Ang Pulong Sa Dios

Juan 5:1-47

Giayo ni Jesus ang Tawo sa Betesda

1Human niadto, miadto si Jesus sa Jerusalem aron sa pagtambong sa usa ka pista sa mga Judio. 2Didto sa paril sa Jerusalem may usa ka pultahan nga agianan sa mga karnero. Duol niini may linaw nga kaligoanan nga sa Hebreo nga pinulongan gitawag ug Betesda.5:2 Betesda: Sa ubang mga kopya sa Griego nga teksto, Betzata o Betsaida. Sa palibot niini may lima ka silonganan 3diin nanghigda ang daghang mga masakiton—mga buta, mga bakol, ug mga paralitiko. 4[Nagahulat sila nga molihok ang tubig. Kay may mga higayon nga may anghel sa Dios nga mokanaog didto aron tandogon ang tubig. Ang makauna ug tuslob sa tubig human kini matandog sa anghel mamaayo bisan unsa pa ang iyang sakit.]5:4 dili makita ang bersikulo 4 sa uban nga daan nga kopya nga Griego. 5May usa ka tawo didto nga 38 na ka tuig nga nagsakit. 6Nakita siya ni Jesus nga nagahigda didto, ug nahibalo si Jesus nga ang iyang sakit ingon na niadto kadugay. Busa miingon si Jesus kaniya, “Gusto mo ba nga mamaayo?” 7Mitubag ang masakiton, “Unta, sir, apan walay tawo nga modala kanako didto sa tubig kon tandogon na sa anghel. Samtang nagpadulong pa lang ako sa tubig maunhan na ako kanunay sa uban.” 8Miingon si Jesus kaniya, “Bangon, dad-a ang imong banig ug lakaw.” 9Diha-diha dayon naayo ang tawo sa iyang sakit, ug gidala niya ang iyang banig ug milakaw.

Nahitabo kini sa Adlaw nga Igpapahulay. 10Busa miingon ang mga tigdumala sa mga Judio ngadto sa tawo nga giayo, “Hoy, dili ba Adlaw nga Igpapahulay karon, ug sumala sa atong kasugoan dili mahimong magtrabaho bisan sa pagdala sa imong banig?” 11Miingon ang tawo nga giayo. “Ang tawo nga nagaayo kanako mao ang nagsugo nga dad-on ko ang akong banig ug molakaw.” 12Busa gipangutana nila siya kon kinsa ang tawo nga nagsugo kaniya sa paglakaw ug pagdala sa iyang banig. 13Apan wala siya makaila kon kinsa ang nagaayo kaniya, kay nawala man dayon si Jesus tungod sa kadaghan sa mga tawo.

14Didto sa templo nakita pag-usab ni Jesus ang tawo nga iyang giayo ug miingon si Jesus kaniya, “O, maayo ka na karon. Ayaw na pagpakasala, kay basin ug mas daotan pa unya ang mahitabo kanimo.” 15Milakaw dayon ang tawo ug miadto sa mga tigdumala sa mga Judio. Gisultihan niya sila nga si Jesus mao ang nagaayo kaniya. 16Busa sukad niadto, ang kadagkoan sa mga Judio nagsugod na sa paglutos kang Jesus, tungod kay nang-ayo siya sa Adlaw nga Igpapahulay.

17Apan may katarungan si Jesus. Miingon siya kanila, “Nagapadayon ang akong Amahan sa iyang buluhaton, busa nagapadayon usab ako.” 18Tungod niining gisulti ni Jesus misamot ang tinguha sa kadagkoan sa mga Judio nga patyon siya, tungod kay dili lang nga gilapas niya ang kasugoan mahitungod sa Adlaw nga Igpapahulay, kondili miingon pa siya nga ang Dios mao gayod ang iyang Amahan, nga nagkahulogan nga gipakasama niya ang iyang kaugalingon sa Dios.

Ang Gahom sa Anak sa Dios

19Busa miingon si Jesus kanila, “Sa pagkatinuod, sultihan ko kamo nga ako nga Anak sa Dios wala gayoy mahimo kon ako lang, kondili kon unsa ang akong nakita nga gibuhat sa akong Amahan mao usab kana ang akong buhaton. Busa kon unsa ang gibuhat sa akong Amahan, mao usab kana ang akong buhaton isip Anak. 20Pinangga sa Amahan ang iyang Anak, busa gipakita niya kanako nga iyang Anak ang tanan nga iyang gibuhat. Ug labaw pa gayod niini ang ipakita niya kanako nga akong himuon aron matingala kamong tanan. 21Kon ang Amahan magbanhaw sa mga patay ug maghatag kanila ug kinabuhi, ako nga iyang Anak maghatag usab ug kinabuhi kang bisan kinsa nga akong buot hatagan. 22Ang Amahan dili mohukom sa mga tawo; kondili ako nga iyang Anak mao ang gihatagan sa katungod sa paghukom, 23aron ang tanan mopasidungog sa Anak sama sa ilang pagpasidungog sa Amahan. Busa ang wala nagapasidungog kanako wala usab nagapasidungog sa Amahan nga nagpadala kanako.

24“Sa pagkatinuod, sultihan ko kamo nga ang tawo nga nagatuman sa akong mga pulong ug nagatuo sa nagpadala kanako may kinabuhi nga walay kataposan. Dili na siya silotan tungod kay nakalatas na siya sa kamatayon ngadto sa kinabuhi. 25Sa pagkatinuod, sultihan ko kamo nga moabot ang panahon, ug miabot na gani, nga ang mga patay5:25 Sa panan-aw sa Dios ang tanang mga tawo patay na tungod sa ilang mga sala. makadungog sa pulong5:25 pulong: sa literal, tingog. sa Anak sa Dios, ug ang magpatalinghog sa iyang pulong mabuhi. 26Ingon nga ang Amahan may gahom sa paghatag ug kinabuhi, ako nga iyang Anak makahatag usab niana nga kinabuhi, kay gihatagan niya ako ug gahom sa paghatag niana sa mga tawo. 27Gihatagan usab niya ako ug gahom sa paghukom tungod kay ako mao ang Anak sa Tawo. 28Ayaw kamo katingala niini, kay moabot ang panahon nga ang tanang mga patay makadungog sa akong tingog, 29ug manggawas sila sa ilang lubnganan. Ang mga maayo ug binuhatan banhawon ug hatagan ug kinabuhi nga walay kataposan, ug ang mga daotan ug binuhatan banhawon usab apan silotan.”

Ang mga Nagpamatuod bahin kang Jesus

30Midugang si Jesus sa pag-ingon, “Wala gayod akoy mahimo kon ako lang. Tinuod nga nagahukom ako, apan ang akong paghukom sumala sa gisulti sa akong Amahan kanako. Busa ang akong paghukom matarong tungod kay wala ako nagahimo sa akong kaugalingong kabubut-on, kondili ang kabubut-on sa nagpadala kanako. 31Kon ako lang ang mosulti mahitungod sa akong kaugalingon makaduda kamo sa akong gisulti. 32Apan adunay usa nga nagapamatuod mahitungod kanako, ug nasayod ako nga ang iyang gisulti kasaligan. 33Si Juan nga tigbautismo nagpamatuod usab mahitungod kanako. Dili ba aduna man kamoy gisugo didto kang Juan aron sa pagpangutana kaniya? Ug nagsulti siya sa kamatuoran. 34Hinuon wala ako magkinahanglan sa pagpamatuod sa tawo mahitungod kanako. Gihisgotan ko lang si Juan aron nga motuo kamo kanako ug maluwas. 35Si Juan sama sa suga nga misiga ug midan-ag; ug nalipay kamo sa iyang pagdan-ag bisan sa hamubong panahon lang. 36Apan may nagapamatuod pa gayod mahitungod kanako nga labaw pa kang Juan. Kini walay lain kondili ang mga buluhaton nga gibuhat ko nga ginapabuhat sa Amahan kanako. Nagapamatuod kini nga ang Amahan mao ang nagpadala kanako. 37Ug ang Amahan nga nagpadala kanako mao mismo ang nagpamatuod mahitungod kanako. Apan wala gayod ninyo siya makita o madungog nga nagasulti, 38ug wala usab ninyo dawata ang iyang pulong, tungod kay wala kamo motuo kanako nga iyang gipadala. 39Ginatun-an ninyo pag-ayo ang Kasulatan kay nagahuna-huna kamo nga sa ingon niini nga pamaagi maangkon ninyo ang kinabuhi nga walay kataposan. Ang Kasulatan mao ang nagapamatuod mahitungod kanako. 40Apan midumili gihapon kamo sa pagduol kanako aron unta maangkon ninyo ang kinabuhi.

41“Wala ko kinahanglana ang pagdayeg sa mga tawo. 42Nakaila ako kaninyo ug nahibalo ako nga sulod sa inyong kasingkasing wala kamoy paghigugma sa Dios. 43Mianhi ako nga may gahom gikan sa Amahan, apan wala kamo modawat kanako. Apan kon adunay moanhi sa iyang kaugalingon nga gahom, siya hinuon ang inyong dawaton. 44Unsaon man ninyo pagtuo kanako kon ang pagdayeg lang sa inyong isigka-tawo ang mahinungdanon kaninyo ug wala ninyo tinguhaa ang pagdayeg nga gikan sa matuod nga Dios? 45Ayaw ninyo huna-hunaa nga ako ang mosumbong kaninyo sa Amahan. Si Moises mismo nga inyong gilaoman mao ang mosumbong kaninyo. 46Kon tinuod nga mituo kamo kang Moises, motuo unta usab kamo kanako, tungod kay si Moises mismo nagsulat mahitungod kanako. 47Apan tungod kay wala kamo motuo sa iyang mga sinulat, dili usab kamo motuo sa akong gisulti kaninyo.”

New International Reader's Version

John 5:1-47

Jesus Heals a Man at the Pool

1Some time later, Jesus went up to Jerusalem for one of the Jewish feasts. 2In Jerusalem near the Sheep Gate is a pool. In the Aramaic language it is called Bethesda. It is surrounded by five rows of columns with a roof over them. 3-4Here a great number of disabled people used to lie down. Among them were those who were blind, those who could not walk, and those who could hardly move. 5One person was there who had not been able to walk for 38 years. 6Jesus saw him lying there. He knew that the man had been in that condition for a long time. So he asked him, “Do you want to get well?”

7“Sir,” the disabled man replied, “I have no one to help me into the pool when an angel stirs up the water. I try to get in, but someone else always goes down ahead of me.”

8Then Jesus said to him, “Get up! Pick up your mat and walk.” 9The man was healed right away. He picked up his mat and walked.

This happened on a Sabbath day. 10So the Jewish leaders said to the man who had been healed, “It is the Sabbath day. The law does not allow you to carry your mat.”

11But he replied, “The one who made me well said to me, ‘Pick up your mat and walk.’ ”

12They asked him, “Who is this fellow? Who told you to pick it up and walk?”

13The one who was healed had no idea who it was. Jesus had slipped away into the crowd that was there.

14Later Jesus found him at the temple. Jesus said to him, “See, you are well again. Stop sinning, or something worse may happen to you.” 15The man went away. He told the Jewish leaders it was Jesus who had made him well.

The Authority of the Son

16Jesus was doing these things on the Sabbath day. So the Jewish leaders began to oppose him. 17Jesus defended himself. He said to them, “My Father is always doing his work. He is working right up to this day. I am working too.” 18For this reason the Jewish leaders tried even harder to kill him. According to them, Jesus was not only breaking the law of the Sabbath day. He was even calling God his own Father. He was making himself equal with God.

19Jesus answered, “What I’m about to tell you is true. The Son can do nothing by himself. He can do only what he sees his Father doing. What the Father does, the Son also does. 20This is because the Father loves the Son. The Father shows him everything he does. Yes, and the Father will show the Son even greater works than these. And you will be amazed. 21The Father raises the dead and gives them life. In the same way, the Son gives life to anyone he wants to. 22Also, the Father does not judge anyone. He has given the Son the task of judging. 23Then all people will honor the Son just as they honor the Father. Whoever does not honor the Son does not honor the Father, who sent him.

24“What I’m about to tell you is true. Anyone who hears my word and believes him who sent me has eternal life. They will not be judged. They have crossed over from death to life. 25What I’m about to tell you is true. A time is coming for me to give life. In fact, it has already begun. The dead will hear the voice of the Son of God. Those who hear it will live. 26The Father has life in himself. He has allowed the Son also to have life in himself. 27And the Father has given him the authority to judge. This is because he is the Son of Man.

28“Do not be amazed at this. A time is coming when all who are in their graves will hear his voice. 29They will all come out of their graves. People who have done what is good will rise and live again. People who have done what is evil will rise and be found guilty. 30I can do nothing by myself. I judge only as I hear. And my judging is fair. I do not try to please myself. I try to please the one who sent me.

Being a Witness About Jesus

31“If I am a witness about myself, what I say is not true. 32There is someone else who is a witness in my favor. And I know that what he says about me is true.

33“You have sent people to John the Baptist. He has been a witness to the truth. 34I do not accept what a person says. I only talk about what John says so that you can be saved. 35John was like a lamp that burned and gave light. For a while you chose to enjoy his light.

36“What I say about myself is more important than what John says about me. I am doing the works the Father gave me to finish. These works are a witness that the Father has sent me. 37The Father who sent me is himself a witness about me. You have never heard his voice. You have never seen what he really looks like. 38And his word does not live in you. That’s because you do not believe the one he sent. 39You study the Scriptures carefully. You study them because you think they will give you eternal life. The Scriptures you study are a witness about me. 40But you refuse to come to me and receive life.

41“I do not accept praise from human beings. 42But I know you. I know that you do not have love for God in your hearts. 43I have come in my Father’s name, and you do not accept me. But if someone else comes in his own name, you will accept him. 44You accept praise from one another. But you do not seek the praise that comes from the only God. So how can you believe?

45“Do not think I will bring charges against you in front of the Father. Moses is the one who does that. And he is the one you build your hopes on. 46Do you believe Moses? Then you should believe me. He wrote about me. 47But you do not believe what he wrote. So how are you going to believe what I say?”