Amplified Bible

Philemon

Salutation

Paul, a prisoner [for the sake] of Christ Jesus (the Messiah, the Anointed), and our brother Timothy,

To Philemon our dearly beloved friend and fellow worker, and to [your wife] Apphia our sister, and to [a]Archippus our fellow soldier [in ministry], and to the [b]church that meets in your [c]house: Grace to you and peace [inner calm and spiritual well-being] from God our Father and the Lord Jesus Christ.

Philemon’s Love and Faith

I thank my God always, making mention of you in my prayers, because I hear of your love and of your faith which you have toward the Lord Jesus and toward all the [d]saints (God’s people). I pray that the sharing of your faith may become effective and powerful because of your accurate knowledge of every good thing which is ours in Christ. For I have had great joy and comfort and encouragement from your love, because the hearts of the saints (God’s people) have been refreshed through you, my brother.

Therefore [on the basis of these facts], though I have enough confidence in Christ to order you to do what is appropriate, yet for love’s sake I prefer to appeal to you—since I am such a person as Paul, an old man, and now also a prisoner [for the sake] of Christ Jesus—

A Plea for Onesimus to be Freed

10 I appeal to you for my [own spiritual] child Onesimus, whom I have fathered [in the faith] while a captive in these chains. 11 Once he was useless to you, but now he is indeed [e]useful to you as well as to me. 12 I have sent him back to you in person, that is, like sending my very heart. 13 I would have chosen to keep him with me, so that he might minister to me on your behalf during my imprisonment for the gospel; 14 but I did not want to do anything without first getting your consent, so that your goodness would not be, in effect, by compulsion but of your own free will. 15 Perhaps it was for this reason that he was separated from you for a while, so that you would have him back forever, 16 no longer as a slave, but [as someone] more than a slave, as a brother [in Christ], especially dear to me, but how much more to you, both in the flesh [as a servant] and in the Lord [as a fellow believer].

17 So if you consider me a partner, welcome and accept him as you would me. 18 But if he has wronged you in any way or owes you anything, charge that to my account; 19 I, Paul, write this with my [f]own hand, I will repay it in full (not to mention to you that you [g]owe to me even your own self as well). 20 Yes, brother, let me have some benefit and joy from you in the Lord; refresh my heart in Christ.

21 I write to you [perfectly] confident of your obedient compliance, [h]since I know that you will do even more than I ask.

22 At the same time also prepare a guest room for me [in expectation of a visit], for I hope that through your prayers I will be [granted the gracious privilege of] coming to you [at Colossae].

23 Greetings to you from Epaphras, my fellow prisoner here in [the cause of] Christ Jesus, 24 and from Mark, Aristarchus, Demas, and Luke, my fellow workers.

25 The grace of the Lord Jesus Christ be with your spirit.

Notas al pie

  1. Philemon 1:2 Perhaps the son of Philemon and Apphia.
  2. Philemon 1:2 Philemon was responsible to see that this letter was shared with his fellow Colossian believers.
  3. Philemon 1:2 Prior to the third century a.d. churches customarily met in private homes.
  4. Philemon 1:5 All born-again believers (saints) have been reborn from above—spiritually transformed, renewed, made holy and set apart for God’s purpose.
  5. Philemon 1:11 Paul makes a play on words here because Onesimus means “useful” or “profitable.”
  6. Philemon 1:19 By writing this with his own hand, Paul accepted legal liability.
  7. Philemon 1:19 Philemon evidently was saved through Paul’s ministry and therefore owed Paul a debt that could not be repaid.
  8. Philemon 1:21 This was probably a subtle suggestion by Paul to emancipate Onesimus.

Słowo Życia

List św. Pawła do Filemona

Pozdrowienie

Ja, Paweł, będący teraz w więzieniu z powodu wierności Chrystusowi Jezusowi, oraz Tymoteusz, nasz drogi przyjaciel, piszemy do ciebie, drogi Filemonie, nasz współpracowniku, oraz do Apfii, Archipa, towarzyszącego nam w walce, oraz do całego kościoła, który spotyka się w twoim domu. Niech Bóg, nasz Ojciec, i Pan, Jezus Chrystus, obdarzają was swoją łaską i pokojem!

Podziękowanie i modlitwa

Zawsze, gdy wspominam cię w swoich modlitwach, dziękuję za ciebie Bogu, bo słyszę, że wierzysz Panu Jezusowi i kochasz wszystkich wierzących. Proszę też Boga, aby twoja wiara udzieliła się również tym, którzy są z tobą—aby oni także mogli zobaczyć to wspaniałe duchowe bogactwo, darowane nam przez Chrystusa Jezusa. Wieści o tym, że twoja miłość tak bardzo podnosi na duchu innych wierzących, były dla mnie ogromną radością i zachętą.

Prośba o przebaczenie Onezymowi

Właśnie ze względu na tę miłość chciałbym cię teraz o coś prosić. Mógłbym wprawdzie nakazać ci to w imieniu Chrystusa, ale wolę cię o to poprosić. Ja, stary Paweł, będący teraz w więzieniu z powodu wierności Chrystusowi Jezusowi, 10 proszę cię więc o przychylność dla Onezyma, który tu, w więzieniu, stał się moim duchowym synem. 11 Wiem, że kiedyś nie przynosił ci zbyt wiele pożytku. Teraz jednak jest naprawdę użyteczny zarówno dla ciebie, jak i dla mnie.

12 Odsyłam go więc do ciebie, choć sprawia mi to smutek. 13 Z powodu głoszenia dobrej nowiny jestem teraz w więzieniu i jego pomoc byłaby mi bardzo potrzebna. Chciałem nawet zatrzymać go przy sobie, aby w twoim zastępstwie mógł służyć mi pomocą. 14 Wolałem jednak nie robić tego bez twojej zgody, nie chciałem bowiem wymuszać na tobie dobrego uczynku. Lepiej będzie, jeśli sam podejmiesz taką decyzję. 15 Może właśnie dlatego Onezym uciekł od ciebie na pewien czas, abyś teraz odzyskał go już na wieki. 16 Jest on cenny zarówno dla mnie, jak i dla ciebie. Dla mnie jest on przyjacielem w wierze, dla ciebie zaś—odzyskanym niewolnikiem, a teraz również przyjacielem w Panu.

17 Jeśli więc darzysz mnie przyjaźnią, przyjmij Onezyma, jak mnie. 18 Jeżeli wyrządził ci jakąś szkodę lub jest ci coś winien, policz to na mój rachunek. 19 Oto moje własnoręczne zobowiązanie: „Ja, Paweł, ureguluję to”. Nie chciałbym jednak ci przypominać, że ty, Filemonie, też jesteś mi coś winien—mianowicie samego siebie. 20 Przyjacielu, wyświadcz mi więc tę przysługę i w imieniu Chrystusa spraw mi tę radość. 21 Piszę ten list, dobrze wiedząc, że spełnisz moją prośbę, a nawet zrobisz znacznie więcej.

22 Proszę, przygotuj dla mnie pokój. Mam bowiem nadzieję, że dzięki waszym modlitwom wkrótce zostanę wypuszczony z więzienia.

23 Pozdrawia cię Epafras, który—z powodu wierności Chrystusowi Jezusowi—razem ze mną przebywa w więzieniu. 24 Pozdrowienia przesyłają ci również moi współpracownicy: Marek, Arystarch, Demas i Łukasz.

25 Niech nasz Pan, Jezus Chrystus, będzie blisko was i niech obdarza was swoją łaską!