Amplified Bible

Luke 20

Jesus’ Authority Questioned

1On one of the days, as Jesus was instructing the people in the temple [area] and preaching the good news (gospel), [a]the chief priests and the scribes along with the elders confronted Him, and said to Him, “Tell us by what kind of authority You are doing these things? Or who is the one who gave You this authority?” Jesus replied, “I will also ask you a question. You tell Me: The baptism of John [the Baptist]—was it from heaven [that is, ordained by God] or from men?” They discussed and debated it among themselves, saying, “If we say, ‘From heaven,’ He will say, ‘Why did you not believe him?’ But if we say, ‘From men,’ all the people will stone us to death, for they are firmly convinced that John was a prophet.” So they replied that they did not know from where it came. Then Jesus said to them, “Nor am I telling you by what [kind of] authority I do these things.”

Parable of the Vineyard Owner

Then He began to tell the people this parable: “A man planted a vineyard and leased it to tenant farmers, and went on a journey for a long time [to another country]. 10 At harvest time he sent a servant [as his representative] to the tenants, so that they would give him his share of the fruit of the vineyard; but the tenants beat the servant and sent him away empty-handed. 11 So he again sent another servant; they also beat him and dishonored and treated him disgracefully and sent him away empty-handed. 12 And he sent yet a third; and this one too they wounded and threw out [of the vineyard]. 13 Then the owner of the vineyard said, ‘What shall I do? I will send my beloved son; perhaps they will have respect for him.’ 14 But when the tenants saw him, they discussed it among themselves, saying, ‘This [man] is the heir; let us kill him so that the inheritance will be ours.’ 15 So they threw the son out of the vineyard and killed him. What, then, will the owner of the vineyard do to them? 16 He will come and put these tenants to death and will give the vineyard to others.” When the chief priests, the scribes, and the elders heard this, they said, “May it never be!” 17 But Jesus looked at them and said, “What then is [the meaning of] this that is written:

The [very] Stone which the builders rejected,
this became the chief Cornerstone’?

18 Everyone who falls on that stone will be broken and shattered in pieces; and on whomever it falls, it will crush him.”

Tribute to Caesar

19 The scribes and the chief priests tried to [find a way to] arrest Him at that very hour, but they were afraid of the people; because they understood that He spoke this parable against them. 20 So they watched [for a chance to trap] Him. They sent spies who pretended to be upright and sincere, in order that they might catch Him in some statement [that they could distort and use against Him], so that they could turn Him over to the control and authority of [Pilate] the governor. 21 They asked Him, “Teacher, we know that You speak and teach correctly, and that You show no partiality to anyone, but teach the way of God truthfully. 22 Is it lawful [according to Jewish law and tradition] for us to pay taxes (tribute money) to [b]Caesar or not?” 23 But He saw through their trickery and said to them, 24 “Show Me a [Roman] denarius. Whose image and inscription does the coin have?” They answered, “[the Emperor Tiberius] Caesar’s.” 25 He said to them, “Then pay to Caesar the things that are Caesar’s, and to God the things that are God’s.” 26 They were not able to seize on anything He said in the presence of the people; and being unnerved at His reply, they were silent.

Is There a Resurrection?

27 Now some of the Sadducees (who say that there is no resurrection) came to Him 28 and they questioned Him, saying, “Teacher, Moses wrote for us [a law that] if a man’s brother dies, leaving a wife and no children, his brother should [c]marry the wife and raise children for his brother. 29 Now there were seven brothers; and the first took a wife and died childless. 30 And the second, 31 and the third married her, and in the same way all seven died, leaving no children. 32 Finally the woman also died. 33 So in the [life after] resurrection, whose wife does she become? For all seven had married her.”

34 Jesus said to them, “The sons of this [world and present] age marry and [the women] are given in marriage; 35 but those who are considered worthy to gain that [other world and that future] age and the resurrection from the dead, neither marry nor are given in marriage; 36 and they cannot die again, because they are [immortal] like the angels (equal to, angel-like). And they are [d]children of God, being [e]participants in the resurrection. 37 But [as for the fact] that the dead are raised [from death], even Moses showed, in the passage about the burning bush, when he calls the Lord the God of Abraham, the God of Isaac, and the God of Jacob. 38 Now He is not the God of the dead, but of the living [so these forefathers will be among the resurrected]; for all live [in a definite relationship] to Him.” 39 Some of the scribes replied, “Teacher, you have spoken well [so that there is no room for blame].” 40 And they did not dare to question Him further about anything [because of the wisdom He displayed in His answers].

41 Then He said to them, “How is it that people say that the Christ (the Messiah, the Anointed) is David’s son? 42 For David himself says in the book of Psalms,

The Lord (the Father) said to my Lord (the Son, the Messiah),
Sit at My right hand,
43 
Until I make Your enemies a footstool for Your feet.”’

44 [f]So David calls Him (the Son) ‘Lord,’ and how then is He David’s son?”

45 And with all the people listening, He said to His disciples, 46 “Beware of the scribes, who like to walk around in long robes [displaying their prominence], and love respectful greetings in the [crowded] market places, and [g]chief seats in the synagogues and places of honor at banquets. 47 These [men] who confiscate and devour widows’ houses, and for a pretense [to appear devout] offer long prayers. These [men] will receive the greater [sentence of] condemnation.”

Notas al pie

  1. Luke 20:1 I.e. various members of the Sanhedrin, Jewish High Court.
  2. Luke 20:22 See note Matt 22:17.
  3. Luke 20:28 The purpose of this was to carry on the family line and keep property within the family.
  4. Luke 20:36 Lit sons.
  5. Luke 20:36 Lit sons of.
  6. Luke 20:44 By calling his descendant “Lord,” David, Israel’s greatest king, recognized that his descendant was greater than he.
  7. Luke 20:46 These seats were located near the scrolls of the Law, facing the congregation in the synagogue.

Het Boek

Lukas 20

De gelijkenis van de verhuurde wijngaard

1Terwijl Hij op een van die dagen de mensen in de tempel het goede nieuws vertelde, kwamen de mannen van de Hoge Raad naar Hem toe. Ze vroegen Hem: ‘Mag U dit alles wel doen? Wie heeft U daar de bevoegdheid voor gegeven?’ ‘Ik heb eerst een vraag voor u,’ antwoordde Hij. ‘Van wie kreeg Johannes de bevoegdheid om te dopen? Van God of van de mensen?’ Ze bespraken deze vraag onderling en zeiden tegen elkaar: ‘Als we zeggen dat God hem die bevoegdheid had gegeven, zetten we onszelf klem. Want dan zal Hij vragen: “Waarom hebt u hem dan niet geloofd?” Maar als we zeggen dat mensen hem die bevoegdheid hadden gegeven, zal het volk ons vermoorden, want dat is ervan overtuigd dat Johannes een profeet was.’ Ten slotte zeiden ze dat ze het niet wisten. Jezus antwoordde daarop: ‘Dan geef Ik ook geen antwoord op uw vraag.’

Hierna vertelde Jezus de mensen een gelijkenis. ‘Een man legde een wijngaard aan en verhuurde die aan enkele boeren. Daarna ging hij voor lange tijd naar het buitenland. 10 In de oogsttijd stuurde hij een knecht naar de boerderij om zijn deel van de oogst op te halen. Maar de boeren gaven hem een pak slaag en stuurden hem met lege handen terug. 11 De eigenaar stuurde een andere knecht, maar die kwam er niet veel beter af. Ook hij werd geslagen en uitgescholden. Ze stuurden hem met lege handen terug. 12 Daarna stuurde de eigenaar een derde man en die werd nog slechter behandeld. De boeren joegen hem zwaar gewond het erf af.

13 “Wat nu?” vroeg de eigenaar zich af. “Ik weet het al. Ik zal mijn geliefde zoon sturen. Hem zullen ze wel ontzien.” 14 Maar toen de boeren zijn zoon zagen aankomen, zeiden ze tegen elkaar: “Dit is onze kans! Die jongen erft al het land als zijn vader sterft. We zullen hem vermoorden, dan is het land van ons.” 15 Ze sloegen hem het erf af en vermoordden hem. Wat zal de eigenaar nu doen? 16 Reken maar dat hij die boeren hun verdiende loon zal geven. Hij zal hen doden en de wijngaard aan anderen verhuren.’

‘Zoiets zouden die boeren nooit doen!’ protesteerden de mensen die stonden te luisteren. 17 Jezus keek hen aan en vroeg: ‘Wat betekent deze zin uit de Psalmen dan: “De steen die door de bouwers was afgekeurd, is juist de hoeksteen geworden.” ’ 18 Hij voegde eraan toe: ‘Wie over die steen valt, zal te pletter slaan. En wie onder die steen terechtkomt, zal vermorzeld worden.’ 19 De bijbelgeleerden en leidende priesters zouden Hem graag meteen gevangennemen. Want zij begrepen heel goed dat deze gelijkenis op hen sloeg. Zij waren die misdadige boeren! Maar ze durfden Hem nog niets te doen, omdat ze bang waren voor het volk.

20 Daarom probeerden ze Hem iets te laten zeggen waarvoor de Romeinse gouverneur Hem gevangen kon nemen. Zij hielden Hem goed in de gaten en stuurden enkele handlangers op Hem af die zich voordeden als rechtvaardige mensen. 21 ‘Meester,’ zeiden die tegen Jezus, ‘wij weten dat U eerlijk bent. Wat U de mensen leert, is de waarheid. U laat Zich niet beïnvloeden door wat anderen denken, maar zegt ronduit wat God wil. 22 Is het toegestaan de keizer belasting te betalen of niet?’ 23 Hij had hen echter door en zei: 24 ‘Laat me eens een geldstuk zien. Wiens afbeelding staat erop?’ ‘Van de Romeinse keizer,’ antwoordden zij. 25 ‘Welnu,’ zei Hij. ‘Geef dan aan de keizer wat van de keizer is en aan God wat van God is.’ 26 Daar wisten ze niets op te zeggen. Hun plan om Hem in het bijzijn van de mensen op een woord te vangen, was op niets uitgelopen.

De Sadduceeën over de opstanding

27 Wat later kwamen enkele Sadduceeën naar Hem toe. Volgens hun leer bestaat er geen opstanding uit de dood. 28 ‘Meester,’ zeiden ze, ‘in de boeken van Mozes staat: “Als een getrouwde man sterft zonder kinderen na te laten, moet zijn broer met de weduwe trouwen. Die kan er dan voor zorgen dat zijn overleden broer toch nageslacht krijgt.” 29 Nu weten wij van een familie met zeven broers. De oudste trouwde en stierf zonder kinderen na te laten. 30 Zijn broer trouwde met de weduwe en hij stierf ook. 31 Er waren nog steeds geen kinderen. En zo ging het verder. De een na de ander trouwde met de vrouw en stierf zonder kinderen na te laten. 32 Ten slotte stierf de vrouw ook. 33 Nu is onze vraag: wie zal bij de opstanding uit de dood haar man zijn? Want ze is met alle zeven getrouwd geweest.’

34 Jezus antwoordde: ‘Trouwen is iets voor de mensen van deze wereld. 35 Maar de mensen die het waard zijn in Gods nieuwe wereld te komen, zullen opstaan uit de dood. In die nieuwe wereld zullen zij niet meer trouwen. 36 Zij kunnen niet meer sterven. Wat dat betreft lijken zij op engelen. Zij zijn kinderen van God, kinderen die uit de dood zijn opgestaan. 37 Dat de doden weer levend worden, staat overigens duidelijk in de boeken van Mozes. Als hij vertelt hoe hij God in de brandende braamstruik zag, spreekt hij over “de God van Abraham, de God van Isaak en de God van Jakob.” 38 De Here is niet een God van doden, maar van levenden. God beschouwt iedereen als levend.’ 39 ‘Dat hebt U goed gezegd, Meester,’ merkte een bijbelgeleerde op. 40 Van toen af durfde niemand Jezus nog iets te vragen.

41 Daarna had Hij een vraag voor hen: ‘Waarom wordt gezegd dat de Christus rechtstreeks van David zal afstammen? 42 Want David schreef in een van zijn Psalmen: “God zei tegen mijn Here: Kom naast Mij zitten, aan mijn rechterhand, 43 totdat Ik uw vijanden aan U onderworpen heb.” 44 Hoe kan de Christus nu Davids zoon zijn en tegelijk zijn Here?’

45 Alle omstanders konden het horen toen Hij tegen zijn leerlingen zei: ‘Ik waarschuw jullie voor de bijbelgeleerden. 46 Ze vinden het heerlijk om in deftige gewaden rond te lopen en op straat eerbiedig te worden gegroet. Zij hechten er veel waarde aan in de synagogen en bij de feestmaaltijden op de voornaamste plaatsen te zitten. 47 Maar houd ze in de gaten! Zij maken de weduwen zelfs hun huis afhandig. En voor de vrome schijn zeggen zij lange gebeden op. De straf die zij krijgen, zal daarom zwaarder zijn.’