Mahimo na siyang mosulod sa kampo apan dili siya mopuyo sa iyang tolda sulod sa pito ka adlaw. 9Sa ikapito ka adlaw, kagisan niya pag-usab ang tanan niyang buhok ug balhibo, labhan niya ang iyang bisti, ug maligo.

10Sa ikawalo nga adlaw, kinahanglan nga magdala siya ug duha ka laking karnero ug usa ka bayeng karnero nga usa ka tuig, ug walay depekto. Magdala usab siya ug unom ka kilo nga maayong klase sa harina nga sinagolan ug mantika isip halad sa pagpasidungog sa Ginoo. Ug magdala pa gayod siyag usa ka basong mantika. 11Unya dad-on siya sa pari nga mopahibalo nga hinlo na siya, ngadto sa presensya sa Ginoo didto sa pultahan sa Tolda nga Tagboanan, uban sa iyang mga halad.

12Dayon kuhaon sa pari ang usa sa laking karnero ug ang usa ka basong lana, ug ihalad niya kini isip halad nga bayad sa sala. Unya ibayaw niya kini sa presensya sa Ginoo isip halad nga binayaw. 13Ihawon niya ang karnero didto sa balaan nga dapit, sa ihawanan sa halad sa paghinlo ug sa halad nga sinunog. Kining halad nga karnero balaan kaayo, ug iya na kini sa pari sama usab sa halad sa paghinlo. 14Unya magkuha ang pari ug dugo sa karnerong gihalad ug ipahid niya kini sa ubos nga bahin sa tuong dalunggan sa tawo nga ginahinloan, ug sa kumagko sa tuong kamot ug tiil niini. 15Magbutang usab ang pari ug lana diha sa iyang wala nga palad, 16ug ituslob niya sa lana ang iyang tudlo sa tuong kamot ug iwisik-wisik kini makapito didto sa presensya sa Ginoo. 17Ang ubang lana sa iyang palad ipahid niya sa ubos nga bahin sa tuong dalunggan ug sa kumagko sa tuong kamot ug tiil niadtong tawo nga ginahinloan. 18-20Ang nahibilin pa nga lana sa palad sa pari ipahid niya sa ulo sa tawo. Unya ihalad sa pari ang halad sa paghinlo. Pagkahuman, ihawon sa pari ang halad nga sinunog ug ihalad niya kini didto sa halaran uban sa halad sa pagpasidungog sa Ginoo. Pinaagi niining himuon sa pari diha sa presensya sa Ginoo, makuha ang pagkahugaw sa tawo ug mahimo na siyang hinlo.

21Apan kon ang maong tawo kabos ug dili makahimo sa paghalad niini nga mga halad, magdala na lang siya ug usa ka karnero nga laki nga ihalad niya isip bayad sa sala. Ibayaw niya kini nga halad aron makuha ang iyang mga sala ug mahimo na siyang hinlo. Magdala usab siya ug duha ka kilo nga maayong klase sa harina nga sinagolan ug mantika isip halad sa pagpasidungog sa Ginoo. Ug magdala pa gayod siyag usa ka basong mantika. 22Ug sumala lang sa iyang makaya, magdala siyag duha ka salampati o duha ka tukmo; ang usa halad sa paghinlo ug ang usa halad nga sinunog.

23Sa ikawalo nga adlaw, dad-on niya kining tanan nga halad ngadto sa pari didto sa pultahan sa Tolda nga Tagboanan, sa presensya sa Ginoo. 24Kuhaon sa pari ang karnero nga halad isip bayad sa sala ug ang usa ka basong lana, ug ibayaw niya kini sa presensya sa Ginoo isip halad nga binayaw. 25Unya ihawon niya ang karnero ug magkuha siyag dugo niini ug ipahid niya sa ubos nga bahin sa tuong dalunggan sa tawo nga ginahinloan, ug sa kumagko sa tuong kamot ug tiil niini. 26Unya magbutang ang pari ug lana sa iyang wala nga palad, 27ug pinaagi sa iyang tudlo sa tuong kamot, iwisik-wisik niya ang lana makapito didto sa presensya sa Ginoo. 28Ang ubang lana sa iyang palad ipahid gihapon niya sa ubos nga bahin sa tuong dalunggan ug sa kumagko sa tuong kamot ug tiil niadtong tawo nga ginahinloan. 29-31Ang nahibilin pa nga lana sa palad sa pari ipahid niya sa ulo sa tawo. Unya ihalad sa pari ang duha ka salampati o ang duha ka tukmo; ang usa halad sa paghinlo ug ang usa halad nga sinunog. Ihalad usab niya ang halad sa pagpasidungog sa Ginoo. Pinaagi niining himuon sa pari diha sa presensya sa Ginoo mahinloan ang tawo. 32Mao kini ang mga patakaran mahitungod sa paghinlo sa tawong may ngilngig nga sakit sa panit kon dili siya makakaya sa halad nga ihalad alang sa paghinlo.

Ang mga Patakaran bahin sa Agup-op nga Motubo sa Balay

33Mao kini ang giingon sa Ginoo kang Moises ug kang Aaron 34mahitungod sa ilang buhaton kon patuboan sa Ginoo ug agup-op14:34 agup-op: Kining klaseha sa agup-op nga motubo sa mga bahin sa balay dili kasagaran nga makita dinhi sa Pilipinas. Tan-awa usab ang “footnote” sa 13:2. ang ilang mga balay kon atua na sila sa Canaan, ang dapit nga ihatag sa Ginoo kanila nga ilang panag-iyahon:

35Kon ang tag-iya sa usa ka balay makamatikod nga dunay morag agup-op sa iyang balay, kinahanglan nga sultihan niya ang pari. 36Sa dili pa mosulod ang pari niadto nga balay aron susihon ang agup-op, magsugo una siya nga ipagawas ang tanang mga butang sa sulod, aron dili kini maapil ug maisip nga hugaw. Pagkahuman mosulod ang pari sa balay 37ug susihon niya ang agup-op nga anaa sa bongbong. Ug kon makita niya nga may pagkaberde o may pagkapula-pula ang nagalupyak sa bongbong, 38mogawas siya sa maong balay ug pasirad-an niya kini sulod sa pito ka adlaw. 39Sa ikapito nga adlaw, susihon niya kini pag-usab. Ug kon ang agup-op mikuyanap sa ubang bahin sa bongbong, 40ipakuha niya ang mga bahin sa bongbong nga may agup-op ug ipalabay kini didto sa gawas sa lungsod, sa dapit nga labayanan sa mga butang nga giisip nga hugaw. 41Pakiskisan niya ang tanang bahin sa bongbong sulod sa balay ug ang tanang kiniskis ipalabay niya sa gawas sa lungsod, sa dapit nga labayanan sa mga butang nga giisip nga hugaw. 42Unya pailisan niya ang tanang bahin sa bongbong nga nakiskisan.

43Apan kon human niadto agup-opon pa gihapon ang balay, 44adtoon kini pag-usab sa pari ug susihon. Kon mikuyanap gani ang agup-op, isipon na kadtong balaya nga hugaw kay kini nga matang sa agup-op nagabalik-balik. 45Busa ipaguba niya ang balay ug ang mga materyales niini ipalabay sa gawas sa lungsod, sa dapit nga labayanan sa mga butang nga giisip nga hugaw.

46Si bisan kinsa nga mosulod niini nga balay sa dihang gisirad-an kini isipon nga hugaw hangtod sa pagsalop sa adlaw. 47Ug si bisan kinsa nga matulog o mokaon sulod niining balaya kinahanglan niyang labhan ang iyang bisti.14:47 Tan-awa usab ang 11:24-28.

48Apan kon sa pagsusi sa pari wala na agup-opa ang balay human mailisi ang bahin sa bongbong nga giagup-opan, ipahibalo sa pari nga hinlo na ang maong balay. 49Ug aron nga isipon nga hinlo na gayod ang balay, magkuha ang pari ug duha ka langgam, kahoyng sedro, pulang higot, ug isopo. 50Ihawon niya ang usa ka langgam diha ibabaw sa kolon nga gibutangan ug tubig nga gikan sa tuboran. 51Unya kuhaon niya ang kahoyng sedro, ang pulang higot, ang isopo, ug ang buhi nga langgam, ug ituslob niya kining tanan sa tubig nga may dugo sa langgam nga giihaw. Ug wisik-wisikan niya makapito ang balay. 52Busa pinaagi sa dugo sa langgam, sa tubig nga gikan sa tuboran, sa buhi nga langgam, sa kahoyng sedro, sa isopo, ug sa pulang higot, mahinloan sa pari ang balay. 53Unya buhian niya ang langgam nga buhi didto sa gawas sa lungsod. Pinaagi niining himuon sa pari, makuha ang kahugaw sa balay ug mahimo na kining hinlo.

54-57Mao kadto ang mga patakaran mahitungod sa mga ngilngig nga sakit sa panit nga nuka, hubag-hubag, butoy-butoy, o katol-katol, ug mahitungod sa talumtom sa mga bisti ug agup-op sa balay. Pinaagi niini nga mga patakaran, masayran ninyo kon unsa ang hinlo ug ang hugaw.

Persian Contemporary Bible

لاويان 14:1‏-57

طهارت از جذام

1‏-2خداوند اين دستورات را دربارهٔ شخصی كه مرض جذام او شفا يافته است، به موسی داد:

3كاهن بايد برای معاينهٔ او از اردوگاه بيرون رود. اگر ديد كه جذام برطرف شده است 4دستور دهد دو پرندهٔ زندهٔ حلال گوشت، چند تكه چوب سرو، نخ قرمز و چند شاخه زوفا برای مراسم تطهير شخص شفا يافته بياورند. 5سپس دستور دهد كه يكی از پرندگان را در يک ظرف سفالين كه آن را روی آب روان گرفته باشند سر ببرند 6و چوب سرو، نخ قرمز، شاخهٔ زوفا و پرندهٔ زنده را در خون پرنده‌ای كه سرش بريده شده فرو كند. 7سپس كاهن خون را هفت مرتبه روی شخصی كه از جذام شفا يافته، بپاشد و او را شرعاً طاهر اعلام كند و پرندهٔ زنده را هم در صحرا رها نمايد.

8آنگاه شخصی كه شفا يافته لباس خود را بشويد و تمام موی خود را بتراشد و خود را بشويد تا شرعاً طاهر شود. سپس او می‌تواند به اردوگاه بازگشته، در آنجا زندگی كند؛ ولی بايد تا هفت روز بيرون خيمه‌اش بماند. 9در روز هفتم دوباره تمام موی خود را كه شامل موی سر، ريش، ابرو و ساير قسمتهای بدن او می‌شود، بتراشد و لباسهایش را بشويد و حمام كند. آنگاه آن شخص شرعاً طاهر خواهد بود.

10روز بعد، يعنی روز هشتم، بايد دو برهٔ نر بی‌عيب و يک ميش يک سالهٔ بی‌عيب با سه كيلو آرد مرغوب مخلوط با روغن زيتون به عنوان هديهٔ آردی و يک سوم ليتر روغن زيتون نزد كاهن بياورد. 11سپس كاهن آن شخص و هديهٔ وی را دم در خيمهٔ عبادت به حضور خداوند بياورد. 12كاهن بايد يكی از بره‌های نر را با روغن زيتون گرفته، با تكان دادن آنها در جلو قربانگاه، به عنوان قربانی جبران به خداوند تقديم كند. (اين قربانی جزو هدايای مخصوصی است كه به كاهن تعلق می‌گيرد.) 13سپس كاهن در خيمهٔ عبادت در جايی كه قربانی گناه و قربانی سوختنی ذبح می‌شوند، بره را سر ببرد. اين قربانی جبران بسيار مقدس است و بايد مثل قربانی گناه برای خوراک به كاهن داده شود. 14كاهن، خون قربانی جبران را بگيرد و مقداری از آن را بر نرمهٔ گوش راست شخصی كه طاهر می‌شود و روی شست دست راست او و روی شست پای راستش بمالد.

15پس از آن، كاهن مقداری از روغن زيتون را گرفته، آن را در كف دست چپ خود بريزد، 16و انگشت دست راست خود را در آن فرو برده، هفت بار روغن را به حضور خداوند بپاشد. 17سپس كاهن مقداری از روغن كف دست خود را روی نرمهٔ گوش راست آن شخص و روی شست دست راست و روی شست پای راست او بمالد. 18بعد روغن باقيمانده در كف دست خود را بر سر آن شخص بمالد. به اين ترتيب كاهن در حضور خداوند برای او كفاره خواهد كرد.

19پس از آن، كاهن بايد قربانی گناه را تقديم كند و بار ديگر مراسم كفاره را برای شخصی كه از جذام خود طاهر می‌شود به جا آورد. سپس كاهن قربانی سوختنی را سر ببرد، 20و آن را با هديهٔ آردی بر قربانگاه تقديم نموده، برای آن شخص كفاره كند تا شرعاً طاهر شناخته شود.

21اگر آن شخص فقير باشد و نتواند دو بره قربانی كند، می‌تواند يک برهٔ نر به عنوان قربانی جبران بياورد تا هنگام برگزاری مراسم كفاره جلو قربانگاه تكان داده شود و به خداوند تقديم گردد. همراه با آن يک كيلو آرد مرغوب مخلوط با روغن زيتون به عنوان هديهٔ آردی و يک سوم ليتر روغن زيتون نيز تقديم شود. 22آن شخص بايد دو قمری يا دو جوجه كبوتر نيز بياورد و يكی را برای قربانی گناه و ديگری را برای قربانی سوختنی تقديم كند. 23روز هشتم آنها را دم در خيمهٔ عبادت نزد كاهن بياورد تا در حضور خداوند برای مراسم طهارت او تقديم شوند. 24كاهن بره را به عنوان قربانی جبران همراه با روغن بگيرد و آنها را جلو قربانگاه تكان داده، به خداوند تقديم كند. (اين قربانی جزو هدايای مخصوصی است كه به كاهن تعلق می‌گيرد.) 25سپس بره را به عنوان قربانی جبران ذبح كند و قدری از خون آن را روی نرمهٔ گوش راست شخصی كه طاهر می‌شود و روی شست دست راست و روی شست پای راست او بمالد.

26سپس كاهن مقداری از روغن زيتون را در كف دست چپ خود بريزد 27و با انگشت راستش قدری از آن را هفت بار به حضور خداوند بپاشد. 28بعد قدری از روغن زيتون كف دستش را روی نرمهٔ گوش راست آن شخص و روی شست دست راست و روی شست پای راست وی بمالد. 29روغن باقيمانده در دست خود را بر سر شخصی كه طاهر می‌شود بمالد. به اين ترتيب كاهن در حضور خداوند برای او كفاره خواهد كرد. 30پس از آن، بايد دو قمری يا دو جوجه كبوتری را كه آورده است قربانی كند، 31يكی را برای قربانی گناه و ديگری را برای قربانی سوختنی. همراه آنها هديهٔ آردی نيز تقديم شود. به اين ترتيب كاهن در حضور خداوند برای آن شخص كفاره خواهد كرد. 32اين است مقررات مربوط به اشخاصی كه از مرض جذام شفا يافته، ولی قادر نيستند قربانیهایی را كه معمولاً برای انجام مراسم طهارت لازم است بياورند.

33‏-34خداوند اين دستورات را در مورد خانه‌ای كه جذام بر آن عارض شده، به موسی و هارون داد. (اين قوانين برای زمانی بود كه قوم اسرائيل به سرزمين موعود كنعان كه خداوند قرار بود به آنها ببخشد، وارد می‌شدند.) 35هرگاه كسی در خانه‌اش متوجهٔ جذام14‏:35 نگاه کنيد به زيرنويس 13‏:47.‏ شود، بايد بيايد و به كاهن بگويد: «به نظر می‌رسد در خانهٔ من مرض جذام وجود دارد!» 36كاهن پيش از اينكه خانه را مشاهده كند دستور بدهد كه خانه تخليه شود تا اگر تشخيص داد كه مرض جذام در آنجا وجود دارد، هر چه در خانه است، شرعاً نجس اعلام نشود. سپس كاهن وارد خانه شده 37آن را مشاهده كند. اگر رگه‌های مايل به سبز يا سرخ در ديوار خانه پيدا كرد كه عمیقتر از سطح ديوار به نظر رسيد، 38بايد در خانه را تا هفت روز ببندد. 39روز هفتم برگشته، دوباره به آن نگاه كند. اگر رگه‌ها در ديوار پخش شده باشند، 40آنگاه كاهن دستور بدهد آن قسمت رگه‌دار ديوار را كنده، سنگهای آن را در جای ناپاكی خارج از شهر بيندازند. 41سپس دستور بدهد ديوارهای داخل خانه را بتراشند و خاک تراشيده شده را نيز در جای ناپاكی خارج از شهر بريزند. 42بعد بايد سنگهای ديگری بياورد و به جای سنگهايی كه كنده شده كار بگذارند و با ملاط تازه خانه را دوباره اندود كنند.

43ولی اگر رگه‌ها دوباره نمايان شدند، 44كاهن بايد دوباره بيايد و نگاه كند، اگر ديد كه رگه‌ها پخش شده‌اند، بداند كه جذام مسری است و خانه شرعاً نجس می‌باشد. 45آنگاه كاهن دستور دهد خانه را خراب كنند و تمام سنگها، تيرها و خاک آن را به خارج از شهر برده، در جای ناپاكی بريزند. 46وقتی در خانه بسته است، اگر كسی داخل آن شود، تا غروب شرعاً نجس خواهد بود. 47هر كه در آن خانه بخوابد يا چيزی بخورد، بايد لباس خود را بشويد.

48اما زمانی كه كاهن دوباره برای مشاهدهٔ خانه می‌آيد، ببيند كه رگه‌ها ديگر پخش نشده‌اند، آنگاه اعلام كند كه خانه شرعاً طاهر است و جذام برطرف شده است. 49سپس برای طهارت خانه، دستور دهد دو پرنده، چند تكه چوب سرو، نخ قرمز و چند شاخه زوفا بياورند. 50يكی از پرندگان را روی آب روان در يک ظرف سفالين سر ببرد 51‏-52و چوب سرو و شاخهٔ زوفا و نخ قرمز و پرندهٔ زنده را در خون پرنده‌ای كه سربريده است و همچنين در آب روان فرو كند و هفت بار بر خانه بپاشد. به اين طريق خانه طاهر می‌شود. 53سپس پرندهٔ زنده را بيرون شهر در صحرا رها كند. اين است روش تطهير خانه.

54‏-56اين مقررات مربوط به جذام است كه ممكن است در لباس يا در خانه، در آماس روی پوست بدن يا در جوش، و يا در لكهٔ براق ديده شود. 57طبق اين مقررات تشخيص خواهيد داد كه چه وقت چيزی نجس است و چه وقت طاهر.