Amplified Bible

Luke 1

Introduction

1Since [as is well known] many have undertaken to compile an orderly account of the things which have been fulfilled among us [by God], exactly as they were handed down to us by those [with personal experience] who from the beginning [of Christ’s ministry] were eyewitnesses and ministers of the word [that is, of the teaching concerning salvation through faith in Christ], it seemed fitting for [a]me as well, [and so I have decided] after having carefully searched out and investigated all the events accurately, from the very beginning, to write an orderly account for you, most excellent Theophilus; so that you may know the exact truth about the things you have been [b]taught [that is, the history and doctrine of the faith].

Birth of John the Baptist Foretold

In the days of Herod [the Great], king of Judea, there was a certain priest whose name was [c]Zacharias, of [d]the division of Abijah. His wife was [e]a descendant of Aaron [the first high priest of Israel], and her name was Elizabeth. They both were righteous (approved) in the sight of God, walking blamelessly in all the commandments and requirements of the Lord. But they were childless, because Elizabeth was barren, and they were both far advanced in years.

Now it happened while Zacharias was serving as priest before God in the appointed order of his priestly division, as was the custom of the priesthood, he was chosen by lot to enter [the sanctuary of] the temple of the Lord and [f]burn incense [on the altar of incense]. 10 And all the congregation was praying outside [in the court of the temple] at the hour of the incense offering. 11 And an angel of the Lord appeared to him, standing to the right of the altar of incense. 12 When Zacharias saw the angel, he was troubled and overcome with fear. 13 But the angel said to him, “Do not be afraid, Zacharias, because your petition [in prayer] was heard, and your wife Elizabeth will bear you a son, and you will name him [g]John. 14 You will have great joy and delight, and many will rejoice over his birth, 15 for he will be great and distinguished in the sight of the Lord; and will never drink wine or liquor, and he will be filled with and empowered to act by the Holy Spirit while still in his mother’s womb. 16 He will turn many of the sons of Israel back [from sin] to [love and serve] the Lord their God. 17 It is he who will go as a forerunner before Him in the spirit and power of Elijah, to turn the hearts of the fathers back to the children, and the disobedient to the attitude of the righteous [which is to seek and submit to the will of God]—in order to make ready a people [perfectly] prepared [spiritually and morally] for the Lord.”

18 And Zacharias said to the angel, “How will I be certain of this? For I am an old man and my wife is advanced in age.” 19 The angel replied and said to him, “I am Gabriel; I stand and minister in the [very] presence of God, and I have been sent [by Him] to speak to you and to bring you this good news. 20 [h]Listen carefully, you will be continually silent and unable to speak until the day when these things take place, because you did not believe what I told you; but my words will be fulfilled at their proper time.”

21 The people [outside in the court] were waiting for Zacharias, and were wondering about his long delay in the temple. 22 But when he did come out, he was unable to speak to them. They realized that he had seen a vision in the temple; and he kept making signs to them, and remained mute. 23 When his time of priestly service was finished, he returned to his home.

24 Now after this his wife Elizabeth became pregnant, and for five months she secluded herself completely, saying, 25 “This is how the Lord has dealt with me in the days when He looked with favor on me, to take away my [i]disgrace among men.”

Jesus’ Birth Foretold

26 Now in the sixth month [of Elizabeth’s pregnancy] the angel Gabriel was sent from God to a city in Galilee called Nazareth, 27 to a virgin [j]betrothed to a man whose name was Joseph, a descendant of the house of David; and the virgin’s name was Mary. 28 And coming to her, the angel said, “Greetings, favored one! The Lord is with you.” 29 But she was greatly perplexed at what he said, and kept carefully considering what kind of greeting this was. 30 The angel said to her, “Do not be afraid, Mary, for you have found favor with God. 31 Listen carefully: you will conceive in your womb and give birth to a son, and you shall name Him Jesus. 32 He will be great and eminent and will be called the Son of the Most High; and the Lord God will give Him the throne of His father David; 33 and He will reign over the house of Jacob (Israel) forever, and of His kingdom there shall be no end.” 34 Mary said to the angel, “How will this be, since I am a virgin and have no intimacy with any man?” 35 Then the angel replied to her, “The Holy Spirit will come upon you, and the power of the Most High will overshadow you [like a cloud]; for that reason the holy (pure, sinless) Child shall be called the Son of God. 36 And listen, even your relative Elizabeth has also conceived a son in her old age; and she who was called barren is now in her sixth month. 37 For with God nothing [is or ever] shall be impossible.” 38 Then Mary said, “[k]Behold, I am the servant of the Lord; may it be done to me according to your word.” And the angel left her.

Mary Visits Elizabeth

39 Now at this time Mary arose and hurried to the hill country, to a city of Judah (Judea), 40 and she entered the house of Zacharias and greeted Elizabeth. 41 When Elizabeth heard Mary’s greeting, her baby leaped in her womb; and Elizabeth was filled with the Holy Spirit and empowered by Him. 42 And she exclaimed loudly, “Blessed [worthy to be praised] are you among women, and blessed is the fruit of your womb! 43 And how has it happened to me, that the mother of my Lord would come to me? 44 For behold, when the sound of your greeting reached my ears, the baby in my womb leaped for joy. 45 And blessed [spiritually fortunate and favored by God] is she who believed and confidently trusted that there would be a fulfillment of the things that were spoken to her [by the angel sent] from the Lord.”

The Magnificat

46 And Mary said,

“My soul magnifies and exalts the Lord,
47 
And my spirit has rejoiced in God my Savior.
48 
“For He has looked [with loving care] on the humble state of His maidservant;
For behold, from now on all generations will count me blessed and happy and favored by God!
49 
“For He who is mighty has done great things for me;
And holy is His name [to be worshiped in His purity, majesty, and glory].
50 
And His mercy is upon generation after generation
Toward those who [stand in great awe of God and] fear Him.
51 
“He has done mighty deeds with His [powerful] arm;
He has scattered those who were proud in the thoughts of their heart.
52 
“He has brought down rulers from their thrones,
And exalted those who were humble.
53 
He has filled the hungry with good things;
And sent the rich away empty-handed.
54 
“He has helped His servant Israel,
In remembrance of His mercy,
55 
Just as He promised to our fathers,
To Abraham and to his descendants forever.”

56 And Mary stayed with Elizabeth for about three months, and then returned to her home.

John Is Born

57 Now the time had come for Elizabeth to give birth, and she gave birth to a son. 58 Her neighbors and relatives heard that the Lord had shown His great mercy toward her, and they were rejoicing with her.

59 It happened that on the eighth day they came to circumcise the child [as required by the Law], and they intended to name him Zacharias, after his father; 60 but his mother answered, “No indeed; instead he will be called John.” 61 And they said to her, “None of your relatives is called by that name.” 62 Then they made signs to his father, as to what he wanted him called. 63 And he asked for a writing tablet and wrote as follows, “His name is John.” And they were all astonished. 64 At once Zacharias’ mouth was opened and his tongue freed, and he began speaking, praising and blessing and thanking God. 65 Then fear came on all their neighbors; and all these things were discussed throughout the hill country of Judea. 66 All who heard these things kept them in mind, saying, “What then will this little boy turn out to be?” For the hand of the Lord was certainly with him [to bring about his birth].

Zacharias’ Prophecy

67 Now Zacharias his father was filled with the Holy Spirit and empowered by Him, and he prophesied, saying,

68 
“Blessed (praised, glorified) be the Lord, the God of Israel,
Because He has visited us and brought redemption to His people,
69 
And He has raised up a [l]horn of salvation [a mighty and valiant Savior] for us
In the house of David His servant—
70 
Just as He promised by the mouth of His holy prophets from the most ancient times—
71 
Salvation from our enemies,
And from the hand of all who hate us;
72 
To show mercy [as He promised] to our fathers,
And to remember His holy covenant [the promised blessing],
73 
The oath which He swore to Abraham our father,
74 
To grant us that we, being rescued from the hand of our enemies,
Might serve Him without fear,
75 
In holiness [being set apart] and righteousness [being upright] before Him all our days.
76 
“And you, child, will be called a prophet of the Most High;
For you will go on before the Lord (the Messiah) to prepare His ways;
77 
To give His people the knowledge of salvation
By the forgiveness of their sins,
78 
Because of the tender mercy of our God,
With which the Sunrise (the Messiah) from on high will dawn and visit us,
79 
To shine upon those who sit in darkness and in the shadow of death,
To guide our feet [in a straight line] into the way of peace and serenity.”

80 The child continued to grow and to become strong in spirit, and he lived in the deserts until the day of his public appearance to Israel [as John the Baptist, the forerunner of the Messiah].

Notas al pie

  1. Luke 1:3 Luke may have been a Gentile. If so, he is the only Gentile author whose work is included in the NT. In addition to The Gospel of Luke, he wrote The Acts of the Apostles, and is thought by some scholars to have been the author of The Letter to the Hebrews.
  2. Luke 1:4 Or orally instructed.
  3. Luke 1:5 I.e. Zechariah. The spelling is different because a Greek word cannot end with an “h,” and in place of “ah” the common Greek ending “-as” was substituted.
  4. Luke 1:5 King David organized the priests into 24 groups or divisions, each headed by a president. A division served twice a year for a week at a time (1 Chr 24:1-19).
  5. Luke 1:5 Lit from the daughters of.
  6. Luke 1:9 I.e. normally a once-in-a-lifetime privilege for a priest.
  7. Luke 1:13 John the Baptist is considered the last of the Old Testament prophets. His mother, Elizabeth, and Mary the mother of Jesus, were related (1:36), and Mary may have been with Elizabeth at the time John was born (1:56). John the Baptist is not to be confused with John the Apostle who, along with his brother James, was among the twelve disciples of Jesus. John and James were the sons of Zebedee and Salome. John the Apostle authored the Gospel of John, three brief letters (1 John, 2 John, 3 John), and Revelation.
  8. Luke 1:20 Lit behold.
  9. Luke 1:25 At this time childlessness was a social stigma.
  10. Luke 1:27 The first stage of marriage (called shiddukin in Hebrew) in Jewish tradition and law, usually lasting for a year before the wedding night; unlike an engagement, it was legally binding and required a divorce to nullify it. The woman remained with her parents during the betrothal year and was referred to as a “wife” even though the marriage was not consummated during this period of time.
  11. Luke 1:38 Mary’s response was significantly different from Zacharias’ (v 18). Zacharias would not take Gabriel’s word, and instead wanted some kind of miraculous sign as proof.
  12. Luke 1:69 In the OT a symbol of strength.

Ang Pulong Sa Dios

Lucas 1

Pasiuna

11-3 Halangdon nga Teofilo:

Daghan na ang nagsulat mahitungod sa mga panghitabo dinhi kanato. Gisulat nila ang mahitungod kang Jesus sumala sa gibalita kanato niadtong mga tawo nga nagsangyaw sa Maayong Balita ug nakakita mismo sa mga panghitabo gikan pa sa sinugdanan. Mao nga gisusi ko gayod pag-ayo kining tanan gikan pa sa sinugdan. Unya akong nahunahunaan nga isulat usab kanimo kining maong mga panghitabo sa maayong pagkahan-ay, aron imong masiguro nga tinuod gayod ang mga butang nga gisulti kanimo.

Nagpakita ang Anghel kang Zacarias

Ingon niini ang nahitabo: Niadtong panahon nga si Herodes ang hari sa Judea, may pari didto nga ginganlan ug Zacarias nga miyembro sa grupo sa mga pari nga gidumalahan ni Abija. Ug ang iyang asawa mao si Elizabet nga linya usab sa banay ni Aaron nga pari. Silang duha nagkinabuhi nga matarong atubangan sa Dios. Gituman gayod nila ang tanang mga sugo ug balaod sa Ginoo. Apan wala silay anak, kay baog si Elizabet ug tigulang na usab kaayo sila.

Unya, miabot ang adlaw nga ang grupo nila ni Zacarias mao na ang mag-alagad sa Dios didto sa templo. Nagripa sila sumala sa nabatasan nilang mga pari, ug si Zacarias mao ang napilian nga magsunog ug insenso didto sa halaran. Busa misulod siya sa templo. 10 Samtang nagasunog siya ug insenso didto sa sulod, daghang mga tawo didto sa gawas ang nag-ampo. 11 Unya nagpakita kaniya ang usa ka anghel sa Ginoo ug mitindog kini didto sa tuong dapit sa halaran nga sunoganan ug insenso. 12 Sa dihang nakita kini ni Zacarias gikulbaan siya ug nahadlok. 13 Apan miingon ang anghel kaniya, “Ayaw kahadlok, Zacarias! Gidungog sa Dios ang imong mga pag-ampo; si Elizabet nga imong asawa manganak ug batang lalaki. Nganlan mo siyag Juan. 14 Magmalipayon gayod ikaw tungod kaniya, ug daghan usab ang magmalipayon tungod sa iyang pagkahimugso. 15 Kay mahimo siyang bantogan[a] atubangan sa Ginoo. Kinahanglan dili gayod siya moinom ug bino o uban pang ilimnon nga makahubog. Bisan anaa pa siya sa sabakan sa iyang inahan ang Espiritu Santo anaa na kaniya. 16 Ug pabalikon niya ang daghang mga kaliwat ni Israel ngadto sa Ginoo nga ilang Dios. 17 Mag-una siya sa Ginoo aron iyang andamon ang mga tawo alang sa pag-abot sa Ginoo. Himuon niya kini pinaagi sa Espiritu Santo ug sa gahom nga sama sa nabatonan ni Elias. Ipasig-uli niya ang maayong relasyon sa mga amahan ngadto sa ilang mga anak, ug ibalik niya ang matarong nga panghunahuna sa mga masinupakon sa Dios.”

18 Miingon si Zacarias sa anghel, “Unsaon ko man pagsiguro nga tinuod ang imong gisulti kanako? Tigulang na man ako ug ang akong asawa.”

19 Mitubag ang anghel, “Ako si Gabriel nga alagad sa Dios nga anaa gayod sa iyang atubangan. Gisugo niya ako aron sa pagsulti kanimo niining maayong balita. 20 Apan tungod kay wala ka man motuo sa akong gisulti, maamang ka hangtod sa adlaw nga matuman kining akong gisulti kanimo. Matuman gayod kini inig-abot sa adlaw nga gitakda sa Dios.”

21 Ang mga tawo didto sa gawas nagpadayon sa paghulat kang Zacarias. Natingala sila ngano nga nadugay siya didto sa sulod sa templo. 22 Sa paggawas niya, dili na siya makasulti ug tungod niini nagsinyas na lang siya sa mga tawo. Nasabtan nila nga may gipakita ang Dios kaniya didto sa sulod sa templo. 23 Pagkahuman sa iyang turno sa pag-alagad sa templo, mipauli siya. 24 Paglabay sa pipila ka adlaw, nagbuntis na si Elizabet. Sulod sa lima ka bulan wala gayod siyay gawas-gawas sa ilang balay. 25 Miingon siya, “Gikaloy-an gayod ako sa Ginoo. Karon gikuha niya kanako ang akong kaulawan ngadto sa mga tawo.[b]

Nagpakita ang Anghel kang Maria

26 Sa dihang unom na ka bulan ang pagbuntis ni Elizabet, gisugo pag-usab sa Dios ang anghel nga si Gabriel nga moadto sa Nazaret, nga usa ka lungsod sa Galilea. 27 Gipadala siya didto sa dalagang putli nga ginganlag Maria. Si Maria kaslonon na kang Jose, nga usa sa mga kaliwat ni Haring David. 28 Sa pag-abot sa anghel didto kang Maria, miingon siya, “Maria, magmalipayon ka, tungod kay ang Ginoo uban kanimo ug gipanalanginan ka niya.” 29 Sa pagkadungog ni Maria niini nahasol siya pag-ayo, ug iyang gihunahuna kon unsa ang kahulogan niini. 30 Miingon ang anghel kaniya, “Ayaw kahadlok, Maria kay gipakita sa Dios ang iyang kaayo kanimo. 31 Magbuntis ka ug manganak ug lalaki, ug Jesus ang imong ingalan kaniya. 32 Mahimo siyang bantogan ug pagatawgon siya nga Anak sa Labing Halangdon nga Dios. Ihatag sa Ginoong Dios kaniya ang gingharian sa iyang katigulangan nga si David. 33 Maghari siya sa mga kaliwat ni Jacob hangtod sa kahangtoran; ang iyang gingharian molungtad sa walay kataposan.”

34 Miingon si Maria sa anghel, “Unsaon man niini pagkahimo, nga wala pa man akoy bana?” 35 Mitubag ang anghel, “Mokunsad kanimo ang Espiritu Santo ug ang gahom sa Labing Halangdon nga Dios magpabilin kanimo. Busa ang balaan nga bata nga imong ipanganak pagailhon nga Anak sa Dios. 36 Tan-awa ang imong paryente nga si Elizabet. Ang uban nagaingon nga dili na siya manganak tungod kay tigulang na kaayo siya. Apan karon unom na ka bulan ang iyang pagbuntis, 37 tungod kay mahimo man sa Dios ang tanan.”

38 Miingon si Maria, “Sulugoon ako sa Ginoo; matuman unta kanako ang imong gisulti.” Ug unya mibiya ang anghel kaniya.

Mibisita si Maria kang Elizabet

39 Sa paglabay sa pipila ka adlaw nangandam si Maria ug nagdali pag-adto sa usa ka lungsod didto sa kabukiran sa Judea. 40 Misulod siya sa balay ni Zacarias ug nangumusta kang Elizabet. 41 Sa pagkadungog ni Elizabet sa pagpangumusta ni Maria, milihok ang bata sa iyang tiyan. Gigamhan si Elizabet sa Espiritu Santo. 42 Ug sa makusog nga tingog miingon siya, “Sa tanan nga mga babaye ikaw lang ang gipanalanginan sa Dios ug ingon niini! Gipanalanginan usab niya ang imong gibuntis. 43 Usa kini ka dakong dungog alang kanako kay gibisitahan ako sa inahan sa akong Ginoo. 44 Kay bisan gani ang bata sa akong tiyan malipayon nga milihok sa dihang nadunggan ko ang imong pagpangumusta. 45 Bulahan gayod ikaw nga nagtuo nga matuman kanimo ang gisulti sa Ginoo!”

Ang Pagdayeg ni Maria sa Dios

46 Miingon si Maria, “Nagadayeg gayod ako sa Ginoo!
47 Ug malipayon ang akong espiritu tungod sa Dios nga akong Manluluwas.
48 Kay gihinumdoman niya ako nga iyang ubos nga sulugoon. Sukad karon, magasulti ang tanang mga tawo nga bulahan ako,
49 tungod sa kahibulongan nga mga butang nga gihimo sa gamhanang Dios kanako.
Balaan siya nga Dios.
50 May kalooy siya sa mga tawo sa matag henerasyon nga nagatahod kaniya.
51 Gipakita niya ang iyang gahom pinaagi sa iyang mga gihimo.
Giabog niya ang mga tawo nga mapahitas-on sa ilang kaugalingon.
52 Gipakanaog niya ang mga gamhanang hari sa ilang trono.
Ug gituboy niya ang mga mapainubsanon.
53 Gitagbaw niya sa mga maayong butang ang mga gigutom.
Apan gihinginlan niya nga wala gayoy dala ang mga adunahan.
54-55 Gitabangan niya kita nga iyang mga sulugoon, nga mga kaliwat ni Israel.
Kay wala niya kalimti ang iyang mga saad sa atong mga katigulangan,
nga kaloy-an niya sa walay kataposan si Abraham ug ang iyang mga kaliwat!”

Mao kini ang gisulti ni Maria. 56 Ug mipuyo siya didto sa ilang Elizabet ug mga tulo ka bulan, ug unya mipauli siya.

Ang Pagkatawo ni Juan nga Tigbautismo

57 Unya miabot ang panahon sa pagpanganak ni Elizabet, ug nanganak siya ug lalaki. 58 Sa pagkadungog sa iyang mga silingan ug mga paryente kon giunsa siya pagpanalangin sa Ginoo, nakigduyog sila sa iyang kalipay.

59 Sa walo na ka adlaw ang bata, mitambong ang mga silingan ug mga paryente sa pagtuli kaniya.[c] Zacarias unta ang ilang ingalan kaniya sama sa iyang amahan, 60 apan wala mosugot si Elizabet. Miingon siya, “Dili mahimo, kinahanglan nga Juan ang ingalan kaniya.” 61 Miingon sila kaniya, “Apan wala gayod kamoy paryente nga sama niana ug ngalan.” 62 Ug ilang gisinyasan ang amahan kon unsay iyang gusto nga ingalan sa iyang anak. 63 Misinyas siya nga hatagan siya ug sulatanan. Ug dayon misulat siya, “Nganli siyag Juan.” Natingala gayod silang tanan. 64 Diha-diha nakasulti si Zacarias ug gidayeg niya ang Dios. 65 Gikulbaan ang tanan niyang mga silingan ug mikaylap sa tanang dapit sa mga kabukiran sa Judea ang balita mahitungod sa maong panghitabo. 66 Ang tanang mga tawo nga nakadungog niini nakapamalandong ug nakapangutana, “Unsa man kaha kining bataa inig-kadako na niya?” Kay klaro kaayo nga ang gahom sa Ginoo anaa kaniya.

Ang Panagna ni Zacarias

67 Si Zacarias nga iyang amahan gigamhan sa Espiritu Santo ug mao kini ang iyang gisulti,

68 “Dayegon nato ang Ginoo nga Dios sa Israel!
Kay mianhi siya aron sa pagluwas kanato nga iyang mga katawhan.
69 Gipaanhi niya kanato ang makagagahom nga manluluwas nga kaliwat sa iyang sulugoon nga si David.
70 Mao usab kini ang iyang gisulti kaniadto pinaagi sa iyang mga balaang propeta.
71 Nagsaad siya nga iya kitang luwason gikan sa atong mga kaaway
ug sa mga tawo nga nagadumot kanato.
72 Miingon usab siya nga iyang kaloy-an ang atong mga katigulangan, ug dili niya kalimtan ang iyang kasabotan kanila
73 nga iyang gipanumpa sa atong katigulangan nga mao si Abraham.
74 Kini ang kasabotan nga siya moluwas gayod kanato gikan sa atong mga kaaway
aron kita makapangalagad nga walay kahadlok,
75 ug mahimo kitang balaan ug matarong sa iyang atubangan sa tanan nga adlaw sa atong kinabuhi.”
76 Unya miingon si Zacarias sa iyang anak,
“Ikaw Juan, pagatawgon ka nga propeta sa Labing Halangdong Dios.
Kay mag-una ka sa Ginoo aron imong andamon ang katawhan sa iyang pag-abot.
77 Tudloan mo ang iyang mga katawhan nga maluwas sila pinaagi sa kapasayloan sa Dios sa ilang mga sala,
78 kay ang atong Dios maluloy-on ug mahigugmaon.
Ipadala niya ang Manluluwas sama sa nagasubang nga adlaw,
79 nga maghatag ug kahayag sa mga tawo nga anaa sa kangitngit ug nag-ungaw sa kamatayon.
Tudloan niya kita kon unsaon nga mahimong maayo ang atong relasyon sa Dios ug sa atong isigka-tawo.”

80 Unya, ang bata nga si Juan midako ug nalig-on sa espiritu. Nagpuyo siya sa kamingawan hangtod sa adlaw nga nagsugod siya sa iyang pagpanudlo sa mga Israelinhon.

Notas al pie

  1. Lucas 1:15 bantogan: Sa literal, dako.
  2. Lucas 1:25 kaulawan ngadto sa mga tawo: usa ka kaulawan kaniadto alang sa usa ka babaye ang dili makaanak.
  3. Lucas 1:59 Mao kini ang nabatasan sa mga Judio.