Amplified Bible

Psalm 119

Meditations and Prayers Relating to the Law of God.


1How blessed and favored by God are those whose way is blameless [those with personal integrity, the upright, the guileless],
Who walk in the law [and who are guided by the precepts and revealed will] of the Lord.

Blessed and favored by God are those who keep His testimonies,
And who [consistently] seek Him and long for Him with all their heart.

They do no unrighteousness;
They walk in His ways.

You have ordained Your precepts,
That we should follow them with [careful] diligence.

Oh, that my ways may be established
To observe and keep Your statutes [obediently accepting and honoring them]!

Then I will not be ashamed
When I look [with respect] to all Your commandments [as my guide].

I will give thanks to You with an upright heart,
When I learn [through discipline] Your righteous judgments [for my transgressions].

I shall keep Your statutes;
Do not utterly abandon me [when I fail].


How can a young man keep his way pure?
By keeping watch [on himself] according to Your word [conforming his life to Your precepts].
With all my heart I have sought You, [inquiring of You and longing for You];
Do not let me wander from Your commandments [neither through ignorance nor by willful disobedience].
Your word I have treasured and stored in my heart,
That I may not sin against You.
Blessed and reverently praised are You, O Lord;
Teach me Your statutes.
With my lips I have told of
All the ordinances of Your mouth.
I have rejoiced in the way of Your testimonies,
As much as in all riches.
I will meditate on Your precepts
And [thoughtfully] regard Your ways [the path of life established by Your precepts].
I will delight in Your statutes;
I will not forget Your word.


Deal bountifully with Your servant,
That I may live and keep Your word [treasuring it and being guided by it day by day].
Open my eyes [to spiritual truth] so that I may behold
Wonderful things from Your law.
I am a stranger on the earth;
Do not hide Your commandments from me.
My soul is crushed with longing
For Your ordinances at all times.
You rebuke the presumptuous and arrogant, the cursed ones,
Who wander from Your commandments.
Take reproach and contempt away from me,
For I observe Your testimonies.
Even though princes sit and talk to one another against me,
Your servant meditates on Your statutes.
Your testimonies also are my delight
And my counselors.


My earthly life clings to the dust;
Revive and refresh me according to Your word.
I have told of my ways, and You have answered me;
Teach me Your statutes.
Make me understand the way of Your precepts,
So that I will meditate (focus my thoughts) on Your wonderful works.
My soul dissolves because of grief;
Renew and strengthen me according to [the promises of] Your word.
Remove from me the way of falsehood and unfaithfulness,
And graciously grant me Your law.
I have chosen the faithful way;
I have placed Your ordinances before me.
I cling tightly to Your testimonies;
O Lord, do not put me to shame!
I will run the way of Your commandments [with purpose],
For You will give me a heart that is willing.


Teach me, O Lord, the way of Your statutes,
And I will [steadfastly] observe it to the end.
Give me understanding [a teachable heart and the ability to learn], that I may keep Your law;
And observe it with all my heart.
Make me walk in the path of Your commandments,
For I delight in it.
Incline my heart to Your testimonies
And not to dishonest gain and envy.
Turn my eyes away from vanity [all those worldly, meaningless things that distract—let Your priorities be mine],
And restore me [with renewed energy] in Your ways.
Establish Your word and confirm Your promise to Your servant,
As that which produces [awe-inspired] reverence for You.
Turn away my reproach which I dread,
For Your ordinances are good.
I long for Your precepts;
Renew me through Your righteousness.


May Your lovingkindness also come to me, O Lord,
Your salvation according to Your promise;
So I will have an answer for the one who taunts me,
For I trust [completely] in Your word [and its reliability].
And do not take the word of truth utterly out of my mouth,
For I wait for Your ordinances.
I will keep Your law continually,
Forever and ever [writing Your precepts on my heart].
And I will walk at liberty,
For I seek and deeply long for Your precepts.
I will also speak of Your testimonies before kings
And shall not be ashamed.
For I shall delight in Your commandments,
Which I love.
And I shall lift up my hands to Your commandments,
Which I love;
And I will meditate on Your statutes.


Remember [always] the word and promise to Your servant,
In which You have made me hope.
This is my comfort in my affliction,
That Your word has revived me and given me life.
The arrogant utterly ridicule me,
Yet I do not turn away from Your law.
I have remembered [carefully] Your ancient ordinances, O Lord,
And I have taken comfort.
Burning indignation has seized me because of the wicked,
Who [b]reject Your law.
Your statutes are my songs
In the house of my pilgrimage.
O Lord, I remember Your name in the night,
And keep Your law.
This has become mine [as the gift of Your grace],
That I observe Your precepts [accepting them with loving obedience].


The Lord is my portion;
I have promised to keep Your words.
I sought Your favor with all my heart;
Be merciful and gracious to me according to Your promise.
I considered my ways
And turned my feet to [follow and obey] Your testimonies.
I hurried and did not delay
To keep Your commandments.
The cords of the wicked have encircled and ensnared me,
But I have not forgotten Your law.
At midnight I will rise to give thanks to You
Because of Your righteous ordinances.
I am a companion of all who [reverently] fear You,
And of those who keep and honor Your precepts.
The earth, O Lord, is full of Your lovingkindness and goodness;
Teach me Your statutes.


You have dealt well with Your servant,
O Lord, according to Your promise.
Teach me good judgment (discernment) and knowledge,
For I have believed and trusted and relied on Your commandments.
Before I was afflicted I went astray,
But now I keep and honor Your word [with loving obedience].
You are good and do good;
Teach me Your statutes.
The arrogant have forged a lie against me,
But I will keep Your precepts with all my heart.
Their heart is insensitive like fat [their minds are dull and brutal],
But I delight in Your law.
It is good for me that I have been afflicted,
That I may learn Your statutes.
The law from Your mouth is better to me
Than thousands of gold and silver pieces.


Your hands have made me and established me;
Give me understanding and a teachable heart, that I may learn Your commandments.
May those who [reverently] fear You see me and be glad,
Because I wait for Your word.
I know, O Lord, that Your judgments are fair,
And that in faithfulness You have disciplined me.
O may Your lovingkindness and graciousness comfort me,
According to Your word (promise) to Your servant.
Let Your compassion come to me that I may live,
For Your law is my delight.
Let the arrogant be ashamed and humiliated, for they sabotage me with a lie;
But I will meditate on Your precepts.
May those who fear You [with submissive wonder] turn to me,
Even those who have known Your testimonies.
May my heart be blameless in Your statutes,
So that I will not be ashamed.


My soul languishes and grows weak for Your salvation;
I wait for Your word.
My eyes fail [with longing, watching] for [the fulfillment of] Your promise,
Saying, “When will You comfort me?”
For I have become like a wineskin [blackened and shriveled] in the smoke [in which it hangs],
Yet I do not forget Your statutes.
How many are the days of Your servant [which he must endure]?
When will You execute judgment on those who persecute me?
The arrogant (godless) have dug pits for me,
Men who do not conform to Your law.
All Your commandments are faithful and trustworthy.
They have persecuted me with a lie; help me [Lord]!
They had almost destroyed me on earth,
But as for me, I did not [c]turn away from Your precepts.
According to Your steadfast love refresh me and give me life,
So that I may keep and obey the testimony of Your mouth.


Forever, O Lord,
Your word is settled in heaven [standing firm and unchangeable].
Your faithfulness continues from generation to generation;
You have established the earth, and it stands [securely].
They continue this day according to Your ordinances,
For all things [all parts of the universe] are Your servants.
If Your law had not been my delight,
Then I would have perished in my time of trouble.
I will never forget Your precepts,
For by them You have revived me and given me life.
I am Yours, save me [as Your own];
For I have [diligently] sought Your precepts and required them [as my greatest need].
The wicked wait for me to destroy me,
But I will consider Your testimonies.
I have seen that all [human] perfection has its limits [no matter how grand and perfect and noble];
Your commandment is exceedingly broad and extends without limits [into eternity].


Oh, how I love Your law!
It is my meditation all the day.
Your commandments make me wiser than my enemies,
For Your words are always with me.
I have better understanding and deeper insight than all my teachers [because of Your word],
For Your testimonies are my meditation.
I understand more than the aged [who have not observed Your precepts],
Because I have observed and kept Your precepts.
I have restrained my feet from every evil way,
That I may keep Your word.
I have not turned aside from Your ordinances,
For You Yourself have taught me.
How sweet are Your words to my taste,
Sweeter than honey to my mouth!
From Your precepts I get understanding;
Therefore I hate every false way.


Your word is a lamp to my feet
And a light to my path.
I have sworn [an oath] and have confirmed it,
That I will keep Your righteous ordinances.
I am greatly afflicted;
Renew and revive me [giving me life], O Lord, according to Your word.
Accept and take pleasure in the freewill offerings of my mouth, O Lord,
And teach me Your ordinances.
My life is continually [d]in my hand,
Yet I do not forget Your law.
The wicked have laid a snare for me,
Yet I do not wander from Your precepts.
I have taken Your testimonies as a heritage forever,
For they are the joy of my heart.
I have inclined my heart to perform Your statutes
Forever, even to the end.


I hate those who are double-minded,
But I love and treasure Your law.
You are my hiding place and my shield;
I wait for Your word.
Leave me, you evildoers,
That I may keep the commandments of my God [honoring and obeying them].
Uphold me according to Your word [of promise], so that I may live;
And do not let me be ashamed of my hope [in Your great goodness].
Uphold me that I may be safe,
That I may have regard for Your statutes continually.
You have turned Your back on all those who wander from Your statutes,
For their deceitfulness is useless.
You have removed all the wicked of the earth like dross [for they have no value];
Therefore I love Your testimonies.
My flesh trembles in [reverent] fear of You,
And I am afraid and in awe of Your judgments.


I have done justice and righteousness;
Do not leave me to those who oppress me.
Be the guarantee for Your servant for good [as Judah was the guarantee for Benjamin];
Do not let the arrogant oppress me.
My eyes fail [with longing, watching] for [the fulfillment of] Your salvation,
And for [the fulfillment of] Your righteous word.
Deal with Your servant according to Your [gracious] lovingkindness,
And teach me Your statutes.
I am Your servant; give me understanding [the ability to learn and a teachable heart]
That I may know Your testimonies.
It is time for the Lord to act;
They have broken Your law.
Therefore I love Your commandments more than gold,
Yes, more than refined gold.
Therefore I esteem as right all Your precepts concerning everything;
I hate every false way.


Your testimonies are wonderful;
Therefore my soul keeps them.
The unfolding of Your [glorious] words give light;
Their unfolding gives understanding to the simple (childlike).
I opened my mouth and panted [with anticipation],
Because I longed for Your commandments.
Turn to me and be gracious to me and show me favor,
As is Your way to those who love Your name.
Establish my footsteps in [the way of] Your word;
Do not let any human weakness have power over me [causing me to be separated from You].
Redeem me from the oppression of man;
That I may keep Your precepts.
Make Your face shine [with pleasure] upon Your servant,
And teach me Your statutes.
My eyes weep streams of water
Because people do not keep Your law.


Righteous are You, O Lord,
And upright are Your judgments.
You have commanded Your testimonies in righteousness
And in great faithfulness.
My zeal has [completely] consumed me,
Because my enemies have forgotten Your words.
Your word is very pure (refined);
Therefore Your servant loves it.
I am small and despised,
But I do not forget Your precepts.
Your righteousness is an everlasting righteousness,
And Your law is truth.
Trouble and anguish have found me,
Yet Your commandments are my delight and my joy.
Your righteous testimonies are everlasting;
Give me understanding [the ability to learn and a teachable heart] that I may live.


I cried with all my heart; answer me, O Lord!
I will observe Your statutes.
I cried to You; save me
And I will keep Your testimonies.
I rise before dawn and cry [in prayer] for help;
I wait for Your word.
My eyes anticipate the night watches and I awake before the call of the watchman,
That I may meditate on Your word.
Hear my voice according to Your [steadfast] lovingkindness;
O Lord, renew and refresh me according to Your ordinances.
Those who follow after wickedness approach;
They are far from Your law.
You are near, O Lord,
And all Your commandments are truth.
Of old I have known from Your testimonies
That You have founded them forever.


Look upon my agony and rescue me,
For I do not forget Your law.
Plead my cause and redeem me;
Revive me and give me life according to [the promise of] Your word.
Salvation is far from the wicked,
For they do not seek Your statutes.
Great are Your tender mercies and steadfast love, O Lord;
Revive me and give me life according to Your ordinances.
Many are my persecutors and my adversaries,
Yet I do not turn away from Your testimonies.
I see the treacherous and loathe them,
Because they do not respect Your law.
Consider how I love Your precepts;
Revive me and give me life, O Lord, according to Your lovingkindness.
The sum of Your word is truth [the full meaning of all Your precepts],
And every one of Your righteous ordinances endures forever.


Princes persecute me without cause,
But my heart stands in [reverent] awe of Your words [so I can expect You to help me].
I rejoice at Your word,
As one who finds great treasure.
I hate and detest falsehood,
But I love Your law.
[e]Seven times a day I praise You,
Because of Your righteous ordinances.
Those who love Your law have great peace;
Nothing makes them stumble.
I hope and wait [with complete confidence] for Your salvation, O Lord,
And I do Your commandments.
My soul keeps Your testimonies [hearing and accepting and obeying them];
I love them greatly.
I keep Your precepts and Your testimonies,
For all my ways are [fully known] before You.


Let my [mournful] cry come before You, O Lord;
Give me understanding [the ability to learn and a teachable heart] according to Your word [of promise].
Let my supplication come before You;
Deliver me according to Your word.
Let my lips speak praise [with thanksgiving],
For You teach me Your statutes.
Let my tongue sing [praise for the fulfillment] of Your word,
For all Your commandments are righteous.
Let Your hand be ready to help me,
For I have chosen Your precepts.
I long for Your salvation, O Lord,
And Your law is my delight.
Let my soul live that it may praise You,
And let Your ordinances help me.
I have gone astray like a lost sheep;
Seek Your servant, for I do not forget Your commandments.

Notas al pie

  1. Psalm 119:1 This long Psalm (176 verses) consists of separate units, each of which has its first word beginning with a consecutive letter of the Hebrew alphabet as a memory aid. The first verse begins with the first letter of the alphabet, aleph (first letter of the word blessed), and the last unit of the Psalm (vv 169-176) begins with tav, the last letter of the Hebrew alphabet.
  2. Psalm 119:53 Lit forsake.
  3. Psalm 119:87 Lit forsake.
  4. Psalm 119:109 I.e. in danger.
  5. Psalm 119:164 The number seven sometimes represents a continuing action or a sufficiently high number of actions (cf Matt 18:21).

Ang Pulong Sang Dios

Salmo 119

Ang Kasuguan sang Dios

1Bulahan ang mga tawo nga wala kasawayan ang ila kabuhi, nga nagakabuhi suno sa kasuguan sang Ginoo.
Bulahan ang mga tawo nga nagasunod sa mga pagpanudlo sang Dios, nga nagatuman sa iya sa ila bug-os nga tagipusuon.
Wala sila nagahimo sang malain kundi nagasunod sila sa mga pamaagi sang Dios.
Ginoo, ginhatag mo sa amon ang imo mga pagsulundan agod tumanon namon ini nga may katutom.
Dako gid ang akon handom nga ang akon pagkabuhi permi matutom sa pagtuman sang imo mga pagsulundan.
Kon tumanon ko ang tanan mo nga mga sugo, indi ako mahuy-an.
Dayawon ko ikaw nga may matinlo nga tagipusuon samtang nagatuon ako sang imo matarong nga mga sugo.
Tumanon ko ang imo mga pagsulundan, gani indi gid ako pagpabay-i.

Ano bala ang himuon sang isa ka pamatan-on agod mangin matinlo ang iya kabuhi?
Ang iya himuon amo ang pagsunod sa imo pulong.
10 Nagadangop ako sa imo sa bug-os ko nga tagipusuon,
gani indi pag-itugot nga talikdan ko ang imo mga sugo.
11 Ginatipigan ko ang imo pulong sa akon tagipusuon agod indi ako makasala sa imo.
12 Dalayawon ikaw, Ginoo!
Tudlui ako sang imo mga pagsulundan.
13 Ginasulit-sulit ko hambal ang tanan nga sugo nga imo ginhatag.
14 Nagakalipay ako sa pagsunod sang imo mga pagpanudlo, labaw pa sa kalipay nga ginahatag sang manggad.
15 Nagapamalandong ako sa imo mga pagsulundan
kag ginahunahuna ko sing maayo ang imo mga pamaagi.
16 Nagakalipay ako sa imo mga pagsulundan
kag indi ko pagkalimtan ang imo pulong.

17 Magmaayo ka sa akon nga imo alagad
agod padayon ako nga magkabuhi kag magtuman sang imo pulong.
18 Buksi ang akon hunahuna
agod nga maintiendihan ko ang matahom nga mga kamatuoran sa imo kasuguan.
19 Umalagi lang ako sa sining kalibutan,
gani ipahayag sa akon ang imo mga sugo.
20 Sa tanan nga tion nagahandom gid ako sa paghibalo sang imo mga sugo.
21 Ginasabdong mo ang mga bugalon, nga imo ginapakamalaot.
Ini sila nagatalikod sa imo mga sugo.
22 Ilikaw ako sa ila nga pagpakahuya kag pagyaguta,
kay ginatuman ko ang imo mga pagpanudlo.
23 Bisan pa magtipon ang mga manugdumala sa paglibak sa akon,
ako nga imo alagad magapamalandong sa imo mga pagsulundan.
24 Ang imo mga pagpanudlo nagahatag sa akon sang kalipay;
amo ini ang akon manuglaygay.

25 Daw mapatay na ako, gani padayuna ang akon kabuhi suno sa imo promisa.
26 Ginsugid ko sa imo ang parte sa akon kabuhi kag ginpamatian mo ako.
Tudlui ako sang imo mga pagsulundan.
27 Paintiendiha ako sang imo mga pagsulundan
agod mapamalandungan ko ang imo makatilingala nga mga binuhatan.
28 Daw malumos ako sa kasubo, gani pabaskuga ako suno sa imo promisa.
29 Buligi ako nga indi magkabuhi nga madaya;
kag kaluoyi ako nga matuman ko ang imo kasuguan.[a]
30 Ginpili ko ang husto nga dalan;
gusto ko gid nga magsunod sa imo mga sugo.
31 Ginasunod ko, Ginoo, ang imo mga pagpanudlo,
gani indi pag-itugot nga mahuy-an ako.
32 Ginatinguhaan ko gid ang pagkabuhi nga matinumanon sa imo mga sugo tungod kay ginadugangan mo ang akon pag-intiendi.[b]

33 Tudlui ako, Ginoo, sang imo mga pagsulundan,
kag pagatumanon ko ini hasta san-o.
34 Hatagi ako sang pag-intiendi sa imo kasuguan,
kag sundon ko ini kag tipigan sa bug-os ko nga tagipusuon.
35 Tuytuyi ako sa pagsunod sang imo mga sugo,
kay sa sini may kalipay ako.
36 Hatagi ako sang handom sa pagtuman sang imo mga pagpanudlo sang sa paghandom nga magmanggaranon.
37 Ilikaw ako sa paghandom sang mga butang nga wala sing pulos.
Padayuna[c] ang akon kabuhi suno sa imo promisa.
38 Tumana ang imo promisa sa akon nga imo alagad, nga ginapromisa mo sa mga nagatahod sa imo.
39 Kuhaa ang mga pagpakahuya sa akon nga akon ginakahadlukan
kay ginakabig ko nga maayo ang imo mga sugo.
40 Luyag ko nga magtuman sang imo mga pagsulundan.
Tungod nga ikaw matarong, padayuna[d] ang akon kabuhi.

41 Ginoo, ipakita ang imo paghigugma kag pagluwas sa akon, suno sa imo promisa.
42 Dayon masabat ko ang mga nagapakahuya sa akon,
kay nagasalig ako sa imo mga pulong.
43 Pahambala ako sang imo matuod nga mga pulong sa tanan nga tion,
kay ang akon paglaom ara lamang sa imo mga sugo.
44 Permi ko tumanon ang imo kasuguan hasta san-o.
45 Magakabuhi ako nga may kahilwayan,
kay nagatinguha gid ako sa pagtuman sang imo nga pagsulundan.
46 Indi ako magkahuya sa pagsugid sang imo mga pagpanudlo sa atubangan sang mga hari.
47 Nagakalipay gid ako sa pagsunod sa imo mga sugo nga akon ginahigugma.
48 Ginatahod ko ang imo mga sugo nga akon ginahigugma,
kag ginapamalandungan ko ang imo mga pagsulundan.

49 Dumduma ang imo promisa sa akon nga imo alagad,
kay sa sina ginahatagan mo ako sang paglaom.
50 Ang imo promisa nagapabuhi sa akon kag nagahatag sa akon sang kalipay sa akon mga pag-antos.
51 Puwerte gid ang paghikay sa akon sang mga bugalon,
pero wala ako nagabiya sa imo kasuguan.
52 Ginoo, ginadumdom ko ang imo mga sugo nga dugay na nimo nga ginhatag,
kay nagahatag ini sa akon sang kalipay.
53 Akig gid ako katama tungod sa mga malaot, nga nagasikway sang imo kasuguan.
54 Nagakanta ako parte sa imo mga pagsulundan bisan diin ako mag-estar.[e]
55 Ginoo, sa kagab-ihon ginadumdom ko ikaw kag ang imo kasuguan, kon paano ko ini matuman.
56 Amo ini ang akon kalipay: ang pagsunod sa imo mga pagsulundan.

57 Ikaw lang gid Ginoo ang akon kinahanglan.
Nagapromisa ako sa pagtuman sang imo mga pulong.
58 Ginapangabay ko ikaw sa bug-os ko nga tagipusuon nga kaluoyan mo ako suno sa imo promisa.
59 Ginhunahuna ko kon paano ako nagkabuhi,
kag nagdesisyon ako nga magsunod sa imo mga pagpanudlo.
60 Ginatuman ko gilayon ang imo mga sugo.
61 Bisan pa ginagapos ako sang mga malaot, wala ko ginakalimtan ang imo kasuguan.
62 Bisan pa sa tungang gab-i nagamata ako sa pagpasalamat sa imo tungod sang imo matarong nga mga sugo.
63 Abyan ako sang tanan nga nagatahod sa imo kag nagatuman sang imo mga pagsulundan.
64 Ginoo, ginahigugma mo ang tanan nga tawo sa kalibutan.
Tudlui ako sang imo mga pagsulundan.

65 Ginoo, magmaayo ka sa akon nga imo alagad, suno sa imo promisa.
66 Hatagi ako sang kaalam kag ihibalo
kay nagasalig ako sa imo mga sugo.
67 Sang una, sang wala mo pa ako pagdisiplinaha, nagbiya ako sa imo,
pero subong ginatuman ko na ang imo pulong.
68 Maayo ka gid kag maayo ang imo mga ginahimo.
Tudlui ako sang imo mga pagsulundan.
69 Bisan ginabutang-butangan ako sang mga bugalon, ginatuman ko gihapon ang imo mga pagsulundan sa bug-os ko nga tagipusuon.
70 Ina nga mga bugalon wala sing pag-intiendi sa imo kasuguan,
pero ako iya nagakalipay sa pagsunod sini.
71 Maayo nga ginsilutan mo ako,
kay paagi sini nakatuon ako sang imo mga pagsulundan.
72 Para sa akon, ang kasuguan nga imo ginhatag mas bilidhon pa sang sa madamo gid nga manggad.

73 Gintuga mo ako kag ginporma;
hatagi ako sang pag-intiendi agod makatuon ako sang imo mga sugo.
74 Nagakalipay ang mga nagatahod sa imo kon makita nila ako,
kay nagasalig ako sa imo pulong.
75 Nakahibalo ako, Ginoo, nga matarong ang imo mga sugo.
Kag tungod nga matutom ka, gindisiplina mo ako.
76 Kabay pa nga lipayon mo ako sang imo gugma suno sa imo promisa sa akon nga imo alagad.
77 Kaluoyi ako agod padayon ako nga magakabuhi,
kay nagakalipay ako sa pagsunod sa imo kasuguan.
78 Kabay pa nga mahuy-an ang mga bugalon tungod kay ginabutang-butangan nila ako.
Kon sa akon, magapamalandong ako sa imo mga pagsulundan.
79 Kabay pa nga magpalapit sa akon ang mga nagatahod sa imo kag nakahibalo sang imo mga pagpanudlo.
80 Kabay pa nga tumanon ko sa bug-os ko nga tagipusuon ang imo mga pagsulundan agod indi ako mahuy-an.

81 Ginakapoy na ako sa paghulat sang imo pagluwas sa akon,
pero nagasalig ako sa imo pulong.
82 Nagapalangdulom na ang akon panulok sing hulat sa imo promisa.
Nagapamangkot ako, “San-o mo pa bala ako pabaskugon kag lipayon?”
83 Bisan pa pareho na ako sa indi na mapuslan nga panit nga suludlan sang bino, wala ko ginakalimtan ang imo mga pagsulundan.
84 Hasta san-o pa bala ang akon paghulat?
San-o mo pa bala silutan ang mga nagahingabot sa akon nga imo alagad?
85 Nagkutkot sang mga buho sa pagsiod sa akon ang mga bugalon nga wala nagasunod sa imo kasuguan.
86 Masaligan gid ang tanan mo nga mga sugo.
Buligi ako, kay ginahingabot ako sang mga tawo bisan wala sing kabangdanan.
87 Diutayan na lang ako nila mapatay,
pero wala ko ginsikway ang imo mga pagsulundan.
88 Tipigi ang akon kabuhi suno sa imo gugma;
tumanon ko ang pagpanudlo nga ginhatag mo.

89 Ginoo, ang imo pulong magapadayon sa wala sing katapusan;
malig-on ini pareho sa langit.
90 Ang imo katutom nagapadayon hasta san-o.
Ginpahamtang mo sing malig-on ang kalibutan, gani nagapabilin ini.
91 Ang tanan nga butang nagapabilin hasta subong tungod sa imo pagbuot.
Kay ini sila nagaalagad sa imo.
92 Kon ang imo kasuguan wala nagalipay sa akon, kuntani napatay na ako tungod sang akon pag-antos.
93 Indi ko gid pagkalimtan ang imo mga pagsulundan,
kay paagi sini ginapadayon[f] mo ang akon kabuhi.
94 Imo ako, gani luwasa ako!
Kay nagatinguha gid ako sa pagtuman sang imo mga pagsulundan.
95 Nagahulat ang mga malaot sa pagpatay sa akon,
pero pamalandungan ko ang imo mga pagpanudlo.
96 Nakita ko nga ang tanan nga butang may limitasyon,
pero ang imo mga sugo wala.

97 Daw ano ang paghigugma ko sang imo kasuguan.
Ginapamalandungan ko gid ini permi.
98 Kag tungod nga ari sa akon permi ang imo mga sugo,
mas maalam ako sang sa akon mga kaaway.
99 Madamo pa ang akon naintiendihan sang sa akon mga manunudlo,
kay ang imo pagpanudlo amo ang akon ginapamalandungan.
100 Labaw pa ang akon pag-intiendi sang sa mga tigulang,
kay ginatuman ko ang imo mga pagsulundan.
101 Ginalikawan ko ang tanan nga malain nga pagginawi agod matuman ko ang imo pulong.
102 Wala ako nagbiya sa imo mga sugo,
kay ikaw ang nagatudlo sa akon.
103 Daw ano katam-is sang imo mga promisa, mas matam-is pa ini sang sa dugos.
104 Nagakuha ako sing pag-intiendi halin sa imo mga pagsulundan,
gani ginakaugtan ko ang tanan nga malain nga pagginawi.

105 Ang imo pulong pareho sa suga nga nagahatag kasanag sa akon alagyan.
106 Tumanon ko gid ang akon ginsumpa nga magsunod sa imo matarong nga mga sugo.
107 Puwerte gid ang akon pag-antos;
padayuna ang akon kabuhi, Ginoo, suno sa imo promisa.
108 Batuna, Ginoo, ang akon kinabubut-on nga pagdayaw sa imo,
kag tudlui ako sang imo mga sugo.
109 Bisan pa ara ako permi sa peligro sang kamatayon, wala ko ginakalimtan ang imo kasuguan.
110 Nagbutang sang siod para sa akon ang mga malaot,
pero wala ako magbiya sa imo mga pagsulundan.
111 Ang imo mga pagpanudlo amo ang akon bilidhon nga pagkabutang sa wala sing katapusan,
kay amo ini ang akon kalipay.
112 Nagdesisyon ako nga tumanon ko gid ang imo mga pagsulundan hasta san-o.

113 Ginakaugtan ko ang mga tawo nga indi mainunungon sa imo,
pero ginahigugma ko ang imo kasuguan.
114 Ikaw ang akon palanaguan kag manugprotektar;
nagasalig ako sa imo pulong.
115 Palayo kamo sa akon, kamo nga mga nagahimo sing malain,
agod matuman ko ang mga sugo sang akon Dios.
116 Hatagi ako sang kusog suno sa imo promisa
agod padayon ako nga magakabuhi;
kag indi pag-itugot nga mapaslawan ako sa akon paglaom sa imo.
117 Buligi ako agod maluwas ako;
kag isentro ko permi ang akon hunahuna sa imo mga pagsulundan.
118 Ginasikway mo ang tanan nga nagabiya sa imo mga pagsulundan.
Sa pagkamatuod, ang ila pagpanunto wala sing pulos.
119 Ginakabig mo nga pareho sa basura ang tanan nga malaot nga mga tawo diri sa kalibutan.
Tungod sini ginahigugma ko ang imo pagpanudlo.
120 Nagakurog ako sa kahadlok sa imo;
nahadlok gid ako sa imo paghukom.[g]

121 Ginhimo ko ang matarong kag husto,
gani indi ako pagpabay-i sa akon mga kaaway.
122 Magpromisa ka nga buligan mo ako nga imo alagad;
indi pag-itugot nga piguson ako sang mga bugalon.
123 Nagapalangdulom na ang akon panulok sing hulat sa imo promisa nga luwason mo ako.
124 Himua sa akon nga imo alagad ang suno sa imo paghigugma,
kag tudlui ako sang imo mga pagsulundan.
125 Alagad mo ako, gani hatagi ako sing pag-intiendi
agod maintiendihan ko ang imo mga pagpanudlo.
126 Ginoo, tion na ini nga maghulag ka,
kay wala na nagasunod ang mga tawo sa imo kasuguan.
127 Tungod nga ginahigugma ko ang imo mga sugo labaw pa sa bulawan, bisan pa sa pinakapuraw nga bulawan,
128 kag tungod nga ginasunod ko ang tanan mo nga pagsulundan,
ginakaugtan ko ang tanan nga malain nga pagginawi.

129 Maayo gid ang imo mga pagpanudlo,
gani ginasunod ko ini sa bug-os ko nga tagipusuon.
130 Ang pagpahayag sang imo mga pulong nagahatag sang kasanag sa hunahuna sang mga tawo kag kaalam sa mga wala sing alam.
131 Puwerte gid ang akon handom sa imo mga sugo.
132 Talupangda ako kag kaluoyi, pareho sang imo ginahimo permi sa mga nagahigugma sa imo.
133 Tuytuyi ako paagi sa imo pulong;
indi pag-itugot nga gamhan ako sang kalautan.
134 Luwasa ako sa mga nagapigos sa akon
agod matuman ko ang imo mga pagsulundan.
135 Ipakita ang imo kaayo sa akon nga imo alagad,
kag tudlui ako sang imo mga pagsulundan.
136 Puwerte gid ang akon hilibion tungod kay wala nagtuman ang mga tawo sa imo kasuguan.

137 Matarong ka, Ginoo, kag husto ang imo mga sugo.
138 Matarong kag masaligan gid ang mga pagpanudlo nga ginhatag mo.
139 Puwerte gid ang akon kaakig kay ginasikway sang akon mga kaaway ang imo mga pulong.
140 Napamatud-an nga masaligan gid ang imo promisa,
kag ini ginahigugma ko nga imo alagad.
141 Bisan kubos ako kag ginahikayan, wala ko ginakalimtan ang imo mga pagsulundan.
142 Wala sing katapusan ang imo pagkamatarong
kag matuod ang imo kasuguan.
143 Nag-abot sa akon ang kalisod kag kasakit, pero ang imo mga sugo naghatag sa akon sang kalipay.
144 Matarong ang imo mga pagpanudlo sa wala sing katapusan.
Hatagi ako sang pag-intiendi sa imo mga pagpanudlo agod padayon ako nga magakabuhi.

145 Nagapanawag ako sa imo, Ginoo, sa bug-os ko nga tagipusuon;
sabta ako, kag pagatumanon ko ang imo mga pagsulundan.
146 Nagapanawag ako sa imo;
luwasa ako, kag pagatumanon ko ang imo mga pagpanudlo.
147 Nagabugtaw ako sa wala pa magbutlak ang adlaw
kag nagapangayo ako sang bulig sa imo.
Nagasalig ako sa imo promisa.
148 Nagapulaw ako sa bilog nga gab-i sa pagpamalandong sang imo mga promisa.
149 Pamatii ako, Ginoo, suno sa imo gugma;
padayuna ang akon kabuhi suno sa imo nga paghukom.[h]
150 Nagapalapit sa akon ang mga malaot nga nagahingabot sa akon, nga nagasikway sang imo kasuguan.
151 Pero malapit ka sa akon, Ginoo; kag masaligan[i] ang tanan mo nga mga sugo.
152 Sa akon nga pagtuon sang imo mga pagpanudlo, dugay na nga nahibaluan ko nga ang ining imo mga pagpanudlo ginhimo mo nga magpadayon sa wala sing katapusan.

153 Tan-awa bala ang akon pag-antos kag luwasa ako,
kay wala ko ginkalimtan ang imo kasuguan.
154 Depensahi ako sa mga nagaakusar sa akon kag luwasa ako;
padayuna ang akon kabuhi suno sa imo promisa.
155 Indi maluwas ang mga malaot, kay wala sila nagatinguha sa pagtuman sang imo mga pagsulundan.
156 Dako ang imo kaluoy, Ginoo;
padayuna ang akon kabuhi suno sa imo nga paghukom.[j]
157 Madamo nga mga kaaway ang nagahingabot sa akon,
pero wala gid ako magbiya sa imo mga pagpanudlo.
158 Ginakangil-aran ko ang mga indi matutom sa imo,
kay wala nila ginatuman ang imo pulong.
159 Tan-awa, Ginoo, kon daw ano ang akon paghigugma sa imo mga pagsulundan.
Padayuna ang akon kabuhi suno sa imo gugma.
160 Matuod ang tanan mo nga pulong,
kag wala sing katapusan ang tanan mo nga matarong nga mga sugo.

161 Ginahingabot ako sang mga manugdumala bisan wala sing kabangdanan,
pero ang akon tagipusuon nagatahod gid sa imo pulong.
162 Nagakalipay ako sa imo promisa pareho sa isa ka tawo nga nakakita sang dako nga manggad.
163 Ginakaugtan ko kag ginakangil-aran ang kabutigan,
pero ginahigugma ko ang imo kasuguan.
164 Makapila[k] ako magdayaw sa imo sa isa ka adlaw, tungod sang imo matarong nga mga sugo.
165 Makaangkon sang maayo gid nga kahimtangan ang mga nagahigugma sang imo kasuguan,
kag wala sing may makalaglag sa ila.
166 Nagalaom ako nga imo ako luwason, Ginoo,
kag nagasunod ako sa imo mga sugo.
167 Dako gid ang akon paghigugma sa imo mga pagpanudlo,
gani ginatuman ko gid ini.
168 Nahibaluan mo ang tanan ko nga ginahimo,
gani ginatuman ko ang imo mga pagsulundan kag mga pagpanudlo.

169 Ginoo, kabay pa nga pamatian mo ang akon pagpanawag sa imo.
Hatagi ako sang pag-intiendi suno sa imo promisa.
170 Kabay pa nga pamatian mo ang akon pangamuyo.
Luwasa ako suno sa imo promisa.
171 Magadayaw ako permi sa imo,
kay gintudluan mo ako sang imo mga pagsulundan.
172 Magakanta ako parte sa imo pulong,
kay matarong ang tanan mo nga mga sugo.
173 Kabay pa nga handa ka permi sa pagbulig sa akon,
kay ginpili ko ang pagtuman sang imo mga pagsulundan.
174 Nagahandom ako nga luwason mo ako, Ginoo.
Ang imo kasuguan nagahatag sa akon sang kalipay.
175 Padayuna ang akon kabuhi agod madayaw ko ikaw,
kag kabay pa nga magbulig sa akon ang imo mga sugo.
176 Nagtalang ako pareho sa nadula nga karnero,
gani pangitaa ako nga imo alagad
kay wala ko ginkalimtan ang imo mga sugo.

Notas al pie

  1. 119:29 nga matuman ko ang imo kasuguan: ukon, paagi sa imo kasuguan.
  2. 119:32 ginadugangan… pag-intiendi: ukon, ginapalipay mo ako.
  3. 119:37 padayuna: ukon, bag-uha.
  4. 119:40 padayuna: ukon, bag-uha.
  5. 119:54 bisan… mag-estar: ukon, diri sa kalibutan nga sa diin umalagi lang ako.
  6. 119:93 ginapadayon: ukon, ginabag-o.
  7. 119:120 nahadlok… paghukom: ukon, nagatahod ako sa imo mga sugo.
  8. 119:149 paghukom: ukon, mga sugo.
  9. 119:151 masaligan: ukon, matuod.
  10. 119:156 paghukom: ukon, mga sugo.
  11. 119:164 Makapila: sa literal, Pito ka beses.