Amplified Bible

1 Samuel 24

David Spares Saul’s Life

1When Saul returned from following the Philistines, he was told, “Behold, David is in the [a]Wilderness of Engedi.” Then Saul took three thousand chosen men out of all Israel and went to search for David and his men in front of the Rocks of the Wild Goats. On the way he came to the [b]sheepfolds where there was a cave; and Saul went in to [c]relieve himself. Now David and his men were sitting in the cave’s innermost recesses. David’s men said to him, “Behold, this is the day of which the Lord said to you, ‘Behold, I will hand over your enemy to you, and you shall do to him as seems good to you.’” Then David arose [in the darkness] and stealthily cut off the hem (edge) of Saul’s robe. Afterward, David’s [d]conscience bothered him because he had cut off the hem of Saul’s robe. He said to his men, “The Lord forbid that I should do this thing to my master, the Lord’s anointed, to put out my hand against him, since he is the anointed of the Lord.” So David strongly rebuked his men with these words and did not let them rise up against Saul. Saul got up, left the cave and went on his way.

Then David also got up afterward and went out of the cave and called after Saul, saying, “My lord the king!” And when Saul looked behind him, David bowed with his face to the ground and lay himself face down. David said to Saul, “Why do you listen to the words of men who say, ‘David seeks to harm you?’ 10 Behold, your eyes have seen today how the Lord had given you into my hand in the cave. Some told me to kill you, but I spared you; I said, ‘I will not reach out my hand against my lord, for he is the Lord’s anointed.’ 11 Look, my father! Indeed, see the hem of your robe in my hand! Since I cut off the hem of your robe and did not kill you, know and understand [without question] that there is no evil or treason in my hands. I have not sinned against you, though you are lying in wait to take my life. 12 May the Lord judge between me and you; and may the Lord avenge me on you; but my hand shall not be against you. 13 As the proverb of the ancients says, ‘Out of the wicked comes wickedness’; but my hand shall not be against you. 14 After whom has the king of Israel come out? Whom do you pursue [with three thousand men]? A dead dog, a single flea? 15 May the Lord be the judge and render judgment between me and you; and may He see and plead my cause and vindicate me by saving me from your hand.”

16 When David had finished saying these words to Saul, Saul said, “Is this your voice, my son David?” Then Saul raised his voice and wept. 17 He said to David, “You are more righteous and upright [in God’s eyes] than I; for you have done good to me, but I have done evil to you. 18 You have declared today the good that you have done to me, for when the Lord put me into your hand, you did not kill me. 19 For if a man finds his enemy, will he let him go away [e]unharmed? So may the Lord reward you with good in return for what you have done for me this day. 20 Now, behold, I know that you will certainly be king and that the kingdom of Israel will be established in your hand. 21 So now swear to me by the Lord that you will not cut off my descendants after me and that you will not destroy my name from my father’s household (extended family).” 22 David gave Saul his oath; and Saul went home, but David and his men went up to the mountain stronghold.

Notas al pie

  1. 1 Samuel 24:1 I.e. an oasis overlooking the Dead (Salt) Sea.
  2. 1 Samuel 24:3 This was a wall of stones that had been unearthed from the field and stacked on each other as an enclosure for the flocks. The wall probably was built from the mouth of the cave and back.
  3. 1 Samuel 24:3 Lit cover his feet, a euphemism for the squatting position that one would take, with the outer robe touching the ground and concealing one’s feet as a result.
  4. 1 Samuel 24:5 Lit heart struck him.
  5. 1 Samuel 24:19 Lit on a good road.

Thai New Contemporary Bible

1 ซามูเอล 24


1หลังจากที่ซาอูลกลับมาจากการรบกับชาวฟีลิสเตีย มีผู้กราบทูลว่า “ดาวิดอยู่ในถิ่นกันดารเอนเกดี” ซาอูลจึงทรงนำพลที่คัดเลือกแล้วจากทั่วอิสราเอลสามพันคนไปค้นหาดาวิดกับพวกตามซอกเขาแห่งเลียงผา

พระองค์เสด็จมาถึงคอกแกะริมทาง ทรงเข้าไปในถ้ำแห่งหนึ่งเพื่อปลดทุกข์ ดาวิดกับพวกอยู่ลึกเข้าไปในถ้ำ คนของดาวิดพูดว่า “วันนี้แหละคือวันที่องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัส[a]แก่ท่านไว้ว่า ‘เราจะมอบศัตรูไว้ในมือของเจ้า เจ้าทำอะไรกับเขาก็ได้ตามใจชอบ’ ” แล้วดาวิดก็ย่องเข้าไปตัดชายฉลองพระองค์ของซาอูลโดยที่ซาอูลไม่รู้ตัว

ต่อมาดาวิดรู้สึกผิดที่ได้ตัดชายฉลองพระองค์ของซาอูล ดาวิดกล่าวกับพรรคพวกว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงห้ามเราไม่ให้ทำเช่นนั้นต่อนายเหนือหัวผู้ที่องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงเจิมตั้งไว้หรือทำร้ายกษัตริย์ เพราะทรงเป็นผู้ที่องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงเจิมตั้งไว้” ดาวิดพูดดังนี้เพื่อปรามคนของเขาไม่ให้ทำร้ายซาอูล แล้วซาอูลก็ทรงออกจากถ้ำและไปตามทางของพระองค์

ดาวิดก็ออกจากถ้ำตามมาและร้องทูลว่า “ข้าแต่องค์กษัตริย์! เจ้านายของข้าพระบาท” เมื่อซาอูลทรงหันพระพักตร์มา ดาวิดก็หมอบกราบลง แล้วทูลซาอูลว่า “ทำไมทรงฟังผู้คนที่พูดว่า ‘ดาวิดมุ่งทำร้ายฝ่าพระบาท’? 10 วันนี้ก็ทรงเห็นกับตาแล้วที่องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงมอบฝ่าพระบาทไว้ในมือของข้าพระบาทในถ้ำนี้ มีผู้สนับสนุนให้ปลงพระชนม์ฝ่าพระบาท แต่ข้าพระบาทไว้ชีวิตฝ่าพระบาท เพราะข้าพระบาทลั่นวาจาไว้ว่า ‘ข้าพเจ้าจะไม่ทำร้ายเจ้านายของข้าพเจ้าเพราะว่าพระองค์ทรงเป็นผู้ที่องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงเจิมตั้งไว้’ 11 ดูเถิด ราชบิดาของข้าพระบาท โปรดทอดพระเนตรชายฉลองพระองค์ของฝ่าพระบาทที่อยู่ในมือของข้าพระบาทชิ้นนี้! ข้าพระบาทตัดออกมา แต่ไม่ได้ปลงพระชนม์ฝ่าพระบาท บัดนี้ขอทรงเข้าพระทัยและประจักษ์เถิดว่าข้าพระบาทไม่ได้ทำร้ายหรือกบฏต่อฝ่าพระบาท และไม่ได้ทำผิดต่อฝ่าพระบาท แม้ว่าฝ่าพระบาททรงตามล่าเอาชีวิตข้าพระบาทอยู่ 12 ขอองค์พระผู้เป็นเจ้าทรงตัดสินความระหว่างเราสองฝ่าย และขอองค์พระผู้เป็นเจ้าทรงคืนสนองสิ่งที่ฝ่าพระบาททำผิดต่อข้าพระบาท แต่ข้าพระบาทเองจะไม่แตะต้องฝ่าพระบาท 13 คำโบราณกล่าวไว้ว่า ‘การกระทำชั่วมาจากคนชั่ว’ ฉะนั้นข้าพระบาทจะไม่แตะต้องฝ่าพระบาทเลย

14 “ใครหนอที่องค์กษัตริย์แห่งอิสราเอลออกตามล่า? พระองค์ทรงไล่ล่าใคร? สุนัขตายหรือ? หมัดตัวหนึ่งหรือ? 15 ขอองค์พระผู้เป็นเจ้าทรงเป็นตุลาการตัดสินระหว่างเรา ขอทรงพิจารณาคดีของข้าพระบาทและทรงยืนยันว่าข้าพระบาทไม่ผิด ขอทรงตัดสินว่าข้าพระบาทไม่ผิดโดยการช่วยกู้ให้พ้นพระหัตถ์ของฝ่าพระบาท”

16 เมื่อดาวิดทูลจบแล้ว ซาอูลตรัสถามว่า “นั่นเสียงของเจ้าหรือ ดาวิดลูกของเรา?” แล้วพระองค์ก็ทรงกันแสงเสียงดัง 17 และตรัสว่า “เจ้าเป็นคนชอบธรรมมากกว่าเรา เจ้าดีต่อเรามาตลอดแต่เรากลับร้ายกับเจ้า 18 ในวันนี้เจ้าดีต่อเราเหลือเกิน เพราะแม้องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงมอบเราไว้ในมือของเจ้า เจ้าก็ไม่ได้ฆ่าเรา 19 มีใครหรือที่พบศัตรูแล้วปล่อยไปโดยไม่ทำอันตราย? ขอองค์พระผู้เป็นเจ้าทรงปูนบำเหน็จแก่เจ้าที่ได้กรุณาเราในวันนี้ 20 เรารู้ว่าเจ้าจะได้เป็นกษัตริย์อย่างแน่นอน และอาณาจักรอิสราเอลจะมั่นคงเป็นปึกแผ่นในมือของเจ้า 21 บัดนี้ขอให้สาบานในพระนามพระยาห์เวห์เถิดว่า เมื่อถึงเวลานั้น เจ้าจะไม่ฆ่าคนในครอบครัวของเราหรือล้มล้างเชื้อสายของเรา”

22 ดาวิดก็ถวายปฏิญาณต่อซาอูล จากนั้นซาอูลจึงเสด็จกลับวัง ส่วนดาวิดและพรรคพวกกลับไปยังที่มั่นของตน

Notas al pie

  1. 24:4 หรือ“วันนี้องค์พระผู้เป็นเจ้ากำลังตรัส