Amplified Bible

Habakkuk 3

God’s Salvation of His People

1A prayer of Habakkuk the prophet, set to [a]wild and enthusiastic music.


O Lord, I have heard the report about You and I fear.
O Lord, revive Your work in the midst of the years,
In the midst of the years make it known;
In wrath [earnestly] remember compassion and love.


God [approaching from Sinai] comes from Teman (Edom),
And the Holy One from [b]Mount Paran. Selah ([c]pause, and calmly think of that).
His splendor and majesty covers the heavens
And the earth is full of His praise.

His brightness is like the sunlight;
He has [bright] rays flashing from His hand,
And there [in the sunlike splendor] is the hiding place of His power.

Before Him goes the pestilence [of judgment as in Egypt],
And [the burning] plague [of condemnation] follows at His feet [as in Sennacherib’s army].

He stood and measured the earth;
He looked and startled the nations,
Yes, the eternal mountains were shattered,
The ancient hills bowed low and collapsed.
His ways are eternal.

I [Habakkuk, in my vision] saw the tents of Cushan under distress;
The tent curtains of the land of Midian were trembling.


Did the Lord rage against the rivers,
Or was Your anger against the rivers,
Or was Your wrath against the [Red] Sea,
That You rode on Your horses,
On Your chariots of salvation?

Your bow was made bare;
The rods of chastisement were sworn. Selah (pause, calmly think of that).
You split the earth with rivers [bringing waters to dry places].
10 
The mountains saw You and [they] trembled and writhed [as if in pain];
The downpour of waters swept by [as a deluge].
The deep uttered its voice and raged,
It lifted its hands high.
11 
The sun and moon stood in their places [as before Joshua];
They went away at the light of Your [swift] arrows,
At the radiance and gleam of Your glittering spear.
12 
In indignation You marched through the earth;
In anger You trampled and threshed the nations.
13 
You went forth for the salvation of Your people,
For the salvation and rescue of Your anointed [people Israel].
You struck the [d]head from the house of the wicked
To lay him open from the thigh to the neck. Selah (pause, and calmly think of that).
14 
With the enemy’s own spears, You pierced
The head of his hordes.
They stormed out to scatter us,
Rejoicing like those
Who secretly devour the oppressed [of Israel].
15 
You have trampled on the sea with Your horses,
On the surge of many waters.

16 
I heard and my whole inner self trembled;
My lips quivered at the sound.
Decay and rottenness enter my bones,
And I tremble in my place.
Because I must wait quietly for the day of distress,
For the people to arise who will invade and attack us.
17 
Though the fig tree does not blossom
And there is no fruit on the vines,
Though the yield of the olive fails
And the fields produce no food,
Though the flock is cut off from the fold
And there are no cattle in the stalls,
18 
Yet I will [choose to] rejoice in the Lord;
I will [choose to] shout in exultation in the [victorious] God of my salvation!
19 
The Lord God is my strength [my source of courage, my invincible army];
He has made my feet [steady and sure] like hinds’ feet
And makes me walk [forward with spiritual confidence] on my [e]high places [of challenge and responsibility].

For the choir director, on my stringed instruments.

Notas al pie

  1. Habakkuk 3:1 Lit Shigionoth. The musical heading suggests that this chapter should be sung.
  2. Habakkuk 3:3 Located in the Sinai peninsula.
  3. Habakkuk 3:3 The exact meaning of selah is unknown; many think it calls for a pause in music.
  4. Habakkuk 3:13 Perhaps a reference to Pharaoh.
  5. Habakkuk 3:19 The troubled times of life may actually be the “high places” of spiritual growth for the believer who remains stable when tested by God.

Ang Pulong Sang Dios

Habakuk 3

Ang Pangamuyo ni Habakuk

1Amo ini ang pangamuyo ni Propeta Habakuk:[a]

“O Ginoo, nabatian ko ang imo mga ginpanghimo, kag tungod sini nagatahod ako sa imo. Karon himua ini liwat sa amon nga tiyempo. Kag sa tion nga ipakita mo na ang imo kaakig, kaluoyi kami.

“Ikaw ang Dios nga Balaan nga magaabot[b] halin sa Teman kag sa Bukid sang Paran.[c] [d] Kag ang imo gahom[e] makita sa kalangitan, kag tungod sini dayawon ka sang mga tawo sa kalibutan. Ang kasilaw sang imo pag-abot daw pareho sang adlaw; nagasilak ang imo mga kamot nga sa diin natago ang imo gahom. Magadala ka sang kalalat-an sa imo nga pag-abot. Kon magtindog ka nagauyog ang kalibutan, kag kon magtulok ka nagakurog sa kahadlok ang mga katawhan kag nagakatiphag ang madugay na nga mga bukid. Ang imo mga pamaagi magapadayon sa wala sing katapusan. Nakita ko nga nagkalaguba ang mga tolda sa Cushan kag sa Midian.

8-9 Ginoo, daw pareho ka sa soldado nga nagasakay sa karwahe nga makapadaog gid sa inaway. Preparado ka na nga magpana. Pero sin-o bala ang imo ginakaugtan? Ang mga suba bala kag ang mga dagat? Ginpihak mo ang duta kag nag-ilig dira ang tubig. 10 Ang mga bukid daw pareho sa mga tawo nga nagkurog sang pagkakita nila sa imo. Nag-ulan sing mabaskog; naghuganas ang tubig sa dagat kag nagdalagko ang mga balod. 11 Nagpundo ang adlaw kag ang bulan sa ila nahamtangan sa kirab sang imo nagahuganas nga mga pana kag sa kasilaw sang imo nagaidlak nga bangkaw.[f]

12 “Tungod sa imo puwerte nga kaakig ginlatas mo ang kalibutan kag gintasak-tasak ang mga nasyon, 13 agod luwason mo ang imo pinili nga katawhan. Ginpatay mo ang pangulo sang malaot nga ginharian kag ginlaglag mo sing bug-os ang iya katawhan. 14 Gintuhog mo ang ulo sang kumander sang iya mga soldado kag ang pana mismo sang kumander ang imo gin-gamit. Ginhimo mo ini sang ginsalakay nila kami nga daw pareho sang bagyo agod maglapta kami. Kay ang ila kalipayan amo ang paglaglag sa amon nga mga makaluluoy, nga nagapanago sa kahadlok. 15 Daw pareho ka sa soldado nga ang iya kabayo ginpatarag niya sa dagat sa paglabugay sini.”

Ang Reaksyon ni Habakuk sa Ginpahayag sang Dios sa Iya

16 Nagsiling si Habakuk, “Sang mabatian ko ining ginpahayag sang Ginoo sa akon, nagkurog ang akon bug-os nga lawas pati ang akon bibig tungod sa kahadlok. Nagpalangluya ako kag nagkurog ang akon mga tiil. Kag tungod sa sining ginpahayag sang Ginoo, hulaton ko nga may pagbatas ang panahon nga silutan niya ang mga nagsalakay sa amon. 17 Bisan indi magpamunga ang kahoy nga higera, ang ubas, ukon ang kahoy nga olibo, kag bisan indi magpatubas ang duta, kag bisan magkalapatay ang mga kasapatan sa toril, 18 magakalipay gihapon ako tungod kay ang Ginoong Dios amo ang nagaluwas sa akon. 19 Siya ang nagahatag sa akon sang kusog. Ginapabaskog niya ang akon mga tiil pareho sa tiil sang usa, agod mataklad ko ang mataas nga mga lugar.”[g]

Notas al pie

  1. 3:1 Sa Hebreo may sugpon pa nga “suno sa shigionot” nga indi klaro ang buot silingon. Posible nagasugid ini kon paano kantahon ang ina nga pangamuyo ukon ano nga instrumento ang tukaron kon kantahon ina.
  2. 3:3 magaabot: ukon, nag-abot. Ang masunod nga mga verbs puwede man nga past tense.
  3. 3:3 Teman… Bukid sang Paran: Mga lugar ini sa bagatnan sang Juda nga bahin sang mga lugar nga gin-agyan sang mga Israelinhon sang pagguwa nila sa Egipto, kag sa diin naeksperiensyahan nila ang presensya sang Ginoo.
  4. 3:3 Sa Hebreo may sugpon pa nga “sela,” nga indi klaro ang buot silingon. Makita man ini sa bersikulo 9 kag 13.
  5. 3:3 gahom: ukon, kasilaw.
  6. 3:11 Ang buot silingon, natabunan sang panganod ang adlaw kag ang bulan gani ang ila kasanag wala makadaog sa kasanag sang kilat.
  7. 3:19 Sa Hebreo may sugpon pa nga “Sa direktor sang mga manugkanta: Gamita ang mga instrumento nga may kuwerdas.” Tan-awa ang footnote sa 3:1.