Amplified Bible

Genesis 21

Isaac Is Born

1The Lord graciously remembered and visited Sarah as He had said, and the Lord did for her as He had promised. So Sarah conceived and gave birth to a son for Abraham in his old age, at the appointed time of which God had spoken to him. Abraham named his son Isaac (laughter), the son to whom Sarah gave birth. So Abraham circumcised his son Isaac when he was eight days old, just as God had commanded him. Abraham was a hundred years old when his son Isaac was born. Sarah said, “God has made me laugh; all who hear [about our good news] will laugh with me.” And she said, “Who would have said to Abraham that Sarah would nurse children? For I have given birth to a son by him in his old age.”

The child [Isaac] grew and was [a]weaned, and Abraham held a great feast on the day that Isaac was weaned.

Sarah Turns against Hagar

Now [as time went on] Sarah saw [Ishmael] the son of Hagar the Egyptian, whom she had borne to Abraham, [b]mocking [Isaac]. 10 Therefore she said to Abraham, “Drive out this maid and her son, for the son of this maid shall not be an heir with my son Isaac.” 11 The situation [c]distressed Abraham greatly because of his son [Ishmael]. 12 God said to Abraham, “Do not let it distress you because of Ishmael and your maid; whatever Sarah tells you, listen to her and do what she asks, for your descendants will be named through Isaac. 13 And I will also make a nation of [Ishmael] the son of the maid, because he is your descendant.” 14 So Abraham got up early in the morning and took bread and a skin of water and gave them to Hagar, putting them on her shoulder, and gave her the boy, and sent her [d]away. And she left [but lost her way] and wandered [aimlessly] in the Wilderness of Beersheba.

15 When the water in the skin was all gone, Hagar abandoned the boy under one of the bushes. 16 Then she went and sat down opposite him, about a bowshot away, for she said, “Do not let me see the boy die.” And as she sat down opposite him, she raised her voice and wept. 17 God heard the voice of the boy, and the angel of God called to Hagar from heaven and said to her, “What troubles you, Hagar? Do not be afraid, for God has heard the voice of the boy from where he is [resting]. 18 Get up, help the boy up, and hold him by the hand, for I will make him a great nation.” 19 Then God opened her eyes and she saw a well of water; and she went and filled the [empty] skin with water and gave the boy a drink.

20 God was with Ishmael, and he grew and developed; and he lived in the wilderness and became an [expert] archer. 21 He lived in the wilderness of Paran; and his mother took a wife for him from the land of Egypt.

Covenant with Abimelech

22 Now at that time Abimelech and Phicol, the commander of his army, said to Abraham, “God is with you in everything you do; 23 so now, swear to me here by God that you will not deal unfairly with me [by breaking any agreements we have] or with my son or with my descendants, but as I have treated you with kindness, you shall do the same to me and to the land in which you have sojourned (temporarily lived).” 24 And Abraham said, “I will swear.” 25 Then Abraham complained to Abimelech about a well of water which the servants of Abimelech had [violently] seized [from him], 26 Abimelech said, “I do not know who did this thing. Indeed, you did not tell me, and I did not hear of it until today.”

27 So Abraham took sheep and oxen and gave them to Abimelech, and the two men made a covenant (binding agreement). 28 Then Abraham set apart seven ewe lambs of the flock, 29 and Abimelech said to Abraham, “What is the meaning of these seven ewe lambs which you have set apart?” 30 Abraham said, “You are to accept these seven ewe lambs from me as a witness for me, that I dug this well.” 31 Therefore that place was called Beersheba (Well of the Oath or Well of the Seven), because there the two of them swore an oath. 32 So they made a covenant at Beersheba; then Abimelech and Phicol, the commander of his army, got up and returned to the land of the Philistines. 33 Abraham planted a tamarisk tree at Beersheba, and there he called on the name of the Lord [in prayer], [e]the Eternal God. 34 And Abraham lived [as a resident alien] in the land of the Philistines for [f]many days.

Notas al pie

  1. Genesis 21:8 This was probably when the child was about three years of age. Samuel served in the sanctuary from the time that he was weaned (1 Sam 1:22-28), and a Hebrew mother is quoted in 2 Maccabees 7:27 as saying to her son that she nursed him for three years.
  2. Genesis 21:9 Ishmael was old enough to know better than to ridicule or tease his much younger brother, and his behavior was inappropriate and thoughtless.
  3. Genesis 21:11 Lit was very displeasing in the eyes of Abraham.
  4. Genesis 21:14 Ishmael was born when Abraham was eighty-six years old (Gen 16:16), so Ishmael was about fourteen when Isaac was born, and about sixteen or seventeen years old when Isaac was weaned (Gen 21:8; 2 Chr 31:16).
  5. Genesis 21:33 Heb El Olam.
  6. Genesis 21:34 I.e. an extended period of time.

Thai New Contemporary Bible

ปฐมกาล 21

กำเนิดอิสอัค

1องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงเสด็จมาโปรดซาราห์ตามที่ตรัสไว้ และองค์พระผู้เป็นเจ้าทรงทำตามสัญญาที่ให้แก่ซาราห์ไว้ ซาราห์ตั้งครรภ์และให้กำเนิดบุตรชายแก่อับราฮัมเมื่อเขาชราแล้ว ตรงตามเวลาที่พระเจ้าได้ทรงสัญญาไว้กับเขา อับราฮัมตั้งชื่อบุตรที่ซาราห์คลอดให้ว่าอิสอัค[a] เมื่ออิสอัคบุตรของเขาอายุครบแปดวัน อับราฮัมให้เขาเข้าสุหนัตตามที่พระเจ้าทรงบัญชาไว้ เมื่ออิสอัคบุตรของเขาเกิดมา อับราฮัมอายุได้หนึ่งร้อยปี

ซาราห์กล่าวว่า “พระเจ้าทรงทำให้ฉันหัวเราะ ทุกคนที่ได้ยินเรื่องนี้จะพลอยหัวเราะไปกับฉันด้วย” และนางกล่าวอีกว่า “ใครจะคิดว่าซาราห์จะมีลูกให้กับอับราฮัม? แต่ฉันก็ได้คลอดลูกชายให้เขาเมื่อเขาชราแล้ว”

นางฮาการ์กับอิชมาเอลถูกขับไล่ออกจากบ้าน

เด็กนั้นก็เติบโตขึ้นและหย่านม ในวันที่อิสอัคหย่านม อับราฮัมจัดงานเลี้ยงใหญ่ แต่ซาราห์เห็นบุตรของนางฮาการ์ชาวอียิปต์ที่เกิดแก่อับราฮัมกำลังหัวเราะเยาะ 10 นางจึงพูดกับอับราฮัมว่า “จงไล่เมียทาสกับลูกของนางไปเถิด เพราะลูกของเมียทาสคนนั้นจะไม่มีวันมีส่วนร่วมในกองมรดกกับอิสอัคลูกชายของฉัน”

11 เรื่องนี้ทำให้อับราฮัมทุกข์ใจมากเพราะเกี่ยวข้องกับบุตรชายของเขา 12 แต่พระเจ้าตรัสกับเขาว่า “อย่าทุกข์ใจเรื่องเด็กคนนั้นกับเมียทาสของเจ้าเลย จงทำตามที่ซาราห์บอก เพราะเชื้อสาย[b]ของเจ้าจะนับทางอิสอัค 13 และเราจะให้ชนชาติหนึ่งสืบเชื้อสายจากลูกของเมียทาสคนนี้ด้วย เพราะเขาก็เป็นเชื้อสายของเจ้าเหมือนกัน”

14 เช้าตรู่วันรุ่งขึ้นอับราฮัมก็เอาอาหารและน้ำหนึ่งถุงหนังใส่บ่าของฮาการ์ แล้วส่งนางออกไปพร้อมกับบุตรชาย นางก็ระเหเร่ร่อนเข้าไปในถิ่นกันดารเบเออร์เชบา

15 เมื่อน้ำในถุงหนังหมดแล้ว นางจึงทิ้งลูกชายไว้ใต้พุ่มไม้ 16 แล้วเดินหนีไปนั่งอยู่ไม่ไกล ห่างออกไปประมาณระยะยิงธนูตก เพราะนางคิดว่า “ฉันไม่อาจทนดูลูกตายไป” และขณะนั่งอยู่ที่นั่น นาง[c]ก็เริ่มร้องไห้สะอึกสะอื้น

17 พระเจ้าทรงได้ยินเสียงร้องของเด็กหนุ่ม ทูตของพระเจ้าเรียกฮาการ์จากฟ้าสวรรค์และพูดกับนางว่า “ฮาการ์เอ๋ย มีเรื่องอะไรหรือ? อย่ากลัวเลย พระเจ้าทรงได้ยินเสียงร้องของเด็กที่นอนอยู่ตรงนั้นแล้ว 18 จงไปประคองเขาขึ้นและจูงมือเขาไป เพราะเราจะทำให้เขาเป็นชาติใหญ่ชาติหนึ่ง”

19 แล้วพระเจ้าทรงเบิกตาของนาง นางก็เห็นบ่อน้ำแห่งหนึ่ง จึงไปเติมน้ำเต็มถุงหนังและให้เด็กหนุ่มนั้นดื่ม

20 พระเจ้าสถิตกับเด็กหนุ่มคนนั้น ขณะที่เขาเติบโตขึ้น เขาอาศัยในถิ่นกันดารและกลายเป็นนักยิงธนู 21 ขณะเขาอาศัยในถิ่นกันดารแห่งปาราน มารดาได้หาหญิงสาวจากอียิปต์มาเป็นภรรยาของเขา

สนธิสัญญาที่เบเออร์เชบา

22 ครั้งนั้น อาบีเมเลคกับแม่ทัพฟีโคล์กล่าวกับอับราฮัมว่า “พระเจ้าสถิตกับท่านในทุกสิ่งที่ท่านทำ 23 บัดนี้ขอให้ท่านปฏิญาณต่อหน้าพระเจ้าเถิดว่าท่านจะไม่หลอกเรา ไม่หลอกลูกหลานหรือเชื้อสายของเรา ให้จงรักภักดีต่อเราและต่อบ้านเมืองซึ่งท่านมาอาศัยเป็นคนต่างด้าวอยู่นี้เหมือนที่เราจงรักภักดีต่อท่าน”

24 อับราฮัมกล่าวว่า “ข้าพเจ้าขอปฏิญาณ”

25 แล้วอับราฮัมจึงร้องทุกข์ต่ออาบีเมเลคเรื่องบ่อน้ำแห่งหนึ่งที่บริวารของอาบีเมเลคยึดไป 26 แต่อาบีเมเลคตอบว่า “เราไม่รู้ว่าใครทำเช่นนั้น ท่านไม่ได้บอกเรา และเราเพิ่งได้ยินเรื่องนี้วันนี้เอง”

27 อับราฮัมจึงยกแกะและวัวให้อาบีเมเลค และชายทั้งสองก็ทำสนธิสัญญากัน 28 อับราฮัมคัดลูกแกะตัวเมียเจ็ดตัวออกจากฝูง 29 และอาบีเมเลคก็ถามอับราฮัมว่า “ลูกแกะตัวเมียเจ็ดตัวที่ท่านคัดออกมานี้มีความหมายอะไร?”

30 เขาตอบว่า “ขอจงรับลูกแกะเจ็ดตัวนี้จากมือข้าพเจ้าเพื่อเป็นพยานหลักฐานว่าข้าพเจ้าเป็นผู้ขุดบ่อน้ำนี้”

31 ที่แห่งนั้นจึงได้ชื่อว่าเบเออร์เชบา[d]เพราะทั้งสองได้ปฏิญาณร่วมกันที่นั่น

32 หลังจากทำสนธิสัญญาที่เบเออร์เชบาแล้ว อาบีเมเลคกับแม่ทัพฟีโคล์ก็กลับสู่ดินแดนฟีลิสเตีย 33 อับราฮัมได้ปลูกต้นสนหมอกต้นหนึ่งในเบเออร์เชบาและนมัสการร้องออกพระนามพระยาห์เวห์ พระเจ้าองค์นิรันดร์ 34 และอับราฮัมก็อาศัยอยู่ในดินแดนของชาวฟีลิสเตียเป็นเวลานาน

Notas al pie

  1. 21:3 แปลว่าเขาหัวเราะ
  2. 21:12 หรือเมล็ดพันธุ์
  3. 21:16 ฉบับ LXX. ว่าเด็กหนุ่มคนนั้น
  4. 21:31 แปลว่าบ่อน้ำแห่งเจ็ดหรือบ่อน้ำแห่งสัตยาบันก็ได้