Amplified Bible

Luke 10

The Seventy Sent Out

1Now after this the Lord appointed [a]seventy others, and sent them out ahead of Him, two by two, into every city and place where He was about to go. He was saying to them, “The harvest is abundant [for there are many who need to hear the good news about salvation], but the workers [those available to proclaim the message of salvation] are few. Therefore, [prayerfully] ask the Lord of the harvest to send out workers into His harvest. Go your way; listen carefully: I am sending you out like lambs among wolves. Do not carry a money belt, a provision bag, or [extra] sandals; and do not [b]greet anyone along the way [who would delay you]. Whatever house you enter, first say, ‘[c]Peace [that is, a blessing of well-being and prosperity, the favor of God] to this house.’ And if anyone of peace is there [someone who is sweet-spirited and hospitable], your [blessing of] peace will rest on him; but if not, it will return to you. Stay in that house, eating and drinking what they provide, for the laborer is worthy of his wages. Do not move from house to house. Whenever you go into a city and they welcome you, eat what is set before you; and heal those in it who are sick [authenticating your message], and say to them, ‘The kingdom of God has come near to you.’ 10 But whatever city you enter and they do not welcome you, go out into its streets and say, 11 ‘Even the dust of your city which clings to our feet we wipe off in protest against you [breaking all ties]; yet understand this, that the kingdom of God has come near [and you rejected it].’ 12 I tell you, it will be more bearable in that day [of judgment] for Sodom than for that city.

13 “Woe (judgment is coming) to you, Chorazin! Woe to you, Bethsaida! For if the miracles performed in you had been performed in Tyre and Sidon, they would have repented and changed their minds long ago, sitting in sackcloth and ashes [to show deep regret for sin]. 14 However, it will be more tolerable for Tyre and Sidon in the judgment than for you. 15 And you, Capernaum, will not be exalted to heaven, will you? You will descend to Hades (the realm of the dead).

16 “The one who listens to you listens to Me; and the one who rejects you rejects Me; and the one who rejects Me rejects Him [My heavenly Father] who sent Me.”

The Joyous Results

17 The seventy returned with joy, saying, “Lord, even the demons are subject to us in Your name.” 18 He said to them, “I watched Satan fall from heaven like [a flash of] lightning. 19 Listen carefully: I have given you authority [that you now possess] to tread on [d]serpents and scorpions, and [the ability to exercise authority] over all the power of the enemy (Satan); and nothing will [in any way] harm you. 20 Nevertheless do not rejoice at this, that the spirits are subject to you, but rejoice that your names are recorded in heaven.”

21 In that very hour He was overjoyed and rejoiced greatly in the Holy Spirit, and He said, “I praise You, O Father, Lord of heaven and earth, that You have hidden these things [relating to salvation] from the [e]wise and intelligent, and have revealed them to infants [the childlike and untaught]. Yes, Father, for this way was [Your gracious will and choice, and was] well-pleasing in Your sight. 22 All things have been transferred and turned over to Me by My Father and no one knows who the Son is except the Father, or who the Father is except the Son, and anyone to whom the Son wishes to reveal Him.”

23 Then turning to His disciples, Jesus said privately, “Blessed [joyful, spiritually enlightened, and favored by God] are the eyes which see what you see, 24 for I say to you that many prophets and kings longed to see what you see, and they did not see it; and to hear what you hear, and did not hear it.”

25 And a certain lawyer [an expert in Mosaic Law] stood up to test Him, saying, “Teacher, what must I do to inherit eternal life?” 26 Jesus said to him, “What is written in the Law? How do you read it?” 27 And he replied, “You shall love the Lord your God with all your heart, and with all your soul, and with all your strength, and with all your mind; and your neighbor as yourself.” 28 Jesus said to him, “You have answered correctly; do this habitually and you will live.” 29 But he, wishing to justify and vindicate himself, asked Jesus, “And who is my neighbor?”

Parable of the Good Samaritan

30 Jesus replied, “A man was going down from Jerusalem to Jericho, and he encountered robbers, who stripped him of his clothes [and belongings], beat him, and went their way [unconcerned], leaving him half dead. 31 Now by coincidence a priest was going down that road, and when he saw him, he passed by on the other side. 32 Likewise a Levite also came down to the place and saw him, and passed by on the other side [of the road]. 33 But a Samaritan (foreigner), who was traveling, came upon him; and when he saw him, he was deeply moved with compassion [for him], 34 and went to him and bandaged up his wounds, pouring oil and wine on them [to sooth and disinfect the injuries]; and he put him on his own pack-animal, and brought him to an inn and took care of him. 35 On the next day he took out two denarii (two days’ wages) and gave them to the innkeeper, and said, ‘Take care of him; and whatever more you spend, I will repay you when I return.’ 36 Which of these three do you think proved himself a neighbor to the man who encountered the robbers?” 37 He answered, “The one who showed compassion and mercy to him.” Then Jesus said to him, “Go and constantly do the same.”

Martha and Mary

38 Now while they were on their way, Jesus entered a village [called Bethany], and a woman named Martha welcomed Him into her home. 39 She had a sister named Mary, who seated herself at the Lord’s feet and was continually listening to His teaching. 40 But Martha was very busy and distracted with all of her serving responsibilities; and she approached Him and said, “Lord, is it of no concern to You that my sister has left me to do the serving alone? Tell her to help me and do her part.” 41 But the Lord replied to her, “Martha, Martha, you are worried and bothered and anxious about so many things; 42 but only one thing is necessary, for Mary has chosen the good part [that which is to her advantage], which will not be taken away from her.”

Notas al pie

  1. Luke 10:1 One ancient ms reads seventy-two.
  2. Luke 10:4 A formal greeting was a lengthy ritual that sometimes included a meal.
  3. Luke 10:5 I.e. “Shalom” is to come upon this house.
  4. Luke 10:19 Perhaps a reference to demonic powers (spirits).
  5. Luke 10:21 An ironic criticism of the Jewish leaders who regarded the followers of Jesus as childlike and untaught.

Het Boek

Lukas 10

De zeventig leerlingen

1Jezus wees nog zeventig andere leerlingen aan. Hij stuurde hen twee aan twee vooruit naar de dorpen en steden waar Hij langs zou komen. Hij zei tegen hen: ‘Vraag God meer arbeiders te sturen om de oogst binnen te halen. Want er moet veel geoogst worden, maar er zijn te weinig arbeiders. Ga dan en vergeet niet dat Ik jullie er op uitstuur als lammeren tussen de wolven. Neem geen geld mee, geen tas en zelfs geen extra sandalen. Laat je niet ophouden door iemand te groeten. Breng vrede in elk huis dat je binnengaat. Woont daar een vredelievend man, dan zal je vrede over hem komen. Zo niet, dan komt die vrede bij je terug. Wanneer je in een dorp komt, ga dan niet van het ene adres naar het andere. Blijf logeren in hetzelfde huis en eet en drink wat je wordt voorgezet. Een arbeider moet zijn loon hebben. Als jullie in een stad gastvrij worden ontvangen, moet je dit doen: eet zonder bezwaar wat je wordt voorgezet. Genees de zieken. En zeg tegen de mensen dat het Koninkrijk van God heel dichtbij is gekomen. 10 Maar als ze in een stad niets van jullie willen weten, ga dan door de straten en zeg: 11 “Kijk, dit is stof van jullie stad! Wij schudden het van onze voeten! Het is afgelopen met jullie! Vergeet nooit hoe dicht het Koninkrijk van God bij jullie is geweest!” 12 Op de vreselijke dag van het grote oordeel zal het voor zoʼn stad erger zijn dan voor het beruchte Sodom. 13 Och Chorazin! Och Betsaïda! Hoe verschrikkelijk is het! Want als de steden Tyrus en Sidon de geweldige wonderen hadden gezien die Ik bij u heb gedaan, dan zouden zij zich allang van de zonde hebben afgekeerd. Van berouw over hun slechte leven zouden zij in zak en as zitten. 14 Nee, voor Tyrus en Sidon zal het op de dag van het grote oordeel niet zo zwaar zijn als voor u. 15 En wat moet Ik van Kafarnaüm zeggen? Zal het worden verheerlijkt tot in de hemel? Nee, het zal verzinken in het dodenrijk.’

16 Tegen zijn leerlingen zei Hij: ‘Wie naar jullie luistert, hoort Mij. Wie jullie negeert, negeert Mij. En wie Mij negeert, negeert God die Mij heeft gestuurd.’

17 Na verloop van tijd kwamen de zeventig leerlingen weer bij Hem terug. ‘Here,’ zeiden zij opgetogen, ‘als wij uw naam gebruiken, doen zelfs de boze geesten wat wij zeggen!’ 18 Hij antwoordde: ‘Ik zag Satan als een bliksemschicht uit de hemel vallen. 19 Ik heb jullie macht gegeven over al de krachten van de vijand. Jullie zullen slangen en schorpioenen vertrappen. Niets, werkelijk niets, zal jullie kwaad doen. 20 Maar jullie moeten niet zozeer blij zijn dat de boze geesten doen wat jullie zeggen. Waar jullie vooral blij om moeten zijn, is dat jullie namen in de hemel geregistreerd staan.’

21 Op dat moment bracht de Heilige Geest in Jezus een geweldige blijdschap teweeg. Hij sprak: ‘Vader! Heer van hemel en aarde! Dank U wel dat U de waarheid hebt verborgen voor wijzen en geleerden, maar aan kleine kinderen hebt bekendgemaakt. Dank U, Vader, zo hebt U het gewild. 22 Mijn Vader heeft Mij alles toevertrouwd. Niemand weet wie Ik ben, behalve de Vader. En niemand weet wie de Vader is, behalve Ik en de mensen aan wie Ik het wil bekendmaken.’

23 Daarna keek Hij zijn leerlingen aan en zei: ‘Het is een enorm voorrecht dat jullie dit allemaal mogen zien. 24 Vele profeten en koningen hebben ernaar verlangd te zien wat jullie zien en te horen wat jullie horen. Maar zij konden het niet.’

Het verhaal van de Samaritaan

25 Op een dag was er een bijbelgeleerde die wilde onderzoeken of Jezusʼ ideeën wel zuiver waren. ‘Meester,’ vroeg hij, ‘wat moet ik doen om eeuwig leven te krijgen?’ 26 Jezus vroeg: ‘Wat zegt de wet van Mozes daarover?’ 27 Hij antwoordde: ‘Heb de Here, uw God, lief met heel uw hart, met heel uw ziel, heel uw kracht en heel uw verstand. En heb uw naaste net zo lief als uzelf.’ 28 ‘Goed!’ zei Jezus. ‘Doe dat en u zult eeuwig leven krijgen.’ 29 De man voelde zich aangesproken. Om zich te rechtvaardigen, vroeg hij: ‘Wie is eigenlijk mijn medemens?’ 30 Als antwoord gaf Jezus hem dit voorbeeld: ‘Een man reisde van Jeruzalem naar Jericho. Onderweg werd hij door rovers overvallen. Zij rukten hem de kleren van het lijf, sloegen hem bont en blauw en lieten hem halfdood langs de weg liggen. 31 Toevallig kwam er een priester langs. Maar toen hij de man zag liggen, ging hij aan de overkant van de weg voorbij. 32 Een tempeldienaar die voorbijkwam, deed hetzelfde en liet de man gewoon liggen.

33 Gelukkig kwam er ook iemand langs die medelijden kreeg toen hij hem daar zag liggen. Het was een Samaritaan, een vijand van de Joden. 34 De Samaritaan knielde naast hem neer, verzorgde zijn wonden met olie en wijn en legde er verband om. Daarna tilde hij hem op zijn ezel en ging er zelf naast lopen. Zij kwamen bij een herberg, waar hij hem verder verzorgde. 35 De volgende morgen gaf hij de herbergier twee zilveren munten en zei: “Zorg goed voor hem. Mocht dit geld niet genoeg zijn, dan betaal ik de rest de volgende keer wel.” 36 Wat denkt u? Wie van deze drie was de medemens van het slachtoffer van de roofoverval?’ 37 ‘De man die medelijden met hem had,’ was het antwoord. ‘Precies,’ zei Jezus. ‘Volg zijn voorbeeld dan.’

Martha en Maria

38 Tijdens hun reis naar Jeruzalem kwamen Jezus en zijn leerlingen in een dorp waar zij gastvrij werden ontvangen door een zekere Martha. 39 De zuster van deze vrouw, Maria, ging meteen bij Jezus zitten om naar Hem te luisteren. 40 Maar Martha had het veel te druk met het klaarmaken van het eten. Op een gegeven ogenblik werd het haar teveel. Zij kwam bij Jezus staan en zei: ‘Here, hoe kunt U het goed vinden dat mijn zuster hier maar zit en ik al het werk moet doen! Zeg toch tegen haar dat zij mij moet helpen.’ 41 ‘Martha, Martha,’ antwoordde Jezus. ‘Wat maak je je toch druk! In het leven heb je niet zoveel nodig. 42 Eigenlijk maar één ding. Maria heeft dat ene ontdekt en het zal haar niet worden afgenomen.’