Amplified Bible

2 Samuel 1

David Learns of Saul’s Death

1Now it happened after the death of Saul, when David had returned from the slaughter of the Amalekites, that he stayed two days in Ziklag. On the third day a man came [unexpectedly] from Saul’s camp with his clothes torn and dust on his head [as in mourning]. When he came to David, he bowed to the ground and lay himself face down [in an act of great respect and submission]. Then David asked him, “Where do you come from?” He said, “I have escaped from the camp of Israel.” David said to him, “How did it go? Please tell me.” He answered, “The people have fled from the battle. Also, many of the people have fallen and are dead; Saul and Jonathan his son are also dead.” So David said to the young man who informed him, “How do you know Saul and his son Jonathan are dead?” And the young man who told him explained, “By chance I happened to be on Mount Gilboa, and there was Saul leaning on his spear, and the chariots and horsemen [of the Philistines] were close behind him. When he turned to look behind him, he saw me, and called to me. And I answered, ‘Here I am.’ He asked me, ‘Who are you?’ I answered him, ‘I am an Amalekite.’ He said to me, ‘Stand up facing me and kill me, for [terrible] agony has come over me, yet I still live [and I will be taken alive].’ 10 So I stood facing him [a]and killed him, because I knew that he could not live after he had fallen. Then I took the crown which was on his head and the [b]band which was on his arm, and I have brought them here to my lord.”

11 Then David grasped his own clothes and tore them [in mourning]; so did all the men who were with him. 12 They mourned and wept and fasted until evening for Saul and Jonathan his son, and for the Lord’s people and the house of [c]Israel, because they had fallen by the sword [in battle]. 13 David said to the young man who informed him, “Where are you from?” He answered, “I am the son of a foreigner (resident alien, sojourner), an Amalekite.” 14 David said to him, “How is it that you were not afraid to put out your hand to destroy the Lord’s anointed?” 15 David called one of the young men and said, “Go, execute him.” So he struck the Amalekite and he died. 16 David said to the [fallen] man, “[d]Your blood is on your own head, for your own mouth has testified against you, saying, ‘I have killed the Lord’s anointed.’”

David’s Dirge for Saul and Jonathan

17 Then David sang this dirge (funeral song) over Saul and his son Jonathan, 18 and he told them to teach the sons of Judah, the song of the bow. Behold, it is written in [e]the Book of Jashar:

19 
“Your glory and splendor, O Israel, is slain upon your high places!
How the mighty have fallen!
20 
“Tell it not in Gath,
Proclaim it not in the streets of Ashkelon,
Or the daughters of the Philistines will rejoice,
The daughters of the uncircumcised (pagans) will exult.
21 
[f]O mountains of Gilboa,
Let not dew or rain be upon you, nor fields with offerings;
For there the shield of the mighty was defiled,
The shield of Saul, [dry, cracked] not [g]anointed with oil.
22 
“From the blood of the slain, from the fat of the mighty,
The bow of Jonathan did not turn back,
And the sword of Saul did not return empty.
23 
“Saul and Jonathan, beloved and lovely and friends in their lives,
And in their death they were not separated;
They were swifter than eagles,
They were stronger than lions.
24 
“O daughters of Israel, weep over Saul,
Who clothed you [h]luxuriously in scarlet,
Who put ornaments of gold on your apparel.
25 
“How the mighty have fallen in the midst of the battle!
Jonathan lies slain upon your high places.
26 
“I am distressed for you, my brother Jonathan;
You have been a good friend to me.
Your [i]love toward me was more wonderful
Than the love of women.
27 
“How the mighty have fallen,
And the weapons of war have perished!”

Notas al pie

  1. 2 Samuel 1:10 The young Amalekite’s story conflicts with the description of Saul’s suicide as recounted in 1 Sam 31:3-6. He must have, at the very least, witnessed Saul’s death since he was able to obtain the crown and the arm band. He apparently expected that his story about administering the deathblow, whether true or not, would result in some sort of reward or honor.
  2. 2 Samuel 1:10 This band or armlet was not jewelry, but a piece of armor worn around the arm.
  3. 2 Samuel 1:12 In general, sons of Israel or Israel or Israelites refers to all the people (males and females) of the various tribes descended from the twelve sons (Gen 35:23-26) of Jacob (later renamed Israel by God). In verses concerning things such as warfare or circumcision sons of Israel or Israel or Israelites usually refers only to the males. Tribes of ancient people were identified by the name of their founding ancestor. Therefore, this same general rule applies when referring to individual tribal groups, e.g. sons of Reuben, Reuben, Reubenites and so throughout.
  4. 2 Samuel 1:16 I.e. your death is your own fault.
  5. 2 Samuel 1:18 An early poetic account of the wars of Israel and the heroic acts of the warriors.
  6. 2 Samuel 1:21 As an expression of his grief David curses the place of Saul’s death.
  7. 2 Samuel 1:21 It was necessary to lubricate leather shields with oil to preserve them.
  8. 2 Samuel 1:24 Lit with jewelry.
  9. 2 Samuel 1:26 Jonathan graciously accepted God’s choice of David as the next ruler of Israel, and supported him, honored him, and wanted the very best for him.

Kurdi Sorani Standard

دووەم ساموئێل 1

گەیشتنی هەواڵی مردنی شاول

1ئەوە بوو پاش مردنی شاول و گەڕانەوەی داود لە لێدانی عەمالێقییەکان، داود دوو ڕۆژ لە چیقلەگ مایەوە. لە ڕۆژی سێیەمدا بینی گەنجێک لە ئۆردوگاکەی شاولەوە بە جلی دڕاو و سەری تۆزاوییەوە هات، کاتێک گەیشتە لای داود کەوتە سەر زەوی و کڕنۆشی برد.

داود لێی پرسی: «لەکوێوە هاتوویت؟»

ئەویش وەڵامی دایەوە: «لە ئۆردوگای ئیسرائیلەوە دەرباز بووم.»

داودیش پێی گوت: «ڕووداوەکە چۆن بوو؟ تکایە پێم ڕابگەیەنە.»

ئەویش گوتی:[a] «جەنگاوەران لە جەنگەکەدا هەڵاتن، زۆربەی جەنگاوەران کەوتن و مردن، شاول و یۆناتانی کوڕیشی مردن.»

داودیش بەو گەنجەی گوت کە هەواڵەکەی پێی ڕاگەیاندبوو: «چۆن زانیت شاول و یۆناتانی کوڕی مردوون؟»

گەنجەکەش پێی گوت: «وا ڕێککەوت من لە کێوی گلبۆع بووم، بینیم شاول بەسەر ڕمەکەیدا دەچەمایەوە، گالیسکە و سوارەکانیش بە توندی بەدوایەوە بوون. ئاوڕی لەدوای خۆی دایەوە و منی بینی، بانگی کردم، منیش گوتم: ”ئەوەتام.“

«لێی پرسیم: ”تۆ کێیت؟“

«منیش وەڵامم دایەوە: ”من عەمالێقیم.“

«ئینجا پێی گوتم: ”تکایە، وەرە سەرم و بمکوژە! لە سەرەمەرگدام، بەڵام هێشتا ژیانم تێدا ماوە.“

10 «منیش چوومە سەری و کوشتم، چونکە زانیم پاش کەوتنەکەی ناژیێت، ئیتر تاجەکەی سەر سەری و بازنەکەی کە بە قۆڵییەوە بوو بردم و ئەوانەم بۆ لای گەورەم هێناوە.»

11 داود جلەکانی لەبەرخۆی دادڕی، بە هەمان شێوە هەموو ئەو پیاوانەی کە لەگەڵی بوون. 12 لاوانەوە و گریان، هەتا ئێوارە بەڕۆژوو بوون، بۆ شاول و یۆناتانی کوڕی و هەموو سوپای یەزدان و بنەماڵەی ئیسرائیل، چونکە بە شمشێر کەوتن.

13 ئیتر داود بە گەنجەکەی گوت: «تۆ خەڵکی کوێیت؟»

ئەویش گوتی: «من کوڕی پیاوێکی عەمالێقی نامۆم.»

14 داودیش پێی گوت: «چۆن سڵت نەکردەوە لەوەی دەستت درێژ بکەیت هەتا دەستنیشانکراوی یەزدان لەناو ببەیت؟»

15 ئینجا داود یەکێک لە خزمەتکارەکانی بانگکرد و گوتی: «وەرە پێشەوە و بیکوژە!» ئەویش لێیدا و مرد. 16 لەبەر ئەوەی داود پێی گوتبوو: «خوێنی خۆت لە ملی خۆتە، چونکە دەمت شایەتی لەسەر دایت و گوتت: ”من دەستنیشانکراوی یەزدانم کوشت.“»

لاواندنەوەی داود بۆ شاول و یۆناتان

17 داود بەم لاوانەوەیە بۆ شاول و یۆناتانی کوڕی لاواندییەوە و 18 فەرمانی دا کە نەوەی یەهودا ئەم لاواندنەوەیەی کەوان فێر بن. ئەوە لە پەڕتووکی یاشاردا[b] نووسراوە:

19 «ئەی ئیسرائیل! ئای چۆن قارەمانان کەوتن!
    شکۆمەندییەکەت لەسەر بەرزاییەکانت کوژراوە.

20 «لە گەت ڕایمەگەیەنن،
    لە شەقامەکانی ئەسقەلان مژدە مەدەن،
نەوەک کچانی فەلەستییەکان دڵخۆش بن،
    نەوەک کچانی خەتەنە نەکراوان پێمان خۆش بن.

21 «ئەی چیاکانی گلبۆع،
    با شەونم و بارانتان بەسەرەوە نەبێت،
    نە کێڵگەکانت پێشکەشکراوی دانەوێڵە،
چونکە لەوێ قەڵغانی پاڵەوانان گڵاو بووە،
    قەڵغانەکەی شاول، بێ چەورکردنی بە ڕۆن.

22 «لە خوێنی کوژراوان و
    لە جەستەی پاڵەوانان
کەوانەکەی یۆناتان نەگەڕایەوە دواوە و
    شمشێرەکەی شاولیش بە بەتاڵی نەگەڕایەوە.
23 شاول و یۆناتان،
    لە ژیانیاندا خۆشەویست و شیرین بوون،
    لە مەرگیشدا لە یەکتر جیا نەبوونەوە.
لە هەڵۆ تیژڕەوتر و
    لە شێر بەهێزتر بوون.

24 «ئەی کچانی ئیسرائیل،
    بۆ شاول بگریێن،
ئەوەی بەرگی سوور و نەرمی لەبەرکردن،
    ئەوەی خشڵی زێڕی بە کراسەکانتانەوە کرد.

25 «ئای چۆن قارەمانان لەناو جەرگەی جەنگدا کەوتن!
    یۆناتان لەسەر بەرزاییەکانتدا کوژرا.
26 یۆناتانی برام، دڵم بۆت گوشرا،
    زۆر شیرین بوویت لەلام،
خۆشەویستی تۆ بۆ من
    لە خۆشەویستی خانمان سەیرتر بوو.

27 «ئای چۆن قارەمانان کەوتن!
    چەکەکانی جەنگ لەناوچوون!»

Notas al pie

  1. 1‏:4 ئەو گەنجە هەواڵەکەی شێواندووە، بۆ ڕاستی ڕووداوەکە بڕوانە یەکەم ساموئێل بەشی 31.‏
  2. 1‏:18 پەڕتووکی یاشار: بڕوانە یەشوع 10‏:13‏‏.‏