Amplified Bible

1 Kings 1

David in Old Age

1Now King David was [a]old, advanced in years; they covered him with clothes, but he could not get warm. So his servants said to him, “Let a young virgin be found for my lord the king and let her attend him and become his nurse; let her lie against your chest, so that my lord the king may feel warm.” So they searched for a beautiful girl throughout the territory of Israel, and found Abishag the [b]Shunammite, and brought her to the king. The girl was very beautiful; and she became the king’s nurse and served him, but the king [c]was not intimate with her.

Then Adonijah the son of [David’s wife] Haggith exalted himself, saying, “I [the eldest living son] will be king.” So [following Absalom’s example] he prepared for himself chariots and horsemen, and fifty men to run before him. His father [David] had [d]never rebuked him at any time by asking, “Why have you done this?” Adonijah was also a very handsome man, and he was born after Absalom. He had conferred with [e]Joab the son of Zeruiah [David’s half sister] and with Abiathar the priest; and they followed Adonijah and helped him. But Zadok the priest, Benaiah the son of Jehoiada, Nathan the prophet, Shimei, Rei, and David’s [f]most formidable warriors did not side with Adonijah [in his desire to become king].

Adonijah sacrificed sheep and oxen and fattened steers by the Stone of Zoheleth, which is beside [the well] En-rogel; and he invited all his brothers, the king’s sons, and all the men of Judah, the king’s servants [to this feast]. 10 But he did not invite Nathan the prophet, Benaiah, the most formidable warriors, or his brother Solomon.

Nathan and Bathsheba

11 Then Nathan spoke to Bathsheba the mother of Solomon, “Have you not heard that Adonijah the son of Haggith has become king, and David our lord does not know about it? 12 Come now, please let me advise you and save your life and the life of your son Solomon. 13 Go at once to King David and say to him, ‘Did you not, my lord, O king, swear to your maidservant, saying, “Solomon your son shall certainly be king after me, and he shall sit on my throne”? Why then has Adonijah become king?’ 14 Behold, while you are still there speaking with the king, I will come in after you and confirm your words.”

15 So Bathsheba went to the king in his bedroom. Now the king was very old and weak, and Abishag the Shunammite was attending the king. 16 So Bathsheba bowed down and paid respect to the king. And the king said, “[g]What do you wish?” 17 She said to him, “My lord, you swore by the Lord your God to your maidservant, saying, ‘Solomon your son shall certainly be king after me and he shall sit on my throne.’ 18 But now, behold, Adonijah is [acting as] king; and now [as things stand], my lord the king, you do not know it. 19 He has sacrificed oxen and fattened steers and sheep in abundance, and has invited all the king’s sons and Abiathar the priest and Joab the commander of the army [to a feast], but he did not invite your servant Solomon. 20 Now as for you, my lord the king, the eyes of all [h]Israel are on you [waiting for you] to tell them who shall sit on the throne of my lord the king after him. 21 Otherwise it will come about when my lord the king lies down [in death] with his fathers, that I and my son Solomon will be considered [i]political enemies.”

22 While she was still speaking with the king, Nathan the prophet came in. 23 The king was told, “Here is Nathan the prophet.” And when he came before the king, he bowed before the king with his face to the ground. 24 Then Nathan said, “My lord the king, have you said, ‘Adonijah shall be king after me, and he shall sit on my throne’? 25 Because he has gone down today [to En-Rogel] and has sacrificed oxen and fattened steers and sheep in abundance, and has invited all the king’s sons, the commanders of the army and Abiathar the priest [to this feast]; and [right now] they are eating and drinking in his presence; and they say, ‘Long live King Adonijah!’ 26 But he has not invited me, your servant, nor Zadok the priest, nor Benaiah the son of Jehoiada, nor your servant Solomon. 27 If this thing has been done by my lord the king, why have you not shown your servants who shall sit on the throne of my lord the king after him?”

28 King David answered, “Call Bathsheba to me.” And she came into the king’s presence and stood before him. 29 Then the king swore an oath and said, “As the Lord lives, who has redeemed my soul from all distress, 30 even as I swore to you by the Lord, the God of Israel, saying, ‘Solomon your son shall certainly be king after me, and he shall sit on my throne in my place’; I will indeed do so this very day.” 31 Bathsheba bowed down with her face to the ground, and laid herself face down before the king and said, “May my lord King David live forever!”

32 Then King David said, “Call Zadok the priest, Nathan the prophet, and Benaiah the son of Jehoiada to me.” And they came before the king. 33 The king told them, “Take the [j]servants of your lord with you and have Solomon my son [k]ride on my own mule, and bring him down to [the spring at] [l]Gihon [in the Kidron Valley]. 34 Let Zadok the priest and Nathan the prophet anoint him there as king over Israel. Then blow the trumpet and say, ‘Long live King Solomon!’ 35 Then you shall come up [to Jerusalem] after him, and he shall come and sit on my throne and he shall reign as king in my place; for I have appointed him to be ruler over Israel and Judah.” 36 Benaiah [the overseer of the king’s bodyguards], the son of Jehoiada answered the king and said, “Amen! (So be it!) May the Lord, the God of my lord the king, say so too. 37 [m]Just as the Lord has been with my lord the king, so may He be with Solomon, and make his throne greater than the throne of my lord King David!”

Solomon Anointed King

38 So Zadok the priest, Nathan the prophet, Benaiah the son of Jehoiada, the Cherethites, and the Pelethites [the king’s bodyguards] went down [from Jerusalem] and had Solomon ride on King David’s mule, and brought him to [the spring at] Gihon. 39 Zadok the priest took a horn of [olive] oil from the [sacred] tent and anointed Solomon. They blew the trumpet, and all the people said, “Long live King Solomon!” 40 All the people went up after him, and they were playing on flutes and rejoicing with great joy, so that the earth shook and seemed to burst open with their [joyful] sound.

41 Now Adonijah and all the guests who were with him heard it as they finished eating. When Joab heard the trumpet sound, he said, “[n]Why is the city in such an uproar?” 42 While he was still speaking, behold, Jonathan the son of Abiathar the priest arrived. And Adonijah said, “Come in, for you are a valiant and trustworthy man and you bring good news.” 43 But Jonathan replied to Adonijah, “No, on the contrary, our lord King David has made Solomon king! 44 The king has sent him with Zadok the priest, Nathan the prophet, Benaiah the son of Jehoiada, the Cherethites, and the Pelethites; and they have had him ride on the king’s [own royal] mule. 45 Also, Zadok the priest and Nathan the prophet have anointed him king in Gihon, and they have come up from there celebrating, so the city is in an uproar. This is the noise which you have heard. 46 Besides, Solomon has taken his seat on the throne of the kingdom. 47 Moreover, the king’s servants came to bless (congratulate) our lord King David, saying, ‘May [o]your God make the name of Solomon better (more famous) than your name and make his throne greater than your throne.’ And the king bowed himself [before God] upon the bed. 48 The king has also said this: ‘Blessed be the Lord, the God of Israel, who has granted one [of my descendants] to sit on my throne today and allowed my eyes to see it.’”

49 Then all Adonijah’s guests were terrified [of being branded as traitors] and stood up and left the feast, and each one went on his way. 50 And Adonijah feared Solomon, and he got up and went [to the tabernacle on Mt. Zion] and took hold of the horns of the altar [seeking asylum]. 51 Now Solomon was told, “Behold, Adonijah is afraid of King Solomon, and behold, he has grasped the horns of the altar [seeking God’s protection], saying, ‘King Solomon must swear to me today that he will not kill his servant with the sword.’” 52 Solomon said, “If he [proves he] is a worthy man, not even one of his hairs shall fall to the ground; but if wickedness is found in him, he shall die.” 53 So King Solomon sent [soldiers], and they brought Adonijah down from the altar [that was in front of the tabernacle]. And he came and bowed down to King Solomon, and Solomon said to him, “Go to your house.”

Notas al pie

  1. 1 Kings 1:1 I.e. about seventy years old.
  2. 1 Kings 1:3 The town of Shunam was located within the territory of Issachar.
  3. 1 Kings 1:4 Lit did not know her.
  4. 1 Kings 1:6 David’s failure to discipline his sons always resulted in tragedy.
  5. 1 Kings 1:7 The commander of Israel’s army.
  6. 1 Kings 1:8 Lit mighty men and so throughout the chapter.
  7. 1 Kings 1:16 Lit What to you.
  8. 1 Kings 1:20 In general, sons of Israel or Israel or Israelites refers to all the people (males and females) of the various tribes descended from the twelve sons (Gen 35:23-26) of Jacob (later renamed Israel by God). In verses concerning things such as warfare or circumcision sons of Israel or Israel or Israelites usually refers only to the males. Tribes of ancient people were identified by the name of their founding ancestor. Therefore, this same general rule applies when referring to individual tribal groups, e.g. sons of Reuben, Reuben, Reubenites and so throughout.
  9. 1 Kings 1:21 Lit sinners.
  10. 1 Kings 1:33 This group would have included David’s personal bodyguards.
  11. 1 Kings 1:33 Placing Solomon on his royal mule announced to the people that David had chosen Solomon as his successor.
  12. 1 Kings 1:33 This was near En-rogel, the site of Adonijah’s celebration.
  13. 1 Kings 1:37 This was a declaration of support for David and his choice of Solomon.
  14. 1 Kings 1:41 Gihon was nearby, but because of the topography it was not visible.
  15. 1 Kings 1:47 See note v 37.

Het Boek

1 Koningen 1:1-53

Adonia roept zichzelf tot koning uit

1Op zijn oude dag was koning David aan zijn bed gekluisterd. Maar onder hoeveel dekens hij ook sliep, altijd had hij het koud. 2‘Daar valt wel iets aan te doen,’ zeiden zijn dienaren tegen hem. ‘We zullen een jong meisje voor u zoeken die u kan verplegen en verzorgen. Zij zal in uw armen liggen en u warm houden.’ 3-4 Zij zochten het hele land Israël af, op zoek naar het mooiste meisje. Ten slotte werd Abisag gevonden, een meisje uit Sunam, dat bijzonder mooi was. Zij brachten haar bij de koning en zij verzorgde hem en lag in zijn armen om hem te verwarmen. De koning had echter geen gemeenschap met haar.

5Ongeveer in diezelfde tijd besloot Adonia, de zoon van David en Chaggit, zichzelf tot koning uit te roepen. Hij huurde rijtuigen en wagenmenners en zorgde voor vijftig mannen die als koninklijke voetknechten de straten voor hem vrijmaakten. 6Zijn vader, koning David, had hem zijn hele leven nooit eens goed onder handen genomen of de waarheid gezegd. Hij was bovendien een erg knappe jongeman en een jongere broer van Absalom. 7Hij nam generaal Joab en de priester Abjatar in vertrouwen en zij beloofden hem te helpen koning te worden. 8Maar tot degenen die trouw bleven aan koning David en zich niet inlieten met Adonia, behoorden de priester Sadok, Benaja, de profeet Natan, Simi, Reï en Davids legerbevelhebbers. 9Adonia ging naar de bron Rogel, waar hij op de steen Zohelet schapen, ossen en vetgemeste jonge geiten offerde. Daarna nodigde hij al zijn broers—de andere zonen van koning David—en alle koninklijke hoogwaardigheidsbekleders van Juda uit voor de feestelijke offermaaltijd. 10Maar de profeet Natan, Benaja, de trouwe legerbevelhebbers en zijn broer Salomo nodigde hij niet uit.

11Toen ging de profeet Natan naar Batseba, de moeder van Salomo, en vroeg haar: ‘Beseft u wel dat Chaggits zoon Adonia zich tot koning uitroept en dat koning David daar helemaal niets van weet? 12Ik raad u aan uw eigen leven en dat van uw zoon Salomo te redden. 13Ga onmiddellijk naar koning David en vraag hem: “U hebt mij toch beloofd dat Salomo u zou opvolgen? Waarom is Adonia dan nu koning?” 14En terwijl u nog met hem spreekt, zal ik dan binnenkomen en alles bevestigen wat u hebt gezegd.’ 15Zo ging Batseba naar de slaapkamer van de koning. Hij was al een erg oude man en Abisag zorgde voor hem. 16Batseba boog diep. ‘Wat wilt u?’ vroeg hij haar. 17Zij antwoordde: ‘U hebt mij bij de Here, uw God, gezworen dat Salomo u zou opvolgen en uw plaats zou innemen op de troon. 18Maar nu is Adonia koning geworden zonder dat u het weet. 19Hij is zijn kroning aan het vieren met het offeren van ossen, vette geiten en schapen. Bovendien heeft hij daarvoor al uw zonen, de priester Abjatar en generaal Joab uitgenodigd. Maar Salomo is niet uitgenodigd. 20Nu wacht heel Israël op uw beslissing wie door u is aangewezen als uw opvolger. 21Als u nu niets doet, zullen mijn zoon Salomo en ik na uw overlijden worden beschuldigd van hoogverraad.’

22-23 Terwijl zij nog sprak, vertelden Davids dienaren hem dat de profeet Natan hem wilde spreken. Natan kwam binnen, boog diep voor de koning en vroeg: 24‘Koning, hebt u Adonia aangewezen als troonopvolger? Hebt u hem uitgekozen om na u koning te worden? 25Vandaag viert hij zijn kroning met het offeren van ossen, vette geiten en vele schapen, waarbij hij uw zonen heeft uitgenodigd. Ook generaal Joab en andere hoofdofficieren en de priester Abjatar heeft hij uitgenodigd. Zij drinken en vieren feest en roepen: “Lang leve koning Adonia”. 26Maar de priester Sadok, Benaja, Salomo en ik zijn niet uitgenodigd. 27Is dit alles op uw aanwijzing gebeurd? Of hebt u soms al bekendgemaakt wie van uw zonen de volgende koning moet worden?’

Salomo tot koning gezalfd

28‘Roep Batseba,’ zei David. Zij kwam weer binnen en ging voor de koning staan. 29Toen zwoer de koning: ‘Zo waar de Here leeft, die mij van elk gevaar heeft gered, 30verklaar ik dat uw zoon Salomo de volgende koning zal zijn, precies zoals ik u al eerder onder ede heb gezworen bij de Here, de God van Israël.’ 31Batseba boog opnieuw diep voor hem en riep uit: ‘Dank u wel! Moge koning David voor eeuwig leven!’ 32‘Roep de priester Sadok, de profeet Natan en Benaja hier,’ beval de koning. Toen zij bij hem binnenkwamen, zei hij tegen hen: 33‘Breng Salomo onder begeleiding van mijn lijfwacht naar Gichon. Salomo moet op mijn eigen muildier rijden. 34De priester Sadok en de profeet Natan moeten hem daar tot koning van Israël zalven. Blaas daarna op de trompetten en roep: “Lang leve koning Salomo!” 35Wanneer u hem daarna weer hier terugbrengt, moet hij op mijn troon plaatsnemen als de nieuwe koning, want ik heb hem benoemd tot koning over Israël en Juda.’ 36‘Amen. Prijs de Here, de God van mijn heer, de Koning,’ antwoordde Benaja en hij voegde daaraan toe: 37‘Moge de Here met Salomo zijn, zoals Hij met u was en moge God Salomoʼs bewind nog roemrijker maken dan het uwe!’

38Daarop brachten de priester Sadok, de profeet Natan, Benaja en Davids lijfwacht Salomo naar Gichon. Deze reed op Davids eigen muildier. 39Aangekomen in Gichon, pakte Sadok een hoorn met heilige olie uit het heiligdom en goot die over Salomo uit, daarna werd op de trompetten geblazen en riepen alle omstanders: ‘Lang leve koning Salomo!’ 40Vervolgens gingen zij allemaal met hem terug naar Jeruzalem. Onderweg werd de zalving van Salomo uitbundig met muziek gevierd. 41Adonia en zijn gasten hoorden het opgewonden geroep en het trompetgeschal, terwijl zij bijna met hun maaltijd gereed waren. ‘Wat gebeurt daar allemaal?’ wilde Joab weten. ‘Waarom heerst er zoʼn opwinding in de stad?’

42Terwijl hij dat zei, kwam Jonatan, de zoon van priester Abjatar, binnenrennen. ‘Kom binnen,’ zei Adonia tegen hem, ‘want u bent een goed man, u zult vast goed nieuws voor ons hebben.’ 43‘Integendeel, koning David heeft Salomo tot koning uitgeroepen!’ riep Jonatan. 44-45 ‘De koning zond hem naar Gichon met de priester Sadok, de profeet Natan en Benaja, geëscorteerd door de lijfwacht van de koning. Hij reed op het muildier van de koning. En Sadok en Natan hebben hem daar tot koning gezalfd! Zij zijn net teruggekeerd en nu viert de hele stad feest. Daar komt al dat lawaai vandaan. 46-47 Salomo zit intussen al op de troon en alle mensen feliciteren koning David met de woorden: “Moge God Salomo nog meer zegenen dan Hij u zegende en moge Salomoʼs bewind nog roemrijker worden dan het uwe!” De koning ligt nog op zijn rustbed en buigt zich daar in aanbidding neer. 48Hij heeft gezegd: “Gezegend zij de Here, de God van Israël, die een van mijn zonen heeft uitgekozen om op mijn troon te zitten, terwijl ik nog leef en er getuige van kan zijn.” ’

49-50 Adonia en zijn gasten sprongen op van tafel en ieder haastte zich naar huis. Adonia was bang dat Salomo wraak zou nemen. Daarom rende hij het heiligdom in en greep de horens van het heilige altaar om bescherming te zoeken. 51Aan koning Salomo werd gemeld: ‘Adonia is bang voor u. Hij heeft een van de hoeken van het altaar vastgegrepen en uitgeroepen: “Laat koning Salomo mij eerst zweren dat hij mij niet zal terechtstellen!” ’ 52Salomo zei: ‘Als hij zich voortaan goed gedraagt, zal hem niets overkomen. Maar als hij dat niet doet, moet hij sterven.’ 53Koning Salomo liet hem bij zich roepen en zij haalden hem bij het altaar vandaan. Toen hij voor de koning verscheen, boog Adonia diep voor hem neer. Salomo zei alleen maar: ‘Ga naar huis.’