Adiyisɛm 18 – AKCB & SZ-PL

Akuapem Twi Contemporary Bible

Adiyisɛm 18:1-24

Babilonia Asehwe

1Eyi akyi no, mihuu ɔbɔfo foforo sɛ ofi ɔsoro reba fam. Na ɔwɔ tumi kɛse na nʼanuonyam hyerɛn wɔ asase so nyinaa. 2Ɔteɛɛ mu denneennen se,

“ ‘Wahwe ase! Babilonia Kokuroko ahwe ase!’

Adan ahonhommɔne tenabea

ne ahonhom fi nyinaa ahintawee.

Nnomaafi a wokyi wɔn nyinaa te ne mu.

3Ɔde ne nsa a ɛyɛ nʼaguamammɔ a

ano yɛ den no maa nnipa nyinaa nomee.

Asase so ahene ne no bɔɔ aguaman,

na asase so adwumayɛfo nam nʼahonya mmoroso so nyaa wɔn ho.”

4Afei metee sɛ nne foforo bi a efi ɔsoro reka se,

“Mumfi, me nkurɔfo,

na moamfa mo ho amfra bɔne a ɔyɛ no mu,

na mo ne no ankyɛ nʼasotwe!

5Efisɛ wɔahyehyɛ ne bɔne sɛ soro tenten,

na Onyankopɔn akae nʼawudi no.

6Sɛnea ɔyɛɛ mo no, monyɛ no saa pɛpɛɛpɛ;

nea ɔyɛɛ mo biara no, muntua ne so ka mprenu.

Nsa a ɔde maa mo no, monhyɛ no nea ano yɛ den mmɔho abien.

7Momma nʼayayade ne nʼawerɛhow nnɔɔso

sɛ anuonyam ne ahonya a ɔpɛ maa ne ho no.

Efisɛ daa ɔka se,

‘Mete ha sɛ ɔhemmea;

menyɛ okunafo,

na me werɛ renhow da!’

8Eyi nti, nʼamanehunu a ɛyɛ ɔyare,

awerɛhow ne ɔkɔm bɛba ne so da bi.

Na wɔde ogya ahyew no,

efisɛ Awurade Nyankopɔn a obu no atɛn no yɛ ɔkɛse.

9“Sɛ asase so ahene a wɔne no bɔɔ aguaman, dii dɛ no hu hye a wɔrehyew no no wusiw a, wobesu atwa agyaadwo. 10Nʼamanehunu no hu a ɛyɛ nti, wobegyina akyiri asu se,

“ ‘Due! Due, Ao, kuropɔn,

Ao Babilonia, kuropɔn a ɛwɔ tumi!

Wʼatemmu aba dɔnhwerew baako pɛ mu.’

11“Aguadifo a wɔwɔ asase so nso su no, efisɛ obiara ntɔ wɔn nneɛma bio. 12Obiara ntɔ sikakɔkɔɔ ne dwetɛ, aboɔden abo ne nhene pa, nwera pa ne ɔtamkɔkɔɔ ne sirikyi ne tamkɔkɔɔ, ne nnua a ɛyɛ huam nyinaa ne asonse adwinne nyinaa, adwinne a wɔde nnua a ne bo yɛ den ayɛ, asanka ne dade ne abohemaa, 13ne pɛprɛ ne mmorɔngo, nnuhuam ne kurobow, huamfufu ne nsa ne ngo, asikresiam muhumuhu ne awi, nyɛmmoa ne nguan ne apɔnkɔ ne nteaseɛnam ne nkoa ne nnipa akra.

14“Aguadifo no bɛka se, ‘Nneɛma pa a wopere hwehwɛe no nyinaa ayera, na wʼahonya ne wʼanuonyam no kɔ, na wo nsa renka bio.’ 15Aguadifo a wonyaa wɔn ho wɔ kurow no mu no begyina akyirikyiri efisɛ wosuro amane a ɔrehu no. Wobesu na wɔatwa agyaadwo, 16na wɔaka se:

“ ‘Due! Due, Ao, kuropɔn a

ofura nwera pa ne tamkɔkɔɔ

na sika ne aboɔdenmmo a nhene pa bobɔ mu.

17Dɔnhwerew pɛ, na saa ahonya dodow yi asɛe.’ 

“Hyɛn mu sahene ne hyɛn no mu nnipa, mu adwumayɛfo ne wɔn a wɔka ho a wonya wɔn anoduan fi hyɛn adwumayɛ mu no nyinaa gyinaa akyirikyiri. 18Wosui wɔ bere a wohuu ogya a ɛrehyew no wusiw no, wɔteɛɛ mu kae se ‘Kuropɔn biara a ne kɛse te sɛɛ mmaa da.’ ” 19Wɔbɛtow mfutuma agu wɔn atifi na wɔasu, atwa agyaadwo se,

“ ‘Due! Due, wo kuropɔn,

wo a wɔn a wɔwɔ ahyɛn wɔ wo mu no

nam wʼahonya so yɛɛ adefo.

Na dɔnhwerew baako pɛ mu, woahwere biribiara!’

20“Momma mo ani nnye wɔ ne ho, mo ɔsorofo!

Momma mo ani nnye,

Onyankopɔn nnipa!

Momma mo ani nnye, asomafo ne adiyifo!

Efisɛ Onyankopɔn abu no atɛn.”

21Afei, ɔbɔfo hoɔdenfo bi faa ɔbo a ne kɛse bɛyɛ sɛ awiyammo tow kyenee po mu kae se,

“Saa ahoɔden yi ara

na wɔde bɛtow Babilonia kuropɔn no akyene,

a wɔrenhu no bio.

22Wɔrente sankubɔfo ne nnwontofo, atɛntɛbɛnhyɛnfo ne torobɛntohyɛnfo nka wɔ mu bio.

Wɔrenhu odwumfo biara wɔ wo mu bio.

Na wɔrente owiyamfo biara nka wɔ wo mu bio.

23Kanea hann

renhyerɛn wɔ wo mu bio.

Wɔrente ayeforokunu ne ayeforo

nne wɔ wo mu bio.

Wʼaguadifo yɛ wiase mu nnipa atitiriw.

Na wɔde wo ntafowayi adaadaa aman nyinaa.

24Ne mu na wohuu adiyifo ne ahotefo

ne wɔn a wokum wɔn wɔ asase so no nyinaa mogya.”

Słowo Życia

Apokalipsa 18:1-24

Upadek potężnego miasta

1Po tym wszystkim zobaczyłem innego anioła, zstępującego z nieba. Posiadał on ogromną władzę, a jego blask rozjaśnił całą ziemię. 2Donośnym głosem zawołał on:

„Upadł potężny Babilon”

i stał się mieszkaniem demonów,

siedliskiem złych duchów

oraz schronieniem nieczystych ptaków i zwierząt.

3Miasto to było bowiem prostytutką,

która upajała mieszkańców ziemi rozwiązłością.

Grzeszyli z nią władcy całego świata,

a ludzie interesu zdobyli majątek,

dzięki jej wielkiemu przepychowi.

4Następnie usłyszałem jeszcze inny głos, wołający z nieba:

„Wy, którzy należycie do Boga,

musicie wyjść z tego miasta”,

aby nie mieć udziału w jego grzechach

i nie doświadczyć spadających na nie klęsk.

5Gdyby grzechy Babilonu ułożono na stosie,

sięgnęłyby bowiem aż do nieba

—Bóg widzi całe jego zło!

6Postąpcie z tym miastem tak,

jak ono postępowało z wami,

a nawet wymierzcie mu podwójna karę.

Niech wypije dwukrotnie więcej niż ci,

których wcześniej upajało.

7Dotychczas żyło w luksusie

i używało przyjemności,

teraz więc odpłaćcie mu cierpieniem i bólem.

Myślało sobie bowiem w sercu,

że zawsze będzie żyć jak królowa

i nigdy nie zazna smutku ani cierpienia.

8Dlatego jednego dnia

spadną na to miasto wszystkie klęski:

ból, głód oraz śmierć.

I pochłonie je ogień!

Pan, który je osądzi,

jest potężnym Bogiem!

9Władcy świata, którzy uczestniczyli w rozwiązłości tego miasta i czerpali z tego przyjemność, zapłakali i pogrążyli się w smutku, widząc unoszący się nad nim dym. 10Patrząc z daleka, przejęci i przerażeni losem Babilonu, zawołali:

„To straszne, co spotkało Babilon!

Tak wielkie nieszczęście

w jednej chwili spadło na to potężne miasto!”.

11Nad losem Babilonu ubolewali również handlowcy z całego świata, ponieważ stracili zbyt na swoje towary: 12złoto, srebro, kamienie szlachetne, perły, czysty len, purpurę, jedwab, szkarłat, pachnące drewno, wyroby z kości słoniowej oraz szlachetnego drewna, brązu, stali i marmuru. 13Babilon nie będzie już kupować wyszukanych przypraw oraz perfum, mirry, kadzidła, wina, oliwy, najlepszej mąki i zboża, bydła, owiec, koni, wozów oraz ludzkich ciał i dusz.

14Płacząc nad Babilonem, powiedzieli: „To, co tak bardzo kochałeś, przeminęło. Zniknął już bowiem otaczający cię splendor i luksus—wszystko to bezpowrotnie przepadło!”.

15Ludzie, którzy—dzięki handlowi z Babilonem—zdobyli majątek, stanęli z daleka, przerażeni jego cierpieniem. Płacząc i rozpaczając nad jego losem, powiedzieli:

16„To straszne, co spotkało to potężne miasto!

Nosiło ono najlepsze ubrania,

z czystego lnu, purpury i szkarłatu,

oraz biżuterię ze złota,

szlachetnych kamieni i pereł.

17Bogactwo to przepadło jednak w jednej chwili”.

Armatorzy, kapitanowie i załogi okrętów oraz wszyscy inni, którzy zarabiali na transporcie morskim, z daleka 18obserwowali pożar Babilonu i dym wznoszący się nad miastem. Poruszeni tym widokiem, wołali: „Czy jakieś inne miasto na świecie jest podobne do potężnego Babilonu?”. 19Posypywali głowy popiołem i zrozpaczeni krzyczeli:

„To straszne, co spotkało to potężne miasto!

Wszyscy armatorzy zdobyli majątek

dzięki jego wielkiemu bogactwu,

a teraz, w ciągu jednej chwili,

wszystko to zostało zniszczone!”.

20„Dla mieszkańców nieba,

dla świętych, proroków i apostołów

był to jednak powód do radości,

Bóg ukarał bowiem tych, którzy ich skrzywdzili”.

21Wtedy potężny anioł podniósł wielki głaz, ogromny jak młyńskie koło, i rzucił go w morze, wołając:

„Tak właśnie zostanie strącony potężny Babilon

i to będzie jego koniec!

22W mieście tym nie usłyszy się już śpiewu

ani dźwięki harfy, fletu czy trąbki.

Nikt już nie będzie tam prowadził interesów.

Nie usłyszy się tam nawet odgłosu mielenia ziarna.

23Nie zabłyśnie tam już żadne światło

ani nie zabrzmią radosne głosy nowożeńców.

Handlowcy miasta mieli władzę nad światem,

a czary Babilonu oszukały wszystkie narody.

24Miasto to jest również winne morderstw

—zabiło bowiem wielu proroków i świętych”.