Amplified Bible

John 1

The Deity of Jesus Christ

1In the beginning [before all time] was the Word ([a]Christ), and the Word was with God, and [b]the Word was God Himself. He was [continually existing] in the beginning [co-eternally] with God. All things were made and came into existence through Him; and without Him not even one thing was made that has come into being. In Him was life [and the power to bestow life], and the life was the Light of men. The Light shines on in the [c]darkness, and the darkness did not understand it or overpower it or appropriate it or absorb it [and is unreceptive to it].

The Witness of John the Baptist

There came a man commissioned and sent from God, whose name was [d]John. This man came as a witness, to testify about the Light, so that all might believe [in Christ, the Light] through him. John was not the Light, but came to testify about the Light.

There it was—the true Light [the genuine, perfect, steadfast Light] which, coming into the world, enlightens everyone. 10 He (Christ) was in the world, and though the world was made through Him, the world did not recognize Him. 11 He came to that which was His own [that which belonged to Him—His world, His creation, His possession], and those who were His own [people—the Jewish nation] did not receive and welcome Him. 12 But to as many as did receive and welcome Him, He gave the right [the authority, the privilege] to become children of God, that is, to those who believe in (adhere to, trust in, and rely on) His name— 13 who were born, not of blood [natural conception], nor of the will of the flesh [physical impulse], nor of the will of man [that of a natural father], but of God [that is, a divine and supernatural birth—they are born of God—spiritually transformed, renewed, sanctified].

The Word Made Flesh

14 And the Word (Christ) became flesh, and lived among us; and we [actually] saw His glory, glory as belongs to the [One and] only begotten Son of the Father, [the Son who is truly unique, the only One of His kind, who is] full of grace and truth (absolutely free of deception). 15 John testified [repeatedly] about Him and [e]has cried out [testifying officially for the record, with validity and relevance], “This was He of whom I said, ‘He who comes after me [f]has a higher rank than I and has priority over me, for He existed before me.’” 16 For out of His fullness [the superabundance of His grace and truth] we have all received grace upon grace [spiritual blessing upon spiritual blessing, favor upon favor, and gift heaped upon gift]. 17 For the Law was given through Moses, but grace [the unearned, undeserved favor of God] and truth came through Jesus Christ. 18 No one has seen God [His essence, His divine nature] at any time; the [One and] only begotten God [that is, the unique Son] who is in the intimate presence of the Father, He has explained Him [and interpreted and revealed the awesome wonder of the Father].

The Testimony of John

19 This is the testimony of John [the Baptist] when the Jews sent priests and Levites to him from Jerusalem to ask him, “Who are you?” 20 And he confessed [truthfully] and did not deny [that he was only a man], but acknowledged, “I am not the Christ (the Messiah, the Anointed)!” 21 They asked him, “What then? Are you Elijah?” And he said, “I am not.” “Are you the [promised] Prophet?” And he answered, “No.” 22 Then they said to him, “Who are you? Tell us, so that we may give an answer to those who sent us. What do you say about yourself?” 23 He said, “I am the voice of one shouting in the wilderness, ‘Make straight the way of the Lord,’ as the prophet Isaiah said.”

24 Now they had been sent from the Pharisees. 25 They asked him, “Why then are you baptizing, if you are not the Christ, nor Elijah, nor the Prophet?” 26 John answered them, “I baptize [only] [g]in water, but among you there stands One whom you do not recognize and of whom you know nothing. 27 It is He [the preeminent One] who comes after me, the [h]strap of whose sandal I am not worthy to untie [even as His slave].” 28 These things occurred in Bethany across the Jordan [at the Jordan River crossing], where John was baptizing.

29 The next day he saw Jesus coming to him and said, “Look! The Lamb of God [i]who takes away the sin of the world! 30 This is He on behalf of whom I said, ‘After me comes a Man who has a higher rank than I and has priority over me, for He existed before me.’ 31 [j]I did not recognize Him [as the Messiah]; but I came baptizing [k]in water so that He would be [publicly] revealed to Israel.” 32 John gave [further] evidence [testifying officially for the record, with validity and relevance], saying, “I have seen the [l]Spirit descending as a dove out of heaven, and He remained upon Him. 33 I did not recognize Him [as the Messiah], but He who sent me to baptize [m]in water said to me, ‘He upon whom you see the Spirit descend and remain, this One is He who baptizes with the Holy Spirit.’ 34 I myself have [actually] seen [that happen], and my testimony is that this is the Son of God!”

Jesus’ Public Ministry, First Converts

35 Again the next day John was standing with two of his disciples, 36 and he looked at Jesus as He walked along, and said, “Look! The Lamb of God!” 37 The two disciples heard him say this, and they [n]followed Jesus. 38 And Jesus turned and saw them following Him, and asked them, “What do you want?” They answered Him, “Rabbi (which translated means Teacher), where are You staying?” 39 He said to them, “Come, and you will see.” So they went [with Him] and saw where He was staying; and they stayed with Him that day, for it was about the [o]tenth hour. 40 One of the two who heard what John said and [as a result] followed Jesus was Andrew, Simon Peter’s brother. 41 He first looked for and found his own brother Simon and told him, “We have found the [p]Messiah” (which translated means the Christ). 42 Andrew brought Simon to Jesus. Jesus looked at him and said, “You are Simon the son of John. You shall be called Cephas (which is translated [q]Peter).”

43 The next day Jesus decided to go into Galilee, and He found Philip and said to him, “Follow Me [as My disciple, accepting Me as your Master and Teacher, and walking the same path of life that I walk].” 44 Now Philip was from Bethsaida, the city of Andrew and Peter. 45 Philip found Nathanael and told him, “We have found the One Moses in the Law and also the Prophets wrote about—Jesus from Nazareth, the son of Joseph [according to public record].” 46 Nathanael answered him, “Can anything good come out of Nazareth?” Philip replied, “Come and see.” 47 Jesus saw Nathanael coming toward Him, and said of him, “Here is an Israelite indeed [a true descendant of Jacob], in whom there is no guile nor deceit nor duplicity!” 48 Nathanael said to Jesus, “How do You know [these things about] me?” Jesus answered, “Before Philip called you, when you were still under the fig tree, I saw you.” 49 Nathanael answered, “Rabbi (Teacher), You are the Son of God; You are the King of Israel.” 50 Jesus replied, “Because I said to you that I saw you under the fig tree, do you believe [in Me]? You will see greater things than this.” 51 Then He said to him, “I assure you and most solemnly say to you, you will see heaven opened and the angels of God ascending and descending on the Son of Man [the bridge between heaven and earth].”

Notas al pie

  1. John 1:1 In John the Apostle’s vision (Rev 19), he sees Christ returning as Warrior-Messiah-King, and “...His name is called The Word of God...and LORD OF LORDS.” (Rev 19:13, 16).
  2. John 1:1 In this phrase, “God” appears first in the Greek word order, emphasizing the fact that “the Word” (Christ) was God—so “God Himself.”
  3. John 1:5 I.e. the world immersed in sin: all that stands in opposition to God and biblical truth.
  4. John 1:6 The births of both John the Baptist and Jesus were foretold by the angel, Gabriel (Luke 1:5-80). This passage is about John the Baptist, the son of Zacharias the priest and his wife, Elizabeth. Elizabeth was related to Mary the mother of Jesus (Luke 1:36). John the Baptist is considered to be the last of the OT prophets, and is not to be confused with John the Apostle who wrote this Gospel, three brief letters (1 John, 2 John, 3 John) and Revelation.
  5. John 1:15 Here John the writer uses the Greek perfect tense (“has cried out”), emphasizing the truth and continuing importance of John the Baptist’s testimony.
  6. John 1:15 Lit has become before (in front of) me, because He was first of me. The Greek is difficult because John the Baptist was making a word-play on the adverbs/adjective “after” (or “behind”), “before,” and “first.” The playful wording assumes the form of a riddle which, like some of Jesus’ parables, conceals the speaker’s meaning from those who are hostile toward him and have neither the patience nor the spiritual inclination to learn from him.
  7. John 1:26 The Greek here can be translated in, with or by.
  8. John 1:27 During this era it was customary for a household servant to remove a guest’s sandals and wash the dust from his feet. John is saying that he is not worthy even to remove Christ’s sandal, let alone to touch His feet.
  9. John 1:29 John is referring to the fulfillment of the need for the OT Passover lambs which was now fulfilled in Christ’s sacrifice, the ultimate and final sacrifice for sins.
  10. John 1:31 John the Baptist and Jesus were related through their mothers, Elizabeth and Mary, but He was unknown as the Messiah until God revealed it to John at the beginning of Jesus’ ministry.
  11. John 1:31 The Greek here can be translated in, with or by.
  12. John 1:32 The descent of the Holy Spirit identified Jesus in His humanity for His ministry as the Messiah.
  13. John 1:33 The Greek here can be translated in, with or by.
  14. John 1:37 The concept of “follow” can represent three separate possibilities: in the early stages of His ministry (1) walking with Him physically (literally), that is merely being in His presence regardless of personal belief or commitment; (2) accepting and identifying with the salvation He offered; and later on (3) being identified with Him by being subject to the scorn and rejection of unbelievers because of personal belief and commitment to Him.
  15. John 1:39 The Romans reckoned time from midnight, so in Roman time the tenth hour would be 10:00 a.m. The Jews reckoned daytime from sunrise (about 6:00 a.m.), so in their system the tenth hour would be 4:00 p.m. Here, either time is possible, though the Roman reckoning may be more likely because if it were 4:00 p.m. the disciples might have felt compelled to go home before evening set in.
  16. John 1:41 The words “Messiah” and “Christ” are not personal names, but titles derived respectively from Hebrew and Greek verbs meaning “to anoint.”
  17. John 1:42 I.e. rock or stone in Greek.

Kurdi Sorani Standard

یۆحەنا 1

وشەی خودا

1لە سەرەتادا، وشەکە[a] هەبوو، وشەکە لەلای خودا بوو، وشەکە خۆی خودا بوو. ئەو لە سەرەتاوە لەلای خودا بوو. هەموو شتێک بەو بەدیهاتووە، بێ ئەو هیچ شتێک بەدی نەهاتووە لەوانەی کە بەدیهاتوون. وشەکە سەرچاوەی ژیان بوو، ژیانەکەش ڕووناکی مرۆڤ بوو، ڕووناکییەکەش لە تاریکیدا دەدرەوشێتەوە و تاریکییەکە بەسەریدا زاڵ نەبووە[b].

مرۆڤێک هات کە خودا ناردبووی، ناوی یەحیا بوو. ئەو بۆ شایەتی هات، تاکو شایەتی بۆ ڕووناکییەکە بدات، بۆ ئەوەی هەمووان لە ڕێگەی ئەوەوە باوەڕ بهێنن. ئەو ڕووناکییەکە نەبوو، بەڵکو هات تاکو شایەتی بۆ ڕووناکییەکە بدات. ئەو ڕووناکییە ڕاستەقینەیەی کە بەسەر هەموو مرۆڤێکدا دەدرەوشێتەوە، دەهاتە جیهان.

10 ئەو لە جیهاندا بوو، جیهانیش بەو بەدیهات، کەچی جیهان نەیناسی. 11 ئەو بۆ لای گەلەکەی هات بەڵام ئەوان پێشوازییان لێ نەکرد. 12 لەگەڵ ئەوەشدا هەموو ئەوانەی پێشوازییان لێکرد، ئەوانەی باوەڕیان بە ناوی هێنا، مافی پێدان ببنە ڕۆڵەی خودا، 13 ئەوانەی نە بە سروشت لەدایک بوون، نە بە خواستی مرۆڤ، نە بە ویستی پیاویش، بەڵکو لە خوداوە لەدایک بوون[c].

14 وشەکەش بوو بە مرۆڤ و لەنێوانماندا نیشتەجێ بوو. شکۆی ئەومان بینی، وەک شکۆی تاقانەیەک لە باوکەوە، پڕ لە نیعمەت[d] و ڕاستی.

15 یەحیا شایەتی بۆ دا، هاواری کرد: «ئەمە ئەوەیە کە گوتم: ئەوەی دوای من دێت پێشم کەوت، چونکە پێش من بووە.» 16 لە گەنجینەی پڕیی ئەوەوە هەموومان نیعمەت لەدوای نیعمەتمان وەرگرتووە، 17 چونکە تەورات لە ڕێگەی موساوە درا، بەڵام نیعمەت و ڕاستی لە ڕێگەی عیسای مەسیحەوە هات. 18 هەرگیز کەس خودای نەبینیوە، بەڵام کوڕە تاقانەی خودا، ئەوەی لە باوەشی باوکدایە، خودای دەرخست.

شایەتیدانی یەحیا

19 ئەمەش شایەتییەکەی یەحیایە، کاتێک ڕابەرانی جولەکەی ئۆرشەلیم کاهین[e] و لێڤییان[f] ناردە لای پرسیاری لێ بکەن: «تۆ کێیت؟» 20 ئەو دانی پێدا نا و نکۆڵی نەکرد، بەڵکو گوتی: «من مەسیحەکە[g] نیم.»

21 ئینجا لێیان پرسی: «ئەی کێیت؟ ئەلیاسی؟» گوتی: «نا، ئەو نیم.»

«ئەی تۆ پێغەمبەرەکەی[h]؟» گوتی: «نەخێر.»

22 ئینجا پێیان گوت: «باشە تۆ کێیت؟ تاکو وەڵامێک بدەینەوە ئەوانەی کە ئێمەیان ناردووە، دەربارەی خۆت چی دەڵێی؟»

23 یەحیا بە وشەکانی ئیشایای پێغەمبەر وەڵامی دانەوە و گوتی:

«[من ئەو کەسەم کە لە چۆڵەوانی هاوار دەکات:
    ”ڕێگا بۆ هاتنی یەزدان ئامادە بکەن.“[i]

24 نێردراوانیش لە فەریسییەکان بوون، 25 پرسیاریان لێکرد: «ئەگەر تۆ مەسیحەکە نیت و ئەلیاس نیت و پێغەمبەرەکەش نیت، ئیتر بۆچی خەڵکی لە ئاو هەڵدەکێشیت[j]؟»

26 یەحیاش وەڵامی دانەوە: «من خەڵکی لە ئاو هەڵدەکێشم، بەڵام یەکێک لەنێوانتان ڕاوەستاوە کە نایناسن، 27 ئەو لەدوای من دێت، من شایانی ئەوە نیم کە قەیتانی پێڵاوەکانی بکەمەوە.»

28 ئەمانە لە بێت‌عەنیا[k] ڕوویدا، لەوبەری ڕووباری ئوردونەوە، لەو شوێنەی یەحیا خەڵکی لە ئاو هەڵدەکێشا.

بەرخی قوربانی خودا

29 بۆ بەیانی یەحیا بینی عیسا دێتە لای، گوتی: «ئەوەتا بەرخی خودا، ئەوەی گوناهی جیهان لادەبات! 30 ئەمە ئەوەیە کە باسم کرد، پیاوێک دوای من دێت پێشم کەوت، چونکە پێش من بووە. 31 منیش نەمدەناسی، بەڵام تاکو ئەو بۆ ئیسرائیل دەربکەوێت، لەبەر ئەوە هاتووم خەڵکی لە ئاو هەڵدەکێشم.»

32 یەحیا شایەتی دا: «بینیم ڕۆحی پیرۆز وەک کۆترێک لە ئاسمانەوە دەهاتە خوارەوە و لەسەری نیشتەوە. 33 من نەمدەناسی، بەڵام ئەوەی منی ناردووە خەڵک لەئاوهەڵکێشم، پێی گوتم: ”ئەوەی دەیبینیت ڕۆحی پیرۆز دێتە خوارەوە و لەسەری دەنیشێتەوە، ئەو لە ڕۆحی پیرۆزتان هەڵدەکێشێت[l].“ 34 خۆم بینیم و شایەتیم دا کە ئەمە کوڕی خودایە.»

قوتابییە یەکەمینەکان

35 بۆ بەیانی دیسان یەحیا لەگەڵ دوو قوتابی خۆی ڕاوەستا بوو، 36 عیسای بینی دەڕۆیشت، گوتی: «ئەوەتا بەرخی خودا!»

37 دوو قوتابییەکە گوێیان لێی بوو کە وای گوت، دوای عیسا کەوتن. 38 عیسا ئاوڕی دایەوە و بینی بەدوایدا دێن، لێی پرسین: «چیتان دەوێت؟» پێیان گوت: «ڕابی، لەکوێ دەمێنیتەوە؟» ڕابی واتە مامۆستا.

39 پێی فەرموون: «وەرن، تەماشا بکەن.» لەبەر ئەوە ئەوانیش ڕۆیشتن و بینییان لەکوێ دەمایەوە، ئەو ڕۆژەش لەگەڵی مانەوە، نزیکەی کاتژمێر چواری[m]پاش نیوەڕۆ بوو.

40 ئەندراوسی برای شیمۆن پەترۆس، یەکێک بوو لەو دووانەی کە گوێیان لە یەحیا بوو و دوای عیسا کەوتن. 41 یەکەم جار ئەندراوس چوو شیمۆنی برای دۆزییەوە و پێی گوت: «مەسیحمان[n] دۆزییەوە.» واتە دەست‏نیشانکراو. 42 ئینجا شیمۆنی هێنایە لای عیسا. عیساش تەماشای کرد و فەرمووی: «تۆ شیمۆنی کوڕی یۆنای، بەڵام بە کێفاس[o] ناو دەبردرێیت.» کێفاس واتە پەترۆس.

43 بۆ بەیانی عیسا ویستی بچێتە جەلیل، فیلیپۆسی دۆزییەوە، پێی فەرموو: «دوام بکەوە.»

44 فیلیپۆس خەڵکی بێت‌سەیدا بوو، شارەکەی ئەندراوس و پەترۆس. 45 فیلیپۆسیش ناتانئیلی دۆزییەوە، پێی گوت: «ئەوەی کە موسا لە تەورات و پێغەمبەرانیش لە پەڕتووکەکانیان لەسەریان نووسیوە دۆزیمانەوە، عیسای کوڕی یوسفی خەڵکی ناسیرەیە.»

46 ناتانئیل پێی گوت: «ئایا لە ناسیرە شتی چاک هەڵدەکەوێ؟» فیلیپۆس پێی گوت: «وەرە و ببینە.»

47 عیسا ناتانئیلی بینی بۆ لای دێت، دەربارەی فەرمووی: «ئەوەتا ئیسرائیلی بە ڕاستی، فێڵی تێدا نییە!»

48 ناتانئیل پێی گوت: «چۆن دەمناسیت؟»

عیسا وەڵامی دایەوە: «پێش ئەوەی فیلیپۆس بانگت بکات، لەژێر دار هەنجیرەکە بوویت، تۆم بینی.»

49 ناتانئیل وەڵامی دایەوە: «ڕابی، تۆ کوڕی خودایت! پاشای ئیسرائیلیت!»

50 عیسا وەڵامی دایەوە: «باوەڕت هێنا، چونکە پێم گوتیت لەژێر دار هەنجیرەکە تۆم بینی؟ شتی گەورەتر دەبینیت!» 51 ئینجا پێی فەرموو: «ڕاستی ڕاستیتان پێ دەڵێم، دەبینن ئاسمان کراوەتەوە و فریشتەی خوداش لەسەر کوڕی مرۆڤ[p] سەردەکەون و دادەبەزن.[q]»

Notas al pie

  1. 1‏:1 وشەکە: لە زمانی یۆنانی پێی دەگوترێت لۆگۆس‏ کە واتایەکی فراوانی هەیە، زۆرتر بە واتای دانایی خودا یان پەیامی خودا دێت. بڕوانە 1‏:14 و عیبرانییەکان 11‏:3 و زەبوورەکان 33‏:6 و پەیدابوون 1‏:5‏‏.‏
  2. 1‏:5 وشە یۆنانییەکە دوو واتای هەیە: (1) زاڵبوون؛ (2) تێگەیشتن.‏
  3. 1‏:13 مەبەستی ئەوەیە کە ڕۆحی خودا کار دەکاتە سەر گیانی مرۆڤ و دەیکاتە بوونەوەرێکی نوێ، واتە دەیکاتە ڕۆڵەی خودا. ‏
  4. 1‏:14 نیعمەت: بەخششەکانی خودا بەبێ شایستەبوون، بە تایبەتی لێخۆشبوونی گوناه و ژیانی هەتاهەتایی.‏
  5. 1‏:19 کاهین: پیاوێکی ئایینی جولەکەیە کە هەڵدەستێ بە ئەرکی قوربانی کردن لەناو پەرستگا و فێرکردنی خەڵک.‏
  6. 1‏:19 تیرەیەکی جولەکە بوون، ئەرکی خزمەتکردنی پەرستگایان لە ئەستۆ بوو.‏
  7. 1‏:20 بە زمانی عیبری پێی دەگوترێ مەشیخ‏ یان مەشیح‏. بە زمانی یۆنانی دەبێتە کریستۆس‏، کە بە واتای (دەستنیشانکراو) لەلای خودا دێت کە ڕزگارکەری گەلەکەیەتی. بڕوانە یەکەم ساموئێل 16.‏
  8. 1‏:21 پێغەمبەرەکە: ئەو پێغەمبەرەیە کە موسا باسی دەکات. واتە عیسا. بڕوانە دواوتار 18‏:15 و یۆحەنا 1‏:45‏‏.‏
  9. 1‏:23 ئیشایا 40‏:3.‏‏
  10. 1‏:25 یۆنانی: باپتیزۆ‏، بە واتای شوشتن دێت بۆ پاکبوونەوە لە گوناه، وەک (بسمیلکردن).‏
  11. 1‏:28 ئەم (بێت‌عەنیا)یە لە ڕۆژهەڵاتی ئوردون بوو، جیاوازە لەوەی نزیکی ئۆرشەلیم.‏
  12. 1‏:33 بە واتای شوشتن دێت بۆ پاکبوونەوە لە گوناه بەهۆی ڕۆحی پیرۆز.‏
  13. 1‏:39 یۆنانی: کاتژمێری دە، بە کاتی یۆنانی.‏
  14. 1‏:41 یۆنانی: مەسیا‏.‏
  15. 1‏:42 وشەیەکی ئارامییە بە واتای بەرد، لە یۆنانیش پەترۆس‏.‏
  16. 1‏:51 کوڕی مرۆڤ: مەسیح بەم نازناوە خۆی دەناسێنێت. بڕوانە دانیال 7‏:13‏-14.‏‏
  17. 1‏:51 بڕوانە پەیدابوون 28‏:12‏‏.‏