Amplified Bible

Genesis 32

Jacob’s Fear of Esau

1Then as Jacob went on his way, the angels of God met him [to reassure and protect him]. When Jacob saw them, he said, “This is God’s camp.” So he named that place Mahanaim ([a]double camps).

Then Jacob sent messengers ahead of him to his brother Esau in the land of Seir, the country of Edom. He commanded them, saying, “This is what to say to my lord Esau: ‘Your servant Jacob says this, “I have been living temporarily with Laban, and have stayed there until now; I have oxen, donkeys, flocks, male servants, and female servants; and I have sent [this message] to tell my lord, so that I may find grace and kindness in your sight.”’”

The messengers returned to Jacob, saying, “We went to your brother Esau, and now he is coming to meet you, and there are four hundred men with him.” Jacob was greatly afraid and distressed; and he divided the people who were with him, and the flocks and herds and camels, into two camps; and he said, “If Esau comes to the one camp and attacks it, then the other camp which is left will escape.”

Jacob said, “O God of my father Abraham and God of my father Isaac, the Lord, who said to me, ‘Return to your country and to your people, and I will make you prosper,’ 10 I am unworthy of all the lovingkindness and compassion and of all the faithfulness which You have shown to Your servant. With only my staff [long ago] I crossed over this Jordan, and now I have become [blessed and increased into these] two groups [of people]. 11 Save me, please, from the hand of my brother, from the hand of Esau; for I fear him, that he will come and attack me and the mothers with the children. 12 And You [Lord] said, ‘I will certainly make you prosper and make your descendants as [numerous as] the sand of the sea, which is too great to be counted.’”

13 So Jacob spent the night there. Then he selected a present for his brother Esau from the livestock he had acquired: 14 two hundred female goats, twenty male goats, two hundred ewes, twenty rams, 15 thirty milking camels with their colts, forty cows, ten bulls, twenty female donkeys, and ten [donkey] colts. 16 He put them into the care of his servants, every herd by itself, and said to his servants, “Go on ahead of me, and put an interval [of space] between the individual herds.” 17 Then he commanded the one in front, saying, “When Esau my brother meets you and asks to whom you belong, and where you are going, and whose are the animals in front of you? 18 then you shall say, ‘They are your servant Jacob’s; they are a gift sent to my lord Esau. And he also is behind us.’” 19 And so Jacob commanded the second and the third as well, and all that followed the herds, saying, “This is what you shall say to Esau when you meet him; 20 and you shall say, ‘Look, your servant Jacob is behind us.’” For he said [to himself], “I will try to appease him with the gift that is going ahead of me. Then afterward I will see him; perhaps he will accept and forgive me.” 21 So the gift [of the herds of livestock] went on ahead of him, and he himself spent that night back in the camp.

22 But he got up that same night and took his two wives, his two female servants, and his eleven children, and waded over the ford of the Jabbok. 23 Then he took them and sent them across the brook. And he also sent across whatever he had.

Jacob Wrestles

24 So Jacob was left alone, and a [b]Man [came and] wrestled with him until daybreak. 25 When the Man saw that He had not prevailed against Jacob, He touched his hip joint; and Jacob’s hip was dislocated as he wrestled with Him. 26 Then He said, “Let Me go, for day is breaking.” But Jacob said, “I will not let You go unless You declare a blessing on me.” 27 So He asked him, “What is your name?” And he said, “Jacob.” 28 And He said, “Your name shall no longer be Jacob, but [c]Israel; for you have struggled with God and with men and have prevailed.” 29 Then Jacob asked Him, “Please tell me Your name.” But He said, “Why is it that you ask My name?” And He declared a blessing [of the covenant promises] on Jacob there. 30 So Jacob named the place Peniel (the face of God), saying, “For I have seen God face to face, yet my life has not been snatched away.” 31 Now the sun rose on him as he passed Penuel (Peniel), and he was limping because of his hip. 32 Therefore, to this day the Israelites do not eat the tendon of the hip which is on the socket of the thigh, because He touched the socket of Jacob’s thigh by the tendon of the hip.

Notas al pie

  1. Genesis 32:2 Jacob may have been referring to the angels as another camp, along with his own, and viewing their presence as evidence of divine protection. This was Jacob’s second encounter with the “angels of God” (28:12).
  2. Genesis 32:24 This was God Himself (as Jacob eventually realizes in Gen 32:30; see also v 29 and Hosea 12:4), in the form of an angel.
  3. Genesis 32:28 “He who strives with God,” or “God strives.”

Ang Pulong Sang Dios

Genesis 32

Naghanda si Jacob sa Pagpakigkita kay Esau

1Sang nagapadayon sila ni Jacob sa paglakat, ginsugata siya sang mga anghel sang Dios. Pagkakita ni Jacob sa ila, nagsiling siya, “Mga soldado ini sang Dios.” Gani gin-ngalanan niya ato nga lugar nga Mahanaim.[a]

May mga ginsugo si Jacob nga mag-una sa iya agod magpakigkita sa iya utod nga si Esau didto sa duta sang Seir, ang lugar nga gintawag man nga Edom. Gintudluan niya sila kon ano ang ila isiling kay Esau. Siling ni Jacob, “Silingon ninyo si Esau nga didto ako nagtiner kay Laban kag wala pa gani ako makapauli hasta subong. Kag sugiri ninyo siya nga may mga baka ako, mga asno, mga karnero, mga kanding, kag mga suluguon nga lalaki kag babayi. Silingon ninyo siya nga ginsugo ko kamo sa pagpangabay sa iya nga kuntani mangin maayo ang iya pagtratar sa akon.”

Pagbalik sang mga ginsugo ni Jacob, nagsiling sila, “Nakakadto kami kay Esau, kag nagapakadto na siya diri sa pagsugata sa imo. May upod siya nga 400 ka lalaki.” Kinulbaan gid si Jacob kag indi siya mapahamtang, gani gintunga niya sa duha ka grupo ang iya mga kaupdanan pati ang iya mga karnero, baka, kanding kag kamelyo. Tungod kay naghunahuna siya nga kon pananglit gid man nga mag-abot si Esau kag salakayon ang isa ka grupo, makapalagyo pa ang isa ka grupo.

Nagpangamuyo dayon si Jacob, “Dios sang akon lolo nga si Abraham kag Dios sang akon amay nga si Isaac, ikaw ang Ginoo nga nagsiling sa akon nga mabalik ako sa akon mga paryente, didto sa duta nga sa diin ako natawo, kag pakamaayuhon mo ako. 10 Indi ako takos nga magbaton sang tanan nga kaayo kag katutom nga imo na ginpakita sa akon nga imo alagad. Kay sang pagtabok ko sang una sa Jordan wala ako sing iban nga dala kundi baston gid lang, pero subong may duha na ako ka grupo. 11 Nagapangabay ako sa imo nga luwason mo ako sa akon utod nga si Esau. Nahadlok ako basi magkadto siya diri kag pamatyon kami tanan pati ang mga iloy kag ang mga bata. 12 Pero nagpromisa ka sa akon nga pakamaayuhon mo ako kag padamuon mo ang akon mga kaliwat pareho sang balas sa baybayon nga indi maisip.”

13 Didto nagtulog sanday Jacob pagkagab-i. Pagkaaga, nagpili si Jacob sang mga sapat nga iregalo kay Esau: 14 200 ka babayi nga kanding kag 20 ka lalaki nga kanding, 200 ka babayi nga karnero kag 20 ka lalaki nga karnero, 15 30 ka gatasan nga kamelyo upod pa ang ila mga tinday, 40 ka babayi nga baka kag 10 ka turo nga baka, 20 ka babayi nga asno kag 10 ka lalaki nga asno. 16 Ginpanggrupo-grupo dayon ni Jacob ang mga sapat, kag ang kada grupo may mga suluguon nga nagabantay. Ginsilingan niya ang iya mga suluguon, “Una kamo sa akon, kag maglakat kamo nga may antad ang kada grupo.” 17 Ginsilingan niya ang mga suluguon nga nagabantay sa nauna nga grupo, “Kon magsugat-anay gani kamo ni Esau kag magpamangkot siya kon kay sin-o kamo suluguon kag kon diin kamo makadto, kag kon kay sin-o inang mga sapat nga dala ninyo, 18 sabton ninyo siya nga akon ini mga sapat kag regalo ko ini sa iya. Silingon man ninyo siya nga ara ako nagasunod.” 19 Amo man ang iya ginsiling sa ikaduha, sa ikatatlo kag sa tanan nga suluguon nga nagasunod sa mga sapat. 20 Kag ginpadumdom gid niya sila nga indi nila pagkalimtan nga silingon si Esau nga ara siya nagasunod. Kay siling ni Jacob sa iya hunahuna, “Ulo-ulohan ko si Esau sa sining mga regalo nga ipauna ko. Kag kon magkitaay kami basi pa lang patawaron niya ako.” 21 Gani ginpauna niya ang iya mga regalo, pero siya iya nagpabilin sadto nga gab-i didto sa ila gintineran.

May Nagpakigdumog kay Jacob sa Peniel

22 Sadto nga gab-i, nagbangon si Jacob kag gindala niya ang iya duha ka asawa, ang iya duha ka suluguon nga babayi kag ang iya onse ka anak, kag nagtabok sila sa talabukan sang Jabok. 23 Ginpatabok man ni Jacob ang tanan niya nga pagkabutang. 24 Karon, sang nagaisahanon siya, may nag-abot nga isa ka lalaki kag gindumog siya. Nagdumugay sila hasta mag-aga. 25 Sang mabulubanta sang tawo nga indi niya madaog si Jacob, ginpisga niya ang balikawang ni Jacob kag nagliw-as ang nagatabo nga tul-an sini. 26 Nagsiling dayon ang tawo, “Buy-i na ako kay nagapamanagbanag na.” Pero nagsabat si Jacob, “Indi ko ikaw pagbuy-an kon indi mo ako pagbendisyunan.” 27 Nagpamangkot ang tawo sa iya, “Sin-o ang imo ngalan?” Nagsabat siya, “Si Jacob.” 28 Nagsiling dayon ang tawo, “Sugod subong indi na Jacob ang imo ngalan kundi Israel[b] na tungod kay nagpakigsumpong ka sa Dios kag sa mga tawo, kag nagdaog ka.” 29 Nagpamangkot man si Jacob sa iya, “Sugiri man ako sang imo ngalan.” Pero nagsabat ang tawo, “Indi na pagpamangkuta ang akon ngalan.” Dayon ginbendisyunan niya si Jacob didto.

30 Gin-ngalanan ni Jacob ato nga lugar nga Peniel,[c] kay siling niya, “Nakita ko ang hitsura sang Dios pero buhi pa gihapon ako.” 31 Nagabutlak na ang adlaw sang paghalin ni Jacob sa Peniel. Nagapiang-piang siya tungod sa nagliw-as niya nga tul-an sa balikawang. 32 Amo ini ang rason kon ngaa hasta subong ang mga Israelinhon wala nagakaon sang lanit-lanit sa tinabuan sang tul-an sa balikawang. Kay dira nga parte ginpisga sang Dios si Jacob.

Notas al pie

  1. 32:2 Mahanaim: buot silingon sa Hebreo, duha ka grupo sang mga soldado.
  2. 32:28 Israel: buot silingon sa Hebreo, nagpakigsumpong sa Dios.
  3. 32:30 Peniel: buot silingon sa Hebreo, hitsura sang Dios.