Amplified Bible

Philippians 1

Thanksgiving

1Paul and Timothy, bond-servants of Christ Jesus (the Messiah, the Anointed),

To all the saints (God’s people) in Christ Jesus who are at Philippi, including the overseers and deacons: Grace to you and peace [inner calm and spiritual well-being] from God our Father and the Lord Jesus Christ.

I thank my God in every remembrance of you, always offering every prayer of mine with joy [and with specific requests] for all of you, [thanking God] for your participation and partnership [both your comforting fellowship and gracious contributions] in [advancing] the good news [regarding salvation] from the first day [you heard it] until now. I am convinced and confident of this very thing, that He who has begun a good work in you will [continue to] perfect and complete it until the day of Christ Jesus [the time of His return]. It is right for me to feel this way about you, because [you have me in your heart as] I have you in my heart, since both in my imprisonment and in the defense and confirmation of the good news [regarding salvation], all of you share in [His matchless] grace with me. For God is my witness, how I long for all of you with the affection of Christ Jesus [whose great love fills me]. And this I pray, that your love may abound more and more [displaying itself in greater depth] in real knowledge and in practical insight, 10 so that you may learn to recognize and treasure what is excellent [identifying the best, and distinguishing moral differences], and that you may be pure and blameless until the day of Christ [actually living lives that lead others away from sin]; 11 filled with the fruit of righteousness which comes through Jesus Christ, to the glory and praise of God [so that His glory may be both revealed and recognized].

The Gospel Is Preached

12 Now I want you to know, [a]believers, that what has happened to me [this imprisonment that was meant to stop me] has actually served to advance [the spread of] the good news [regarding salvation]. 13 My imprisonment in [the cause of] Christ has become common knowledge throughout the whole [b]praetorian (imperial) guard and to everyone else. 14 Because of my chains [seeing that I am doing well and that God is accomplishing great things], most of the [c]brothers have renewed confidence in the Lord, and have far more courage to speak the word of God [concerning salvation] without fear [of the consequences, seeing that God can work His good in all circumstances]. 15 Some, it is true, are [actually] preaching Christ out of envy and rivalry [toward me—for no better reason than a competitive spirit or misguided ambition], but others out of goodwill and a loyal spirit [toward me]. 16 The latter [preach Christ] out of love, because they know that I have been put here [by God on purpose] for the defense of the gospel; 17 but the former preach Christ [insincerely] out of selfish ambition [just self-promotion], thinking that they are causing me distress in my imprisonment. 18 What then [does it matter]? So long as in every way, whether in pretense [for self-promotion] or in all honesty [to spread the truth], Christ is being preached; and in this I rejoice.

Yes, and I will rejoice [later as well], 19 for I know [with confidence] that this will turn out for my deliverance and spiritual well-being, through your prayers and the [superabundant] supply of the Spirit of Jesus Christ [which upholds me]. 20 It is my own eager expectation and hope, that [looking toward the future] I will not disgrace myself nor be ashamed in anything, but that with courage and the utmost freedom of speech, even now as always, Christ will be magnified and exalted in my body, whether by life or by death.

To Live Is Christ

21 For to me, to live is Christ [He is my source of joy, my reason to live] and to die is gain [for I will be with Him in eternity]. 22 If, however, it is to be life here and I am to go on living, this will mean useful and productive service for me; so I do not know which to choose [if I am given that choice]. 23 But I am hard-pressed between the two. I have the desire to leave [this world] and be with Christ, for that is far, far better; 24 yet to remain in my body is more necessary and essential for your sake. 25 Since I am convinced of this, I know that I will remain and continue with all of you for your progress and joy in the faith, 26 so that your rejoicing for me may overflow in Christ Jesus through my coming to you again.

27 Only [be sure to] lead your lives in a manner [that will be] worthy of the gospel of Christ, so that whether I do come and see you or remain absent, I will hear about you that you are standing firm in one spirit [and one purpose], with one [d]mind striving side by side [as if in combat] for the faith of the gospel. 28 And in no way be alarmed or intimidated [in anything] by your opponents, for such [constancy and fearlessness on your part] is a [clear] sign [a proof and a seal] for them of [their impending] destruction, but [a clear sign] for you of deliverance and salvation, and that too, from God. 29 For you have been granted [the privilege] for Christ’s sake, not only to believe and confidently trust in Him, but also to suffer for His sake, 30 [and so you are] experiencing the same [kind of] conflict which [e]you saw me endure, and which you hear to be mine now.

Notas al pie

  1. Philippians 1:12 Lit brethren.
  2. Philippians 1:13 This word is derived from the Latin praetor (leader, commander). Paul’s use of the word here indicates that he is referring to the troops who served as the emperor’s bodyguard, and evidently were also entrusted with the custody of prisoners who had come to Rome on appeal.
  3. Philippians 1:14 Lit brethren.
  4. Philippians 1:27 Lit soul.
  5. Philippians 1:30 Paul and Silas were beaten and imprisoned in Philippi during their first trip to the region. See Acts 16:19-40.

Słowo Życia

List św. Pawła do Filipian 1

Pozdrowienie

1Paweł i Tymoteusz, jako słudzy Chrystusa Jezusa, piszemy do wszystkich świętych w Filippi—wraz z przywódcami i ich pomocnikami. Niech Bóg, nasz Ojciec, i Pan, Jezus Chrystus, obdarzają was swoją łaską i pokojem!

Podziękowanie i modlitwa

Za każdym razem, gdy was wspominam, dziękuję za was Bogu. Wszyscy jesteście obecni w moich modlitwach. Począwszy od dnia, w którym usłyszeliście dobrą nowinę, aż do dziś, jesteście bowiem wiernymi współpracownikami w głoszeniu jej innym ludziom. Jestem pewien, że Bóg, który rozpoczął w was to dobre dzieło, będzie je kontynuował aż do czasu powrotu Jezusa Chrystusa.

Miłość Pawła do Filipian

Mam prawo tak o was myśleć, bo zajmujecie w moim sercu szczególne miejsce. Wszyscy wspieraliście mnie przecież, gdy byłem w więzieniu i gdy stawałem w obronie dobrej nowiny. A Bóg dobrze wie, jak bardzo za wami tęsknię—Jezus Chrystus wlał bowiem w moje serce ogromną miłość do was. Modlę się, aby również wasza miłość coraz bardziej wzrastała i aby prowadziła was do jeszcze większej duchowej wiedzy i rozeznania. 10 Dzięki temu będziecie bowiem umieli wybierać to, co najlepsze, i będziecie czyści oraz nienaganni w dniu powrotu Chrystusa. 11 On sprawi, że przez wasze prawe postępowanie oddacie chwałę i cześć Bogu.

Nic nie może zatrzymać dobrej nowiny

12 Przyjaciele, pragnę abyście wiedzieli, że napotkane przeze mnie przeszkody tak naprawdę pomogły tylko w głoszeniu dobrej nowiny! 13 Całe koszary i wszyscy dookoła wiedzą już, że zostałem uwięziony z powodu Chrystusa. 14 Ponadto coraz większa grupa wierzących, zachęconych moją postawą, z odwagą głosi słowo Boże, nie bojąc się nawet więzienia. 15 Są jednak i tacy, którzy mówią o Chrystusie dlatego, że zazdroszczą nam owoców naszej pracy. Wielu ma jednak zupełnie czyste motywy 16 i opowiada ludziom o Jezusie z miłości do Niego. Oni dobrze wiedzą, że znalazłem się tu, aby bronić dobrej nowiny. 17 Ci zaś, którzy mówią o Chrystusie powodowani zazdrością, nie mają szczerych zamiarów. Chcą bowiem przysporzyć mi jeszcze więcej cierpienia. 18 Ale to jest bez znaczenia. Liczy się tylko to, że—szczerze czy nieszczerze—mówi się o Chrystusie! A z tego mogę się tylko cieszyć, 19 bo wiem, że dzięki waszym modlitwom i pomocy Ducha Jezusa Chrystusa wszystko to przyczyni się do mojego uwolnienia.

20 Jestem też przekonany, że niczego nie będę musiał się wstydzić. Wręcz przeciwnie! Jak zawsze, tak i teraz—żywy czy martwy—oddam chwałę Chrystusowi. 21 Życie oznacza bowiem dla mnie służbę Chrystusowi, a śmierć—to czysty zysk! 22 Jeśli więc mam pozostać przy życiu, to nadal będę Mu służył. Ale nie wiem, co wybrać, 23 pragnę bowiem zarówno śmierci, jak i życia. Gdybym zakończył życie, to znalazłbym się już z Jezusem—a to jest coś, o czym marzę. 24 Gdybym jednak pozostał przy życiu, to mógłbym jeszcze zrobić dla was wiele dobrego. 25 A mam pewność, że tak właśnie się stanie—że zostanę jeszcze z wami, aby dbać o wasz duchowy wzrost i pomóc wam czerpać radość z wiary. 26 Gdy się więc spotkamy, będziecie mogli być dumni z tego, że służę Jezusowi.

27 Tymczasem postępujcie w sposób godny dobrej nowiny o Chrystusie. Chciałbym bowiem—niezależnie od tego, czy jestem z wami, czy nie—mieć pewność, że zachowujecie jedność, że wspólnie walczycie, głosząc dobrą nowinę, 28 i że nie dajecie się zastraszyć przeciwnikom. Taka postawa będzie dla nich zapowiedzią zagłady, dla was zaś—zapowiedzią Bożego zbawienia. 29 Bóg dał wam bowiem wielki przywilej—możecie nie tylko wierzyć Chrystusowi, ale także dla Niego cierpieć. 30 Teraz więc przechodzicie te same cierpienia, które kiedyś widzieliście w moim życiu i o których zresztą nadal słyszycie.