Amplified Bible

Luke 19

Zaccheus Converted

1Jesus entered Jericho and was passing through. And there was a man called Zaccheus; he was a chief tax collector [a superintendent to whom others reported], and he was rich. Zaccheus was trying to see who Jesus was, but he could not see [a]because of the crowd, for he was short in stature. So he ran on ahead [of the crowd] and climbed up in a sycamore tree in order to see Him, for He was about to pass through that way. When Jesus reached the place, He looked up and said to him, “Zaccheus, hurry and come down, for today I must stay at your house.” So Zaccheus hurried and came down, and welcomed Jesus with joy. When the people saw it, they all began muttering [in discontent], “He has gone to be the guest of a man who is a [notorious] sinner.” Zaccheus stopped and said to the Lord, “See, Lord, I am [now] giving half of my possessions to the poor, and if I have cheated anyone out of anything, I will give back four times as much.” Jesus said to him, “Today salvation has come to this household, because he, too, is a [[b]spiritual] son of Abraham; 10 for the Son of Man has come to seek and to save that which was lost.”

Parable of Money Usage

11 While they were listening to these things, Jesus went on to tell a parable, because He was near Jerusalem, and they assumed that the kingdom of God was going to appear immediately [as soon as He reached the city]. 12 So He said, “A nobleman went to a distant country to obtain for himself a kingdom, and [then] to return. 13 So he called ten of his servants, and gave them ten minas [one apiece, each equal to about a hundred days’ wages] and said to them, ‘Do business [with this] until I return.’ 14 But his citizens [the residents of his new kingdom] hated him and sent a delegation after him, saying, ‘We do not want this man to be a king over us.’ 15 When he returned, after receiving the kingdom, he ordered that these servants, to whom he had given the money, be called to him, that he might find out what business they had done. 16 The first one came before him and said, ‘Lord, your mina has made ten more minas.’ 17 And he said to him, ‘Well done, good servant! Because you proved yourself faithful and trustworthy in a very little thing, you shall [now] have authority over ten cities [in my kingdom].’ 18 The second one came and said, ‘Lord, your mina has made five minas.’ 19 And he said to him also, ‘And you shall take charge over five cities.’ 20 Then another came and said, ‘Lord, here is your mina, which I have kept laid up in a handkerchief [for safekeeping]. 21 I was [always] afraid of you, because you are a stern man; you pick up what you did not lay down and you reap what you did not sow.’ 22 He said to the servant, ‘I will judge and condemn you by your own words, you worthless servant! Did you [really] know that I was a stern man, picking up what I did not lay down and reaping what I did not sow? 23 Then why did you not [at the very least] put my money in a bank? Then on my return, I would have collected it with interest.’ 24 Then he said to the bystanders, ‘Take the mina away from him and give it to the one who has the ten minas.’ 25 And they said to him, ‘Lord, he has ten minas already!’ 26 [Jesus explained,] ‘I tell you that to everyone who has [because he valued his gifts from God and has used them wisely], more will be given; but from the one who does not have [because he disregarded his gifts from God], even what he has will be taken away.’ 27 [The king ended by saying,] ‘But as for these enemies of mine who did not want me to be king over them, bring them here and kill them in my presence.’”

The Triumphal Entry

28 After saying these things, Jesus went on ahead [of them], going up to Jerusalem.

29 When He approached Bethphage and Bethany, at the mount that is called Olivet, He sent two of the disciples, 30 saying, “Go into the village ahead of you; there, as you enter, you will find a [donkey’s] [c]colt tied, on which no one has ever sat. Untie it and bring it here. 31 If anybody asks you, ‘Why are you untying the colt?’ you will say, ‘The Lord needs it.’” 32 So those who were sent left and found the colt just as He had told them. 33 As they were untying the colt, its owners asked them, “Why are you untying the colt?” 34 They said, “The Lord needs it.” 35 They brought it to Jesus, and [d]they threw their robes over the colt and put Jesus on it. 36 As He rode along, people were spreading their coats on the road [as an act of homage before a king]. 37 As soon as He was approaching [Jerusalem], near the descent of the Mount of Olives, the entire multitude of the disciples [all those who were or claimed to be His followers] began praising God [adoring Him enthusiastically and] joyfully with loud voices for all the miracles and works of power that they had seen, 38 shouting,

Blessed (celebrated, praised) is the King who comes in the name of the Lord!
Peace in heaven and glory (majesty, splendor) in the highest [heaven]!”

39 Some of the Pharisees from the crowd said to Him, “Teacher, rebuke Your disciples [for shouting these Messianic praises].” 40 Jesus replied, “I tell you, if these [people] keep silent, the stones will cry out [in praise]!”

41 As He approached Jerusalem, He saw the city and wept over it [and the spiritual ignorance of its people], 42 saying, “If [only] you had known on this day [of salvation], even you, the things which make for peace [and on which peace depends]! But now they have been hidden from your eyes. 43 For a time [of siege] is coming when your enemies will put up a barricade [with pointed stakes] against you, and surround you [with armies] and hem you in on every side, 44 and they will level you to the ground, you [Jerusalem] and your children within you. They will not leave in you one stone on another, all because you did not [come progressively to] recognize [from observation and personal experience] the time of your visitation [when God was gracious toward you and offered you salvation].”

Traders Driven from the Temple

45 Jesus went into the temple [enclosure] and began driving out those who were selling, 46 saying to them, “It is written, ‘My house shall be a house of prayer’; but you have made it a robbers’ den.”

47 He was teaching day after day in the temple [porches and courts]; but the chief priests and scribes and the leading men among the people were seeking [a way] to put Him to death, 48 and they could not find anything that they could do, for all the people [stayed close to Him and] were hanging on to [e]every word He said.

Notas al pie

  1. Luke 19:3 Or from the crowd.
  2. Luke 19:9 By changing both his old way of thinking and his behavior Zaccheus proved that his faith in God was real.
  3. Luke 19:30 A colt that had not been ridden was considered holy by the Jews and was fit to carry a king.
  4. Luke 19:35 A sign of homage and recognition of Jesus’ kingship.
  5. Luke 19:48 Lit Him, listening.

Het Boek

Lukas 19

Jezus op bezoek bij Zacheüs

1Jezus kwam in Jericho, maar bleef er niet. Hij trok meteen verder. Een zekere Zacheüs, een hoofdtolontvanger, die schatrijk was, probeerde Jezus te zien te krijgen. Maar hij kon niet over de mensen heenkijken, omdat hij klein was. Daarom liep hij hard vooruit en klom in een wilde vijgenboom om Hem toch te kunnen zien. Toen Jezus daar langskwam, keek Hij omhoog. Hij riep Zacheüs bij zijn naam. ‘Zacheüs! Kom vlug uit die boom! Want Ik moet vandaag in uw huis zijn!’ Zacheüs liet zich snel uit de boom zakken en ontving Jezus gastvrij in zijn huis. Wat was hij blij! Maar dat was niet naar de zin van de andere mensen. ‘Nu is Hij nota bene bij die slechte man op bezoek gegaan,’ mopperden ze. Ondertussen was Zacheüs voor de Here gaan staan. ‘Here,’ zei hij, ‘ik zal de helft van mijn rijkdom aan de armen geven. En als ik iemand teveel belasting heb laten betalen, zal ik hem vier keer zoveel teruggeven.’ Jezus zei tegen hem: ‘Er is vandaag redding gekomen in uw huis. Nu bent u echt een zoon van Abraham. 10 Ik, de Mensenzoon, ben gekomen om afgedwaalde mensen te zoeken en te redden.’

11 Omdat Jezus niet ver meer van Jeruzalem was, dachten velen dat de bevrijding van Israël nu wel vlug zou komen. Daarom vertelde Jezus een gelijkenis. 12 ‘Een edelman werd weggeroepen naar een ver land om tot koning te worden gekroond. Na de kroning zou hij weer terugkomen. 13 Voordat hij vertrok, riep hij tien van zijn medewerkers bij zich. Hij gaf ieder van hen tien goudstukken om daarmee handel te drijven. 14 Maar er waren mensen in zijn land die een hekel aan hem hadden. Die stuurden een delegatie achter hem aan met de mededeling dat ze in opstand waren gekomen. Ze zouden hem niet als koning erkennen. 15 Nadat hij tot koning was gekroond, kwam hij in zijn land terug. Hij riep de mannen aan wie hij het geld had gegeven, bij zich. Hij wilde weten wat ze ermee hadden gedaan en hoeveel winst ze hadden gemaakt. 16 De eerste had enorme winst gemaakt. Wel tien keer het bedrag dat hij had gekregen. 17 “Fantastisch!” riep de koning uit. “Je bent een goede medewerker. Je hebt het weinige dat ik je heb toevertrouwd, goed beheerd. Ik maak je gouverneur over tien steden.” 18 De volgende man had ook veel winst gemaakt. Vijf keer het bedrag dat hij had gekregen. 19 “Prima,” zei de koning. “Jij wordt gouverneur over vijf steden.”

20 Maar de derde man bracht alleen maar het geld terug waarmee hij was begonnen. “Ik heb het in een doek gedaan en goed bewaard,” zei hij. 21 “Ik was bang dat ik mijn winst aan u zou moeten afdragen. U bent immers een hard man. U neemt wat u niet hebt verdiend. U laat anderen voor u werken.” 22 De koning antwoordde: “Ben ik hard? Nu, dat zul je dan ook merken! Je bent een slechte medewerker. 23 Als je zo goed weet hoe ik ben, waarom heb je het geld dan niet op de bank gezet? Dan zou ik het nog met rente hebben teruggekregen.” 24 Tegen de lijfwacht zei hij: “Neem hem het geld af en geef het aan de man die de meeste winst heeft gemaakt.” 25 “Maar koning,” antwoordden ze, “die heeft toch al genoeg.” 26 “Ja,” zei de koning, “zo is het nu eenmaal. Wie veel heeft, krijgt er meer bij. Wie weinig heeft, raakt ook dat beetje nog kwijt. 27 En breng nu mijn vijanden, die in opstand zijn gekomen, hier en dood hen voor mijn ogen!” ’

Jezus komt in Jeruzalem aan en bezoekt de tempel

28 Nadat Hij dit verhaal had verteld, ging Jezus met zijn leerlingen verder naar Jeruzalem. 29 Toen Hij in de buurt van de Olijfberg kwam en bijna bij de dorpen Bethfagé en Bethanië was, stuurde Hij twee van zijn leerlingen vooruit. 30 ‘Ga naar het dorp daar,’ zei Hij. ‘Als jullie er binnenkomen, zullen jullie een ezelsveulen vastgebonden zien staan waarop nog nooit iemand heeft gereden. Maak het los en breng het hier. 31 Misschien vraagt iemand waarom jullie dat doen. Zeg dan alleen maar: De Here heeft het nodig.’ 32 Zij gingen op weg en vonden het veulen, precies zoals Jezus had gezegd. 33 Ze maakten het dier los. Daar kwamen de eigenaars al aan. ‘Wat moet dat?’ vroegen ze. ‘Waarom maken jullie ons veulen los?’ 34 ‘De Here heeft het nodig,’ antwoordden de leerlingen. 35 Ze brachten het veulen bij Jezus en legden hun jassen erover, zodat Hij erop kon zitten. 36 De anderen spreidden hun jassen voor Hem uit op de weg. 37 Toen Hij de helling van de Olijfberg opging, begonnen al zijn volgelingen te zingen en te jubelen. Zij prezen God voor de geweldige wonderen die zij Jezus hadden zien doen. 38 ‘Gezegend is de Koning, Hij die komt in de naam van de Here! Vrede in de hemel! Prijs Hem tot in de hoogste hemelen!’

39 Maar enkele Farizeeën die tussen de mensen liepen, zeiden tegen Jezus: ‘Meester, zeg toch tegen uw volgelingen dat zij hun mond houden.’ 40 ‘Als zij hun mond houden,’ antwoordde Jezus, ‘zullen de stenen gaan roepen!’ 41 Jeruzalem was nu niet ver meer. Zodra Jezus de stad zag liggen, begon Hij te huilen. 42 Hij zei: ‘Jeruzalem! Kon juist u vandaag maar inzien wat er nodig is voor vrede, maar u ziet het niet. 43 Nu is het te laat. Straks zullen uw vijanden u belegeren, u omsingelen en van alle kanten tegen u opdringen. 44 Ze zullen u en uw inwoners vertrappen. Zij zullen geen steen op de andere laten. Want God heeft u de kans gegeven, maar u hebt die laten voorbijgaan.’

45 Toen Hij in de tempel kwam, joeg Hij de handelaars eruit. 46 ‘Er is geschreven: Gods huis moet een huis van gebed zijn. Maar wat hebben jullie ervan gemaakt? Een rovershol!’

47 Daarna sprak Hij elke dag in de tempel. De mannen van de Hoge Raad wilden niets liever dan Hem uit de weg ruimen. 48 Maar zij wisten niet hoe. Want het volk hing aan zijn lippen.