Amplified Bible

Luke 8

Ministering Women

1Soon afterward, Jesus began going around from one city and village to another, preaching and proclaiming the good news of the kingdom of God. The twelve [disciples] were with Him, and also some women who had been healed of evil spirits and diseases: Mary, called Magdalene [from the city of Magdala in Galilee], from whom seven demons had come out, and Joanna, the wife of Chuza, Herod’s household steward, and Susanna, and many others who were contributing to their support out of their private means [as was the custom for a rabbi’s disciples].

Parable of the Sower

When a large crowd was gathering together, and people from city after city were coming to Him, He spoke [to them] using a parable: “The sower went out to sow his seed; and as he sowed, some fell beside the road and it was trampled underfoot, and the birds of the sky ate it up. And some seed fell on [shallow soil covering] the rocks, and as soon as it sprouted, it withered away, because it had no moisture. Other seed fell among the thorns, and the thorns grew up with it and choked it out. And some fell into good soil, and grew up and produced a crop a hundred times as great.” As He said these things, He called out, “He who has ears to hear, let him hear and heed My words.”

Now His disciples began asking Him what this parable meant. 10 And He said, “To you [who have been chosen] it has been granted to know and recognize the [a]mysteries of the kingdom of God, but to the rest it is in parables, so that though seeing they may not see, and hearing they may not understand.

11 “Now [the meaning of] the parable is this: The seed is the word of God [concerning eternal salvation]. 12 Those beside the road are the people who have heard; then the devil comes and takes the message [of God] away from their hearts, so that they will not believe [in Me as the Messiah] and be saved. 13 Those on the rocky soil are the people who, when they hear, receive and welcome the word with joy; but these have no firmly grounded root. They believe for a while, and in time of trial and temptation they fall away [from Me and abandon their faith]. 14 The seed which fell among the thorns, these are the ones who have heard, but as they go on their way they are suffocated with the anxieties and riches and pleasures of this life, and they bring no fruit to maturity. 15 But as for that seed in the good soil, these are the ones who have heard the word with a good and noble heart, and hold on to it tightly, and bear fruit with patience.

Parable of the Lamp

16 “Now no one lights a lamp and then covers it with a container [to hide it], or puts it under a bed; instead, he puts it on a lampstand, so that those who come in may see the light. 17 For there is nothing hidden that will not become evident, nor anything secret that will not be known and come out into the open. 18 So be careful how you listen; for whoever has [a teachable heart], to him more [understanding] will be given; and whoever does not have [a longing for truth], even what he thinks he has will be taken away from him.”

19 Then Jesus’ mother and His brothers came up toward Him, but they could not reach Him because of the crowd. 20 And He was told, “Your mother and Your brothers are standing outside, asking to see You.” 21 But He answered, “My mother and My brothers are these who listen to the word of God and do it!”

Jesus Calms the Sea

22 Now on one of those days Jesus and His disciples got into a boat, and He said to them, “Let us cross over to the other side of the lake (Sea of Galilee).” So they set out. 23 But as they were sailing, He fell asleep. And a fierce gale of wind swept down [as if through a wind tunnel] on the lake, and they began to be swamped, and were in great danger. 24 They came to Jesus and woke Him, saying, “Master, Master, we are about to die!” He got up and rebuked the wind and the raging, violent waves, and they ceased, and it became calm [a perfect peacefulness]. 25 And He said to them, “Where is your faith [your confidence in Me]?” They were afraid and astonished, saying to one another, “Who then is this, that He commands even the winds and the sea, and they obey Him?”

The Demoniac Cured

26 Then they sailed to the [b]country of the Gerasenes, which is east of Galilee. 27 Now when Jesus stepped out on land, He was met by a man from the city [of Gerasa] who was possessed with demons. For a long time he had worn no clothes, and was not living in a house, but among the [c]tombs. 28 Seeing Jesus, he cried out [with a terrible voice from the depths of his throat] and fell down before Him [in dread and terror], and shouted loudly, “[d]What business do we have [in common] with each other, Jesus, Son of the Most High God? I beg You, do not torment me [before the appointed time of judgment]!” 29 Now He was [already] commanding the unclean spirit to come out of the man. For it had seized him [violently] many times; and he was kept under guard and bound with chains and shackles, but he would break the bonds and be driven by the demon into the desert. 30 Then Jesus asked him, “What is your name?” And he answered, “Legion”; because many demons had entered him. 31 They continually begged Him not to command them to go into the abyss.

32 Now a large herd of pigs was feeding there on the mountain. The demons begged Jesus to allow them to enter the pigs, and He gave them permission. 33 Then the demons came out of the man and entered the pigs; and the herd rushed down the steep bank into the lake and was drowned.

34 When the herdsmen saw what had happened, they ran away and told it in the city and out in the country. 35 And people came out to see what had happened. They came to Jesus, and found the man from whom the demons had gone out, sitting at Jesus’ feet, clothed and in his right mind (mentally healthy); and they were frightened. 36 Those who had seen it told them how the man who had been demon-possessed had been healed. 37 Then all the people of the country of the Gerasenes and the surrounding district asked Him to leave them, because they were overwhelmed with fear. So Jesus got into the boat and returned [to the west side of the Sea of Galilee]. 38 But the man from whom the demons had gone out kept begging Him, pleading to go with Him; but Jesus sent him away, saying, 39 “Return home and tell [about] all the great things God has done for you.” So the man went away, proclaiming throughout the whole city what great things Jesus had done for him.

Miracles of Healing

40 Now as Jesus was returning [to Galilee], the people welcomed Him, for they had all been expecting Him. 41 Now a man named Jairus, a synagogue official, came [to Him]; and he fell at Jesus’ feet and began begging Him to come to his house; 42 for he had an only daughter, about twelve years old, and she was dying. But as Jesus went, the people were crowding against Him [almost crushing Him].

43 And a woman who had [suffered from] a hemorrhage for twelve years [e][and had spent all her money on physicians], and could not be healed by anyone, 44 came up behind Him and touched the fringe of His outer robe, and immediately her bleeding stopped. 45 Jesus said, “Who touched Me?” While they all were denying it, Peter [f][and those who were with him] said, “Master, the people are crowding and pushing against You!” 46 But Jesus said, “Someone did touch Me, because I was aware that power [to heal] had gone out of Me.” 47 When the woman saw that she had not escaped notice, she came up trembling and fell down before Him. She declared in the presence of all the people the reason why she had touched Him, and how she had been immediately healed. 48 He said to her, “Daughter, your faith [your personal trust and confidence in Me] has made you well. Go in peace (untroubled, undisturbed well-being).”

49 While He was still speaking, someone from the synagogue official’s house came and said [to Jairus], “Your daughter is dead; do not inconvenience the Teacher any further.” 50 But Jesus, hearing this, answered him, “Do not be afraid any longer; only believe and trust [in Me and have faith in My ability to do this], and she will be made well.” 51 When He came to the house, He allowed no one to enter with Him, except Peter and John and James, and the girl’s father and mother. 52 Now they were all weeping loudly and mourning for her; but He said, “Do not weep, for she is not dead, but is sleeping.” 53 Then they began laughing scornfully at Him and ridiculing Him, knowing [without any doubt] that she was dead. 54 But Jesus took hold of her hand and spoke, saying, “Child, arise!” 55 And her spirit returned, and she got up immediately; and He ordered that she be given something to eat. 56 Her parents were greatly astonished [by the miracle]; but He instructed them to tell no one what had happened.

Notas al pie

  1. Luke 8:10 Spiritual truths hidden throughout the ages, but now revealed through the teaching of Christ.
  2. Luke 8:26 The southeastern region of the Sea of Galilee.
  3. Luke 8:27 These probably were burial places built above the ground, or natural caves in the hillside. Cave tombs often had two chambers, one of which remained empty as long as relatives were still alive. Such tombs frequently were used as shelter by lepers, demoniacs, and the poor.
  4. Luke 8:28 See note 4:34.
  5. Luke 8:43 One early ms and many late ones add this clause.
  6. Luke 8:45 One early ms and many late ones add this clause.

Het Boek

Lukas 8

Gelijkenissen van Jezus

1Enige tijd later maakte Hij een reis langs alle steden en dorpen in dat gebied. Overal bracht Hij het goede nieuws dat het Koninkrijk van God was gekomen. De twaalf en verscheidene vrouwen gingen met Hem mee. De vrouwen zorgden voor hun eten en drinken en betaalden dat allemaal uit eigen middelen. Jezus had deze vrouwen uit de macht van boze geesten bevrijd en van allerlei ziekten genezen. Onder hen waren Maria van Magdala, uit wie hij zeven boze geesten had weggejaagd, Johanna, de vrouw van Chusas die een belangrijke funktie had in de regering van Herodes, en Susanna.

Op een dag, toen uit verschillende steden mensen waren samengestroomd om Hem te horen, vertelde Hij deze gelijkenis: ‘Een boer ging naar zijn land om graan te zaaien. Bij het uitstrooien viel wat zaad op een pad, waar het werd vertrapt. De vogels kwamen het oppikken. Er viel ook zaad op ondiepe grond met harde rotsbodem eronder. Het kwam wel op, maar verdorde ook weer vlug omdat het te weinig vocht kreeg. Ander zaad kwam tussen de distels terecht. Het verstikte daar omdat de distels veel sneller groeiden. Het overige zaad viel op vruchtbare grond. Het kwam mooi op en gaf een rijke oogst, wel honderd keer zoveel als was gezaaid.’ Hij wilde dat de mensen goed zouden luisteren en zei: ‘Als u oren hebt, luister dan goed.’

Zijn leerlingen vroegen wat Hij met de gelijkenis bedoelde. 10 Hij antwoordde: ‘Jullie mogen weten wat het geheim van het Koninkrijk van God is, maar aan andere mensen vertel Ik er over met behulp van gelijkenissen. Hun ogen zitten dicht en hun oren zijn doof. Daarom zullen zij niets zien, horen of begrijpen.

11 Nu, dit is de betekenis ervan: het zaad is het woord van God voor de mensen. 12 Het zaad dat op het pad terechtkomt, zijn de mensen die wel het woord van God horen, maar het meteen weer vergeten. De duivel neemt Gods woord weg, omdat hij niet wil dat de mensen erin geloven en daardoor worden gered. 13 Het zaad dat op steenachtige grond terechtkomt, zijn de mensen die het woord van God horen en meteen erg enthousiast zijn. Maar het schiet geen wortel bij hen, zij zijn oppervlakkig. Een poosje geloven zij erin, maar wanneer zij op de proef worden gesteld, moeten zij er niets meer van hebben. 14 Het zaad dat tussen de distels terechtkomt, zijn de mensen die het woord van God horen en er ook in geloven. Maar door de zorgen, de overvloed en allerlei genoegens van het leven krijgen die woorden niet de kans in hen iets goeds te bewerken. 15 Maar het zaad dat in goede, vruchtbare grond terechtkomt, zijn de mensen die met een goed, oprecht hart naar de woorden van God luisteren en zich eraan houden. Het zaad brengt vrucht voort in hun leven, omdat zij volhouden.

16 Als men een lamp aansteekt, wordt er toch niet iets overheen gezet om het licht te verbergen? Nee, men zet de lamp ergens neer waar iedereen die binnenkomt, het licht goed kan zien. 17 Zo zal ook alles wat geheim of verborgen is, aan het licht komen. 18 Het hangt er dus van af hoe u luistert. Want wie iets heeft, zal er veel bij krijgen. Maar wie niets heeft, zal ook nog kwijtraken wat hij meent te hebben.’

19 Zijn moeder en zijn broers kwamen Hem opzoeken, maar zij konden niet bij Hem komen omdat het huis overvol was. 20 Toen Hij hoorde dat zij buiten stonden te wachten en Hem wilden spreken, zei Hij: 21 ‘Mijn moeder en mijn broers zijn zij die de woorden van God horen en in praktijk brengen.’

Wind en water gehoorzamen Jezus

22 Op een dag stapte Hij met zijn leerlingen in een boot en zei: ‘Kom, wij gaan naar de overkant van het meer.’ 23 Tijdens de overtocht viel Hij in slaap. Plotseling stak een vreselijke storm op. De golven werden zo woest dat het water de boot insloeg. Het werd heel gevaarlijk. 24 De leerlingen maakten Jezus wakker. ‘Meester! Meester,’ schreeuwden zij, ‘wij vergaan!’ Jezus bestrafte de wind en het woeste water en onmiddellijk werd het bladstil. 25 ‘Hebben jullie geen vertrouwen in Mij?’ vroeg Hij zijn leerlingen. Zij keken Jezus bang aan. Vol ontzag en verbazing zeiden zij tegen elkaar: ‘Wat voor man is Hij? Zelfs de wind en het water doen wat Hij zegt!’

Jezus toont zijn macht over geesten, ziekte en dood

26 Zij voeren verder en legden aan in het gebied van de Gerasenen, aan de overkant van het meer van Galilea. 27 Toen Hij uit de boot stapte, kwam uit de stad een man op Hem af die een boze geest in zich had. Hij liep al een hele tijd zonder kleren rond en woonde niet in een huis, maar in de rotsgraven. 28 Zodra hij Jezus van dichtbij zag, schreeuwde hij het uit en viel voor Hem neer. ‘Wat wilt U van mij, Jezus, Zoon van de Allerhoogste God!’ schreeuwde hij. 29 ‘Doe mij alstublieft geen pijn!’ Jezus had namelijk tegen de boze geest gezegd dat hij uit de man moest weggaan. De boze geest had zich vaak van de man meester gemaakt. Dan was hij niet meer te houden, rukte zijn boeien stuk en rende de woestijn in, volledig in de macht van de boze geest. 30 ‘Hoe heet je?’ vroeg Jezus. ‘Legioen,’ was het antwoord. Want de man zat vol boze geesten. 31 Zij smeekten Jezus dat Hij hen niet naar de onderwereld zou sturen. 32 Niet ver daar vandaan liep op een berghelling een kudde varkens eten te zoeken. De boze geesten smeekten Jezus of ze in die varkens mochten gaan en Hij vond dat goed. 33 Zij verlieten de man en gingen in de varkens. De hele kudde stormde de helling af, het meer in en verdronk. 34 De varkenshoeders sloegen op de vlucht en vertelden in stad en land wat er was gebeurd. 35 Het duurde niet lang of er kwamen van alle kanten mensen aanlopen om het met eigen ogen te zien. Zij zagen de man die van de boze geesten bevrijd was, aan de voeten van Jezus zitten. Hij had kleren aan en was volledig bij zijn verstand. 36 Zij werden bang. Degenen die het hadden zien gebeuren, vertelden hoe de man was genezen. 37 De mensen vroegen Jezus weg te gaan en hen met rust te laten. Dus ging Hij weer in de boot en voer terug naar de overkant van het meer. 38 De man uit wie de boze geesten waren weggegaan, smeekte of hij mee mocht. Maar Jezus wilde dat niet. 39 ‘Ga naar uw familie,’ zei Hij, ‘en vertel hun wat God voor u heeft gedaan.’ De man ging overal in de stad vertellen wat Jezus voor hem had gedaan.

40 Aan de overkant van het meer ontvingen de mensen Hem met open armen. Zij hadden op Hem gewacht. 41 Er kwam een man naar Hem toe die voor Hem neerviel. Het was Jaïrus, de leider van een synagoge. Hij smeekte of Jezus wilde meegaan naar zijn huis. 42 Zijn enige kind, een meisje van twaalf jaar, lag op sterven. Jezus ging met hem mee en baande Zich een weg door de opdringende mensenmenigte.

43 Onderweg slaagde een vrouw erin bij Hem te komen en Hem van achteren aan te raken. Twaalf jaar lang had zij voortdurend bloed verloren. Niemand had haar kunnen genezen. 44 Maar zodra zij de kwast van Jezusʼ mantel aanraakte, hield het bloeden op. 45 ‘Wie heeft Mij aangeraakt?’ vroeg Jezus. De mensen zeiden allemaal dat ze Hem niet hadden aangeraakt. ‘Maar Meester,’ protesteerde Petrus, ‘De mensen dringen immers van alle kanten tegen U op!’ 46 Maar Jezus hield vol: ‘Er is iemand die Mij opzettelijk heeft aangeraakt, want Ik voelde dat er kracht uit Mij wegstroomde.’ 47 Toen tot de vrouw doordrong dat Jezus het wist, kwam zij naar voren. Bevend viel zij voor Hem neer en vertelde waarom zij Hem had aangeraakt en dat zij nu genezen was. Allen die erbij stonden, hoorden het. 48 ‘U bent genezen door uw geloof,’ zei Hij. ‘Ga in vrede.’

49 Iemand uit het huis van Jaïrus kwam vertellen dat het zieke kind al gestorven was. ‘Het heeft geen zin de Meester nog langer lastig te vallen.’ zei hij. 50 Jezus hoorde wat er was gebeurd en zei tegen de vader: ‘Wees niet bang! Blijf geloven, want het meisje zal weer gezond worden.’ 51 Zij kwamen bij het huis aan en Jezus wilde niet dat iemand met Hem mee naar binnen ging behalve Petrus, Jakobus en Johannes en de ouders van het meisje. 52 Er waren allemaal mensen aan het huilen en jammeren om de dood van het kind. ‘Maak toch niet zoveel lawaai!’ zei Jezus. ‘Houd op met huilen. Zij is niet dood, ze slaapt alleen maar.’ 53 De mensen lachten Hem in zijn gezicht uit, want zij wisten zeker dat het meisje dood was. 54 Jezus ging naar haar toe, nam haar bij de hand en riep: ‘Sta op, meisje!’ 55 Op dat moment keerde het leven in haar terug en stond zij op. ‘Geef haar wat te eten,’ zei Hij. 56 De ouders wisten niet wat zij zagen. Jezus wilde niet dat zij iemand zouden vertellen wat er gebeurd was.