Ang Pulong Sa Dios

Juan 3

Si Jesus ug si Nicodemo

1May usa ka tawo nga ginganlag Nicodemo. Siya usa sa mga tigdumala sa mga Judio, ug sakop sa pundok sa mga Pariseo. Usa niana ka gabii miadto siya kang Jesus ug miingon kaniya, “Rabbi, nahibalo kami nga ikaw magtutudlo nga pinadala sa Dios, tungod kay walay makahimo sa mga milagro nga sama sa imong gihimo kon wala ang Dios kaniya.” Mitubag si Jesus kaniya, “Sa pagkatinuod, sultihan ko ikaw nga walay tawo nga masakop sa paghari sa Dios[a] gawas kon matawo siya pag-usab.”[b] Nangutana si Nicodemo, “Unsaon man niya pagpakatawo pag-usab kon tigulang na siya? Dili na siya mahimong mosulod pagbalik sa tiyan sa iyang inahan aron magpakatawo pag-usab.” Mitubag si Jesus, “Sa pagkatinuod, sultihan ko ikaw nga walay tawo nga masakop sa paghari sa Dios[c] kon dili siya matawo pinaagi sa tubig ug sa Espiritu Santo. Ang gipanganak pinaagi sa tawo, tawhanon, apan ang gipanganak pinaagi sa gahom sa Espiritu Santo, espirituhanon. Busa ayaw katingala sa akong giingon kanimo nga kinahanglan matawo kamo pag-usab. Mohuros ang hangin bisan asa kini gustong mopaingon. Madungog ta ang iyang paghuros, apan wala kita masayod kon asa kini gikan ug asa kini padulong. Ingon usab niini ang tanan nga gipanganak pinaagi sa Espiritu Santo. Nangutana pag-usab si Nicodemo, “Unsaon pagkahitabo niini?” 10 Mitubag si Jesus, “Inila ka nga magtutudlo sa Israel, apan wala ka masayod niini? 11 Sa pagkatinuod, sultihan ko ikaw nga ang among nahibaloan ug nakita mao ang among gisulti. Apan wala kamo motuo niini. 12 Kon wala gani kamo motuo sa akong gisulti kaninyo mahitungod sa mga ania niining kalibotan, labaw na nga dili kamo motuo kanako kon sultihan ko kamo mahitungod sa mga atua didto sa langit. 13 Ug walay bisan kinsa nga nakaadto sa langit gawas lang kanako nga Anak sa Tawo, kay didto ako gikan.”

14 Midugang si Jesus sa pag-ingon, “Sama sa pagbayaw ni Moises sa halas didto sa kamingawan, ako nga Anak sa Tawo kinahanglan nga ibayaw usab,[d] 15 aron nga ang matag usa nga motuo kanako makaangkon ug kinabuhi nga walay kataposan.”

16 Kay gihigugma gayod sa Dios ang kalibotan, mao nga gihatag niya ang iyang bugtong Anak, aron nga si bisan kinsa nga motuo kaniya dili malaglag kondili makaangkon hinuon ug kinabuhi nga walay kataposan. 17 Kay ang Dios wala magpadala sa iyang Anak dinhi sa kalibotan aron hukman sa silot ang katawhan, kondili aron sa pagluwas sa mga tawo. 18 Busa si bisan kinsa nga motuo kaniya dili pagahukman sa silot, apan si bisan kinsa nga wala motuo kaniya nahukman na tungod kay wala siya motuo sa bugtong nga Anak sa Dios.[e] 19 Silotan sila tungod kay mianhi siya dinhi sa kalibotan isip suga,[f] apan gipalabi pa sa mga tawo ang pagpabilin sa kangitngit kaysa moduol kaniya nga naghatag sa kahayag, tungod kay daotan ang ilang binuhatan. 20 Ang tawo nga daotan ug binuhatan dili gusto sa kahayag. Maglikay pa gani siya sa kahayag kay mahadlok siya nga mabutyag ang iyang daotang binuhatan. 21 Apan ang tawo nga nagabuhat sumala sa kamatuoran nagapaduol sa kahayag, aron mabutyag nga ang iyang maayong binuhatan nahimo niya pinaagi sa tabang sa Dios.

Si Jesus ug si Juan

22 Pagkahuman niadto, miadto si Jesus ug ang iyang mga sumusunod sa lalawigan sa Judea. Nagpabilin siya didto uban kanila ug nangbautismo. 23 Nangbautismo usab si Juan didto sa Enon, duol sa Salem, kay daghan ang tubig didto, ug nangadto kaniya ang mga tawo aron magpabautismo. 24 (Wala pa niadto mabilanggo si Juan.)

25 Karon ang uban sa mga sumusunod ni Juan ug ang usa ka Judio naglantugi mahitungod sa bautismo. 26 Nangadto sila kang Juan ug nag-ingon, “Magtutudlo, nahinumdoman mo ba kadtong tawo nga kauban mo kaniadto sa tabok sa Suba sa Jordan, nga imong gipaila sa mga tawo? Nangbautismo na siya karon ug halos ang tanan nga mga tawo nangadto na kaniya!” 27 Mitubag si Juan, “Wala gayoy mahimo ang tawo kon kini dili kabubut-on sa Dios. 28 Kamo mismo makapamatuod nga nag-ingon ako nga dili ako ang Cristo, kondili gipadala lang ako sa Dios una kaniya aron pagbalita nga siya moabot na. 29 Sama ba kon may kasal: ang pangasaw-onon alang lang gayod sa pamanhonon, ug ang higala sa pamanhonon nga nagatambong ug nagahulat, malipay kon madungog niya nga anaa na ang pamanhonon. Sama usab kanako karon, nalipay gayod ako nga ang mga tawo nangadto na kang Jesus. 30 kinahanglan magdugang pa gayod ang pagkabantogan ni Jesus, ug ako angay na nga hikalimtan.”

Ang Gikan sa Langit

31 Ang Cristo gikan sa langit, busa labaw siya sa tanan. Taga-dinhi kita sa kalibotan ug ang atong gipanghisgotan mao lang gayod ang dinhi sa kalibotan. Apan siya nga gikan sa langit labaw sa tanan. 32-33 Nagasugilon siya mahitungod sa iyang nakita ug nadungog sa langit, apan gamay lang gayod ang nagatuo sa iyang gisulti. Apan ang mga nagatuo nagapamatuod nga ang gisulti sa Dios tinuod. 34 Kay si Cristo nga gipadala sa Dios dinhi sa kalibotan nagasulti kanato kon unsa ang ginasulti sa Dios kaniya, tungod kay walay kinutoban ang paghatag sa Dios kaniya sa Espiritu Santo. 35 Ginahigugma sa Amahan ang iyang Anak ug gitugyan niya kaniya ang tanan. 36 Ang motuo sa Anak sa Dios may kinabuhi nga walay kataposan. Apan ang dili motuman sa Anak sa Dios dili gayod makaangkon sa kinabuhi nga walay kataposan; magapabilin hinuon ang kaligutgot sa Dios kaniya.

Notas al pie

  1. Juan 3:3 masakop sa paghari sa Dios: Sa literal, makakita sa gingharian sa Dios.
  2. Juan 3:3 matawo siya pag-usab: o kaha, matawo siya gikan sa ibabaw.
  3. Juan 3:5 masakop sa paghari sa Dios: Sa literal, makasulod sa gingharian sa Dios.
  4. Juan 3:14 ibayaw usab: Sa Numeros 21:8-9, naghimo si Moises ug halas nga bronsi, gihigot niya kini sa kahoy nga taas ug gibandira. Si bisan kinsa nga gipaak sa halas mamaayo kon motutok niining halas nga bronsi.
  5. Juan 3:18 3:18 sa bugtong nga Anak sa Dios: Sa literal, sa ngalan sa bugtong nga Anak sa Dios.
  6. Juan 3:19 isip suga buot ipasabot, aron maghatag ug kahayag sa mga hunahuna sa mga tawo.

The Message

John 3

Born from Above

11-2 There was a man of the Pharisee sect, Nicodemus, a prominent leader among the Jews. Late one night he visited Jesus and said, “Rabbi, we all know you’re a teacher straight from God. No one could do all the God-pointing, God-revealing acts you do if God weren’t in on it.”

Jesus said, “You’re absolutely right. Take it from me: Unless a person is born from above, it’s not possible to see what I’m pointing to—to God’s kingdom.”

“How can anyone,” said Nicodemus, “be born who has already been born and grown up? You can’t re-enter your mother’s womb and be born again. What are you saying with this ‘born-from-above’ talk?”

5-6 Jesus said, “You’re not listening. Let me say it again. Unless a person submits to this original creation—the ‘wind-hovering-over-the-water’ creation, the invisible moving the visible, a baptism into a new life—it’s not possible to enter God’s kingdom. When you look at a baby, it’s just that: a body you can look at and touch. But the person who takes shape within is formed by something you can’t see and touch—the Spirit—and becomes a living spirit.

7-8 “So don’t be so surprised when I tell you that you have to be ‘born from above’—out of this world, so to speak. You know well enough how the wind blows this way and that. You hear it rustling through the trees, but you have no idea where it comes from or where it’s headed next. That’s the way it is with everyone ‘born from above’ by the wind of God, the Spirit of God.”

Nicodemus asked, “What do you mean by this? How does this happen?”

10-12 Jesus said, “You’re a respected teacher of Israel and you don’t know these basics? Listen carefully. I’m speaking sober truth to you. I speak only of what I know by experience; I give witness only to what I have seen with my own eyes. There is nothing secondhand here, no hearsay. Yet instead of facing the evidence and accepting it, you procrastinate with questions. If I tell you things that are plain as the hand before your face and you don’t believe me, what use is there in telling you of things you can’t see, the things of God?

13-15 “No one has ever gone up into the presence of God except the One who came down from that Presence, the Son of Man. In the same way that Moses lifted the serpent in the desert so people could have something to see and then believe, it is necessary for the Son of Man to be lifted up—and everyone who looks up to him, trusting and expectant, will gain a real life, eternal life.

16-18 “This is how much God loved the world: He gave his Son, his one and only Son. And this is why: so that no one need be destroyed; by believing in him, anyone can have a whole and lasting life. God didn’t go to all the trouble of sending his Son merely to point an accusing finger, telling the world how bad it was. He came to help, to put the world right again. Anyone who trusts in him is acquitted; anyone who refuses to trust him has long since been under the death sentence without knowing it. And why? Because of that person’s failure to believe in the one-of-a-kind Son of God when introduced to him.

19-21 “This is the crisis we’re in: God-light streamed into the world, but men and women everywhere ran for the darkness. They went for the darkness because they were not really interested in pleasing God. Everyone who makes a practice of doing evil, addicted to denial and illusion, hates God-light and won’t come near it, fearing a painful exposure. But anyone working and living in truth and reality welcomes God-light so the work can be seen for the God-work it is.”

The Bridegroom’s Friend

22-26 After this conversation, Jesus went on with his disciples into the Judean countryside and relaxed with them there. He was also baptizing. At the same time, John was baptizing over at Aenon near Salim, where water was abundant. This was before John was thrown into jail. John’s disciples got into an argument with the establishment Jews over the nature of baptism. They came to John and said, “Rabbi, you know the one who was with you on the other side of the Jordan? The one you authorized with your witness? Well, he’s now competing with us. He’s baptizing, too, and everyone’s going to him instead of us.”

27-29 John answered, “It’s not possible for a person to succeed—I’m talking about eternal success—without heaven’s help. You yourselves were there when I made it public that I was not the Messiah but simply the one sent ahead of him to get things ready. The one who gets the bride is, by definition, the bridegroom. And the bridegroom’s friend, his ‘best man’—that’s me—in place at his side where he can hear every word, is genuinely happy. How could he be jealous when he knows that the wedding is finished and the marriage is off to a good start?

29-30 “That’s why my cup is running over. This is the assigned moment for him to move into the center, while I slip off to the sidelines.

31-33 “The One who comes from above is head and shoulders over other messengers from God. The earthborn is earthbound and speaks earth language; the heavenborn is in a league of his own. He sets out the evidence of what he saw and heard in heaven. No one wants to deal with these facts. But anyone who examines this evidence will come to stake his life on this: that God himself is the truth.

34-36 “The One that God sent speaks God’s words. And don’t think he rations out the Spirit in bits and pieces. The Father loves the Son extravagantly. He turned everything over to him so he could give it away—a lavish distribution of gifts. That is why whoever accepts and trusts the Son gets in on everything, life complete and forever! And that is also why the person who avoids and distrusts the Son is in the dark and doesn’t see life. All he experiences of God is darkness, and an angry darkness at that.”