Ang Pulong Sa Dios

Juan 20

Ang Pagkabanhaw ni Jesus

1Sayo sa adlawng Dominggo, ngitngit pa, miadto si Maria nga taga-Magdala didto sa lubnganan. Pag-abot niya didto, nakita niya nga ang gisampong nga bato wala na didto sa baba sa lubnganan. Busa midagan siya paingon kang Simon Pedro ug sa sumusunod nga gimahal ni Jesus. Pag-abot niya didto kanila miingon siya, “Gikuha nila sa lubnganan ang Ginoo, ug wala kami masayod kon asa nila siya gibutang!” Busa miadto si Pedro ug kadtong sumusunod didto sa lubnganan. Nanagan silang duha, apan mas kusog modagan ang usa kay kang Pedro. Busa una siya nga nakaabot sa lubnganan. Pag-abot niya didto miduko siya ug milili, ug nakita niya ang mga panaptong puti, apan wala siya mosulod. Pagkataudtaod miabot usab si Simon Pedro, ug milahos siyag sulod sa lubnganan. Nakita niya ang mga panapton ug ang panyo nga giputos sa ulo ni Jesus. Napilo na ang panyo sa usa ka lugar nga nalain sa mga panapton. 8-9 Misulod usab dayon ang sumusunod nga unang miabot, ug nakita usab niya ang mga butang sa sulod. Bisan wala pa sila makasabot sa giingon sa Kasulatan nga kinahanglan mabanhaw si Jesus, nagtuo siya nga nabanhaw si Jesus. 10 Ug mipauli dayon ang duha ka sumusunod.

Nagpakita si Jesus kang Maria nga taga-Magdala

11 Si Maria nagatindog pa didto sa gawas sa lubnganan nga nagahilak. Samtang naghilak siya, miduko siya ug milili sa sulod sa lubnganan. 12 Nakita niya nga may duha ka anghel didto sa sulod nga nagbisti ug puti. Didto sila nanglingkod sa gibutangan sa patay nga lawas ni Jesus. Ang usa dapit sa may ulohan ug ang usa dapit sa may tiilan. 13 Gipangutana sa mga anghel si Maria, “Nganong nagahilak ka?” Mitubag si Maria, “Tungod kay may nagkuha sa patay nga lawas sa akong Ginoo ug wala ako masayod kon asa nila gibutang!” 14 Pagkahuman niyag sulti niadto, miliso dayon siya ug nakita niya si Jesus nga nagatindog, apan wala niya mailhi nga si Jesus diay kadto. 15 Nangutana si Jesus kaniya, “Nganong nagahilak ka? Kinsa ba ang imong gipangita?” Abi ni Maria nga ang tig-atiman kadto sa mga tanom didto. Busa miingon siya, “Kon ikaw ang nagkuha kaniya, sultihi ako kon asa mo siya gibutang, kay kuhaon ko siya.” 16 Miingon si Jesus kaniya, “Maria!” Miatubang si Maria kang Jesus, ug miingon sa Hebreo nga pinulongan, “Rabboni!” (nga ang buot ipasabot, “Magtutudlo.”) 17 Miingon si Jesus kaniya, “Ayaw pagkupot kanako, kay wala pa ako makakayab ngadto sa Amahan. Adtoi hinuon ang akong mga igsoon ug sultihi sila nga mokayab na ako ngadto sa akong Amahan ug Amahan usab ninyo, sa akong Dios ug Dios usab ninyo.” 18 Busa miadto si Maria nga taga-Magdala sa mga sumusunod ni Jesus ug gisultihan niya sila nga nakita niya ang Ginoo, ug gisulti niya kanila ang gitugon ni Jesus.

Nagpakita si Jesus sa Iyang mga Sumusunod

19 Sa dihang kilomkilom na niadtong Dominggoha, nagtigom sa usa ka balay ang mga sumusunod. Ug tungod sa ilang kahadlok sa kadagkoan sa mga Judio, gitrangkahan nila ang mga pultahan sa balay nga ilang tigomanan. Miabot si Jesus ug mitindog didto sa ilang taliwala. Miingon siya, “Ang kalinaw maanaa kaninyo.” 20 Pagkahuman niyag sulti niini, iyang gipakita kanila ang mga samad sa iyang mga kamot ug kilid. Ug nalipay gayod ang mga sumusunod sa dihang nakita nila ang Ginoo. 21 Ug miingon pag-usab si Jesus kanila, “Ang kalinaw maanaa kaninyo. Ingon nga ang Amahan nagpadala kanako, ako magapadala usab kaninyo.” 22 Gihuypan dayon niya sila ug miingon, “Dawata ninyo ang Espiritu Santo. 23 Kon pasayloon ninyo si bisan kinsa sa ilang mga sala, gipasaylo na sila sa Dios. Apan kon dili ninyo pasayloon, wala sila pasayloa sa Dios.

Nagduhaduha si Tomas

24 Si Tomas nga gitawag nga Kaluha, nga usa usab sa dose ka mga apostoles, wala didto sa pag-abot ni Jesus. 25 Busa gisultihan siya sa iyang kauban nga mga sumusunod nga nakita nila ang Ginoo. Apan miingon si Tomas kanila, “Gawas kon makita ko ang agi sa lansang sa iyang mga kamot, ug masulod ko ang akong tudlo sa iyang mga samad, ug masulod ko ang akong kamot sa samad sa iyang kilid, dili gayod ako motuo.”

26 Paglabay sa usa ka semana, nagtigom pag-usab ang mga sumusunod ni Jesus sa balay nga ilang tigomanan, ug kauban na nila si Tomas. Gitrangkahan nila ang mga pultahan sa balay, apan misulod na usab si Jesus ug mitindog didto sa ilang taliwala. Miingon siya kanila, “Ang kalinaw maanaa kaninyo.” 27 Dayon miingon siya kang Tomas, “Tomas, dali, tan-awa ang akong mga kamot ug isulod ang imong tudlo sa akong mga samad. Isulod usab ang imong kamot sa samad sa akong kilid. Ayaw na pagduhaduha, tuo na hinuon.” 28 Miingon si Tomas kang Jesus, “Ginoo ko ug Dios ko!” 29 Miingon dayon si Jesus kaniya, “Motuo ka na ba karon kay nakita mo na ako? Bulahan ang mga tawo nga nagatuo kanako bisan wala nila ako makita.”

Ang Katuyoan Niini nga Libro

30 Daghan pa gayod nga mga milagro ang gipangbuhat ni Jesus nga nasaksihan mismo sa iyang mga sumusunod nga wala masulat niining libroha. 31 Apan ang mga nahisulat dinhi gisulat aron motuo kamo nga si Jesus mao ang Cristo, ang Anak sa Dios. Ug kon motuo kamo kaniya may kinabuhi kamo nga walay kataposan.

O Livro

João 20

O túmulo vazio

11/2 Na madrugada de domingo, fazendo ainda escuro, Maria Madalena foi ao túmulo e viu que a pedra tinha sido afastada da entrada. Correu logo a buscar Simão Pedro e o outro discípulo, a quem Jesus tinha muita afeição, e disse: “Levaram o corpo do Senhor e não sei onde o puseram!”

3/5 Pedro e o companheiro correram ao túmulo a ver. O companheiro, mais veloz que Pedro, chegou primeiro, e, baixando­se, viu o lençol pousado. Mas não entrou. 6/7 Depois, chegou Simão Pedro e entrou no túmulo, reparando também no lençol ali caído, enquanto que a ligadura que cobrira a cabeça de Jesus se encontrava dobrada a um canto. 8/10 Então, também o outro discípulo entrou e ficou convencido, porque até ali não se tinham apercebido de que as Escrituras diziam que ele tornaria a viver. E voltaram para casa.

Jesus aparece a Maria Madalena

11/12 Maria regressou ao túmulo, ficando do lado de fora a chorar. Enquanto chorava, espreitou para dentro e viu dois anjos vestidos de branco, sentados à cabeceira e aos pés do local onde estivera o corpo de Jesus. 13 “Porque choras?”, perguntaram­lhe os anjos.

“Porque levaram o meu Senhor e não sei onde o puseram.”

14 Então reparou que alguém estava atrás de si. Era Jesus, mas não o reconheceu.

15 “Porque choras?”, perguntou ele. “Quem procuras?”

Ela pensava que fosse o jardineiro: “Se foste tu que o levaste, mostra­me onde o puseste que eu vou buscá­lo.”

16 “Maria!”, disse Jesus.

Ela voltou­se para ele: “Raboni!”, que quer dizer: Meu Mestre.

17 “Não me toques”, disse Jesus, “porque ainda não subi para meu Pai. Mas vai ter com os meus irmãos e diz­lhes que subo para meu Pai e vosso Pai, meu Deus e vosso Deus.”

18 Maria Madalena procurou os discípulos e disse­lhes: “Vi o Senhor!”, dando­lhes em seguida o recado.

Jesus aparece aos discípulos

19 Naquela noite, encontravam­se os discípulos reunidos à porta fechada, com medo dos judeus, quando surgiu Jesus no meio deles dizendo: “A paz seja convosco!” 20 Depois de os saudar, mostrou­lhes as mãos e o lado. E qual não foi a alegria deles ao verem o Senhor! 21/23 Ele tornou a falar­lhes: “A paz seja convosco. Assim como o Pai me enviou, também eu vos envio.” E, soprando sobre eles, acrescentou: “Recebam o Espírito Santo. Se perdoarem a alguém os seus pecados, perdoados ficam. Se se recusarem a perdoá­los, ficarão por perdoar.”

Jesus aparece a Tomé

24/25 Um dos discípulos, Tomé (o Gémeo), não se encontrava ali com os outros. Mais tarde quando teimaram com ele dizendo: “Vimos o Senhor”, ele replicou, “Não acredito, a não ser que veja as feridas dos pregos nas suas mãos, ponha os dedos nelas, e toque com a minha mão na sua ferida do lado.”

26/27 Passados oito dias, os discípulos estavam outra vez juntos, e nessa ocasião encontrava­se Tomé também presente. As portas estavam fechadas mas, tal como antes, Jesus apareceu no meio deles e disse: “Paz seja convosco!” Depois disse a Tomé: “Mete o dedo nas feridas das minhas mãos, e a mão no meu lado. Não continues descrente. Acredita!”

28 “Meu Senhor e meu Deus!”, exclamou Tomé.

29 Então Jesus observou­lhe: “Crês porque me viste, mas benditos os que não me viram e, mesmo assim, crêem.”

30/31 Os discípulos de Jesus viram­no realizar muitos mais milagres do que os registados neste livro. Mas estes vêm aqui descritos para que creiam que ele é o Messias, o Filho de Deus, e para que, crendo nele, tenham vida em seu nome.