Akuapem Twi Contemporary Bible

Nahum 2:1-13

Ninewe Asehwe

1Ɔtamfo reba wo so, Ninewe

bɔ aban no ho ban,

wɛn ɔkwan no,

bɔ wo ho so

na boa wʼahoɔden nyinaa ano!

2Awurade de Yakob anuonyam bɛsan ama no

te sɛ Israel de no,

ɛwɔ mu sɛ, asɛefo no ama ada mpan

na wɔasɛe ne bobe mfuw.

3Asraafo no nkatabo yɛ kɔkɔɔ;

akofo no hyehyɛ ɔkɔben akotade.

Nnade a wɔde yɛɛ nteaseɛnam no

twa yerɛw yerɛw sɛ da a wɔyɛɛ no;

mpeaw a wɔapema wɔ nnua so no rehim.

4Nteaseɛnam no twiw fa mmɔnten so,

na wodi akɔneaba.

Wɔte sɛ ogyatɛn a ɛredɛw;

wɔbɔ yerɛdɛ te sɛ anyinam.

5Ɔfrɛfrɛɛ nʼakofo a wodi mu,

nanso wohintihintiw wɔ ɔkwan mu.

Wɔde mmirika kɔ kuropɔn no afasu ho;

na wɔyɛ wɔn nkataanim krado.

6Wobuebue asubɔnten apon no,

na ahemfi no dwiriw gu fam.

7Wɔhyɛ mmaraden sɛ

wɔmfa kuropɔn no nnommum

na wɔmfa wɔn nkɔ.

Ne mfenaa de wɔn nsa gu wɔn koko so

su te sɛ mmorɔnoma.

8Ninewe te sɛ ɔtare a

mu nsu resen kɔ.

Wɔteɛ mu se, “Munnyina hɔ! Munnyina hɔ!”

Nanso, obiara ansan nʼakyi.

9Momfom dwetɛ no!

Momfom sikakɔkɔɔ no!

Ahonyade a ɛwɔ adekoradan mu nyinaa!

Na ahonyade no dɔɔso.

10Wɔabɔ Ninewe korɔn, wɔayɛ no pasaa!

Koma botow, na nkotodwe wosowosow,

nnipa ho popo na wɔn anim hoa.

11Mprempren he na gyata buw no wɔ,

faako a wɔma wɔn mma aduan no,

faako a gyatanini ne gyatabere kɔe

na wɔn mma nso kɔ a wonsuro?

12Gyata akum nea ɛbɛmee ne mma.

Wabobɔ hanam ama gyatabere no.

Ɔde nea wakum ahyɛ ne bon ma

na ɔde hanam ahyɛ nʼatu amaama.

13“Me ne wo nka,”

sɛnea Asafo Awurade se ni,

“Mɛhyew wo nteaseɛnam na adan wusiw

na afoa bekunkum wo gyatamma.

Merennyaw wo hanam biara wɔ asase so.

Wɔrente wʼasomafo no nne bio.”

Het Boek

Nahum 2:1-13

De Here keert zich tegen Nineve

1Nineve, het is met u gedaan! U bent al omringd door vijandelijke troepen. Bewaak de vesting, zet uitkijkposten uit, zet u schrap en vecht voor uw leven. 2Want het land van Gods volk is geplunderd en zijn wijnranken zijn vernield na uw invallen. Maar de Here zal Israël in zijn vroegere glorie herstellen.

3Kijk eens: rode schilden! En die soldaten hebben felrode uniformen aan. Het staal van de strijdwagens schittert als de wagens optrekken, de speren worden dreigend geheven. 4De wagens razen over de wegen en jakkeren voort over de vlakten. Het zijn net fakkels, als bliksemschichten schieten zij voorbij. 5De officieren moeten de aanval openen. Zij struikelen in hun haast, rennen naar de muren om de aanval af te slaan. 6Maar het is al gebeurd! De sluizen en waterpoorten zijn open! De fundamenten van het paleis storten in!

7De stad Nineve ligt er onbeschermd bij, als een slavin wordt ze weggevoerd. De bevolking huilt, hun klagen klinkt als het gekoer van duiven. Van verdriet slaan zij zich op de borst. 8Nineve is als een lekke watertank. Een voor een gaan haar soldaten ervandoor. ‘Stop, stop!’ roept zij, maar niemand komt terug. 9Pak het zilver, roof het goud! Er schijnt geen einde aan de hoeveelheid kostbaarheden te komen. Wat een overvloed aan schatten! 10Algauw is de stad veranderd in een ruïne. De overlevenden voelen zich verslagen, hun knieën knikken. Niemand kan zich staande houden, alle gezichten verbleken. 11Waar is nu dat grote Nineve? Waar is dat hol van de leeuw waar welpen werden gevoed? Waar is de plaats waar iedereen, jong en oud, woonde zonder angst? 12Verdwenen is Nineve, die machtige leeuw! U verpletterde vroeger uw vijanden om uw kinderen en vrouwen te voeden en u vulde uw stad en uw huizen met geroofde buit. 13‘Nu keer Ik Mij tegen u,’ zegt de Here van de hemelse legers. ‘Ik laat uw strijdwagens in rook opgaan en uw beste jongemannen zullen sneuvelen. Uw buit zal Ik verwoesten. Nooit meer zal de stem van uw gezanten worden gehoord.’