Amplified Bible

Luke 17


1Jesus said to His disciples, “Stumbling blocks [temptations and traps set to lure one to sin] are sure to come, but woe (judgment is coming) to him through whom they come! It would be better for him if a millstone [as large as one turned by a donkey] were hung around his neck and he were hurled into the sea, than for him to cause one of these [a]little ones to stumble [in sin and lose faith]. Pay attention and always be on guard [looking out for one another]! If your brother sins and disregards God’s precepts, solemnly warn him; and if he repents and changes, forgive him. Even if he sins against you seven times a day, and returns to you seven times and says, ‘I repent,’ you must forgive him [that is, give up resentment and consider the offense recalled and annulled].”

The apostles said to the Lord, “Increase our faith [our ability to confidently trust in God and in His power].” And the Lord said, “If you [b]have [confident, abiding] faith in God [even as small] as a mustard seed, you could say to this mulberry tree [which has very strong roots], ‘Be pulled up by the roots and be planted in the sea’; and [if the request was in agreement with the will of God] it would have obeyed you.

“Which of you who has a servant plowing or tending sheep will say to him when he comes in from the field, ‘Come at once and sit down to eat?’ Will he not instead say to him, ‘Prepare something for me to eat, and appropriately clothe yourself [for service] and serve me while I eat and drink; then afterward you may eat and drink?’ He does not thank the servant just because he did what he was ordered to do, does he? 10 So you too, when you have done everything that was assigned and commanded you, say, ‘We are unworthy servants [undeserving of praise or a reward, for we have not gone beyond our obligation]; we have merely done what we ought to do.’”

Ten Lepers Cleansed

11 While Jesus was on the way to Jerusalem, He was passing [along the border] between Samaria and Galilee. 12 As He entered a village, He was met by ten lepers who stood at a distance; 13 and they raised their voices and called out, “Jesus, Master, have mercy on us!” 14 When He saw them, He said to them, “Go and show yourselves to the priests.” And as they went, they were [miraculously] healed and made clean. 15 One of them, when he saw that he was healed, turned back, glorifying and praising and honoring God with a loud voice; 16 and he lay face downward at Jesus’ feet, thanking Him [over and over]. He was a [c]Samaritan. 17 Then Jesus asked, “Were not ten [of you] cleansed? Where are the [other] nine? 18 Was there no one found to return and to give thanks and praise to God, except this foreigner?” 19 Jesus said to him, “Get up and go [on your way]. Your faith [your personal trust in Me and your confidence in God’s power] has restored you to health.”

20 Now having been asked by the Pharisees when the kingdom of God would come, He replied, “The kingdom of God is not coming with signs to be observed or with a visible display; 21 nor will people say, ‘Look! Here it is!’ or, ‘There it is!’ For the kingdom of God is among you [because of My presence].”

Second Coming Foretold

22 Then He said to the disciples, “The time will come when you will long to see [even] one of the days of the Son of Man, and you will not see it. 23 They will say to you, ‘Look [the Messiah is] there!’ or ‘Look [He is] here!’ Do not go away [to see Him], and do not run after them. 24 For just like the lightning, when it flashes out of one part [d]of the sky, gives light to the other part [e]of the sky, so [visible] will the Son of Man be in His day. 25 But first He must suffer many things and be repudiated and rejected and considered unfit [to be the Messiah] by this [unbelieving] generation. 26 And just as it was in the days of Noah, so it will be in the [f]time of [the second coming of] the Son of Man: 27 the people were [g]eating, they were drinking, they were marrying, they were being given in marriage, [they were indifferent to God] until the day that Noah went into the ark, and the flood came and destroyed them all. 28 It was the same as it was in the days of Lot. People were eating, they were drinking, they were buying, they were selling, they were planting, they were building [carrying on business as usual, without regard for their sins]; 29 but on the [very] day that Lot left Sodom it rained fire and brimstone (burning sulfur) from heaven and destroyed them all. 30 It will be just the same on the day that the Son of Man is revealed. 31 On that day, whoever is on the housetop, with his belongings in the house, must not come down [and go inside] to take them out; and likewise whoever is in the field must not turn back. 32 Remember [what happened to] Lot’s wife [when she looked back]! 33 Whoever seeks to save his [h]life will [eventually] lose it [through death], and whoever loses his life [in this world] will keep it [from the consequences of sin and separation from God]. 34 I tell you, on that night [when Messiah comes again] there will be two [sleeping] in one bed; the [i]one (the non-believer) will be taken [away in judgment] and the [j]other (the believer) will be left. 35 There will be two women grinding [at the mill] together; the [k]one (the non-believer) will be taken [away in judgment] and the other (the believer) will be left. 36 [l][Two men will be in the field; [m]one will be taken and the other will be left.”] 37 And they asked Him, “Where, Lord?” He answered, “Where the corpse is, there the vultures will be gathered.”

Notas al pie

  1. Luke 17:2 I.e. believers.
  2. Luke 17:6 Jesus used this moment to emphasize that a person’s confident, abiding faith combined with God’s will and power can produce absolutely amazing results. God is fully capable of doing that which man regards as impossible (Mark 14:36; James 4:3).
  3. Luke 17:16 The Samaritans and the Jews ordinarily despised each other.
  4. Luke 17:24 Lit under heaven.
  5. Luke 17:24 Lit under heaven.
  6. Luke 17:26 This refers to the beginning of the Millennial kingdom when Christ returns physically and rules on earth.
  7. Luke 17:27 I.e. the people of Noah’s time were living lives of ignorant bliss, without any concern or fear that their sins would bring down on them the judgment of God.
  8. Luke 17:33 Or soul.
  9. Luke 17:34 This is not the sudden catching up (or rapture) of believers as described in 1 Thess 4:13-18 when Christ returns in the air (not to earth), and gathers believers to be with Him.
  10. Luke 17:34 The believers are left and will be with Christ on the earth during the Millennium.
  11. Luke 17:35 See note v 34.
  12. Luke 17:36 This v is not found in early mss, nor in many late ones.
  13. Luke 17:36 See note v 34.

Het Boek

Lukas 17

Jezus over vergeving en geloof

1Op een dag zei Jezus tegen zijn leerlingen: ‘Verleidingen zullen er altijd zijn. Dat is onvermijdelijk. Maar degene die de verleidingen veroorzaakt, zal het slecht vergaan. Hij zou beter af zijn als hij met een zware molensteen om zijn nek in de zee werd gegooid, dan wanneer hij een van deze eenvoudige mensen tot zonde bracht. Ik waarschuw jullie. Als je broer zondigt, wijs hem dan terecht. Als hij spijt heeft, moet je hem vergeven. Zelfs als hij zeven keer per dag tegen je zondigt. Als hij je telkens komt zeggen dat het hem spijt, moet je hem telkens opnieuw vergeven.’ De apostelen zeiden tegen de Here: ‘Geef ons een groter geloof.’ ‘Als jullie geloof zoveel kracht had als een mosterdzaadje,’ antwoordde Jezus, ‘zouden jullie tegen die boom zeggen dat die zich moet ontwortelen en zich in de zee moet planten. Hij zou direct gehoorzamen.

Wanneer een knecht thuiskomt van het land, waar hij heeft geploegd of de dieren heeft verzorgd, gaat hij niet meteen zitten eten. Nee, hij maakt eerst het eten voor zijn heer klaar en bedient hem. Pas dan kan hij zelf gaan eten. Zijn heer bedankt hem niet, want de knecht heeft niet meer dan zijn plicht gedaan. 10 Voor jullie geldt hetzelfde. Als je doet wat je moet doen, mag je niet op een compliment rekenen. Je hebt niet meer dan je plicht gedaan.’

11 Op weg naar Jeruzalem kwam Jezus bij de grens tussen Galilea en Samaria. 12 Toen Hij een dorp binnenging, liepen tien melaatse mannen Hem tegemoet. 13 Ze bleven op een afstand staan en riepen: ‘Meester! Jezus! Heb medelijden met ons!’ 14 Hij keek hen aan en zei: ‘Ga naar de priester om te laten zien dat u genezen bent.’ Terwijl ze gingen, verdween hun melaatsheid. 15 Een van hen kwam bij Jezus terug en juichte: ‘Wat is God goed! Ik ben genezen!’ 16 Hij viel uit eerbied languit voor Jezus neer, met zijn gezicht in het stof. En hij dankte Hem voor wat Hij had gedaan. Deze man was een Samaritaan. 17 Jezus vroeg: ‘Zijn niet al die tien mannen genezen? Waar zijn de negen anderen? 18 Is alleen deze man teruggekomen om God te prijzen en te danken? En hij is niet eens een Jood!’ 19 Jezus zei tegen de man: ‘Sta op. U kunt gaan. U bent gered door uw geloof.’

20 De Farizeeën vroegen Jezus: ‘Wanneer komt het Koninkrijk van God?’ Jezus antwoordde: ‘Het koninkrijk komt niet zo dat u het kunt zien. 21 U zult niet kunnen zeggen: “Kijk, hier is het,” of “daar is het.” Want het Koninkrijk van God is onder u.’

Jezus over de toekomst

22 Hij zei tegen zijn leerlingen: ‘De tijd zal komen dat jullie ernaar verlangen Mij, de Mensenzoon, te zien, al was het maar een dag. En toch zullen jullie Mij niet zien. 23 Jullie zullen wel geruchten horen dat Ik hier of daar ben. 24 Maar ga niet kijken. Loop niemand achterna. Want als Ik, de Mensenzoon, terugkom, zal er geen enkele twijfel over bestaan. Het zal zo duidelijk zijn als de bliksem die door de lucht schiet. 25 Maar eerst moet Ik vreselijk lijden. Ik zal door de mensen van deze tijd worden verworpen.

26 Tegen de tijd dat Ik, de Mensenzoon, terugkom, zal men net zo onverschillig tegenover God staan als de mensen in de tijd van Noach. 27 Die aten en dronken en trouwden. Alles ging zʼn gewone gang tot op de dag dat Noach in de ark stapte en de grote overstroming de aarde teisterde. Iedereen kwam daarbij om het leven, behalve de mensen die in de ark waren. 28 Het zal ook net zo zijn als in de dagen van Lot. Iedereen had het druk met zijn dagelijkse bezigheden. Eten en drinken, kopen en verkopen, planten en bouwen. 29 Tot op de morgen dat Lot uit Sodom vertrok. Toen regende het vuur en zwavel en alle mensen in de stad kwamen om.

30 Zo zal alles zijn gewone gang gaan tot de dag dat Ik, de Mensenzoon, terugkom en door iedereen gezien word. 31 Wie dan op het platte dak van zijn huis zit, moet niet naar binnen gaan om zijn spullen mee te nemen. Wie op het veld is, moet niet naar huis teruggaan. 32 Denk eens aan wat met de vrouw van Lot gebeurde! 33 Wie zijn leven niet wil loslaten, zal het verliezen. Wie zijn leven loslaat, zal het mogen behouden. 34 Die nacht zullen twee mensen in één bed slapen. De een zal worden meegenomen om bij Mij te zijn. De ander zal achterblijven. 35 Twee vrouwen zullen samen in huis aan het werk zijn. De een zal worden meegenomen om bij Mij te zijn. De ander moet achterblijven. 36 Twee mannen zullen op het land werken. De een zal worden meegenomen om bij Mij te zijn. De ander moet achterblijven.’ 37 ‘Waar zal dit allemaal gebeuren?’ vroegen de leerlingen. Jezus antwoordde: ‘Waar het lijk ligt, daar komen de gieren.’