Amplified Bible

Psalm 90

Book Four

God’s Eternity and Man’s Transitoriness.

A Prayer of Moses the man of God.

1Lord, You have been our dwelling place [our refuge, our sanctuary, our stability] in all generations.

Before the mountains were born
Or before You had given birth to the earth and the world,
Even from everlasting to everlasting, You are [the eternal] God.


You turn man back to dust,
And say, “Return [to the earth], O children of [mortal] men!”

For a [a]thousand years in Your sight
Are like yesterday when it is past,
Or as a watch in the night.

You have swept them away like a flood, they fall asleep [forgotten as soon as they are gone];
In the morning they are like grass which grows anew—

In the morning it flourishes and springs up;
In the evening it wilts and withers away.


For we have been consumed by Your anger
And by Your wrath we have been terrified.

You have placed our wickedness before you,
Our secret sins [which we tried to conceal, You have placed] in the [revealing] light of Your presence.

For all our days pass away in Your wrath;
We have finished our years like a whispered sigh.
10 
The days of our life are [b]seventy years—
Or even, if because of strength, eighty years;
Yet their pride [in additional years] is only labor and sorrow,
For it is soon gone and we fly away.
11 
Who understands the power of Your anger? [Who connects this brevity of life among us with Your judgment of sin?]
And Your wrath, [who connects it] with the [reverent] fear that is due You?
12 
So teach us to number our days,
That we may cultivate and bring to You a heart of wisdom.

13 
Turn, O Lord [from Your fierce anger]; how long will it be?
Be compassionate toward Your servants—revoke Your sentence.
14 
O satisfy us with Your lovingkindness in the morning [now, before we grow older],
That we may rejoice and be glad all our days.
15 
Make us glad in proportion to the days You have afflicted us,
And the years we have suffered evil.
16 
Let Your work [the signs of Your power] be revealed to Your servants
And Your [glorious] majesty to their children.
17 
And let the [gracious] favor of the Lord our God be on us;
Confirm for us the work of our hands—
Yes, confirm the work of our hands.

Notas al pie

  1. Psalm 90:4 This was understood by the ancient rabbis to mean that a “thousand years” are literally only one day in God’s reckoning, and Peter seems to confirm the idea in 2 Pet 3:8.
  2. Psalm 90:10 This psalm is credited to Moses, who is interceding with God to remove the curse which made it necessary for every Israelite over twenty years of age (when they rebelled against God at Kadesh-barnea) to die before reaching the promised land of Canaan (Num 14:26-35). Moses himself lived to be 120 years old, Aaron 123, Miriam several years older, and Joshua 110 years of age; but it is conceivable that Moses considered such longevity the exception. The ancient rabbis taught that by the time of David, 70 was the age of death for an old man and 80 for a vigorous old man.

Thai New Contemporary Bible

สดุดี 90

บรรพ 4

(คำอธิษฐานของโมเสส คนของพระเจ้า)

1ข้าแต่องค์พระผู้เป็นเจ้า พระองค์ทรงเป็นที่พักพิงของข้าพระองค์ทั้งหลาย
ตลอดทุกชั่วอายุ
ก่อนภูเขาถือกำเนิด
ก่อนที่พระองค์จะทรงให้แผ่นดินและโลกเกิดขึ้น
พระองค์ทรงเป็นพระเจ้าตั้งแต่นิรันดร์กาล ตลอดชั่วนิรันดร์กาล

พระองค์ทรงทำให้มนุษย์กลับคืนสู่ธุลีดิน
โดยตรัสว่า “บรรดาบุตรของมนุษย์เอ๋ย จงคืนสู่ธุลีดินเถิด”
เพราะพันปีในสายพระเนตรของพระองค์เป็นเหมือนวันเดียวที่เพิ่งผ่านไป
หรือเหมือนชั่วยามเดียวในเวลากลางคืน
พระองค์ทรงกวาดมนุษย์ไปในความตาย
พวกเขาเป็นเหมือนหญ้าเขียวสดในยามเช้า
แม้รุ่งเช้ามันงอกขึ้นมาใหม่
แต่เมื่อตกเย็นก็เหี่ยวเฉาโรยราไป

ข้าพระองค์ทั้งหลายถูกเผาผลาญโดยพระพิโรธของพระองค์
และอกสั่นขวัญแขวนโดยความกริ้วของพระองค์
พระองค์ทรงตีแผ่ความชั่วช้าต่างๆ ของข้าพระองค์ทั้งหลายต่อหน้าพระองค์
บาปต่างๆ ที่ซ่อนเร้นประจักษ์แจ้งในความสว่างต่อหน้าพระองค์
วันคืนทั้งสิ้นของข้าพระองค์ทั้งหลายหมดไปภายใต้พระพิโรธของพระองค์
ปีเดือนของข้าพระองค์ทั้งหลายจบลงด้วยการครวญคราง
10 ช่วงชีวิตของข้าพระองค์ทั้งหลายคือเจ็ดสิบปี
หรือแปดสิบปีแล้วแต่กำลัง
กระนั้นชั่วชีวิต[a]ก็มีแต่ความเดือดร้อนโศกเศร้า
เพราะไม่ช้าก็ผ่านพ้นและเราก็จากไป
11 ผู้ใดเล่าที่ทราบถึงอานุภาพแห่งพระพิโรธของพระองค์?
เพราะพระพิโรธของพระองค์นั้นใหญ่หลวงพอๆ กับความน่ายำเกรงของพระองค์
12 ขอทรงสอนข้าพระองค์ทั้งหลายให้นับวันคืนของตน
เพื่อจะได้มีจิตใจที่กอปรด้วยสติปัญญา

13 ข้าแต่องค์พระผู้เป็นเจ้า! ขอทรงกรุณาเถิด จะเป็นอย่างนี้ไปอีกนานสักเท่าใด?
ขอทรงเอ็นดูสงสารบรรดาผู้รับใช้ของพระองค์
14 ขอให้ข้าพระองค์ทั้งหลายอิ่มเอมด้วยความรักมั่นคงของพระองค์ในยามเช้า
เพื่อข้าพระองค์ทั้งหลายจะร้องเพลงด้วยความชื่นชมยินดีและปลื้มปีติตลอดชั่วชีวิต
15 โปรดประทานวันเวลาอันผาสุกยืนยาว
ชดเชยกับปีเดือนที่พระองค์ได้ทรงให้ข้าพระองค์ทั้งหลายทุกข์โศก
16 ขอทรงสำแดงพระราชกิจของพระองค์แก่ผู้รับใช้ของพระองค์
สำแดงพระบารมีของพระองค์แก่บรรดาลูกหลานของพวกเขา

17 ขอให้ความโปรดปราน[b]ขององค์พระผู้เป็นเจ้า พระเจ้าของข้าพระองค์ทั้งหลายอยู่เหนือข้าพระองค์ทั้งหลาย
ขอทรงสถาปนาการงานที่มือของข้าพระองค์ทั้งหลายทำเถิดพระเจ้าข้า
ขอทรงสถาปนาการงานที่มือของข้าพระองค์ทั้งหลายทำ

Notas al pie

  1. 90:10 หรือแม้แต่เวลาที่ดีที่สุดของเขา
  2. 90:17 หรือความงาม