Amplified Bible

Luke 9

Ministry of the Twelve

1Now Jesus called together the twelve [disciples] and gave them [the right to exercise] power and authority over all the demons and to heal diseases. Then He sent them out [on a brief journey] to preach [a]the kingdom of God and to perform healing. And He said to them, “Take nothing for your journey [that might encumber you]—neither a walking stick, nor bag, nor bread, nor money; and do not even have two [b]tunics apiece. Whatever house you enter, stay there until you leave that city [to go to another]. And as for all those who do not welcome you, when you leave that city, shake the dust off your feet [breaking all ties with them] as a testimony against them [that they rejected My message].” So they began going from village to village, preaching the gospel and healing the sick everywhere.

Now Herod [Antipas] the tetrarch [who governed a portion of Palestine including Galilee and Perea] heard about all that was being done [by Jesus], and he was thoroughly perplexed, because it was said by some that John [the Baptist whom he had ordered beheaded] had been raised from the dead, and by others that Elijah had appeared, and by others that one of the [other] prophets of old had been resurrected. Herod said, “I personally had John beheaded. Who is this man about whom I hear such things?” And he kept trying to see Jesus.

10 When the apostles returned, they told Him all that they had done. He took them with Him and He privately withdrew [across the Jordan] to a city called Bethsaida. 11 But when the crowds learned of it, they followed Him; and He welcomed them and He began talking to them about the kingdom of God, and healing those who needed to be healed.

Five Thousand Fed

12 Now the day was ending, and the twelve [disciples] came and said to Him, “Send the crowd away, so that they may go into the surrounding villages and countryside and find lodging, and get provisions; because here we are in an isolated place.” 13 But He said to them, “You give them something to eat.” They said, “We have no more than five loaves and two fish—unless perhaps we go and buy food for all these people.” 14 (For there were [c]about 5,000 men.) And He said to His disciples, “Have them sit down to eat in groups of about fifty each.” 15 They did so, and had them all sit down. 16 Then He took the five loaves and the two fish, and He looked up to heaven [and gave thanks] and blessed them, and broke them and kept giving them to the disciples to set before the crowd. 17 They all ate and were [completely] satisfied; and the broken pieces which they had left over were [abundant and were] picked up—twelve baskets full.

18 Now it happened that as Jesus was praying privately, the disciples were with Him, and He asked them, “Who do the crowds say that I am?” 19 They answered, “John the Baptist, and some say, Elijah; but others, that one of the ancient prophets has come back to life.” 20 And He said to them, “But who do you say that I am?” Peter replied, “The Christ (the Messiah, the Anointed) of God!” 21 But He strictly warned and admonished them not to tell this to anyone, 22 saying, “The Son of Man must suffer many things and be rejected [as the Messiah] by the elders and chief priests and scribes (Sanhedrin, Jewish High Court), and be put to death, and on the third day be raised up [from death to life].”

23 And He was saying to them all, “If anyone wishes to follow Me [as My disciple], he must deny himself [set aside selfish interests], and take up his cross daily [expressing a willingness to endure whatever may come] and follow Me [believing in Me, conforming to My example in living and, if need be, suffering or perhaps dying because of faith in Me]. 24 For whoever wishes to save his life [in this world] will [eventually] lose it [through death], but whoever loses his life [in this world] for My sake, he is the one who will save it [from the consequences of sin and separation from God]. 25 For what does it profit a man if he gains the whole world [wealth, fame, success], and loses or forfeits himself? 26 For whoever is ashamed [here and now] of Me and My words, the Son of Man will be ashamed of him when He comes in His glory and the glory of the [heavenly] Father and of the holy angels. 27 But I tell you truthfully, there are [d]some among those standing here who will not taste death before they see the kingdom of God.”

The Transfiguration

28 Now about eight days after these teachings, He took along Peter and John and James and went up on the mountain to pray. 29 As He was praying, the appearance of His face became different [actually transformed], and His clothing became white and flashing with the brilliance of lightning. 30 And behold, two men were talking with Him; and they were Moses and Elijah, 31 who appeared in glory, and were speaking of His departure [from earthly life], which He was about to bring to fulfillment at Jerusalem. 32 Now Peter and those who were with him had been overcome with sleep; but when they were fully awake, they saw His glory and splendor and majesty, and the two men who were standing with Him. 33 And as these [men, Moses and Elijah] were leaving Him, Peter said to Jesus, “Master, it is delightful and good for us to be here; we should make three [sacred] tents; one for You, one for Moses, and one for Elijah”—not realizing what he was saying. 34 But even as he was saying this, a cloud formed and began to overshadow them; and they were [greatly] afraid as they entered the cloud. 35 Then [e]a voice came out of the cloud, saying, “This is My beloved Son, My Chosen One; listen and obey and yield to Him!” 36 When the voice had ceased, Jesus was found there alone. And they kept silent, and told no one at that time any of the things which they had seen [concerning the divine manifestation].

37 On the next day, when they came down from the mountain, a large crowd met Him. 38 And a man from the crowd shouted for help, “Teacher, I beg You to look at my son, because he is my only child; 39 and a spirit seizes him, and suddenly he cries out, and it throws him into a convulsion so that he foams at the mouth; and only with [great] difficulty does it leave him, mauling and bruising him as it leaves. 40 I begged Your disciples to cast it out, but they could not.” 41 Jesus answered, “You unbelieving and perverted generation! How long shall I be with you and put up with you? Bring your son here [to Me].” 42 Even while the boy was coming, the demon slammed him down and threw him into a [violent] convulsion. But Jesus rebuked the unclean spirit, and healed the boy and gave him back to his father. 43 They were all amazed [practically overwhelmed] at the [evidence of the] greatness of God and His majesty and His wondrous work.

But while they were still awed by everything Jesus was doing, He said to His disciples, 44 “Let these words sink into your ears: the Son of Man is going to be betrayed and handed over to men [who are His enemies].” 45 However, they did not understand this statement. Its meaning was kept hidden from them so that they would not grasp it; and they were afraid to ask Him about it.

The Test of Greatness

46 An argument started among them as to which of them might be the greatest [surpassing the others in esteem and authority]. 47 But Jesus, knowing what they were thinking in their heart, took a child and had him stand beside Him, 48 and He told them, “Whoever welcomes this child in My name welcomes Me; and whoever welcomes Me [also] welcomes Him who sent Me; for the one who is least among all of you [that is, the one who is genuinely humble—the one with a realistic self-view]—he is the one who is [truly] great.”

49 John replied, “Master, we saw someone driving out demons in Your name; and we tried to stop him because he does not follow along with us.” 50 But Jesus told him, “Do not stop him; for he who is not against you is for you.”

51 Now when the time was approaching for Him to be taken up [to heaven], He was determined to go to Jerusalem [to fulfill His purpose]. 52 He sent messengers on ahead of Him, and they went into a Samaritan village to make arrangements for Him; 53 but the people would not welcome Him, [f]because He was traveling toward Jerusalem. 54 When His disciples James and John saw this, they said, “Lord, do You want us to command fire to come down from heaven and destroy them?” 55 But He turned and rebuked them [g][and He said, “You do not know what kind of spirit you are; 56 for the Son of Man did not come to destroy men’s lives, but to save them.”] And they journeyed on to another village.

Exacting Discipleship

57 As they were going along the road, someone said to Him, “I will follow You wherever You go.” 58 And Jesus told him, “Foxes have holes and the birds of the air have nests, but the Son of Man has no place to lay His head.” 59 He said to another, “Follow Me [accepting Me as Master and Teacher].” But he said, “Lord, allow me first to go and [h]bury my father.” 60 But He said to him, “Allow the [spiritually] dead to bury their own dead; but as for you, go and spread the news about the kingdom of God.” 61 Another also said, “I will follow You, Lord [as Your disciple]; but first let me say goodbye to those at my home.” 62 But Jesus said to him, “No one who puts his hand to the plow and looks back [to the things left behind] is fit for the kingdom of God.”

Notas al pie

  1. Luke 9:2 Jesus as Israel’s Messiah.
  2. Luke 9:3 Simple slip-on garments made with or without sleeves, usually knee length and worn as either an under or outer garment in ancient times.
  3. Luke 9:14 The women and children were not included in this estimate.
  4. Luke 9:27 Perhaps a reference to Peter, John, and James who were to witness the transfiguration a few days later.
  5. Luke 9:35 See note Matt 3:17.
  6. Luke 9:53 Because of the religious conflict between Samaritans and Jews, the people of Samaria were generally inhospitable to Jews and did not offer overnight accommodations to those who were traveling to Jerusalem to participate in religious events.
  7. Luke 9:55 Late mss add this to v 55 and continue into v 56.
  8. Luke 9:59 See note Matt 8:21.

Het Boek

Lukas 9

De twaalf apostelen door Jezus erop uitgestuurd

1Op een dag riep Jezus de twaalf bij elkaar. Hij gaf hun macht en gezag om boze geesten uit te drijven en ziekten te genezen. Daarna stuurde Hij hen erop uit om iedereen over het Koninkrijk van God te vertellen en zieken te genezen. ‘Maar jullie mogen niets meenemen voor onderweg,’ zei Hij. ‘Geen wandelstok, geen tas, geen eten, geen geld, zelfs geen extra mantel. Word je in een huis uitgenodigd, blijf daar dan logeren tot je verder gaat naar de volgende plaats. Als ze in een stad niets van je willen weten, moet je daar meteen weggaan. Schud het stof van je voeten af.’ De leerlingen gingen de dorpen langs. Ze vertelden overal het goede nieuws en genazen de zieken.

Gouverneur Herodes hoorde over de geweldige dingen die Jezus deed en hij wist niet wat hij ervan moest denken. Sommigen zeiden: ‘Het is Johannes de Doper die weer levend is geworden.’ Anderen zeiden: ‘Het is Elia of in ieder geval een van de oude profeten die is teruggekomen uit de dood.’ Er deden allerlei geruchten de ronde. ‘Zou het Johannes zijn?’ vroeg Herodes zich af. ‘Maar die heb ik laten onthoofden. En toch hoor ik steeds verhalen over een man die wonderen doet. Wie zou dat toch zijn?’ En hij probeerde Jezus te zien te krijgen.

Vijf broden en twee vissen

10 Na verloop van tijd kwamen de twaalf apostelen bij Jezus terug. Zij vertelden wat ze allemaal hadden gedaan. Omdat Jezus met hen alleen wilde zijn, trokken ze zich terug en gingen op weg naar de stad Betsaïda. 11 Maar de mensen begrepen wel waar Hij naar toe ging en liepen achter Hem aan. Jezus bleef vriendelijk en vertelde hun over het Koninkrijk van God en genas degenen die ziek waren. 12 Tegen de avond kwamen de twaalf bij Hem staan en zeiden: ‘U moet de mensen nu toch laten gaan! Dan kunnen zij nog eten kopen en onderdak vinden in de dorpen en boerderijen in de omtrek. Want in deze verlaten streek is niets te krijgen.’ 13 ‘Geven jullie hun te eten,’ antwoordde Jezus. ‘Hoe dan?’ vroegen zij. ‘Wij hebben hier maar vijf broden en twee vissen. Of moeten wij voor al deze mensen eten gaan kopen?’ 14 Want er waren maar liefst vijfduizend mannen! ‘Zeg tegen de mensen dat zij op de grond gaan zitten,’ zei Hij. ‘In groepen van vijftig.’ 15 De leerlingen deden wat Hij had gezegd. 16 Jezus nam de vijf broden en de twee vissen, keek omhoog naar de hemel en dankte God ervoor. Daarna brak Hij er stukken af, gaf die aan zijn leerlingen en zij brachten ze naar de mensen. 17 Er was genoeg voor iedereen. Er bleven nog heel wat brokken over, wel twaalf manden vol.

18 Jezus was ergens alleen geweest om te bidden. Toen Hij bij zijn leerlingen terugkwam, vroeg Hij: ‘Wie ben Ik volgens de mensen?’ 19 ‘Sommigen zeggen dat U Johannes de Doper bent,’ antwoordden zij. ‘Anderen Elia of een van de oude profeten die uit de dood is teruggekomen.’ 20 ‘En jullie?’ vroeg Hij. ‘Wie ben Ik volgens jullie?’ ‘U bent de Christus, die door God gestuurd is,’ antwoordde Petrus. 21 Jezus verbood hun daar met iemand anders over te praten. 22 Hij begon hun te vertellen over de verschrikkelijke dingen die Hij, de Mensenzoon, zou moeten doormaken. Hij zei dat de verantwoordelijke oudsten, priesters en bijbelgeleerden Hem zouden veroordelen, dat men Hem zelfs zou doden en dat Hij na drie dagen weer levend zou worden. 23 Daarna zei Hij tegen allen die bij Hem waren: ‘Wie bij Mij wil horen, moet zichzelf niet belangrijk vinden. Hij moet iedere dag zijn kruis opnemen en Mij volgen. 24 Want wie zijn leven wil behouden, zal het verliezen. Maar wie zijn leven vanwege Mij verliest, zal het behouden. 25 Wat hebt u eraan de hele wereld te winnen en uzelf te verspelen of schade toe te brengen? 26 Wanneer Ik, de Mensenzoon, kom in de schitterende majesteit van mijn Vader, Mijzelf en de heilige engelen, zal Ik Mij schamen voor ieder mens die zich nu voor Mij en mijn woorden schaamt. 27 Eén ding is zeker: sommigen die hier bij Mij staan, zullen niet sterven voordat zij het Koninkrijk van God hebben gezien!’

Jezus, Gods geliefde Zoon

28 Acht dagen later nam Hij Petrus, Jakobus en Johannes mee de berg op om te bidden. 29 Terwijl Hij aan het bidden was, begon zijn gezicht te glanzen. 30 Zijn kleren werden verblindend wit. Ineens stonden twee mannen met Hem te praten. Het waren Mozes en Elia! 31 Zij waren gekomen in een hemels licht en spraken er met Hem over dat Hij zijn levenseinde te Jeruzalem zou volbrengen.

32 Petrus en de anderen die in slaap waren gevallen, schrokken wakker. Ze zagen Jezus in het hemelse licht staan met de twee mannen bij Zich. 33 Toen Mozes en Elia op het punt stonden te vertrekken, zei Petrus tegen Jezus: ‘Meester, het is maar goed dat wij hier zijn! Wij zullen drie tenten opzetten. Eén voor U, één voor Mozes en één voor Elia!’ Hij was zo in de war dat hij niet wist wat hij zei. 34 Maar hij was nog niet uitgesproken of er vormde zich een wolk boven hen die hen overschaduwde. Zij werden vreselijk bang toen zij zagen dat de mannen in de wolk werden opgenomen. 35 Er kwam een stem uit de wolk: ‘Dit is mijn Zoon! Hem heb Ik uitgekozen! Luister naar Hem!’ 36 Ineens was Jezus weer alleen met zijn leerlingen. Tot lang na die tijd vertelden zij niemand wat ze gezien hadden.

Jezus verjaagt een boze geest

37 Terwijl zij de volgende dag van de berg afdaalden, kwam een grote menigte mensen hen tegemoet om Jezus te zien. 38 Er was een man bij die luidkeels riep: ‘Meester! Kom toch kijken naar mijn jongen! Het is mijn enig kind. 39 Hij heeft zoʼn last van een boze geest. Als die hem de baas wordt, begint hij ineens te krijsen, krijgt hij stuiptrekkingen en staat het schuim hem op de mond. Die geest laat hem bijna niet los en doet hem veel kwaad. 40 Ik heb uw leerlingen gevraagd die geest te verjagen. Maar dat konden zij niet.’ 41 ‘Wat bent u toch harde en ongelovige mensen,’ zei Jezus. ‘Hoelang moet Ik nog bij u blijven? Hoelang moet Ik nog geduld met u hebben? Breng uw zoon maar bij Mij.’ 42 Nog voordat de jongen bij Hem was, sloeg de boze geest hem tegen de grond. Hij bleef hevig stuiptrekkend liggen. Jezus joeg de boze geest uit de jongen weg, genas hem en gaf hem aan zijn vader terug. 43 Bij het zien van de macht van God werden de mensen met ontzag vervuld. Terwijl iedereen nog een en al verbazing was over alles wat Hij deed, zei Jezus tegen zijn leerlingen: 44 ‘Onthoud dit goed: binnenkort zal Ik, de Mensenzoon, verraden worden en in handen van de mensen vallen.’ 45 Maar de leerlingen begrepen niet wat Hij ermee bedoelde. Het was hun een raadsel. Toch durfden zij Hem er niet naar te vragen.

46 Zij begonnen zich af te vragen wie van hen de belangrijkste was. 47 Jezus wist wel wat er in hen omging en liet een kind bij Zich komen. 48 ‘Luister,’ zei Hij. ‘Wie zoʼn kind namens Mij met open armen ontvangt, ontvangt Mij. En wie Mij ontvangt, ontvangt God die Mij gestuurd heeft. Want wie het meest nederig is, is pas werkelijk groot.’ 49 Johannes, een van de leerlingen, zei: ‘Meester, wij hebben iemand gezien die uw naam gebruikte om boze geesten te verjagen. Wij hebben het hem verboden. Hij hoort immers niet bij ons?’ 50 Jezus antwoordde: ‘Dat hadden jullie niet mogen doen. Want wie niet tegen jullie is, is voor jullie.’

51 De tijd van zijn terugkeer naar God kwam steeds dichterbij. Jezus was vastbesloten naar Jeruzalem te gaan. 52 Op een dag stuurde Hij enkele mannen vooruit naar een Samaritaans dorp om onderdak voor Hem te zoeken. 53 Maar de mensen daar wilden niets te maken hebben met iemand die naar Jeruzalem ging. 54 Toen Jakobus en Johannes dit hoorden, vroegen zij Jezus: ‘Meester, vindt U het goed dat wij vuur van de hemel laten komen om die mensen te verbranden?’ 55 Jezus keerde Zich om en zei dat zij zich moesten schamen. 56 Daarna ging Hij verder naar een ander dorp.

57 Onderweg kwam iemand naar Jezus toe. ‘Ik wil U volgen,’ zei hij. ‘Het doet er niet toe waarheen.’ 58 ‘De vossen hebben een hol om in te wonen en vogels een nest, maar Ik, de Mensenzoon, heb geen plaats om mijn hoofd neer te leggen,’ antwoordde Jezus.

59 Jezus nodigde iemand anders uit met Hem mee te gaan. De man wilde wel, maar vroeg of hij eerst zijn vader mocht begraven. 60 Jezus zei: ‘Laat het begraven van de doden maar over aan hen die geestelijk dood zijn. Wat u moet doen, is met Mij meegaan en de mensen vertellen dat God van hen houdt.’

61 Weer iemand anders zei: ‘Here, ik zal U volgen. Maar mag ik eerst naar huis gaan om afscheid te nemen van mijn familie?’ 62 Jezus antwoordde: ‘Wie gaat ploegen en steeds achterom kijkt, is niet geschikt voor het Koninkrijk van God.’