Amplified Bible

Judges 7

Gideon’s 300 Chosen Men

1Then Jerubbaal (that is, Gideon) and all the people who were with him got up early and camped beside the spring of Harod; and the camp of Midian was north of them by the hill of Moreh in the valley.

Then the Lord said to Gideon, “There are too many people with you for Me to hand over Midian to them, otherwise Israel will boast [about themselves] against Me, saying, ‘My own [a]power has rescued me.’ So now, proclaim in the hearing of the people, ‘Whoever is afraid and trembling, let him turn back and leave Mount Gilead.’” So twenty-two thousand men returned [home], but ten thousand remained.

Then the Lord said to Gideon, “There are still too many people; bring them down to the water and I will test them for you there. Therefore it shall be that he of whom I say to you, ‘This one shall go with you,’ he shall go with you; but everyone of whom I say to you, ‘This one shall not go with you,’ he shall not go.” So he brought the people down to the water, and the Lord said to Gideon, “You shall separate everyone who laps the water with his tongue as a dog laps, as well as everyone who kneels down to drink.” Now the number of those who lapped [the water], putting their hand to their mouth, was three hundred men, but all the rest of the people kneeled down to drink water. And the Lord told Gideon, “With the three hundred men who lapped I will rescue you, and will hand over the Midianites to you. Let all the other people go, each man to his home.” So the three hundred men took people’s provisions [for the journey] and their trumpets [made of rams’ horns] in their hands. And Gideon sent [away] all the other men of Israel, each to his tent, but kept the three hundred men. And the camp of Midian was below him in the valley.

Now on that same night the Lord said to Gideon, “Arise, go down against their camp, for I have given it into your hand. 10 But if you are afraid to go down [by yourself], go with Purah your servant down to the camp, 11 and you will hear what they say; and afterward [b]you will have the courage to go down against the camp.” Then he went down with Purah his servant to the [c]outposts of the army that was in the camp. 12 Now the Midianites and the Amalekites and all the sons of the east were lying [camped] in the valley, as countless as locusts; and their camels were without number, as numerous as the sand on the seashore. 13 When Gideon arrived, [d]there was a man telling a dream to his friend. And he said, “Listen carefully, I had a dream: there was a loaf of [e]barley bread tumbling into the camp of Midian, and it came to the tent and struck it so that it fell, and turned it upside down so that the tent lay flat.” 14 And his friend replied, “This [dream] is nothing less than the sword of Gideon the son of Joash, a man of Israel. God has given Midian and the entire camp into his hand.”

15 When Gideon heard the account of the dream and its interpretation, he bowed down in worship. Then he returned to the camp of Israel and said, “Arise, for the Lord has given the camp of Midian into your hand.” 16 He divided the three hundred men into three companies, and he put trumpets and empty pitchers into the hands of all of them, with torches inside the pitchers. 17 And he said to them, “Look at me, then do likewise. When I come to the edge of the camp, do just as I do. 18 When I and all who are with me blow the trumpet (ram’s horn), then all around the camp you also blow the trumpets and shout, ‘For the Lord and for Gideon!’”

Confusion of the Enemy

19 So Gideon and the hundred men who were with him came to the edge of the camp at the beginning of the [f]middle watch, when the guards had just been changed, and they blew the trumpets and smashed the pitchers that were in their hands. 20 When three companies blew the trumpets and broke the pitchers, they held the torches in their left hands, and the trumpets in their right hands to blow, and they shouted, “A sword for the Lord and for Gideon!” 21 Then each stood in his place around the camp; and the entire [Midianite] army ran, crying out as they fled. 22 When Gideon’s men blew the three hundred trumpets, the Lord set the sword of one [Midianite] against another even throughout the whole army; and the army fled as far as Beth-shittah toward Zererah, as far as the border of Abel-meholah, by Tabbath. 23 The men of Israel were summoned together from [the tribes of] Naphtali and Asher and all Manasseh, and they pursued Midian.

24 Then Gideon sent messengers throughout the hill country of [the tribe of] Ephraim, saying, “Come down against the Midianites and take [control of] the waters before them [thereby cutting off the Midianites], as far as Beth-barah and the Jordan [River].” So all the men of Ephraim were assembled together and they took control of the waters, as far as Beth-barah and the Jordan. 25 Then the men of Ephraim took the two leaders of Midian, Oreb and Zeeb, and they killed Oreb at the rock of Oreb, and they killed Zeeb at the wine press of Zeeb, and pursued Midian; and they brought the heads of Oreb and Zeeb to Gideon from across the Jordan.

Notas al pie

  1. Judges 7:2 Lit hand.
  2. Judges 7:11 Lit your hands will be strengthened.
  3. Judges 7:11 Lit end of the battle lines.
  4. Judges 7:13 Lit behold.
  5. Judges 7:13 Barley was the cheapest grain, and in the dream it probably represented the fact that Gideon’s force was small and unimpressive.
  6. Judges 7:19 At this time of night (10 p.m.) most of the men in the camp would be sleeping.

Thai New Contemporary Bible

ผู้วินิจฉัย 7


1ในเวลาเช้าตรู่เยรุบบาอัล (คือกิเดโอน) และคนของเขาทั้งหมดออกมาตั้งค่ายที่น้ำพุฮาโรด ค่ายของชาวมีเดียนตั้งอยู่ทางเหนือของพวกเขาในหุบเขาซึ่งใกล้เนินเขาโมเรห์ องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสกับกิเดโอนว่า “เจ้ามีกำลังพลมากเกินไป เราจะไม่ให้เจ้าชนะชาวมีเดียนด้วยคนมากมายขนาดนี้ เพื่อชาวอิสราเอลจะได้ไม่อวดอ้างกับเราว่าพวกเขากอบกู้ตนเองโดยอาศัยกำลังของพวกเขา จงประกาศแก่คนทั้งปวงว่า ‘ผู้ใดหวาดกลัว จงหันกลับและไปจากภูเขากิเลอาดเถิด’ ” ฉะนั้นจึงมี 22,000 คนกลับบ้าน เหลืออยู่หนึ่งหมื่นคน

แต่องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสกับกิเดโอนว่า “ยังมีคนมากเกินไป จงพาพวกเขาลงไปที่แหล่งน้ำ เราจะเลือกพวกเขาที่นั่น ถ้าเราบอกว่า ‘คนนี้จะไปกับเจ้า’ เขาก็จะไป แต่ถ้าเราบอกว่า ‘คนนี้จะไม่ไปกับเจ้า’ เขาก็จะไม่ไป”

ฉะนั้นกิเดโอนจึงนำคนของเขาลงมาที่ริมน้ำ องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสกับเขาที่นั่นว่า “จงแยกคนที่เลียน้ำกินเหมือนสุนัขออกจากคนที่คุกเข่าลงดื่มน้ำ” มีเพียงสามร้อยคนที่เอามือวักน้ำขึ้นเลียนอกนั้นคุกเข่าลงดื่มน้ำ

องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสกับกิเดโอนว่า “เราจะช่วยกู้เจ้าและมอบชาวมีเดียนไว้ในเงื้อมมือของเจ้าด้วยคนสามร้อยคนนี้ ให้คนอื่นกลับบ้านไปให้หมด” ดังนั้นกิเดโอนจึงส่งชาวอิสราเอลที่เหลือกลับไปยังเต็นท์ของตน แต่เอาสามร้อยคนและเอาเสบียงอาหารกับแตรของคนที่กลับบ้านไว้

ฝ่ายชาวมีเดียนตั้งค่ายพักอยู่ในหุบเขาเบื้องล่าง ในคืนนั้นองค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสกับกิเดโอนว่า “จงลุกขึ้น จงไปต่อสู้กับค่ายนั้น เพราะว่าเรากำลังจะมอบเขาไว้ในมือของเจ้า 10 แต่หากเจ้าหวาดกลัว ไม่กล้าโจมตี จงลงไปที่ค่ายของชาวมีเดียนพร้อมกับปูราห์คนรับใช้ของเจ้า 11 แล้วจงฟังสิ่งที่พวกเขากำลังพูดกัน หลังจากนั้นเจ้าจะมีกำลังใจที่จะเข้าโจมตีค่าย” ฉะนั้นกิเดโอนกับปูราห์คนรับใช้ของเขาจึงลงไปยังที่มั่นรอบนอกค่าย 12 คนมีเดียน คนอามาเลข และชนชาติอื่นทั้งหมดทางด้านตะวันออก ตั้งค่ายอยู่ในหุบเขาอย่างหนาแน่นดั่งฝูงตั๊กแตน อูฐของเขามีมากมายนับไม่ถ้วนเหมือนทรายที่ชายทะเล

13 กิเดโอนมาถึงพอดีกับที่ชายคนหนึ่งกำลังเล่าความฝันให้เพื่อนฟังว่า “ข้าพเจ้าฝันว่ามีขนมปังบาร์เลย์กลมๆ ก้อนหนึ่งกลิ้งเข้ามาในค่ายของชาวมีเดียนและกระแทกเต็นท์อย่างแรงจนเต็นท์ของเราพังราบลงมา”

14 เพื่อนของเขาตอบว่า “นี่ไม่ใช่อื่นไกล เป็นดาบของกิเดโอนบุตรโยอาชชาวอิสราเอล พระเจ้าทรงมอบชาวมีเดียนและค่ายทั้งค่ายไว้ในมือของเขาแล้ว”

15 เมื่อกิเดโอนได้ยินความฝันและความหมายก็ก้มกราบนมัสการพระเจ้า จากนั้นกลับไปยังค่ายพักของอิสราเอล แล้วร้องว่า “ลุกขึ้นเถิด! องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงมอบค่ายของชาวมีเดียนไว้ในมือของท่านแล้ว” 16 กิเดโอนแบ่งคนสามร้อยคนออกเป็นสามกลุ่ม แจกจ่ายแตรกับหม้อดินเปล่าๆ ที่บรรจุคบเพลิงไว้ข้างในให้กับทุกคน

17 เขากล่าวกับคนเหล่านั้นว่า “จงตามข้าพเจ้ามาและเฝ้าดู เมื่อข้าพเจ้าไปถึงริมค่าย จงทำตามข้าพเจ้าทุกประการ 18 ทันทีที่ข้าพเจ้าและคนในกลุ่มของข้าพเจ้าเป่าแตร ท่านจงเป่าแตรรอบค่ายและโห่ร้องว่า ‘เพื่อองค์พระผู้เป็นเจ้าและเพื่อกิเดโอน’ ”

19 ราวสี่ห้าทุ่ม หลังจากที่ทหารรักษาการณ์เพิ่งผลัดเวรกัน กิเดโอนและคนหนึ่งร้อยคนที่ไปกับเขามาถึงรอบนอกค่ายทันใดนั้นกิเดโอนกับพวกก็เป่าแตรและทุบหม้อในมือทิ้ง 20 ทั้งสามกลุ่มเป่าแตรและทุบหม้อ มือซ้ายถือคบเพลิง มือขวาถือแตร และโห่ร้องว่า “ดาบนี้เพื่อองค์พระผู้เป็นเจ้าและเพื่อกิเดโอน!” 21 จากนั้นพวกเขาก็เพียงแต่ยืนอยู่รอบค่าย ดูชาวมีเดียนทั้งหมดวิ่งพล่าน ร้องตะโกนขณะที่หนีเตลิดไป

22 เมื่อคนสามร้อยคนนั้นเป่าแตร องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงบันดาลให้คนมีเดียนทั้งค่ายหันมาสู้รบและฆ่าฟันกันเอง แล้วกองทัพมีเดียนเตลิดหนีไปเบธชิทธาห์ ซึ่งเป็นทางไปเศเรราห์และหนีไปถึงเขตแดนอาเบลเมโฮลาห์ใกล้ทับบาท 23 ชนอิสราเอลจากนัฟทาลี อาเชอร์ และมนัสเสห์ทั้งหมดถูกเรียกออกมา พวกเขารุกไล่ชาวมีเดียน 24 กิเดโอนส่งผู้สื่อสารไปทั่วแดนเทือกเขาแห่งเอฟราอิมและกล่าวว่า “จงลงมาต่อสู้กับชาวมีเดียนและยึดน่านน้ำจอร์แดนไปจนถึงเบธบาราห์ก่อนหน้าพวกเขา”

ดังนั้นคนเอฟราอิมทั้งหมดจึงถูกเรียกออกมา และพวกเขายึดน่านน้ำจอร์แดนไปจนถึงเบธบาราห์ 25 พวกเขาจับผู้นำมีเดียนสองคน คือโอเรบและเศเอบ พวกเขาฆ่าโอเรบที่ศิลาแห่งโอเรบและฆ่าเศเอบที่บ่อย่ำองุ่นแห่งเศเอบ พวกเขาตามล่าชาวมีเดียนและนำศีรษะของโอเรบกับเศเอบมามอบให้กิเดโอนซึ่งอยู่ที่ริมแม่น้ำจอร์แดน