Amplified Bible

1 Kings 22

Ahab’s Third Campaign against Aram

1Aram (Syria) and Israel continued without war for three years. In the third year Jehoshaphat king of Judah came down to the [a]king of Israel. Now the king of Israel said to his servants, “Do you know that Ramoth in Gilead is ours, yet we are still doing nothing to take it from the hand of the king of Aram?” And Ahab said to Jehoshaphat, “Will you go with me to battle at Ramoth-gilead?” Jehoshaphat said to the king of Israel, “I am as you are, my people as your people, my horses as your horses.”

But Jehoshaphat said to the king of Israel, “Please inquire first for the word of the Lord.” Then the king of Israel gathered the prophets together, about four hundred men, and said to them, “Shall I go to battle against Ramoth-gilead, or should I not?” And they said, “Go up, for the Lord has handed it over to the king.” But Jehoshaphat [doubted and] said, “Is there not another prophet of the Lord here whom we may ask?” The king of Israel said to Jehoshaphat, “There is one more man, Micaiah the son of Imlah, by whom we may inquire of the Lord, but I hate him, because he never prophesies good news for me, but only evil.” But Jehoshaphat said, “May the king not say that [Micaiah only tells bad news].” Then the king of Israel summoned an officer and said, “Bring quickly Micaiah the son of Imlah.” 10 Now the king of Israel and Jehoshaphat king of Judah were each sitting on his throne, dressed in their [royal] robes, [in an open place] at the threshing floor at the entrance of the gate of Samaria; and all the prophets were prophesying before them. 11 Then Zedekiah the son of Chenaanah made for himself horns of iron and said, “Thus says the Lord: ‘With these you will gore the Arameans (Syrians) until they are destroyed.’” 12 All the prophets were prophesying in the same way [to please Ahab], saying, “Go up to Ramoth-gilead and be successful, for the Lord will hand it over to the king.”

Micaiah Predicts Defeat

13 Then the messenger who went to summon Micaiah said to him, “[b]Listen carefully, the words of the prophets are unanimously favorable to the king. Please let your words be like the word of one of them, and speak favorably.” 14 But Micaiah said, “As the Lord lives, I will speak what the Lord says to me.”

15 So when he came to the king, the king said to him, “Micaiah, shall we go against Ramoth-gilead in battle, or shall we not?” And he answered him, “Go up and be successful, for the Lord will hand it over to the king.” 16 But the king [doubted him and] said to him, “How many times must I make you swear to tell me nothing but the truth in the name of the Lord?” 17 And he said,

“I saw all Israel
Scattered upon the mountains,
Like sheep that have no shepherd.
And the Lord said,
‘These have no master.
Let each of them return to his house in peace.’”

18 Then the king of Israel said to Jehoshaphat, “Did I not tell you that he would not prophesy good concerning me, but evil?”

19 Micaiah said, “Therefore, hear the word of the Lord. I saw the Lord sitting on His throne, and all the host (army) of heaven standing by Him on His right hand and on His left. 20 The Lord said, ‘Who will entice Ahab to go up and fall at Ramoth-gilead?’ And one said this, while another said that. 21 Then a spirit came forward and stood before the Lord and said, ‘I will entice him.’ 22 The Lord said to him, ‘How?’ And he said, ‘I will go out and be a deceiving spirit in the mouth of all his prophets.’ Then the Lord said, ‘You are to entice him and also succeed. Go and do so.’ 23 Now then, behold, the Lord has put a deceiving spirit in the mouth of all these prophets; and the Lord has proclaimed disaster against you.”

24 But Zedekiah the son of Chenaanah approached and struck Micaiah on the cheek and said, “How did the Spirit of the Lord pass from me to speak to you?” 25 Micaiah said, “Behold, you shall see on that day [of the king’s defeat] when you enter an inner room [looking for a place] to hide yourself.” 26 Then the king of Israel said, “Take Micaiah and return him to Amon, the governor of the city, and to Joash, the king’s son, 27 and say, ‘Thus says the king, “Put this man in prison, and feed him sparingly with the bread and water until I return safely.”’” 28 Micaiah said, “If you indeed return safely, the Lord has not spoken by me.” Then he said, “Listen, all you people.”

Defeat and Death of Ahab

29 So [Ahab] the king of Israel and Jehoshaphat the king of Judah went up to Ramoth-gilead. 30 The king of Israel said to Jehoshaphat, “I will disguise myself and enter the battle, but you put on your [royal] clothing.” So the king of Israel disguised himself and went into the battle. 31 Now the king of Aram (Syria) had commanded the thirty-two captains of his chariots, saying, “Do not fight with [anyone, either] small or great, but with [Ahab] the king of Israel alone.” 32 When the captains of the chariots saw Jehoshaphat, they said, “Surely it is the king of Israel.” They turned to fight against him, and Jehoshaphat shouted out [in fear]. 33 When the captains of the chariots saw that it was not the king of Israel, they turned back from pursuing him.

34 But one man drew a bow at [c]random and struck the king of Israel in a joint of the armor. So he said to the driver of his chariot, “Turn around and take me out of the fight, because I have been seriously wounded.” 35 The battle raged that day, and [Ahab] the king was propped up in his chariot facing the Arameans (Syrians). And in the evening he died, and the blood from his wound ran down into the bottom of the chariot. 36 Then about sundown a resounding cry passed throughout the army, saying, “Every man to his city and every man to his own country!”

37 So the king died and was brought to Samaria, and they buried the king in Samaria. 38 They washed the chariot by the pool [on the outskirts] of Samaria, where the prostitutes bathed, and the dogs licked up his blood, in accordance with the word of the Lord which He had spoken. 39 Now the rest of Ahab’s acts, and everything that he did, the ivory palace which he built and all the cities which he built, are they not written in the Book of the Chronicles of the Kings of Israel? 40 So Ahab slept with his fathers [in death], and Ahaziah his son became king in his place.

The New Rulers

41 Now Jehoshaphat the son of Asa became king over Judah in the fourth year of Ahab king of Israel. 42 Jehoshaphat was thirty-five years old when he became king, and he reigned twenty-five years in Jerusalem. His mother’s name was Azubah the daughter of Shilhi. 43 He walked in all the ways of Asa his father, without turning from them, doing right in the sight of the Lord. However, the high places were not removed; the people still sacrificed and burned incense on the high places. 44 Jehoshaphat also made peace with the king of Israel.

45 Now the rest of the acts of Jehoshaphat, his might which he displayed and how he made war, are they not written in the Book of the Chronicles of the Kings of Judah? 46 And the remnant of the sodomites (male cult prostitutes) who remained in the days of his father Asa, Jehoshaphat expelled from the land.

47 Now there was no king in Edom; a deputy (governor) was [serving as] king. 48 Jehoshaphat had [large cargo] ships of Tarshish constructed to go to Ophir for gold, but they did not go, because the ships were wrecked at Ezion-geber. 49 Then Ahaziah the son of Ahab said to Jehoshaphat, “Let my servants go with your servants in the ships,” But Jehoshaphat was unwilling and refused. 50 Jehoshaphat slept with his fathers [in death] and was buried with his fathers in the city of his father David, and Jehoram his son became king in his place.

51 Ahaziah the son of Ahab became king over Israel in Samaria in the seventeenth year of Jehoshaphat king of Judah, and he reigned over Israel for two years. 52 He did evil in the sight of the Lord and walked in the [idolatrous] way of his father [Ahab] and of his mother [Jezebel], and in the way of Jeroboam the son of Nebat, who made Israel sin. 53 He served Baal and worshiped him, and he provoked the Lord God of Israel to anger, in accordance with everything that his father [Ahab] had done.

Notas al pie

  1. 1 Kings 22:2 The writer often refers to Ahab as “the king of Israel,” without using his name. This is probably because of Ahab’s reputation as a wicked king.
  2. 1 Kings 22:13 Lit Behold now.
  3. 1 Kings 22:34 Or innocently, i.e. not thinking that he would kill the king.

Ang Pulong Sang Dios

1 Hari 22

Ginpaandaman ni Micaya si Ahab

1Wala nag-inaway ang Aram[a] kag ang Israel sa sulod sang tatlo ka tuig. Kag sang ikatatlo nga tuig nagpakigkita si Haring Jehoshafat sang Juda sa kay Haring Ahab sang Israel. Nagsiling si Ahab[b] sa iya mga opisyal, “Nahibaluan ninyo nga aton ang Ramot Gilead. Pero ngaa wala kita nagahimo sing paagi nga mabawi ta ini sa hari sang Aram?” Gani ginpamangkot ni Ahab si Jehoshafat, “Maupod ka bala sa amon sa pagpakig-away sa Ramot Gilead?” Nagsabat si Jehoshafat kay Ahab, “Handa ako nga mag-upod sa imo, kag handa ako nga ipagamit sa imo ang akon mga soldado kag mga kabayo. Pero pamangkuton ta anay ang Ginoo kon ano ang iya masiling.”

Gani ginpatawag ni Ahab ang mga propeta—mga 400 sila tanan, kag ginpamangkot, “Malakat bala ako sa pagpakig-away sa Ramot Gilead ukon indi?” Nagsabat sila, “Lakat, kay padaugon ka sang Ginoo!” Pero nagpamangkot si Jehoshafat, “Wala na bala diri sang iban pa nga propeta sang Ginoo nga aton mapamangkutan?” Nagsabat si Ahab kay Jehoshafat, “May isa pa nga puwede naton mapamangkutan kon ano ang isiling sang Ginoo—si Micaya nga anak ni Imla. Pero akig ako sa iya kay wala gid siya sing ginatagna nga maayo parte sa akon kundi puro lang malain.” Nagsabat si Jehoshafat, “Indi ka dapat maghambal sang subong sina.” Gani ginpatawag ni Ahab ang isa sa iya mga opisyal kag ginsilingan, “Dal-a ninyo diri gilayon si Micaya nga anak ni Imla.”

10 Karon, si Haring Ahab sang Israel kag si Haring Jehoshafat sang Juda, nga nagabayo sang ila harianon nga mga bayo, nagapungko sa ila tagsa ka trono sa atubangan sang linasan nga ara dampi sa puwertahan sang Samaria. Kag nagapamati sila sa ginasiling sang mga propeta. 11 Si Zedekia nga isa sa mga propeta, nga anak ni Kenaana, may ginhimo nga sulosungay nga salsalon. Nagsiling siya, “Amo ini ang ginasiling sang Ginoo: Paagi sa sini nga sungay, laglagon mo, Haring Ahab, ang mga Arameanhon hasta nga maubos sila.” 12 Amo man ang ginsiling sang tanan nga propeta. Siling nila, “Salakaya ang Ramot Gilead, Haring Ahab, kag magadaog ka, kay itugyan ini sang Ginoo sa imo.”

13 Sa pihak nga bahin, ang ginsugo sa pagkuha kay Micaya nagsiling sa iya, “Ang tanan nga propeta palareho nga nagsiling nga magadaog ang hari, gani amo man ina ang imo isiling.” 14 Pero nagsiling si Micaya, “Nagasumpa ako sa buhi nga Ginoo nga ihambal ko lang ang ginapahambal niya sa akon.”

15 Pag-abot ni Micaya kay Haring Ahab nagpamangkot ang hari sa iya, “Micaya, salakayon bala namon ang Ramot Gilead ukon indi?” Nagsabat si Micaya, “Salakaya ninyo kag magadaog kamo, kay itugyan ina sang Ginoo sa imo.” 16 Pero nagsiling ang hari kay Micaya, “Pila gid bala ka beses nga pasumpaon ko ikaw nga sugiran mo ako sing matuod sa ngalan sang Ginoo?” 17 Gani nagsiling si Micaya, “Nakita ko sa palanan-awon nga naglalapta ang mga Israelinhon sa mga kabukiran pareho sa mga karnero nga wala sing manugbantay, kag nagsiling ang Ginoo, ‘Ini nga mga tawo wala na sing pangulo. Papaulia sila nga may kalinong.’ ” 18 Nagsiling si Haring Ahab kay Jehoshafat, “Indi bala ginsilingan ko na ikaw nga wala gid siya sing maayo nga ginatagna sa akon kundi puro lang malain?”

19 Nagsiling pa si Micaya, “Pamatii ang mensahi sang Ginoo! Nakita ko ang Ginoo nga nagapungko sa iya trono, kag may nagatindog nga mga langitnon nga mga tinuga sa iya tuo kag wala. 20 Kag nagsiling ang Ginoo, ‘Sin-o ang magahaylo kay Ahab nga magsalakay sa Ramot Gilead agod mapatay siya didto?’ Lain-lain ang sabat sang langitnon nga mga tinuga. 21 Sang ulihi may espiritu nga nagpalapit sa Ginoo kag nagsiling, ‘Ako ang magahaylo sa iya.’ 22 Nagpamangkot ang Ginoo, ‘Sa ano nga paagi?’ Nagsabat siya, ‘Malakat ako kag pahambalon ko sing binutig ang mga propeta ni Ahab.’ Nagsiling ang Ginoo, ‘Lakat kag himua ina. Magamadinalag-on ka sa paghaylo sa iya.’ ”

23 Nagsiling dayon si Micaya, “Amo ato ang natabo. Ginpadal-an sang Ginoo ang imo mga propeta sang espiritu nga nagpahambal sa ila sing binutig. Ginbuot sang Ginoo nga malaglag ka.” 24 Nagpalapit si Zedekia kay Micaya kag gintampa siya. Kag nagsiling si Zedekia, “Paano ka makasiling nga ang Espiritu sang Ginoo naghalin sa akon kag nagpakighambal sa imo?” 25 Nagsabat si Micaya, “Mahibaluan mo ini sa adlaw nga mapierdi kamo sa inaway kag manago ka sa pinakasulod nga kuwarto sang balay.”

26 Nagmando dayon si Haring Ahab, “Dakpa ninyo si Micaya kag dal-a pabalik kay Amon nga pangulo sang banwa kag kay Joash nga akon anak. 27 Kag silinga ninyo sila nga nagmando ako nga prisohon ini nga tawo kag hatagan siya sang tinapay lang kag tubig hasta makabalik ako halin sa inaway nga wala maano.”

28 Nagsiling si Micaya, “Kon makabalik ka pa nga wala maano, ti, ang Ginoo wala naghambal paagi sa akon.” Dayon nagsiling si Micaya sa tanan nga tawo didto, “Tandai ninyo ang akon ginsiling!”

Napatay si Ahab

29 Gani nagsalakay sa Ramot Gilead si Haring Ahab sang Israel kag si Haring Jehoshafat sang Juda. 30 Nagsiling si Ahab kay Jehoshafat, “Sa tion sang inaway indi ako magpakilala nga ako ang hari, pero ikaw iya magsuksok sang imo harianon nga bayo.” Gani nagpakuno-kuno si Ahab, kag nagpakig-away sila.

31 Karon, nagmando ang hari sang Aram sa 32 ka kumander sang iya mga karwahe, “Indi ninyo pagsalakayon si bisan sin-o, kundi ang hari lang sang Israel.” 32 Pagkakita sang mga kumander kay Jehoshafat, naghunahuna sila nga siya ang hari sang Israel, gani ginsalakay nila siya. Pero sang pagsinggit ni Jehoshafat, 33 nareyalisar sang mga kumander nga indi gali siya ang hari sang Israel, gani nag-untat sila sa paglagas sa iya.

34 Pero sang nagapamana ang isa ka Arameanhon nga soldado sa mga soldado sang Israel, nalagpatan nga naigo niya ang hari sang Israel sa tinabuan sang iya panagang sa dughan. Nagsiling si Haring Ahab sa nagadala sang iya karwahe, “Ipalayo ako sa inaway! Kay napilasan ako.” 35 Puwerte na gid ang inaway sadto nga adlaw, kag ang hari sang Israel nagasandig na lang sa iya karwahe nga nagaatubang sa mga Arameanhon. Nagailig ang iya dugo sa karwahe, kag napatay siya pagkahapon. 36 Sang nagasalop na ang adlaw, may nagsinggit sa mga soldado sang Israel, “Ang tagsa-tagsa magpauli sa iya lugar!”

37 Gani napatay ang hari sang Israel kag gindala ang iya bangkay sa Samaria, kag didto ginlubong. 38 Ginhugasan nila ang karwahe sa palaligusan sa Samaria, nga sa diin nagapaligo ang mga babayi nga nagabaligya sang ila lawas, kag ang iya dugo gindilapan sang mga ido. Natabo ini suno sa ginsiling sang Ginoo.

39 Ang iban pa nga estorya parte sa paghari ni Ahab, kag ang tanan nga iya ginhimo, pati ang pagpatindog niya sang matahom nga palasyo, kag ang pagpabakod sang mga banwa, nasulat sa Libro sang Kasaysayan sang mga Hari sang Israel. 40 Sang napatay si Ahab, si Ahazia nga iya anak amo ang nagbulos sa iya bilang hari.

Ang Paghari ni Jehoshafat sa Juda

41 Nangin hari sang Juda si Jehoshafat nga anak ni Asa sang ikaapat nga tuig sang paghari ni Ahab sa Israel. 42 Nagaedad si Jehoshafat sang 35 ka tuig sang nangin hari siya. Sa Jerusalem siya nag-estar, kag naghari siya sa sulod sang 25 ka tuig. Ang iya iloy amo si Azuba nga anak ni Shilhi. 43 Ginsunod gid niya ang pagginawi sang iya amay nga si Asa. Matarong ang iya ginhimo sa panulok sang Ginoo. Pero wala niya pagkuhaa ang mga simbahan sa mataas nga mga lugar, gani ang mga tawo padayon nga naghalad kag nagsunog sang mga insenso didto. 44 May maayo man nga relasyon si Jehoshafat sa hari sang Israel.

45 Ang iban pa nga estorya parte sa paghari ni Jehoshafat, kag ang iya bantog nga mga binuhatan, kag ang iya mga pagpakig-away, nasulat sa Libro sang Kasaysayan sang mga Hari sang Juda. 46 Ginpalayas niya ang mga lalaki kag mga babayi nga nagabaligya sang ila lawas sa mga lugar nga ginasimbahan, nga nabilin sang panahon sang iya amay nga si Asa. 47 Sadto nga panahon wala sing hari sa Edom; ginadumalahan lang ini sang isa ka pangulo nga ginpili ni Jehoshafat.

48 May ginpahimo si Jehoshafat nga mga barko nga pangnegosyo[c] nga magbiyahe sa Ofir para magkuha sang bulawan. Pero wala ini nakabiyahe kay nagkalaguba ini sa Ezion Geber. 49 Sadto nga tion, nagsiling si Ahazia nga anak ni Ahab kay Jehoshafat, “Paupda ang akon mga tinawo sa imo mga tinawo sa pagpanakayon.” Pero wala magsugot si Jehoshafat.

50 Sang napatay si Jehoshafat, ginlubong siya sa ginlubngan sang iya mga katigulangan sa Banwa ni David. Kag si Jehoram nga iya anak amo ang nagbulos sa iya bilang hari.

Ang Paghari ni Ahazia sa Israel

51 Nangin hari sang Israel si Ahazia nga anak ni Ahab sang ika-17 nga tuig sang paghari ni Jehoshafat sa Juda. Sa Samaria nag-estar si Ahazia, kag naghari siya sa sulod sang duha ka tuig. 52 Malain ang iya ginhimo sa panulok sang Ginoo, tungod kay nagsunod siya sa iya amay kag iloy, kag kay Jeroboam nga anak ni Nebat, nga amo ang nangin kabangdanan sang pagpakasala sang mga taga-Israel. 53 Nagsimba siya kag nag-alagad kay Baal, gani ginpaakig niya ang Ginoo, ang Dios sang Israel, pareho sang ginhimo sang iya amay.

Notas al pie

  1. 22:1 Aram: ukon, Syria.
  2. 22:3 Ahab: sa Hebreo, hari sang Israel. Amo man sa bersikulo 4-6, 8-10, 18, 30.
  3. 22:48 mga barko nga pangnegosyo: sa Hebreo, mga barko sang Tarshish.