Amplified Bible

Psalm 49

The Folly of Trusting in Riches.

To the Chief Musician. A Psalm of the sons of Korah.

1Hear this, all peoples;
Listen carefully, all inhabitants of the world,

Both low and high,
Rich and poor together:

My mouth will speak wisdom,
And the meditation of my heart will be understanding.

I will incline my ear and consent to a proverb;
On the lyre I will unfold my riddle.

Why should I fear in the days of evil,
When the wickedness of those who would betray me surrounds me [on every side],

Even those who trust in and rely on their wealth
And boast of the abundance of their riches?

None of them can by any means redeem [either himself or] his brother,
Nor give to God a ransom for him—

For the ransom of his soul is too costly,
And he should cease trying forever—

So that he should live on eternally,
That he should never see the pit (grave) and undergo decay.

For he sees that even wise men die;
The fool and the stupid alike perish
And leave their wealth to others.
Their inward thought is that their houses will continue forever,
And their dwelling places to all generations;
They have named their lands after their own names [ignoring God].
But man, with all his [self] honor and pomp, will not endure;
He is like the beasts that perish.

This is the fate of those who are foolishly confident,
And of those after them who approve [and are influenced by] their words. Selah.
Like sheep they are appointed for Sheol (the nether world, the place of the dead);
Death will be their shepherd;
And the upright shall rule over them in the morning,
And their form and beauty shall [a]be for Sheol to consume,
So that they have no dwelling [on earth].
But God will redeem my life from the power of Sheol,
For He will receive me. Selah.

Be not afraid when [an ungodly] man becomes rich,
When the wealth and glory of his house are increased;
For when he dies he will carry nothing away;
His glory will not descend after him.
Though while he lives he counts himself happy and prosperous—
And though people praise you when you do well for yourself—
He shall go to the generation of his fathers;
They shall never again see the light.
A man [who is held] in honor,
Yet who lacks [spiritual] understanding and a teachable heart, is like the beasts that perish.

Notas al pie

  1. Psalm 49:14 The ancient rabbis read this as “will wear out Sheol,” which also matches the Hebrew, and interpreted it as referring to unending punishment, i.e. punishment even outlasting Gehinnom (hell).

Ang Pulong Sang Dios

Salmo 49

Ang Kabuangan sang Pagsalig sa Manggad

1Magpamati kamo, tanan kamo nga mga katawhan nga nagapuyo diri sa kalibutan,
dungganon man ukon kubos, manggaranon man ukon imol.
Magahambal ako nga may kaalam kag magahunahuna ako sing mga mapuslanon.
Mamati ako sang mga hulubaton kag isaysay ko ang ila kahulugan samtang ginatukar ko ang arpa.

Wala ako mahadlok kon mag-abot ang katalagman,
kon libutan ako sang malaot kag dayaon nga mga tawo
nga nagasalig kag nagapabugal sa ila manggad.
Ang isa ka tawo indi gid makasarang sa pagbayad sa Dios para sa kabuhi sang iban ukon para sa iya kabuhi.
Tungod kay puwerte kamahal sang kabuhi;
wala gid sing bayad nga makaigo
agod mabuhi ang tawo sa wala sing katapusan kag indi na mapatay.
10 Kay makita sang tanan nga bisan ang mga maalam nagakalamatay, amo man ang mga buang-buang kag mga balingag.
Kag kon mapatay na sila ibilin lang nila ang ila manggad sa iban.
11 Ang ila lulubngan[a] amo ang ila mangin balay sa wala sing katapusan.
Dira sila magaestar hasta san-o bisan nga may ginapanag-iyahan sila nga mga duta.
12 Bisan nga manggaranon pa ang tawo, mapatay lang siya gihapon pareho sa mga sapat.
13 Amo ini ang dangatan sang mga tawo nga nagasalig sa ila kaugalingon,
kag amo man ang dangatan sang mga nagasunod kag nagapati sa ila ginasiling.
14 Napat-od na nga mapatay sila pareho sa mga karnero.
Kag ang kamatayon amo ang magatuytoy sa ila sa lulubngan[b]
pareho sa manugbantay nga nagatuytoy sa mga karnero.
(Sa adlaw sang pagluwas sang Dios,[c] magagahom sa ila ang mga nagakabuhi sing husto.)
Ang ila mga bangkay magakaladunot.
Ang lulubngan amo ang ila mangin elistaran.[d]
15 Pero ako luwason sang Dios sa gahom sang kamatayon, kay kuhaon niya ako.

16 Indi ka magkatublag[e] kon ang iban nagamanggaranon,
kon ang manggad sang ila pamilya nagadugang pa gid.
17 Kay indi nila ina madala kon mapatay sila;
ang ila manggad indi nila madala sa lulubngan.
18 Bisan pa sa ila nga pagkabuhi ginakabig nila ang ila kaugalingon nga ginpakamaayo sang Dios,
kag ginadayaw sila sang mga tawo tungod kay mainuswagon sila,
19 isimpon man sila gihapon sa ila mga katigulangan nga nagkalamatay na,
didto sa lugar nga indi nila makita ang kasanag.
20 Ang manggaranon nga tawo nga wala sing paghangop sa kamatuoran mapatay pareho sa mga sapat.

Notas al pie

  1. 49:11 lulubngan: Amo ini sa Septuagint kag sa Syriac. Sa Hebreo, hunahuna.
  2. 49:14 lulubngan: ukon, lugar sang mga patay.
  3. 49:14 Sa adlaw sang pagluwas sang Dios: sa literal, Sa kaagahon.
  4. 49:14 Ang lulubngan… elistaran: ukon, sa lulubngan nga malayo sa ila elistaran.
  5. 49:16 magkatublag: ukon, mahisa.