Amplified Bible

Luke 24

The Resurrection

1But on the first day of the week, at early dawn, the women went to the tomb bringing the spices which they had prepared [to finish anointing the body]. And they found the [large, circular] stone rolled back from the tomb, but when they went inside, they did not find the body of the Lord Jesus. While they were perplexed and wondering about this, suddenly, two men in dazzling clothing stood near them; and as the women were terrified and were bowing their faces to the ground, the men said to them, “Why are you looking for the living One among the dead? He is not here, but has risen. Remember how He told you, while He was still in Galilee, saying that the Son of Man must be handed over to sinful men, and be crucified, and on the third day rise [from death to life].” And they remembered His words, and after returning from the tomb, they reported all these things to the eleven [apostles] and to all the rest. 10 Now they were Mary Magdalene and Joanna [the wife of Chuza, Herod’s steward] and Mary the mother of James; also the other women with them were telling these things to the apostles. 11 But their report seemed to them like idle talk and nonsense, and they would not believe them. 12 But Peter got up and ran to the tomb. Stooping [at the small entrance] and looking in, he saw only the linen [a]wrappings; and he went away, wondering about what had happened.

The Road to Emmaus

13 And then, that very day two of them were going to a village called Emmaus, which was about [b]seven miles from Jerusalem. 14 And they were talking with each other about all these things which had taken place. 15 While they were talking and discussing it, Jesus Himself came up and began walking with them. 16 But their eyes were [miraculously] prevented from recognizing Him. 17 Then Jesus asked them, “What are you discussing with one another as you walk along?” And they stood still, looking brokenhearted. 18 One of them, named Cleopas, answered Him, “Are you the only stranger visiting Jerusalem who is unaware of the things which have happened here in these [recent] days?” 19 He asked, “What things?” And they replied, “The things about Jesus of Nazareth, who was a prophet powerful in deed and word in the sight of God and all the people, 20 and how the chief priests and our rulers handed Him over to be sentenced to death, and crucified Him. 21 But we were hoping that it was He who was going to redeem Israel and set our nation free. Indeed, besides all this, it is the third day since these things happened. 22 And also some of the women among us shocked us. They were at the tomb early in the morning, 23 and they did not find His body. Then they came back, saying that they had even seen a vision of angels who said that He was alive! 24 Some of those who were with us went to the tomb and found it just exactly as the women had said, but they did not see Him.” 25 Then Jesus said to them, “O foolish men, and slow of heart to trust and believe in everything that the prophets have spoken! 26 Was it not necessary for the Christ to suffer these things and [only then to] enter His glory?” 27 Then beginning with Moses and [throughout] all the [writings of the] prophets, He explained and interpreted for them the things referring to Himself [found] in all the Scriptures.

28 Then they approached the village where they were going, and He acted as if He were going farther. 29 But they urged Him [not to go on], saying, “Stay with us, because it is almost evening, and the day has just about ended.” So He went inside to stay with them. 30 And it happened that as He reclined at the table with them, He took the bread and blessed it, and breaking it, He began giving it to them. 31 Then their eyes were [suddenly] opened [by God] and they [clearly] recognized Him; and He vanished from their sight. 32 They said to one another, “Were not our hearts burning within us while He was talking with us on the road and opening the Scriptures to us?” 33 They got up that very hour and went back to Jerusalem, and found the eleven [apostles] gathered together and those who were with them, 34 saying, “The Lord has really risen and has appeared to Simon [Peter]!” 35 They began describing in detail what had happened on the road, and how Jesus was recognized by them when He broke the bread.

Other Appearances

36 While they were talking about this, Jesus Himself [suddenly] stood among them and said to them, “Peace be to you.” 37 But they were startled and terrified and thought that they were seeing a spirit. 38 And He said, “Why are you troubled, and why are doubts rising in your hearts? 39 Look at [the marks in] My hands and My feet, [and see] that it is I Myself. Touch Me and see; a spirit does not have flesh and bones, as you see that I have.” 40 After saying this, He showed them His hands and His feet. 41 While they still did not believe it because of their joy and amazement, He asked them, “Do you have anything here to eat?” 42 They gave Him a piece of broiled fish, 43 and He took it and ate it in front of them.

44 Then He said to them, “This is what I told you while I was still with you, everything which has been written about Me in the [c]Law of Moses and the [writings of the] Prophets and the Psalms must be fulfilled.” 45 Then He opened their minds to [help them] understand the Scriptures, 46 and said, “And so it is written, that the Christ (the Messiah, the Anointed) would suffer and rise from the dead on the third day, 47 and that repentance [necessary] for forgiveness of sins would be preached in His name to all the nations, beginning from Jerusalem. 48 You are witnesses of these things. 49 Listen carefully: I am sending the Promise of My Father [the Holy Spirit] upon you; but you are to remain in the city [of Jerusalem] until you are clothed (fully equipped) with power from on high.”

The Ascension

50 Then He led them out as far as Bethany, and lifted up His hands and blessed them. 51 While He was blessing them, He left them and was taken up into heaven. 52 And they worshiped Him and returned to Jerusalem with great joy [fully understanding that He lives and that He is the Son of God]; 53 and they were continually in the temple blessing and praising God.

Notas al pie

  1. Luke 24:12 See note John 20:5.
  2. Luke 24:13 Lit sixty stadia, a Roman measurement.
  3. Luke 24:44 I.e. the entire Old Testament.

Het Boek

Lukas 24

Jezus leeft weer!

1Op zondagmorgen vroeg gingen ze meteen naar het graf. Ze hadden de speciale kruiden bij zich. Maar ze ontdekten dat de steen voor de ingang was weggerold. Toen ze naar binnen stapten, zagen ze dat het lichaam van de Here Jezus er niet meer was. Ze wisten niet wat ze daarmee aan moesten. Plotseling waren er twee mannen bij hen, in blinkende kleren. De schrik sloeg de vrouwen om het hart en ze bogen zich diep neer. De mannen vroegen: ‘Waarom komt u in een graf zoeken naar de Levende? Hij is hier niet. Hij leeft weer! Herinnert u zich niet wat Hij heeft gezegd toen u nog met Hem in Galilea was? Hij zei immers dat Hij, de Mensenzoon, door verraad in de handen van slechte mensen zou vallen en door hen gekruisigd zou worden. Maar ook dat hij op de derde dag uit de dood zou opstaan.’ Zij herinnerden zich dat Hij dat inderdaad had gezegd.

Ze holden terug naar Jeruzalem om aan de elf apostelen en al de anderen te vertellen wat er gebeurd was. 10 Maar toen de vrouwen—het waren Maria van Magdala, Johanna, Maria (de moeder van Jakobus) en verschillende anderen—het aan de apostelen vertelden, 11 wilden die het niet geloven. Ze zeiden dat het onzin was. 12 Petrus liep toch vlug naar het graf om eens te kijken. Hij bukte zich voorover, keek naar binnen en zag alleen de lege windsels liggen. Op weg terug vroeg hij zich verwonderd af wat er gebeurd kon zijn.

Jezus verschijnt aan zijn leerlingen

13 Diezelfde dag waren twee van Jezusʼ leerlingen op weg naar het dorp Emmaüs, tien kilometer buiten Jeruzalem. 14 Ze spraken met elkaar over alle gebeurtenissen. 15 Terwijl ze zo liepen te praten, haalde iemand hen in en liep met hen mee. Het was Jezus Zelf! 16 Maar zij herkenden Hem niet. Ze waren verblind. 17 ‘Waarover loopt u zo druk te praten?’ vroeg Hij. 18 Ze bleven stilstaan en een van hen, Kleopas, zei: ‘U bent zeker de enige in heel Jeruzalem die niet weet wat voor verschrikkelijke dingen er de afgelopen dagen zijn gebeurd!’ 19 ‘Wat voor dingen dan?’ vroeg Jezus. ‘Wel,’ zeiden ze, ‘wat ze hebben gedaan met Jezus van Nazareth. Die man was een profeet. Hij deed ongelooflijke wonderen en was een geweldige leraar. Hij stond hoog in aanzien bij God en de mensen. 20 Maar de hogepriesters en leiders van ons volk hebben Hem gevangengenomen en uitgeleverd aan de Romeinen. En die hebben Hem gekruisigd. 21 Wij dachten nog wel dat Hij de Christus was, de bevrijder van Israël. Maar het is nu al de derde dag sinds ze Hem hebben gedood. 22 Een paar vrouwen van onze groep kwamen vandaag met een wonderlijk verhaal. Ze vertelden dat ze vanmorgen vroeg bij Jezusʼ graf waren geweest 23 en dat zijn lichaam weg was. Ze hadden ook engelen gezien die zeiden dat Hij leeft. 24 Een paar van ons gingen er onmiddellijk heen om te kijken. En inderdaad, het lichaam was weg, zoals de vrouwen hadden gezegd. Maar Jezus zagen ze niet.’

25 Jezus zei tegen hen: ‘Wat bent u toch dom! Wat hebt u moeite om alles te geloven wat door de profeten is gezegd. 26 De Christus moest immers al die vreselijke dingen doormaken voor Hij zijn heerlijkheid zou binnengaan?’ 27 Hij herinnerde hen aan allerlei gedeelten uit de boeken van Mozes en de profeten. Hij legde hun uit wat ze betekenden en wat ze over de Christus zeiden.

28 Ondertussen waren ze bijna bij het dorp gekomen waar ze moesten zijn. 29 Jezus deed alsof hij verder wilde lopen, maar zij lieten Hem niet gaan en zeiden: ‘Blijf vannacht bij ons. Het is al te laat geworden om nog verder te reizen.’ 30 Hij ging met hen mee naar huis om er de nacht door te brengen. Terwijl ze met elkaar aan tafel zaten, nam Hij het brood, dankte God ervoor, brak het in stukken en gaf het hun. 31 Plotseling gingen hun ogen open en herkenden zij Hem. Op hetzelfde moment was Hij verdwenen. 32 Ze zeiden tegen elkaar: ‘Weet je nog hoe diep we in ons hart geraakt werden, toen Hij met ons liep te praten en ons een glasheldere uitleg gaf over wat in de Boeken staat?’

33 Ze stonden onmiddellijk op en liepen vlug terug naar Jeruzalem. Daar vonden ze de elf leerlingen van Jezus en zijn andere volgelingen allemaal bij elkaar. 34 Zodra die hen zagen, zeiden ze: ‘Het is toch waar! De Here is weer levend geworden! Simon heeft Hem gezien!’ 35 De twee mannen uit Emmaüs vertelden dat zij Jezus ook hadden gezien. Dat Hij met hen was meegelopen en dat ze Hem pas hadden herkend toen Hij het brood brak.

36 Terwijl zij nog aan het vertellen waren, stond Jezus plotseling bij hen. 37 Ze schrokken allemaal en dachten dat Hij een geest was. 38 ‘Waarom zijn jullie zo van streek?’ vroeg Hij. ‘Waarom twijfelen jullie eraan of Ik het werkelijk ben? 39 Kijk maar eens naar mijn handen en mijn voeten. Ik ben het echt. Voel maar, een geest heeft geen vlees en botten en ik wel, zoals jullie zien.’ 40 Terwijl Hij dit zei, liet Hij zijn handen en voeten zien. 41 Hoewel ze heel blij waren, leek hun dit te mooi om waar te zijn. Ze konden het gewoon niet geloven. Om hen te overtuigen, zei Hij: ‘Hebben jullie hier iets te eten?’ 42 Ze gaven Hem een stuk geroosterde vis 43 en zagen dat Hij het opat. 44 Hij zei: ‘Herinneren jullie je niet meer wat Ik heb gezegd, toen Ik nog bij jullie was? Ik heb gezegd dat alles wat over Mij in de boeken van Mozes en de profeten en in de Psalmen staat, werkelijkheid moet worden.’ 45 Hij legde hun uit wat in die boeken stond, zo duidelijk dat ze het ineens helemaal begrepen. 46 ‘Dus,’ zei Hij, ‘het was al lang voorzegd dat de Christus zou lijden en sterven. En op de derde dag zou Hij weer levend worden. 47 Van Jeruzalem uit zou dit bericht over de hele wereld uitgaan: “Ieder die zijn zonden aan Christus belijdt, krijgt vergeving.” 48 Jullie hebben nu zelf gezien dat deze woorden zijn uitgekomen.

49 Luister: Ik zal de Heilige Geest sturen. Hij zal over jullie komen, zoals mijn Vader heeft beloofd. Blijf hier in de stad wachten tot jullie kracht uit de hemel hebben ontvangen.’ 50 Toen nam Jezus hen mee naar Bethanië. Hij hief zijn handen op en zegende hen. 51 Terwijl Hij dat deed, werd Hij opgenomen in de hemel. 52 Zij vielen in aanbidding voor Hem neer. Daarna gingen zij met grote vreugde terug naar Jeruzalem. 53 Ze bleven voortdurend in de tempel om God te eren en te danken.