Akuapem Twi Contemporary Bible

Yoɛl 1:1-20

1Awurade asɛm a ɛbaa Petuel babarima Yoel so ni.

Mmoadabi San Tue

2Muntie saa asɛm yi, mo mpanyimfo;

muntie, mo a mote asase no so nyinaa.

Asɛm bi a ɛte sɛɛ asi mo mmere so

anaa mo mpanyimfo mmere so pɛn?

3Monka nkyerɛ mo mma,

na mo mma nso nka nkyerɛ wɔn mma

na wɔn mma nso nka nkyerɛ awo ntoatoaso a edi so no.

4Nea mmoadabikuw no gyawee no,

mmoadabi akɛse no awe;

nea mmoadabi akɛse no gyawee no,

mmoadabi nkumaa no awe;

nea mmoadabi nkumaa no gyawee no,

mmoadabi afoforo awe.

5Mo asabowfo, munnyan, na munsu!

Mo a monom bobesa nyinaa, muntwa adwo;

muntwa adwo, nsa foforo no nti,

efisɛ wɔahuam afi mo ano.

6Ɔman bi atu mʼasase so sa;

dɔm a wɔyɛ den na wontumi nkan wɔn;

wɔn se te sɛ gyata se

na wɔwɔ gyatabere sebɔmmɔfo.

7Wasɛe me bobe

ne me borɔdɔma nnua.

Wawaawae nnua no ho bona,

atow agu

agyaw ne mman ho fitaa.

8Di awerɛhow sɛ ababaa a ofura atweaatam

na ɔresu ne kunu a ɔwaree no ne mmabaabere mu.

9Aduan ne ahwiesa afɔrebɔde,

wɔayi afi Awurade fi.

Asɔfo no retwa adwo,

wɔn a wɔsom wɔ Awurade anim no.

10Mfuw asɛe,

asase no so awo wosee

aduan no asɛe

nsa foforo no ayow

ngo nyinaa asa.

11Mo ani nwu, mo akuafo,

muntwa adwo, mo a mudua bobe;

Munsi apini mma awi ne atoko,

efisɛ otwabere no asɛe.

12Bobe no akisa

na borɔdɔma nnua no awuwu.

Atoaa nnua, mmedua, aprɛ ne

nnua a ɛwɔ mfuw no so nyinaa ahyew.

Nokware, anigye a nnipa wɔ no

atu ayera.

13Mumfura atweaatam na munni awerɛhow, asɔfo;

mo a mosom wɔ afɔremuka anim, muntwa adwo.

Mumfura atweaatam mmesi pɛ,

mo a mosom wɔ Onyankopɔn anim;

efisɛ aduan ne ahwiesa afɔrebɔde no

to atwa wɔ Onyankopɔn fi.

14Mommɔ mmuadadi kronkron ho dawuru;

momfrɛ nhyiamu kronkron.

Momfrɛ mpanyimfo

ne wɔn a wɔte asase no so nyinaa

mmra Awurade mo Nyankopɔn fi

na wommesu mfrɛ Awurade.

15A, da no de!

Awurade da no abɛn;

Ɛbɛba sɛ ɔsɛe a efi Otumfo hɔ.

16So aduan ho nkɔɔ wɛn, a yɛani tua,

anigye ne ahosɛpɛw to atwa

wɔ yɛn Nyankopɔn fi ana?

17Aba no wu wɔ asase wosee mu,

adekoradan abubu,

aburowpata nso so nni mfaso,

efisɛ nnuan no ahyew.

18Sɛnea anantwi su!

na anantwikuw kyinkyin kwa.

Nguankuw mpo rebrɛ

efisɛ wonni didibea.

19Awurade, wo na misu frɛ wo,

efisɛ ogya ahyew sare so adidibea,

na ogyatannaa ahyew mfuw no so nnua nyinaa.

20Wuram mmoa mpo pere hwehwɛ wo.

Nsuwansuwa ayoyow,

na ogya ahyew sare so adidibea.

Het Boek

Joël 1:1-20

Sprinkhanen over het land

1Joël, de zoon van Petuël, ontving deze boodschap van de Here: 2‘Luister, leiders van mijn volk! Ja, laat iedereen luisteren! Hebt u ooit in uw leven of voor zover u zich uit de geschiedenis kunt herinneren, gehoord van wat Ik u nu ga vertellen? 3Vertel het in de toekomst aan uw kinderen. Geef dit vreselijke verhaal door van generatie op generatie.

4Nadat de knaagsprinkhanen uw gewassen hebben opgegeten, zullen de gewone sprinkhanen komen om de rest kaal te vreten. En na hen zullen de roofsprinkhanen komen! En daarna ook nog de veldsprinkhanen!

5Word wakker, dronkaards, want alle druiven zijn opgevreten en uw wijn is van u weggenomen. 6Een reusachtige zwerm sprinkhanen is neergestreken op het land. Het is een machtig, ontelbaar leger, met tanden zo scherp als die van een leeuw. 7Het heeft mijn wijnstok vernield en de schors van mijn vijgenboom afgestroopt. Alleen de stam en zijn naakte, witte ranken zijn nog over.

8Huil bittere tranen en trek rouwkleren aan als een bruid bij de dood van haar bruidegom. 9Wég zijn alle graanoffers en sprenkeloffers die voor de tempel van de Here waren bestemd. De priesters komen om van de honger. Luister maar naar het hulpgeroep van deze dienaren van de Here. 10De velden zijn verwoest. De aarde treurt, want al het koren is verdwenen, de jonge wijn opgedroogd en de voorraad olijfolie sterk geslonken. 11Wie het land bewerken, mogen zich inderdaad verslagen voelen. Want de tarwe en de gerst, ja, de hele oogst is verloren gegaan. De wijnbouwers mogen gerust hun tranen laten vloeien. 12De wijnstokken zijn verdord, de vijgenbomen stervend. De granaatappelbomen en palmen verdrogen en de appels verschrompelen aan de boom. Alle vreugde is met hen verdord.

13Priesters, trek uw rouwkleding aan. Dienaren van mijn God, ga de hele nacht huilend voor het altaar op de grond liggen. Want er zijn geen graanoffers en geen sprenkeloffers meer voor u overgebleven. 14Roep een heilige vastentijd uit. Houd een plechtige bijeenkomst. Verzamel de leiders en de hele bevolking in de tempel van de Here, uw God, en roep Hem aan.

15Pas op, die vreselijke dag van de Here komt dichterbij. De Almachtige stuurt bijna zijn verwoesting. 16Ons voedsel zal voor onze ogen verdwijnen. Alle vertoon van blijdschap en vreugde in de tempel van God zal tot het verleden behoren. 17Het zaad ligt in de grond te verschrompelen, de voorraadschuren en graanopslagplaatsen zijn leeg en het koren op het veld is verdroogd. 18Hoor het vee eens jammeren van de honger! Kudden runderen dwalen rond, maar vinden nergens een weide. Zelfs de schapen hebben zwaar te lijden. 19Here, help ons! Door de verzengende hitte zijn alle weiden vergeeld en alle bomen verschroeid. 20Zelfs de wilde dieren roepen tot U om hulp, want de beken liggen droog en alle weiden zijn verbrand.’