Amplified Bible

Luke 9

Ministry of the Twelve

1Now Jesus called together the twelve [disciples] and gave them [the right to exercise] power and authority over all the demons and to heal diseases. Then He sent them out [on a brief journey] to preach [a]the kingdom of God and to perform healing. And He said to them, “Take nothing for your journey [that might encumber you]—neither a walking stick, nor bag, nor bread, nor money; and do not even have two [b]tunics apiece. Whatever house you enter, stay there until you leave that city [to go to another]. And as for all those who do not welcome you, when you leave that city, shake the dust off your feet [breaking all ties with them] as a testimony against them [that they rejected My message].” So they began going from village to village, preaching the gospel and healing the sick everywhere.

Now Herod [Antipas] the tetrarch [who governed a portion of Palestine including Galilee and Perea] heard about all that was being done [by Jesus], and he was thoroughly perplexed, because it was said by some that John [the Baptist whom he had ordered beheaded] had been raised from the dead, and by others that Elijah had appeared, and by others that one of the [other] prophets of old had been resurrected. Herod said, “I personally had John beheaded. Who is this man about whom I hear such things?” And he kept trying to see Jesus.

10 When the apostles returned, they told Him all that they had done. He took them with Him and He privately withdrew [across the Jordan] to a city called Bethsaida. 11 But when the crowds learned of it, they followed Him; and He welcomed them and He began talking to them about the kingdom of God, and healing those who needed to be healed.

Five Thousand Fed

12 Now the day was ending, and the twelve [disciples] came and said to Him, “Send the crowd away, so that they may go into the surrounding villages and countryside and find lodging, and get provisions; because here we are in an isolated place.” 13 But He said to them, “You give them something to eat.” They said, “We have no more than five loaves and two fish—unless perhaps we go and buy food for all these people.” 14 (For there were [c]about 5,000 men.) And He said to His disciples, “Have them sit down to eat in groups of about fifty each.” 15 They did so, and had them all sit down. 16 Then He took the five loaves and the two fish, and He looked up to heaven [and gave thanks] and blessed them, and broke them and kept giving them to the disciples to set before the crowd. 17 They all ate and were [completely] satisfied; and the broken pieces which they had left over were [abundant and were] picked up—twelve baskets full.

18 Now it happened that as Jesus was praying privately, the disciples were with Him, and He asked them, “Who do the crowds say that I am?” 19 They answered, “John the Baptist, and some say, Elijah; but others, that one of the ancient prophets has come back to life.” 20 And He said to them, “But who do you say that I am?” Peter replied, “The Christ (the Messiah, the Anointed) of God!” 21 But He strictly warned and admonished them not to tell this to anyone, 22 saying, “The Son of Man must suffer many things and be rejected [as the Messiah] by the elders and chief priests and scribes (Sanhedrin, Jewish High Court), and be put to death, and on the third day be raised up [from death to life].”

23 And He was saying to them all, “If anyone wishes to follow Me [as My disciple], he must deny himself [set aside selfish interests], and take up his cross daily [expressing a willingness to endure whatever may come] and follow Me [believing in Me, conforming to My example in living and, if need be, suffering or perhaps dying because of faith in Me]. 24 For whoever wishes to save his life [in this world] will [eventually] lose it [through death], but whoever loses his life [in this world] for My sake, he is the one who will save it [from the consequences of sin and separation from God]. 25 For what does it profit a man if he gains the whole world [wealth, fame, success], and loses or forfeits himself? 26 For whoever is ashamed [here and now] of Me and My words, the Son of Man will be ashamed of him when He comes in His glory and the glory of the [heavenly] Father and of the holy angels. 27 But I tell you truthfully, there are [d]some among those standing here who will not taste death before they see the kingdom of God.”

The Transfiguration

28 Now about eight days after these teachings, He took along Peter and John and James and went up on the mountain to pray. 29 As He was praying, the appearance of His face became different [actually transformed], and His clothing became white and flashing with the brilliance of lightning. 30 And behold, two men were talking with Him; and they were Moses and Elijah, 31 who appeared in glory, and were speaking of His departure [from earthly life], which He was about to bring to fulfillment at Jerusalem. 32 Now Peter and those who were with him had been overcome with sleep; but when they were fully awake, they saw His glory and splendor and majesty, and the two men who were standing with Him. 33 And as these [men, Moses and Elijah] were leaving Him, Peter said to Jesus, “Master, it is delightful and good for us to be here; we should make three [sacred] tents; one for You, one for Moses, and one for Elijah”—not realizing what he was saying. 34 But even as he was saying this, a cloud formed and began to overshadow them; and they were [greatly] afraid as they entered the cloud. 35 Then [e]a voice came out of the cloud, saying, “This is My beloved Son, My Chosen One; listen and obey and yield to Him!” 36 When the voice had ceased, Jesus was found there alone. And they kept silent, and told no one at that time any of the things which they had seen [concerning the divine manifestation].

37 On the next day, when they came down from the mountain, a large crowd met Him. 38 And a man from the crowd shouted for help, “Teacher, I beg You to look at my son, because he is my only child; 39 and a spirit seizes him, and suddenly he cries out, and it throws him into a convulsion so that he foams at the mouth; and only with [great] difficulty does it leave him, mauling and bruising him as it leaves. 40 I begged Your disciples to cast it out, but they could not.” 41 Jesus answered, “You unbelieving and perverted generation! How long shall I be with you and put up with you? Bring your son here [to Me].” 42 Even while the boy was coming, the demon slammed him down and threw him into a [violent] convulsion. But Jesus rebuked the unclean spirit, and healed the boy and gave him back to his father. 43 They were all amazed [practically overwhelmed] at the [evidence of the] greatness of God and His majesty and His wondrous work.

But while they were still awed by everything Jesus was doing, He said to His disciples, 44 “Let these words sink into your ears: the Son of Man is going to be betrayed and handed over to men [who are His enemies].” 45 However, they did not understand this statement. Its meaning was kept hidden from them so that they would not grasp it; and they were afraid to ask Him about it.

The Test of Greatness

46 An argument started among them as to which of them might be the greatest [surpassing the others in esteem and authority]. 47 But Jesus, knowing what they were thinking in their heart, took a child and had him stand beside Him, 48 and He told them, “Whoever welcomes this child in My name welcomes Me; and whoever welcomes Me [also] welcomes Him who sent Me; for the one who is least among all of you [that is, the one who is genuinely humble—the one with a realistic self-view]—he is the one who is [truly] great.”

49 John replied, “Master, we saw someone driving out demons in Your name; and we tried to stop him because he does not follow along with us.” 50 But Jesus told him, “Do not stop him; for he who is not against you is for you.”

51 Now when the time was approaching for Him to be taken up [to heaven], He was determined to go to Jerusalem [to fulfill His purpose]. 52 He sent messengers on ahead of Him, and they went into a Samaritan village to make arrangements for Him; 53 but the people would not welcome Him, [f]because He was traveling toward Jerusalem. 54 When His disciples James and John saw this, they said, “Lord, do You want us to command fire to come down from heaven and destroy them?” 55 But He turned and rebuked them [g][and He said, “You do not know what kind of spirit you are; 56 for the Son of Man did not come to destroy men’s lives, but to save them.”] And they journeyed on to another village.

Exacting Discipleship

57 As they were going along the road, someone said to Him, “I will follow You wherever You go.” 58 And Jesus told him, “Foxes have holes and the birds of the air have nests, but the Son of Man has no place to lay His head.” 59 He said to another, “Follow Me [accepting Me as Master and Teacher].” But he said, “Lord, allow me first to go and [h]bury my father.” 60 But He said to him, “Allow the [spiritually] dead to bury their own dead; but as for you, go and spread the news about the kingdom of God.” 61 Another also said, “I will follow You, Lord [as Your disciple]; but first let me say goodbye to those at my home.” 62 But Jesus said to him, “No one who puts his hand to the plow and looks back [to the things left behind] is fit for the kingdom of God.”

Notas al pie

  1. Luke 9:2 Jesus as Israel’s Messiah.
  2. Luke 9:3 Simple slip-on garments made with or without sleeves, usually knee length and worn as either an under or outer garment in ancient times.
  3. Luke 9:14 The women and children were not included in this estimate.
  4. Luke 9:27 Perhaps a reference to Peter, John, and James who were to witness the transfiguration a few days later.
  5. Luke 9:35 See note Matt 3:17.
  6. Luke 9:53 Because of the religious conflict between Samaritans and Jews, the people of Samaria were generally inhospitable to Jews and did not offer overnight accommodations to those who were traveling to Jerusalem to participate in religious events.
  7. Luke 9:55 Late mss add this to v 55 and continue into v 56.
  8. Luke 9:59 See note Matt 8:21.

Ang Pulong Sa Dios

Lucas 9

Gipadala ni Jesus ang Dose Niya ka Apostoles

1Usa ka adlaw niana gitigom ni Jesus ang dose niya ka apostoles. Gihatagan niya sila sa gahom ug katungod sa paghingilin sa tanang mga daotang espiritu ug sa pag-ayo sa mga sakit. Unya, gisugo niya sila sa pagpangwali mahitungod sa paghari sa Dios ug sa pagpang-ayo sa mga masakiton. Giingnan niya sila, “Ayaw kamo pagbalon ug bisan unsa sa inyong pagpanglakaw: bisan sungkod, bag, pagkaon, kuwarta o ilisan. Kon padayonon kamo sa usa ka balay, diha kamo pagpuyo hangtod nga mopahawa kamo nianang dapita. Apan kon ang mga tawo sa usa ka dapit dili modawat kaninyo, biyai ninyo kanang dapita; ug sa inyong pagpahawa, itaktak ang abog sa inyong tiil isip pasidaan batok kanila.” Unya nanglakaw ang iyang mga apostoles ug nangadto sa mga kabaryohan; nagsangyaw sila sa Maayong Balita ug giayo nila ang mga masakiton.

Naglibog si Herodes Mahitungod kang Jesus

Ang balita mahitungod sa gihimo nila ni Jesus nakaabot kang Herodes nga pangulo sa Galilea. Naglibog gayod si Herodes tungod kay may mga tawo nga nagaingon, “Nabanhaw si Juan nga tigbautismo.” Ang uban usab nagaingon, “Siya si Elias nga mibalik karon.” Ug ang uban pa gayod nagaingon, “Usa siya sa mga propeta kaniadto nga nabanhaw.” Miingon si Herodes, “Gipapunggotan ko na ug ulo si Juan. Apan kinsa man kaha kining tawhana nga kahibulongan man nga mga sugilanon ang akong nadungog mahitungod kaniya?” Ug nagtinguha gayod si Herodes nga makakita kang Jesus.

Gipakaon ni Jesus ang 5,000 ka mga Tawo

10 Pagbalik sa mga apostoles ni Jesus, gisulti nila kaniya kon unsa ang ilang mga nahimo. Unya gidala sila ni Jesus sa lungsod sa Betsaida. Wala niya gipakuyog ang ubang mga tawo. 11 Apan pagkahibalo sa mga tawo nga nakagikan na sila si Jesus, misunod sila. Pag-abot nila didto, giabiabi sila ni Jesus ug gisultihan mahitungod sa paghari sa Dios. Ug giayo usab niya ang mga masakiton.

12 Sa dihang hapit na mosalop ang adlaw, miduol kaniya ang iyang dose ka apostoles ug miingon, “Paadtoa na ang mga tawo sa mga baryo ug sa mga sityo sa palibot aron makapangita sila sa ilang pagkaon ug katulgan, tungod kay ania kita dinhi sa awaaw nga dapit.” 13 Apan miingon si Jesus, “Kamo mismo ang mohatag kanila ug pagkaon.” Mitubag sila, “Aduna kitay lima lang gayod ka buok pan ug duha ka isda. Dili kini paigo, gawas kon mopalit kita ug dugang pagkaon alang kanilang tanan.” 14 (Ang gidaghanon sa mga lalaki didto mga 5,000.) Busa miingon si Jesus sa iyang mga sumusunod, “Pundoka ug palingkora ang mga tawo sa tag-50 kada grupo.” 15 Gituman nila ang sugo ni Jesus ug gipalingkod nila ang tanang mga tawo. 16 Unya gikuha ni Jesus ang lima ka pan ug duha ka isda, ug mihangad siya sa langit ug nagpasalamat sa Dios. Gipikas-pikas niya kini ug gihatag ngadto sa iyang mga sumusunod aron iapod-apod sa mga tawo. 17 Nakakaon silang tanan ug nangabusog. Human makakaon ang tanan, gitigom nila ang mga sobra, ug dose pa ka bukag ang napuno.

Ang Gipahayag ni Pedro Mahitungod kang Jesus

18 Usa ka adlaw niana nag-inusara sa pag-ampo si Jesus ug ang iyang mga sumusunod naa sa iyang duol. Nangutana si Jesus kanila, “Kinsa man ako sumala sa mga tawo?” 19 Mitubag sila, “May nagaingon nga ikaw si Juan nga Tigbautismo. Ang uban nagaingon nga ikaw si Elias, ug ang uban pa gayod nagaingon nga ikaw usa sa mga propeta kaniadto nga nabanhaw.” 20 Miingon si Jesus kanila, “Apan alang kaninyo kinsa man ako?” Mitubag si Pedro, “Ikaw mao ang Cristo nga gisaad sa Dios nga maghari.”

Naghisgot si Jesus Mahitungod sa Iyang Kamatayon ug Pagkabanhaw

21 Unya gipasidan-an sila ni Jesus nga dili gayod nila isulti kang bisan kinsa nga siya mao ang Cristo. 22 Miingon siya, “Ako nga Anak sa Tawo kinahanglan nga mag-antos gayod sa pagahimuon kanako sa mga pangulo sa mga Judio, sa kadagkoan sa mga pari, ug sa mga magtutudlo sa Kasugoan. Isalikway nila ako ug patyon, apan sa ikatulo ka adlaw mabanhaw ako.”

23 Unya miingon si Jesus sa tanan, “Kon may tawo nga buot mosunod kanako, dili niya palabihon ang iyang kaugalingon, kondili mosunod siya kanako adlaw-adlaw bisan pa kon kamatayon ang iyang dangatan. 24 Tungod kay si bisan kinsa nga nagtinguha sa pagluwas sa iyang kinabuhi mawad-an hinuon niini. Apan si bisan kinsa nga maghalad sa iyang kinabuhi tungod kanako makaangkon sa kinabuhi nga walay kataposan. 25 Unsa man ang makuha sa tawo kon maangkon niya ang tanang butang dinhi sa kalibotan, apan mawala ang iyang kinabuhi? Wala gayod! 26 Kon ikaulaw ako ug ang akong mga pagtulon-an ni bisan kinsa, ikaulaw ko usab siya kon ako nga Anak sa Tawo mobalik na dinhi nga nagadan-ag sa akong gahom ug sa gahom sa akong Amahan ug sa balaang mga anghel. 27 Sa pagkatinuod, may mga tawo dinhi nga dili mamatay hangtod nga makita nila ang paghari sa Dios.”

Ang Pagkausab sa Panagway ni Jesus

28 Mga walo ka adlaw human kadto isulti ni Jesus, gidala niya si Pedro, si Juan, ug si Santiago sa pagtungas sa bukid aron mag-ampo. 29 Sa dihang nag-ampo si Jesus nausab ang iyang panagway, ug ang iyang bisti miputi ug misidlak. 30 Sa kalit may nagpakita nga duha ka tawo nga nakigsulti kaniya. Sila mao si Moises ug si Elias. 31 Nagsidlak usab sila ug nakigsulti kang Jesus mahitungod sa iyang kamatayon nga hapit nang matuman diha sa Jerusalem. 32 Nahinanok pag-ayo sila si Pedro. Sa dihang nakamata na sila, nakita nila si Jesus nga nagsidlak ug ang duha ka tawo nga nagtindog tupad kaniya. 33 Sa dihang mobiya na ang duha ka tawo kang Jesus, miingon si Pedro kaniya, “Ginoo, maayo nga ania kami[a] dinhi. Maghimo kami ug tulo ka payag, ang usa alang kanimo, ang usa alang kang Moises, ug ang usa alang kang Elias.” (Ang tinuod, wala mahibalo si Pedro kon unsa ang iyang gipanulti.) 34 Sa wala pa makahuman pagsulti si Pedro natabonan sila sa panganod, ug nangahadlok sila. 35 Unya may nadunggan sila nga tingog gikan sa panganod nga nagaingon, “Kini ang akong Anak nga pinili. Paminawa ninyo siya!” 36 Sa dihang mihunong na ang tingog, nakita nila nga si Jesus na lang ang nabilin. Sa sunod nga mga adlaw nagpakahilom lang una sila si Pedro sa ilang nakita.

Giayo ni Jesus ang Bata nga Gigamhan sa Daotang Espiritu

37 Human niadtong adlawa, milugsong sila gikan sa bukid. Daghang mga tawo ang misugat kang Jesus. 38 May usa kanila nga misinggit, “Magtutudlo, kon mahimo tan-awa una ang akong bugtong anak nga lalaki. 39 Kanunay siyang gamhan sa daotang espiritu. Kalit lang siya nga mosiyagit, magkirig-kirig ug magbula ang iyang baba. Kanunay siyang pasakitan sa daotang espiritu ug halos dili siya biyaan niini. 40 Gihangyo ko ang imong mga sumusunod nga hinginlan kini, apan dili nila mahimo.” 41 Unya miingon si Jesus, “Kamo nga mga tawo niining panahona, wala gayoy pagtuo, ug sayop ang inyong panghunahuna ug binuhatan. Hangtod kanus-a pa ba ang akong pagpailob kaninyo? Dad-a dinhi ang imong anak.” 42 Sa dihang miduol kang Jesus ang bata, gibundak siya sa daotang espiritu sa yuta ug gipakirigkirig. Apan giabog ni Jesus ang daotang espiritu ug giayo niya ang bata. Unya gibalik niya kini ngadto sa iyang amahan. 43 Natingala gayod ang tanang mga tawo sa kadako sa gahom sa Dios.

Gihisgotan Pag-usab ni Jesus ang Mahitungod sa Iyang Kamatayon

Samtang ang mga tawo natingala sa tanang mga gihimo ni Jesus, miingon siya sa iyang mga sumusunod, 44 “Hinumdomi gayod ninyo kini: Ako nga Anak sa Tawo kinahanglan nga itugyan ngadto sa mga tawo nga nasuko kanako. 45 Apan wala sila makasabot niini tungod kay gipugngan ang ilang mga hunahuna aron dili nila kini masabtan. Ug nagpanuko sila sa pagpangutana kaniya mahitungod niini.

Kinsa Gayod ang Labaw sa Tanan?

46 May usa ka higayon nga naglalis ang iyang mga sumusunod kon kinsa gayod kanila ang labaw sa tanan. 47 Apan nahibalo si Jesus sa ilang gihunahuna. Busa mikuha siya ug gamay nga bata ug gipatindog sa iyang tapad. 48 Unya miingon siya, “Si bisan kinsa nga tungod sa iyang pagsunod kanako modawat sa bata nga sama niini, nagadawat usab kanako. Ug ang modawat kanako nagadawat usab sa nagpadala kanako. Tungod kay ang labing ubos kaninyo mao ang labaw sa tanan.”

Ang Dili Batok Kaninyo Dapig Kaninyo

49 Miingon si Juan kang Jesus, “Ginoo, nakakita kami ug usa ka tawo nga nanghingilin sa mga daotang espiritu ug ang imong ngalan ang iyang gigamit. Gipaundang namo siya tungod kay dili nato siya kauban.” 50 Apan miingon si Jesus kaniya, “Pasagdi ninyo siya, kay si bisan kinsa nga wala makigbatok kaninyo dapig kaninyo.”

Wala Dawata si Jesus sa usa ka Baryo sa Samaria

51 Sa nagkaduol na ang adlaw nga ikayab si Jesus sa langit, nakahukom siya nga moadto sa Jerusalem. 52 Busa may gipauna siya nga mga tawo didto sa usa ka baryo sa Samaria aron sa pag-andam sa iyang kasak-an. 53 Apan ang mga tawo niadtong baryoha wala modawat kaniya tungod kay nahibaloan nila nga moadto siya sa Jerusalem. 54 Pagkahibalo niini sa iyang mga sumusunod nga si Santiago ug si Juan, miingon sila kang Jesus, “Ginoo, buot ka ba nga mangayo kami ug kalayo gikan sa langit aron sunogon sila?” 55 Apan gilingi sila ni Jesus ug gibadlong.[b] 56 Ug mipadayon na lang sila sa lain nga baryo.

Ang mga Sumusunod ni Jesus

57 Samtang nagpadayon sila sa ilang pagpanglakaw, may usa ka tawo nga miingon kang Jesus, “Mouban ako kanimo bisan asa ka moadto.” 58 Apan miingon si Jesus kaniya, “Ang mga ihalas nga iro may mga lungag nga mapaulian ug ang mga langgam may mga salag, apan ako nga Anak sa Tawo walay kaugalingong balay nga akong kapahulayan.” 59 Unya miingon si Jesus sa usa ka tawo, “Uban kanako!” Mitubag ang tawo, “Ginoo, mopauli una ako aron sa paglubong sa akong amahan.”[c] 60 Mitubag si Jesus kaniya, “Pasagdi ang mga patay[d] sa paglubong sa ilang mga minatay. Apan ikaw, lakaw ug iwali ang mahitungod sa paghari sa Dios.” 61 May usa pa gayod nga miingon kang Jesus, “Ginoo, mouban ako kanimo; apan tugoti una ako nga mopauli ug manamilit sa akong pamilya.” 62 Mitubag si Jesus kaniya, “Ang tawo nga magdaro nga magsigeg lingi[e] dili angay nga masakop sa paghari sa Dios.”

Notas al pie

  1. Lucas 9:33 kami: o, kita.
  2. Lucas 9:55 Ang ubang kopya sa Griego aduna pay sumpay sa bersikulo 55 ug 56: Wala kamo masayod kon unsang matang sa espiritu ang anaa kaninyo. Tungod kay mianhi ang Anak sa tawo dili aron sa paglaglag sa mga tawo kondili aron sa pagluwas kanila.
  3. Lucas 9:59 mopauli una ako sa paglubong sa akong amahan: Tingali ang buot ipasabot, mopauli una ako, ug kon patay na ang akong amahan ug gilubong na, mosunod ako kanimo.
  4. Lucas 9:60 mga patay: Mahimo nga ang buot ipasabot, mga patay sa panan-aw sa Dios.
  5. Lucas 9:62 buot ipasabot, Ang tawo nga magdaro nga magsigeg lingi dili mapuslan ang iyang pagdaro. Sama usab niana ang tawo nga nagsunod kang Jesus nga may gibalikan, dili siya angay nga masakop sa paghari sa Dios.