Amplified Bible

1 Samuel 1

Elkanah and His Wives

1There was a certain man of Ramathaim-zophim, of the [a]hill country of Ephraim, named Elkanah the son of Jeroham, the son of Elihu, the son of Tohu, the son of Zuph, an [b]Ephraimite. He had two wives, one named Hannah and the other named Peninnah. Peninnah had children, but Hannah had none.

This man went up from his city [c]each year to worship and sacrifice to the Lord of hosts at Shiloh. Hophni and Phinehas, the two sons of Eli, were priests to the Lord there. When the day came that Elkanah sacrificed, he would give portions [of the sacrificial meat] to Peninnah his wife and all her sons and daughters. But to Hannah he would give a double portion, because he loved Hannah, but the Lord had [d]given her no children. Hannah’s rival provoked her bitterly, to irritate and embarrass her, because the Lord had [e]left her childless. So it happened year after year, whenever she went up to the house of the Lord, Peninnah provoked her; so she wept and would not eat. Then Elkanah her husband said to her, “Hannah, why do you cry and why do you not eat? Why are you so sad and discontent? Am I not better to you than ten sons?”

So Hannah got up after eating and drinking in Shiloh. Now Eli the priest was sitting on his seat beside the doorpost of the temple (tabernacle) of the Lord. 10 Hannah was [f]greatly distressed, and she prayed to the Lord and wept in anguish. 11 She made a vow, saying, “O Lord of hosts, if You will indeed look on the affliction (suffering) of Your maidservant and remember, and not forget Your maidservant, but will give Your maidservant a son, then I will give him to the Lord all the days of his life; a [g]razor shall never touch his head.”

12 Now it happened as she continued praying before the Lord, that Eli was watching her mouth. 13 Hannah was speaking in her heart (mind); only her lips were moving, and her voice was not heard, so Eli [h]thought she was drunk. 14 Eli said to her, “How long will you make yourself drunk? Get rid of your wine.” 15 But Hannah answered, “No, my lord, I am a woman with a despairing spirit. I have not been drinking wine or any intoxicating drink, but I have poured out my soul before the Lord. 16 Do not regard your maidservant as a wicked and worthless woman, for I have spoken until now out of my great concern and [bitter] provocation.” 17 Then Eli answered and said, “Go in peace; and may the God of Israel grant your petition that you have asked of Him.” 18 Hannah said, “Let your maidservant find grace and favor in your sight.” So the woman went on her way and ate, and her face was no longer sad.

Samuel Is Born to Hannah

19 The family got up early the next morning, worshiped before the Lord, and returned to their home in Ramah. Elkanah knew Hannah his wife, and the Lord remembered her [prayer]. 20 It came about in due time, after Hannah had conceived, that she gave birth to a son; she named him [i]Samuel, saying, “Because I have asked for him from the Lord.”

21 Then the man Elkanah and all his household went up to offer to the Lord the [j]yearly sacrifice and pay his vow. 22 But Hannah did not go up, for she said to her husband, “I will not go up until the child is [k]weaned; and then I will bring him, so that he may appear before the Lord and remain there as long as he lives.” 23 Elkanah her husband said to her, “Do what seems best to you. Wait until you have weaned him; only may the Lord establish and confirm His word.” So the woman remained [behind] and nursed her son until she weaned him. 24 Now when she had weaned him, she took him up with her, along with a three-year-old bull, an ephah of flour, and a [l]leather bottle of wine [to pour over the burnt offering for a sweet fragrance], and she brought Samuel to the Lord’s house in Shiloh, although the child was young. 25 Then they slaughtered the bull, and brought the child to Eli. 26 Hannah said, “Oh, my lord! As [surely as] your soul lives, my lord, I am the woman who stood beside you here, praying to the Lord. 27 For this child I prayed, and the Lord has granted me my request which I asked of Him. 28 Therefore I have also dedicated him to the Lord; as long as he lives he is dedicated to the Lord.” And they worshiped the Lord there.

Notas al pie

  1. 1 Samuel 1:1 Lit mountains of.
  2. 1 Samuel 1:1 It is sometimes claimed that Samuel was from the tribe of Ephraim (rather than the tribe of Levi) and so was not eligible to serve as a priest. He was an Ephraimite only in the sense that his family lived in the tribal area of Ephraim. His genealogy is given in 1 Chr 6:22-28. At least two other men in the passage are named Elkanah. Samuel’s father, Elkanah, is the man mentioned in 1 Chr 6:27. The men mentioned in 1 Chr 6:23, 24, and 26 are several generations removed from Samuel.
  3. 1 Samuel 1:3 Lit from days to days.
  4. 1 Samuel 1:5 Lit closed her womb.
  5. 1 Samuel 1:6 Lit closed her womb.
  6. 1 Samuel 1:10 Lit bitter of soul.
  7. 1 Samuel 1:11 Lit shearing knife. This was a requirement of a Nazirite vow which would apply to Samuel all of his life (see Num 6:2 ff).
  8. 1 Samuel 1:13 This implies that the custom at that time was to pray aloud; the outcome (vv 19, 20) shows that God hears prayer, whether it is spoken or silent.
  9. 1 Samuel 1:20 The name possibly means “The Name [i.e. Yahweh, Lord] is God” or “His name is God,” but the etymology is uncertain.
  10. 1 Samuel 1:21 Lit sacrifice of days.
  11. 1 Samuel 1:22 At this time children were nursed until about age three. But it may be fair to say that Hannah also wanted to keep the boy as long as she reasonably could; giving up her only child—even for the best of purposes—must have been terribly difficult.
  12. 1 Samuel 1:24 These containers were made from almost the entire skin of an animal and were used for holding wine.

Thai New Contemporary Bible

1 ซามูเอล 1


1มีชายตระกูลศูฟคนหนึ่งจากรามาธาอิม[a]ในแดนเทือกเขาแห่งเอฟราอิม ชื่อเอลคานาห์ บุตรเยโรฮัม บุตรเอลีฮู บุตรโทหุ บุตรศูฟชาวเอฟราอิม เอลคานาห์มีภรรยาสองคนคือฮันนาห์และเปนินนาห์ เปนินนาห์มีบุตร ส่วนฮันนาห์ไม่มีบุตร

ชายผู้นี้จะเดินทางไปนมัสการและถวายเครื่องบูชาแด่พระยาห์เวห์ผู้ทรงฤทธิ์ที่ชิโลห์ทุกปี โฮฟนีและฟีเนหัส บุตรทั้งสองของเอลีเป็นปุโรหิตขององค์พระผู้เป็นเจ้าอยู่ที่นั่น ทุกครั้งที่ถวายเครื่องบูชา เอลคานาห์จะมอบเนื้อส่วนต่างๆ แก่เปนินนาห์และบุตรชายหญิงทุกคน แต่สำหรับนางฮันนาห์เขาจะมอบให้ถึงสองส่วนเพราะเขารักนาง แต่องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงปิดครรภ์ของนางไว้ และเพราะองค์พระผู้เป็นเจ้าทรงปิดครรภ์ของนาง เปนินนาห์คู่แข่งของฮันนาห์ก็ยิ่งซ้ำเติมให้นางขุ่นเคืองใจ เหตุการณ์เป็นอย่างนี้ปีแล้วปีเล่า ทุกครั้งที่ฮันนาห์มายังพระนิเวศขององค์พระผู้เป็นเจ้าเปนินนาห์คู่แข่งจะซ้ำเติมจนนางร้องไห้ไม่ยอมรับประทานอาหาร เอลคานาห์สามีของนางจะกล่าวกับนางว่า “ฮันนาห์ เธอร้องไห้ทำไม? ทำไมไม่ยอมกินอาหาร? ทำไมต้องทุกข์ระทมใจ? มีฉันอยู่ทั้งคนไม่ดีกว่ามีลูกชายสิบคนหรือ?”

ครั้งหนึ่งขณะอยู่ที่ชิโลห์ หลังจากที่พวกเขากินและดื่มแล้ว ฮันนาห์ก็ลุกขึ้น ปุโรหิตเอลีนั่งอยู่บนเก้าอี้ข้างเสาประตูพระวิหาร[b]ขององค์พระผู้เป็นเจ้า 10 ฮันนาห์ร่ำไห้ด้วยความทุกข์ระทมและอธิษฐานต่อองค์พระผู้เป็นเจ้า 11 นางถวายปฏิญาณว่า “ข้าแต่พระยาห์เวห์ผู้ทรงฤทธิ์ หากพระองค์ทรงเหลียวแลความทุกข์โศกของผู้รับใช้ของพระองค์และระลึกถึงข้าพระองค์ หากไม่ทรงลืมผู้รับใช้ของพระองค์และประทานบุตรชายให้ ข้าพระองค์ก็จะถวายเขาแด่องค์พระผู้เป็นเจ้าตลอดชีวิตของเขาและมีดโกนจะไม่ถูกต้องศีรษะของเขาเลย”

12 ขณะที่นางอธิษฐานต่อองค์พระผู้เป็นเจ้าอยู่นั้น เอลีสังเกตเห็นริมฝีปากของนาง 13 ฮันนาห์อธิษฐานอยู่ในใจและริมฝีปากของนางขมุบขมิบแต่ไม่ได้ยินเสียงของนาง เอลีก็คิดว่านางเมาเหล้า 14 จึงกล่าวกับนางว่า “เธอจะเมาไปอีกนานสักเท่าใด จงเลิกดื่มเหล้าองุ่นเสียเถอะ”

15 ฮันนาห์ตอบว่า “เปล่าเจ้าค่ะ ดิฉันคือหญิงผู้ทุกข์ระทม ดิฉันไม่ได้เมาเหล้าองุ่นหรือของมึนเมา แต่กำลังทูลระบายความในใจต่อองค์พระผู้เป็นเจ้า 16 ขออย่าเข้าใจผิดว่าผู้รับใช้ของท่านเป็นหญิงชั่ว ดิฉันกำลังอธิษฐานด้วยความทุกข์โศกและด้วยความกระวนกระวายใจอย่างมาก”

17 เอลีจึงตอบว่า “ไปดีมีสุขเถิด ขอให้พระเจ้าแห่งอิสราเอลประทานให้ตามคำทูลขอของเธอ”

18 นางกล่าวว่า “ขอให้ผู้รับใช้ของท่านเป็นที่โปรดปรานในสายตาของท่านเถิด” แล้วนางก็กลับไปรับประทานอาหารและไม่ได้มีสีหน้าโศกสลดอีกเลย

19 วันรุ่งขึ้นพวกเขาตื่นแต่เช้าและนมัสการต่อหน้าองค์พระผู้เป็นเจ้าจากนั้นก็กลับบ้านที่รามาห์ เอลคานาห์หลับนอนกับนางฮันนาห์ภรรยาของเขา และองค์พระผู้เป็นเจ้าทรงระลึกถึงนาง 20 เมื่อถึงวาระกำหนดฮันนาห์ก็ตั้งครรภ์และคลอดบุตรชาย นางตั้งชื่อให้ว่าซามูเอล[c] ตามที่นางกล่าวว่า “เพราะดิฉันทูลขอเขาจากองค์พระผู้เป็นเจ้า”


21 เมื่อเอลคานาห์และครอบครัวขึ้นไปถวายเครื่องบูชาประจำปีแด่องค์พระผู้เป็นเจ้าและปฏิบัติตามที่ถวายปฏิญาณไว้ 22 ฮันนาห์ไม่ได้ไปด้วย นางบอกสามีว่า “รอจนลูกคนนี้หย่านม ดิฉันจะพาเขาไปเข้าเฝ้าต่อหน้าองค์พระผู้เป็นเจ้าและให้เขาอยู่ที่นั่นตลอดไป”

23 เอลคานาห์สามีของนางบอกนางว่า “ทำตามที่เธอเห็นว่าดีที่สุดก็แล้วกัน รอให้เขาหย่านมก่อน ขอให้เป็นไปตามพระดำรัสขององค์พระผู้เป็นเจ้าเถิด[d]” นางจึงยังคงอยู่ที่บ้าน เอาใจใส่เลี้ยงดูลูกจนกระทั่งเด็กนั้นหย่านม

24 หลังจากเขาหย่านมแล้ว นางก็พาเด็กชายคนนั้นมายังพระนิเวศขององค์พระผู้เป็นเจ้าที่ชิโลห์ขณะที่เขายังเล็กอยู่ พร้อมด้วยวัวผู้อายุสามปีหนึ่งตัว[e] แป้งประมาณ 22 ลิตร[f] และเหล้าองุ่นหนึ่งถุงหนัง 25 เมื่อพวกเขาฆ่าวัวถวายเสร็จแล้วก็พาเด็กนั้นมาพบเอลี 26 ฮันนาห์กล่าวกับเอลีว่า “ท่านเจ้าข้า ท่านมีชีวิตอยู่แน่ฉันใด ดิฉันคือหญิงซึ่งเคยมายืนอธิษฐานต่อองค์พระผู้เป็นเจ้าตรงนี้ 27 ดิฉันทูลขอลูกชายคนนี้จากพระองค์ และองค์พระผู้เป็นเจ้าก็ประทานตามคำวิงวอน 28 บัดนี้ดิฉันนำเขามาถวายแด่องค์พระผู้เป็นเจ้าเพื่อเขาจะเป็นขององค์พระผู้เป็นเจ้าตลอดชีวิตของเขา” แล้วเขาก็นมัสการองค์พระผู้เป็นเจ้าอยู่ที่นั่น

Notas al pie

  1. 1:1 หรือมีชายคนหนึ่งจากรามาธาอิมศูฟิม
  2. 1:9 คือ พลับพลาหรือเต็นท์
  3. 1:20 คำว่าซามูเอลมีเสียงคล้ายกับคำภาษาฮีบรูที่มีความหมายว่าพระเจ้าทรงฟัง
  4. 1:23 ฉบับ DSS. และ LXX. และ Syr. ว่าขอให้เป็นไปตามคำปฏิญาณของเจ้าเถิด
  5. 1:24 ฉบับ MT. ว่าวัวผู้สามตัว
  6. 1:24 ภาษาฮีบรูว่า 1 เอฟาห์