Ang Pulong Sa Dios

Hosea 14:1-9

Nagpakilooy si Hosea sa mga Taga-Israel

1Miingon si Hosea, “Mga taga-Israel, balik kamo sa Ginoo nga inyong Dios, kay nalaglag kamo tungod sa inyong mga sala. 2Balik kamo sa Ginoo ug ingna siya, ‘Ginoo, pasayloa kami sa tanan namong mga sala ug dawata kami sumala sa imong kaayo, aron nga makahalad kami kanimo ug mga pagdayeg gikan sa among mga baba. 3Dili na kami mangayo ug tabang sa Asiria ug dili na kami mosalig sa mga kabayo nga alang sa gira. Dili na usab namo tawgon nga among dios ang among hinimo. Kay gikaloy-an mo kami nga sama sa mga ilo.’ ”

4Miingon ang Ginoo, “Ayohon ko ang akong mga katawhan gikan sa ilang pagkamalapason, ug higugmaon ko sila sa hingpit, kay nawala na ang akong kasuko kanila. 5Panalanginan ko ang mga taga-Israel; mahisama ako sa yamog nga mobisbis sa mga tanom. Mouswag sila nga daw liryo nga nagapamulak. Molig-on sila sama sa mga kahoyng sedro sa Lebanon nga lawom ug mga gamot. 6Modaghan sila sama sa mga sanga nga nanalingsing. Mahimo silang bantogan sama sa matahom nga kahoyng olibo ug sa mahumot nga kahoyng sedro sa Lebanon. 7Mopuyo sila pag-usab ilalom sa akong pagpanalipod. Modaghan sila ug mouswag sama sa lugas, ug sa ubas nga nagapamulak. Ug mahimo silang bantogan sama sa bino sa Lebanon.

8“Mga taga-Israel,14:8 Israel: sa Hebreo, Efraim. Tan-awa usab ang 4:17. ayaw na kamo pagdangop pa sa mga dios-dios. Tubagon ko ang inyong mga pag-ampo ug atimanon ko kamo. Sama ako sa labong nga kahoy nga sipres, nga kanunayng berde. Ako ang nagapauswag kaninyo.14:8 nagapauswag kaninyo: o, nagahatag sa inyong mga kinahanglanon.

Kataposan nga Tambag

9Hinaut nga ang mga maalamon mosabot sa mga nahisulat dinhi. Husto gayod ang mga pamaagi sa Ginoo ug ginasunod kini sa mga matarong, apan mahimo kining kapandolan sa mga malapason.

Bibelen på hverdagsdansk

Hoseasʼ Bog 14:1-10

Syndserkendelse fører til genoprettelse

1Samarias folk må tage deres straf, for de har gjort oprør imod Gud. De skal alle tilintetgøres af den hær, som vil invadere landet. Deres småbørn bliver knust mod jorden, og deres gravide kvinder får maven skåret op.

2Israel, vend tilbage til Herren, din Gud, for din synd gjorde, at du faldt. 3Vend tilbage til Gud og sig: „Herre, tilgiv os vores synder! Vær barmhjertig og tag os til nåde, så vi kan bringe dig lovprisningsofre. 4Assyrien kan ikke frelse os, stridsheste kan ikke redde os. Aldrig mere vil vi søge hjælp hos de afguder, vi selv har lavet. Kun hos dig møder den forældreløse barmhjertighed.”

5Herren svarer: „Jeg vil helbrede dig for din tendens til frafald, og jeg vil elske dig af hele mit hjerte, for min vrede er forbi. 6Jeg vil bringe Israel fornyelse som duggen, der forfrisker jorden. De skal blomstre som liljer og skyde dybe rødder som Libanons cedertræer. 7Hele tiden kommer der friske skud, så de kan vokse sig store som oliventræer og dufte som Libanons cederskove. 8Folket skal vende tilbage til et frodigt land og dyrke korn igen. De skal blomstre som vinstokken med en vellugt, der overgår Libanons vingårde.

9Efraim, hold dig langt væk fra afguderne! Det er mig, der svarer på dine bønner og hjælper dig. Jeg er som en stedsegrøn cypres, og jeg vil sørge for alle dine fornødenheder.”

10De vise vil forstå dette budskab. De kloge vil erkende sandheden i det. Herren gør altid det rigtige, og et godt menneske retter sig efter hans ord. Men syndere snubler og falder, fordi de nægter at tro ham.